AndroidHealthClinic

Ben je gelovig

Peiling Peiling Geloof je in God?

  • Nee

    Stemmen: 75 62,5%
  • Ja

    Stemmen: 28 23,3%
  • Ik ben niet zeker

    Stemmen: 17 14,2%

  • Totaal stemmers
    120
Natuurlijk niet. Ik ben geen mong**l.

Geloof werd altijd van kinds afaan opgedrongen. Indoctrinatie noem ik dat. Ik heb zo mijn eigen gedachten over vanalles en nog wat.

idd zo is het bij veel kerken (m.n de 'zware')
kinderen worden direct geleerd dat mensen die niet naar de kerk gaan heidenen zijn waar je je niet mee moet inlaten. terwijl de bijbel juist bedoeld is dat je je naasten helpt etc.
Bij ons in de omgeving is het zelfs zo erg sinds die ene kerk gesplitst is dat mensen niet meer bij bepaalde winkeliers kopen omdat ze zijn overgestapt van kerk :eek: hoe bedoel je triest?! is toch van de gekke! nee met zulke mensen laat ik me niet in.
 
idd zo is het bij veel kerken (m.n de 'zware')
kinderen worden direct geleerd dat mensen die niet naar de kerk gaan heidenen zijn waar je je niet mee moet inlaten. terwijl de bijbel juist bedoeld is dat je je naasten helpt etc.
Bij ons in de omgeving is het zelfs zo erg sinds die ene kerk gesplitst is dat mensen niet meer bij bepaalde winkeliers kopen omdat ze zijn overgestapt van kerk :eek: hoe bedoel je triest?! is toch van de gekke! nee met zulke mensen laat ik me niet in.

Ik heb een tijd geloofd. Met de paplepel werd het er ingegoten, niet extreem maar wel genoeg om als kind gefascineerd te raken. Het verhaal vond ik op zich ook wel spannend en mooi.
Ik weet echter precies het moment dat ik definitief afgehaakt ben.
Het was kerstavond, begin jaren '90. Zoals altijd stonden we klaar om naar de kerst mis te gaan met het hele gezin. Een uur voordat we gingen was er een reportage op tv over de strijd in Rwanda tussen de Hoetsies en de Toetsies.
Langs de weg lagen daar rijen dik aan kinderlijkjes. Allemaal afgeslacht, verminkt en vermoord. Niet 1 of 10 maar honderden, duizenden.
Toen gingen we naar de kerk. De preek die avond ging over het feit dat God het beste met iedereen voor heeft, dat God van iedereen houd en over iedereen waakt. Op mijn netvlies gebrand waren nog al die onschuldige kinderlijkjes en ik dacht toen echt ter plekke; 'je kunt me nog meer vertellen, maar waar is God elke keer als er duizenden onschuldige slachtoffers vallen?'
Vanaf dat moment was mijn geloof gebroken. Het valt me op dat als ik dit tegen gelovigen vertel ze het altijd zo weten te draaien dat alle goede dingen door God komen en alle slechte dingen door mensen. Sorry, but I just don't buy it anymore. Elke dag miljoenen mensen laten sterven van de honger, uitelkaar gereten laten worden door bommen. Op z'n zachts gezegd een merkwaardige werkwijze van een God die van alle mensen houdt.

Ik respecteer iedereen die gelooft en weet dat veel mensen hier veel steun uit putten. Ik ben de laatste die ze daarop aan zal kijken of zal veroordelen. Ieder mens mag geloven wat ie wil, zolang die een andermans mening ook weet te respecteren. Maar voor mij persoonlijk is het passe.
 
We hebben toch een vrije wil? We kunner er toch voor kiezen om met z'n allen wat van onze luxe in te leveren zodat we onze planeet niet consumeren?

Of denk jij dat vrije wil de slaaf is van onze oerinstincten?

Ja, oerinstincten icm omgevingsfactoren. We hebben immers nog niet eens de keuze om geboren te worden of niet. Dit vind je btw ook terug in de geworpenheid beschreven door J-P Sartre. Voor de rest hebben we wel vrije wil voor zover we vat hebben op de werkelijkheid en dus ook onszelf. Bij de meeste mensen is dat besef gewoon nihil. Vrije wil ga ik daarom nogal licht overheen.

Daarentegen streef ik er op persoonlijk vlak wel naar, maar dit is om gewoon beter te kunnen manipuleren zodat ik meer kan nken, wat me weer slaaf maakt van mn oerinstincten (ondertussen ben ik me wel meer bewust van de relativiteit van het ik, het is toch al iets). Dat zal zo ook wel effe blijven, tenzij iemand me de zin van het leven kan tonen, anyone?

Karma voor diegene die het post iig.

Echt, Socrates mag dan worden gezien als 1 van de grootste denkers van de oudheid. Hij was wel een racist. En hypocriet, want hij oordeelde over groepen mensen (slaven) en bepaalde systemen (aristocratische systemen met slaven) terwijl hij die mensen en de systemen maar van 1 kant bekeek, namelijk die van de aristocratie.

Socrates was gewoon een werkloze, analfabetische moraalridder die zn vrouw en kinderen niet wilde onderhouden. Niettegenstaande was hij zeer charismatisch en intelligent, maar hij begaf zich teveel op het ethische, wat sowieso gepaard gaat met waardeoordelen zoals je zegt. Daarom rammelt zn ideologische gedachtengoed langs alle kanten.

Hij bracht zn leerlingen wel bij dat ze 'out of the box' konden denken, dat wel.
 
geloof geen snars van die onzin
 
Ja, oerinstincten icm omgevingsfactoren. We hebben immers nog niet eens de keuze om geboren te worden of niet. Dit vind je btw ook terug in de geworpenheid beschreven door J-P Sartre. Voor de rest hebben we wel vrije wil voor zover we vat hebben op de werkelijkheid en dus ook onszelf. Bij de meeste mensen is dat besef gewoon nihil. Vrije wil ga ik daarom nogal licht overheen.

Daarentegen streef ik er op persoonlijk vlak wel naar, maar dit is om gewoon beter te kunnen manipuleren zodat ik meer kan nken, wat me weer slaaf maakt van mn oerinstincten (ondertussen ben ik me wel meer bewust van de relativiteit van het ik, het is toch al iets). Dat zal zo ook wel effe blijven, tenzij iemand me de zin van het leven kan tonen, anyone?

Karma voor diegene die het post iig.

Socrates was gewoon een werkloze, analfabetische moraalridder die zn vrouw en kinderen niet wilde onderhouden. Niettegenstaande was hij zeer charismatisch en intelligent, maar hij begaf zich teveel op het ethische, wat sowieso gepaard gaat met waardeoordelen zoals je zegt. Daarom rammelt zn ideologische gedachtengoed langs alle kanten.

Hij bracht zn leerlingen wel bij dat ze 'out of the box' konden denken, dat wel.

:bow: eerlijk waar, ik richt in een hoek van de kamer een altaartje in en ga in jou geloven. Welke geur wierrook heb je het lieftst?

edit: euhm... voordat ik me definitief tot je bekeer, hoe denk je over polygamie? :D

dat korte filmpje van Dawkins vs. Haggard is net alsof er 2 viswijven bekvechten, best lachen :D
 
Laatst bewerkt:
  • Topic Starter Topic Starter
  • #168
Idd WOW, je kan het ook overdrijven.:eek:
 
Vanaf dat moment was mijn geloof gebroken. Het valt me op dat als ik dit tegen gelovigen vertel ze het altijd zo weten te draaien dat alle goede dingen door God komen en alle slechte dingen door mensen. Sorry, but I just don't buy it anymore. Elke dag miljoenen mensen laten sterven van de honger, uitelkaar gereten laten worden door bommen. Op z'n zachts gezegd een merkwaardige werkwijze van een God die van alle mensen houdt.

idd, goed verwoord.
 
In tegenstelling tot de gestandardiseerde wetenschap ben ik het niet eens dat de Big bang het begin van alles zou moeten geweest zijn. Ik geloof ook niet in een schepping, maar een staat van zijn, het verstrijken van tijd, is een zuiver menselijke interpretatie, het verleden, heden en toekomst "is" er, en zelfs het idee van causalteit is een enorme illusie van een oneindig, cyclisch patroon dat ons petje te boven gaat.
ga even mee met volgende redenering:
de hoeveelheid atomen waaruit onze wereld bestaat is, hoewel overvloedig, eindig en als zodanig slechts in staat tot een eindige (hoewel ook overvloedige) hoeveelheid permutaties. Als we uitgaan van een oneindige tijdsduur, moet het aantal mogelijke permutaties uitgeput raken, en moet het universum zich herhalen. Nogmaals zal in de verre toekomst de big bang plaats vinden, zal jezelf geboren worden en het moment dat je dit leest, oneindig aantal keer meemaken. Ik durf zelfs gerust stellen dat die cycli nog veel uitgebreider doordat alle mogelijke premutaties ons vierdimensionaal ruimtetijd universum overschreiden, en dat zich dit afspeelt in een multi- (msschien oneindig aantal) dimensies, waar velen niet, en misschien nooit merkbaar voor ons zullen zijn. (een kromming van onze 3D ruimte in een hoger dimnesionaal universum is zowieso al een zekerheid volgens de huidige wetenschap, gezin er zoiets blijkt te bestaan als einstein-rosenbruggen, zwarte gaten, e.d.)


Iemand kan dit vast wel voor de wat simpelere zielen hier vertalen?
Zelf geloof ik niet, maar heb vorig jaar artikel bestudeerd met school over mensen die dood waren en terug tot leven gewekt worden. Telkens zeggen ze allemaal hetzelfde dat ze een goed gevoel hadden en een warm gevoel, dat ze naar het licht moeten gaan. Maar een zekere kubler ross ofzoiets heeft hiervoor theorie: "Als je weet dat je gaat sterven, en je gelooft in god, dan komt je gedachte uit." Soort van droom die je hebt, die je onbewust zelf bepaald hebt...
Dit is btw een intressant concept? Waar is dat op gebaseerd?
Ik zou er graag wat meer over willen weten
 
Klusje, nooit gehoord van de C14-datering gehoord. Waar je aan de hand van het voorkomen van C14 koolstof atomen redelijk accuraat de ouderdom kan bepalen van organische stoffen. Tot 60.000 jaar terug, in ieder geval dus al langer terug dan de aarde zou bestaan volgens de Bijbel.

waarom zou ik DAAR in gaan geloven ??


mijn geloof brengt me plezier, geeft me geluk en ik kan er een heleboel vrije tijd mee vullen !

dus laat mij maar gewoon in GOD geloven...........ook al behoor ik waarschijnlijk tot een minderheid ;)

:p
 
Toen de mensen nog allemaal één taal spraken wilden zij een toren bouwen die naar de hemel reikte. Toen god dit aanschouwde vond hij dit geen goed idee en besloot, om de communicatie tussen de mensen te verstoren, iedereen een andere taal te laten spreken. Zo zijn de verschillende talen ontstaan volgens de bijbel.

Ja hoor daar geloof ik in :rolleyes:

....toren van Babel


- Babelonische spraakverwarring ( gezegde wat nog steeds wordt gebruikt ;) )
:p
 
Iemand kan dit vast wel voor de wat simpelere zielen hier vertalen?

1. Tijd zoals we het ons voorstellen is oneindig.

2. De tijd die we dus noteren in ons leven is oneindig klein.

3. Iets wat oneindig klein is bestaat in theorie niet (ons leven zou niet bestaan)

4. Toch bestaan wij; "ik denk dus ik ben" (René Descartes)

5. Ipv dat wij niet bestaan, bestaat tijd dus niet.

6. Alles wat er ooit geweest is/ wat er nu is/ wat er in de toekomst zal zijn ;is er dus altijd al geweest/ is er nu/ zal er altijd zijn (statisch wereldbeeld, Plato)

7. Wat je gisteren/ vandaag/ morgen, meemaakte/ meemaakt/ zal meemaken gebeurt dus op dit zelfde moment (voor zover we nog van een moment kunnen spreken).

8. Er moeten dus verscheidene cycli zijn die hetzelfde steeds opnieuw herhalen zonder dat we ons ervan bewust zijn. Je leeft je leven een oneindig aantal keer met een oneindig aantal alter-ego's --> De perceptie van tijd als afgewerkt geheel.

Dit is zo eenvoudig mogelijk uitgelegd de manier waarop ik het beargumenteer. Adder doet dit vanuit ander, meer fysiologisch perspectief, maar met dit in het achterhoofd moet je er normaal gesproken wijs uit kunnen geraken.
 
1. Tijd zoals we het ons voorstellen is oneindig.

2. De tijd die we dus noteren in ons leven is oneindig klein.

3. Iets wat oneindig klein is bestaat in theorie niet (ons leven zou niet bestaan)

4. Toch bestaan wij; "ik denk dus ik ben" (René Descartes)

5. Ipv dat wij niet bestaan, bestaat tijd dus niet.

6. Alles wat er ooit geweest is/ wat er nu is/ wat er in de toekomst zal zijn ;is er dus altijd al geweest/ is er nu/ zal er altijd zijn (statisch wereldbeeld, Plato)

7. Wat je gisteren/ vandaag/ morgen, meemaakte/ meemaakt/ zal meemaken gebeurt dus op dit zelfde moment (voor zover we nog van een moment kunnen spreken).

8. Er moeten dus verscheidene cycli zijn die hetzelfde steeds opnieuw herhalen zonder dat we ons ervan bewust zijn. Je leeft je leven een oneindig aantal keer met een oneindig aantal alter-ego's --> De perceptie van tijd als afgewerkt geheel.

Dit is zo eenvoudig mogelijk uitgelegd de manier waarop ik het beargumenteer. Adder doet dit vanuit ander, meer fysiologisch perspectief, maar met dit in het achterhoofd moet je er normaal gesproken wijs uit kunnen geraken.
'

Thnx voor de uitleg
ps: Waar bevinden zich deze alter egos en die herhalingen?
 
Als we uitgaan van een oneindige tijdsduur, moet het aantal mogelijke permutaties uitgeput raken, en moet het universum zich herhalen. Nogmaals zal in de verre toekomst de big bang plaats vinden, zal jezelf geboren worden en het moment dat je dit leest, oneindig aantal keer meemaken. Ik durf zelfs gerust stellen dat die cycli nog veel uitgebreider doordat alle mogelijke premutaties ons vierdimensionaal ruimtetijd universum overschreiden, en dat zich dit afspeelt in een multi- (msschien oneindig aantal) dimensies, waar velen niet, en misschien nooit merkbaar voor ons zullen zijn. (een kromming van onze 3D ruimte in een hoger dimnesionaal universum is zowieso al een zekerheid volgens de huidige wetenschap, gezin er zoiets blijkt te bestaan als einstein-rosenbruggen, zwarte gaten, e.d.)

@spier; Ik ben geen deskundige wat fysica betreft, maar dit lijkt me aannemelijk. Niet dat het ooit proefondervindelijk te bewijzen valt ofzo, maar het laat wel zien hoe relatief onze waarneming wel niet is.
 
1. Tijd zoals we het ons voorstellen is oneindig.

2. De tijd die we dus noteren in ons leven is oneindig klein.

3. Iets wat oneindig klein is bestaat in theorie niet (ons leven zou niet bestaan)

4. Toch bestaan wij; "ik denk dus ik ben" (René Descartes)

5. Ipv dat wij niet bestaan, bestaat tijd dus niet.

6. Alles wat er ooit geweest is/ wat er nu is/ wat er in de toekomst zal zijn ;is er dus altijd al geweest/ is er nu/ zal er altijd zijn (statisch wereldbeeld, Plato)

7. Wat je gisteren/ vandaag/ morgen, meemaakte/ meemaakt/ zal meemaken gebeurt dus op dit zelfde moment (voor zover we nog van een moment kunnen spreken).

8. Er moeten dus verscheidene cycli zijn die hetzelfde steeds opnieuw herhalen zonder dat we ons ervan bewust zijn. Je leeft je leven een oneindig aantal keer met een oneindig aantal alter-ego's --> De perceptie van tijd als afgewerkt geheel.

Dit is zo eenvoudig mogelijk uitgelegd de manier waarop ik het beargumenteer. Adder doet dit vanuit ander, meer fysiologisch perspectief, maar met dit in het achterhoofd moet je er normaal gesproken wijs uit kunnen geraken.

interessant, want ik had het op deze manier zelfs nog helemaal niet bekeken :D, vreemd dat twee verschillende redeneerwijzen de zelfde uitkomst bieden.
 
1. Tijd zoals we het ons voorstellen is oneindig.
Je kan het je oneindig voorstellen, maar dat betekent niet dat het zo is. Als bijv. de Big Bang gevolgd gaat worden door een Big Crunch, dan is tijd zeker niet eindig.

2. De tijd die we dus noteren in ons leven is oneindig klein.
Als tijd al oneindig is, dan is de tijd van ons leven een oneindig klein deel van oneindig -- maar dat is zelf dus ook nog steeds oneindig lang. Zelfs het kleinste stukje oneindigheid is zelf ook oneindig. Dus ofwel we leven oneindig lang, of tijd is niet oneindig.

3. Iets wat oneindig klein is bestaat in theorie niet (ons leven zou niet bestaan)
Zie 2.

4. Toch bestaan wij; "ik denk dus ik ben" (René Descartes)
ja.

5. Ipv dat wij niet bestaan, bestaat tijd dus niet.
Nee dus.
 
Ik ga nooit naar de kerk, alleen als ik er echt niet onderuit kan ivm begrafenis danwel huwelijk...

Ik zal pas in god geloven wanneer hij voor me neus staat....
 
]Als tijd al oneindig is, dan is de tijd van ons leven een oneindig klein deel van oneindig -- maar dat is zelf dus ook nog steeds oneindig lang. Zelfs het kleinste stukje oneindigheid is zelf ook oneindig. Dus ofwel we leven oneindig lang, of tijd is niet oneindig.

Ik denk dat tijd oneindig is maar dat we door schijnbaar een willekeurige begin en eindpunt te stellen, tijd kunnen meten. Maar als we ophouden met meten omdat een bepaalde gebeurtenis een door ons verzonnen eindpunt heeft bereikt dan heeft die gebeurtenis een bepaalde eindige tijdspanne gehad (namelijk die tijd die tussen het door ons verzonnen begin en eindpunt is verstreken), maar het betekent niet dat de tijd dan ook eindig is. Een cirkel kan je zien als een oneindige afstand. Maar we kunnen toch ook gedeeltes van die cirkel meten? Het enige wat je daarvoor moet doen is een (willekeurig) begin en eindpunt nemen, en met z’n allen dezelfde afstandsmaten afspreken (centimeters bijvoorbeeld).
 
Ik denk dat tijd oneindig is maar dat we door schijnbaar een willekeurige begin en eindpunt te stellen, tijd kunnen meten. Maar als we ophouden met meten omdat een bepaalde gebeurtenis een door ons verzonnen eindpunt heeft bereikt dan heeft die gebeurtenis een bepaalde eindige tijdspanne gehad (namelijk die tijd die tussen het door ons verzonnen begin en eindpunt is verstreken), maar het betekent niet dat de tijd dan ook eindig is. Een cirkel kan je zien als een oneindige afstand. Maar we kunnen toch ook gedeeltes van die cirkel meten? Het enige wat je daarvoor moet doen is een (willekeurig) begin en eindpunt nemen, en met z’n allen dezelfde afstandsmaten afspreken (centimeters bijvoorbeeld).

Als je uitgaat van Big Bang + Big Crunch, dan is tijd per definitie niet oneindig. Tijd is een dimensie, en een dimensieloos object heeft dus geen tijd. Aangezien tijd niet doorloopt, kan je dus wel degelijk een begin- en eindpunt toekennen, zonder ook maar iets van willekeur. En zelfs al zeg je dat er geen Big Crunch komt, dan nog heeft tijd wel een vast beginpunt gehad. Dan is het daarna misschien wel oneindig, maar je kan toch op een niet-willekeurig moment beginnen met meten.
 
Terug
Naar boven