Daar sta je dan, in je eentje in een voor jou vreemde stad. Het is al redelijk donker buiten, maar nog steeds zijn er aardig wat mensen op de been. De avond moet nog beginnen, in de café's en bars is het nog rustig. Je hebt kort met Rusty gesproken via de telefoon.. het gesprek verliep ongemakkelijk omdat je hem verkeerd verstond en ging lachen toen hij eigenlijk helemaal geen grap maakte. Hmm, ach zal zo wel goedkomen. Iedereen zou verzamelen voor café Het schele paard. Plots hoor je in de verte de woorden DBB vallen. DBB... nog nooit eerder heb je iemand dat in het openbaar horen zeggen. Daar staan ze gewoon, de members van DBB. Jongens die je alleen van internet kent ga je nu in het echt ontmoeten. Hoe zouden ze zijn? Net zo e-hero als op internet of gewoon normale mensen. Toch wel spannend, je moet een goede indruk maken. Speciaal een v-halsje aangedaan om dem pecs goed uit te laten komen. Zijn er uberhaupt vrouwen van het forum bij? hoop dat ze lekker zijn. Nog even voor de etalageruit alles checken.. diep ademhalen en Hop, daar gaan we. De groep staat een beetje met hun ruggen naar je toe. Nog 20 meter...10...5.. "Hee jon..." maar verder kom je niet want je wordt onderbroken door Rob P die van de andere kant aan komt lopen en luidkeels tettert "Rob P IN DA HOUSEEE".... iedereen begint te joelen en niemand hoorde jou. Je zet je pas door en loopt in een vlaag van verstandsverbijstering langs de groep. Pas als je de hoek om bent denk je ****, ik heb het gewoon nou al verknald, als ik terugloop denken ze vast wtf loopt hij eerst 3x heen en weer en stelt zich dan pas voor? Ik kijk nog een x om maar het kan gewoon niet meer, ik schaam me te erg. Awkward as PHUCK
16 graden buiten, alleen in een onbekende stad. Een traan rolt over mijn wang.