Lang artikel, geschreven als verhandeling voor school. Gewoon algemeen geweten facts, voor ons dan toch. 
Topsport
De drank der goden
Bodybuilding spreekt als sport der goden vaak tot de verbeelding. Hitsige krachtpatsers die hun immense torso’s showen en wier vetpercentage zo laag is dat een anorexiepatiënt er bij toutatis jaloers op zou worden, lijken iets buitenaards te hebben. In tijden dat obesitas een volksepidemie geworden is, waggelen deze honderdplussers fier de catwalk op. Het zijn de goden van weleer, gereïncarneerd tot menselijke monsters, die niet zelden gehekeld worden om hun buitensporig anabolengebruik. Maar zijn anabole of androgene steroïden wel zo slecht als we denken? Oordelen we niet te snel over deze hardwerkende atleten terwijl we zelf eigenlijk nauwelijks weten wat steroïden eigenlijk zijn?
Het aankweken van spierweefsel is niets meer dan een aangename bijwerking van het mannelijk geslachtshormoon testosteron. Testosteron bevordert in feite alle mannelijke kenmerken zoals haargroei, maar ook factoren als agressiviteit en libido worden erdoor beïnvloedt. In welke verhoudingen dit allemaal gebeurt, hangt natuurlijk van persoon tot persoon af, maar over het algemeen zal een stijging als positief en een daling als negatief ervaren worden. Zo zal een man met een lager testosterongehalte naast een lager libido ook minder zelfvertrouwen hebben. In de penopauze bijvoorbeeld, ook wel gekend als de andopause of midlifecrisis, daalt het testosterongehalte van de man waardoor hij niet zelden in een vicieuze cirkel van negatieve gevoelens belandt. Vrouwen komen van Venus, mannen van Mars. Wij, Martianen, danken onze eigenschappen aan dit ene stofje dat in het verlengde van ons derde been aangemaakt wordt, testosteron.
De link was snel gelegd. Als testosteron instond voor de spiergroei was het maar een kleintje even een shot te zetten, niet? Simplistisch voorgesteld zijn steroïden dan ook niets meer dan lichaamsvreemde testosteronampullen die de eigen voorraad wat opsmukken. In tegenstelling tot testosteronboosters die het lichaam aanzetten tot een hogere productie, injecteren gebruikers pure testosteron in hun bloedsomloop. Dit klinkt zo aanlokkelijk en afschrikwekkend tegelijkertijd dat er haast wel meer moet zijn. Inderdaad.
In normale omstandigheden rijzen baardgroei, agressie en andere mannelijke kwaaltjes niet echt de pan uit omdat er een gecontroleerde hoeveelheid testosteron in ons bloed gedumpt wordt. Maar als je nu een abnormale hoeveelheid toevoegt aan het bloed, zullen al die ongemakken toenemen in hoeveelheid en - misschien nog wel veel belangrijker - in sterkte. De overbehaarde gorilla die de hele dag door zin heeft in coïtus terwijl zijn rode hoofd verklapt dat zijn bloeddruk de luchtdruk evenaart, bestaat dan toch? Natuurlijk stamt dit typetje af uit een taboesfeer, maar het is belangrijk te beseffen dat onverantwoord gebruik van steroïden leidt tot dit soort mistoestanden.
Bestaat er wel zoiets als verantwoord gebruik van hormonale middelen? Kan je wel op een verantwoorde wijze je eigen huishouding bijsturen naar believen? Natuurlijk kan dat. Wie heeft nooit Actifed gelepeld of antibiotica geslikt? De voordelen van gebruiken afwegen tegen de nadelen ervan en daaraan je dosis aanpassen, zorgt voor een evenwichtige balans die we gerust kunnen bestempelen als gecontroleerd en verantwoord gebruik van steroïden. Maar welke factoren bepalen nu die balans? Wanneer is iemand een gebruiker en wanneer net een misbruiker?
Ten eerste speel je met hormonen niet als met keeltabletjes. Je speelt toch ook niet met je leven? Het toedienen van steroïden gebeurt in kuren. Het spreekt natuurlijk voor zich dat je lichaam slechts gedurende een korte periode die immense dosis testosteron kan verwerken. De eerste belangrijke factor is dan ook de lengte van de kuur. We spreken hier over een tijdsorde van een tiental weken. De lengte van een kuur bepaalt in zeer grote mate de impact die de dosis zal hebben, zowel op het gebied van spiergroei als op het gebied van neveneffecten. Gedurende een overdreven lange periode kuren zal enkel de druk op de ketel verhogen zonder eigenlijk nog veel goeds op te leveren.
Een tweede factor die de impact van een kuur bepaalt, is het afbouwen. Je lichaam zal er ongetwijfeld minder moeite mee hebben een naald met testosteron in zijn ledematen te zien verdwijnen dan van dag op dag geen oppeppertjes meer te krijgen. Door een overdosis toe te dienen zal het lichaam zich ook niet meer echt verplicht voelen om zelf nog iets te doen. Er wordt toch genoeg gegeven, waarom zou ik dan nog maken? Daardoor zal je door te stoppen een tekort creëren, wat op zijn beurt weer resulteert in een zeer laag libido en een daling van zelfvertrouwen. Door verstandig af te bouwen, zal het lichaam stilletjes aan zijn eigen draad weer oppakken. Het is niet alleen zo dat de neveneffecten hierdoor binnen de perken worden gehouden, ook de winst aan spiermassa baat hierbij. Zelfs na die nakuur worden vaak nog testosteronboosters gebruikt om het testosterongehalte weer wat op te krikken.
Maar een kuurschema is niet het enige. Als iemands conditie niet op peil staat, hoe kan hij dan ooit baten bij het verstoren van een evenwicht dat eigenlijk al verstoord is? Iemand die aan een kuur begint, zou geen fysieke problemen mogen ervaren. Maar ja, dat is utopie natuurlijk. Deze vergelijking gaat ook op voor kinderen, pubers en adolescenten. Het is ethisch niet verantwoord jonge kinderen geslachthormonen toe te dienen, maar voor pubers en adolescenten ligt dat natuurlijk anders. Hun hormonenhuishouding ligt als gevolg van de puberteit helemaal overhoop. Ze produceren plots heel veel geslachthormoon om hun geslachtorganen en geslachtelijke kenmerken te ontwikkelen. Hen op dat moment testosteron toedienen is eigenlijk om problemen vragen.
Een laatste factor is de sfeer van dubbelzinnigheid waarin de verdeling van steroïden gebeurt. Iedere bodybuilder weet waar hij steroïden kan vinden, wat het bijzonder makkelijk maakt om aan het goedje te komen. Langs de andere kant praat niemand er graag over omdat de verdeling nog steeds clandestien gebeurt aangezien ze niet legaal is. Daardoor vinden kwakzalvers hun weg naar dealers, hoewel ze zelden objectieve en onderlegde informatie hebben gekregen. Legaliseren is het enige wat een oplossing zou vormen. De vergelijking met cannabis gaat gerust op. Waarom zouden we alles in het duister laten gebeuren als je het gecontroleerd kunt laten verlopen op wettelijke wijze? De vergelijking met harddrugs daarentegen gaat dan weer niet op omdat harddrugs sterk hallucinerende middelen zijn in tegenstelling tot steroïden en de softdrug cannabis. Harddrugs legaliseren is uit den boze.
Een misbruiker gedijt in een smeltkroes van al deze factoren. Allemaal kennen we wel de verhalen over die gorilla die steroïden misbruikt. Als insider heb ik de meest gruwelijke verhalen gehoord over onverantwoordelijke pummels wier teelballen gevoelsmatig bijna als kastanjes gepoft werden, wier hard als een house party tekeerging en wier bloedsdruk de aorta masseerde. Door legalisering en medische opvolging zouden we deze randdebielen misschien kunnen helpen.
Sociale isolatie is een niet te verwaarlozen neveneffect dat zowel gebruikers als misbruikers ervaren. Bodybuilders leven volgens zo’n strikt schema dat hun sociale leven er nadelen van ondervindt. Daarbij komt dan nog eens dat Jan met de pet stiekem jaloers is op de biceps van Hercules alhoewel hij steeds het tegengestelde oppert. In deze tijd van fascistische kerkleiders en wereldleiders die zich aan Caesar spiegelen, worden bodybuilders als gekken beschouwd. Terwijl zij, wij, meer kunnen genieten van een stuk chocolade dan u. Terwijl wij, zij, meer discipline kunnen opbrengen dan u.
Het grootste misverstand is dat iemand die gebruikt, per definitie groeit. Om te groeien moeten er naast een bepaald testosterongehalte nog andere voorwaarden voldaan worden. De eerste is voeding. De hoeveelheid proteïnen, sachariden en lipiden, de onderlinge verhouding en de kwaliteit ervan spelen net als de hoeveelheid mineralen en vitaminen een bijzonder grote rol in de groei. Hoe kan een auto rijden zonder brandstof? Hoe kan een mens groeien zonder voeding? Een gemiddelde bodybuilder verwerkt een paar duizenden kilocalorieën meer dan Jan zonder daarbij ongezond te eten. Zij eten tot hun maag versteend en eten om te eten. Zij eten niet om hun honger te stillen; zij eten om te eten.
Daarnaast speelt ook het trainingsschema een belangrijke rol. De hoeveelheid oefeningen, reeksen bewegingen, bewegingen en rustpauzes tussen die reeksen zijn allemaal beredeneerd. Een oefening zo juist mogelijk met een zo hoog mogelijk gewicht uitvoeren, is een kunst die beheerst wordt door goden terwijl ze hoofdschuddend kijken naar de meute mensen die hun lichaam naar de vaantjes helpt.
Dat de medische toestand van een gebruiker een bepalende factor is, weten we nu al wel. Maar hoe kan iemand nu van zichzelf zeggen dat hij gezond is? Dat kan nu eenmaal niet. Zijn lever wordt binnenstebuiten gekeerd door dokters. Zijn hart wordt ontleed door de wittejassenmaffia. Hij zal zich niet overgeven aan steroïden zonder te weten in welke staat hij verkeert. Hij is de enige man die met plezier het honorarium van een dokter betaalt.
De wedstrijdvoorbereiding in het topsportmilieu is bikkelhard en venijnig. Het is niet zozeer een strijd met je concurrenten, maar eerder een met je eigen lichaam. Je eigen lichaam binnen zijn eigen grenzen ontplooien tot een menselijke machine, geeft een gevoel van extase dat aan niets kan tippen. De maandenlange schrokpartijen die dan uiteindelijk resulteren in een podiumplaats en de torenhoge stapel brooddozen en mengbekers die je weer stapje dichter brengen bij dat gevoel van extase; het is dat wat het topsportmilieu interessant maakt. Hij die voor niemand wijkt, maar jaren aan een stuk verliest en dan plots toch wint. Dat is bodybuilding.
Een esthetische beschouwing van een god, is dat nog nodig? Natuurlijk, om u nog maar eens te overtuigen, niet? Wie het mooi vindt, aanbidt deze monsters; wie ze lelijk vindt, verafschuwt ze. Punt, einde lijn. Als iemand dit beschouwt als het verminken van een lichaam keren we terug naar de moraliserende discussie over tatoeages en piercings die jaren geleden gevoerd werd. De gezondheidstoestand van een door obesitas verziekte walrus is aanvaardbaar, maar dit niet? Als we de lijn doortrekken, moeten we chocolade en snoepgoed maar rantsoeneren. Ik denk niet dat dit de oplossing zou vormen voor dit vraagstuk.
Bodybuilding staat synoniem voor discipline en afzien. Steroïden passen perfect in dit plaatje. Het is een uiterst moeilijke beslissing die overpeinzing vraagt, maar niet verworpen mag worden. Door steroïden uit de illegaliteit te bannen, kunnen we misbruiken beperken en de gezondheid van gebruikers voorop stellen. Is dit niet de oplossing voor datgene wat als probleem wordt bestempeld? Of stevenen we verder af op een drooglegging?
Topsport
De drank der goden
Bodybuilding spreekt als sport der goden vaak tot de verbeelding. Hitsige krachtpatsers die hun immense torso’s showen en wier vetpercentage zo laag is dat een anorexiepatiënt er bij toutatis jaloers op zou worden, lijken iets buitenaards te hebben. In tijden dat obesitas een volksepidemie geworden is, waggelen deze honderdplussers fier de catwalk op. Het zijn de goden van weleer, gereïncarneerd tot menselijke monsters, die niet zelden gehekeld worden om hun buitensporig anabolengebruik. Maar zijn anabole of androgene steroïden wel zo slecht als we denken? Oordelen we niet te snel over deze hardwerkende atleten terwijl we zelf eigenlijk nauwelijks weten wat steroïden eigenlijk zijn?
Het aankweken van spierweefsel is niets meer dan een aangename bijwerking van het mannelijk geslachtshormoon testosteron. Testosteron bevordert in feite alle mannelijke kenmerken zoals haargroei, maar ook factoren als agressiviteit en libido worden erdoor beïnvloedt. In welke verhoudingen dit allemaal gebeurt, hangt natuurlijk van persoon tot persoon af, maar over het algemeen zal een stijging als positief en een daling als negatief ervaren worden. Zo zal een man met een lager testosterongehalte naast een lager libido ook minder zelfvertrouwen hebben. In de penopauze bijvoorbeeld, ook wel gekend als de andopause of midlifecrisis, daalt het testosterongehalte van de man waardoor hij niet zelden in een vicieuze cirkel van negatieve gevoelens belandt. Vrouwen komen van Venus, mannen van Mars. Wij, Martianen, danken onze eigenschappen aan dit ene stofje dat in het verlengde van ons derde been aangemaakt wordt, testosteron.
De link was snel gelegd. Als testosteron instond voor de spiergroei was het maar een kleintje even een shot te zetten, niet? Simplistisch voorgesteld zijn steroïden dan ook niets meer dan lichaamsvreemde testosteronampullen die de eigen voorraad wat opsmukken. In tegenstelling tot testosteronboosters die het lichaam aanzetten tot een hogere productie, injecteren gebruikers pure testosteron in hun bloedsomloop. Dit klinkt zo aanlokkelijk en afschrikwekkend tegelijkertijd dat er haast wel meer moet zijn. Inderdaad.
In normale omstandigheden rijzen baardgroei, agressie en andere mannelijke kwaaltjes niet echt de pan uit omdat er een gecontroleerde hoeveelheid testosteron in ons bloed gedumpt wordt. Maar als je nu een abnormale hoeveelheid toevoegt aan het bloed, zullen al die ongemakken toenemen in hoeveelheid en - misschien nog wel veel belangrijker - in sterkte. De overbehaarde gorilla die de hele dag door zin heeft in coïtus terwijl zijn rode hoofd verklapt dat zijn bloeddruk de luchtdruk evenaart, bestaat dan toch? Natuurlijk stamt dit typetje af uit een taboesfeer, maar het is belangrijk te beseffen dat onverantwoord gebruik van steroïden leidt tot dit soort mistoestanden.
Bestaat er wel zoiets als verantwoord gebruik van hormonale middelen? Kan je wel op een verantwoorde wijze je eigen huishouding bijsturen naar believen? Natuurlijk kan dat. Wie heeft nooit Actifed gelepeld of antibiotica geslikt? De voordelen van gebruiken afwegen tegen de nadelen ervan en daaraan je dosis aanpassen, zorgt voor een evenwichtige balans die we gerust kunnen bestempelen als gecontroleerd en verantwoord gebruik van steroïden. Maar welke factoren bepalen nu die balans? Wanneer is iemand een gebruiker en wanneer net een misbruiker?
Ten eerste speel je met hormonen niet als met keeltabletjes. Je speelt toch ook niet met je leven? Het toedienen van steroïden gebeurt in kuren. Het spreekt natuurlijk voor zich dat je lichaam slechts gedurende een korte periode die immense dosis testosteron kan verwerken. De eerste belangrijke factor is dan ook de lengte van de kuur. We spreken hier over een tijdsorde van een tiental weken. De lengte van een kuur bepaalt in zeer grote mate de impact die de dosis zal hebben, zowel op het gebied van spiergroei als op het gebied van neveneffecten. Gedurende een overdreven lange periode kuren zal enkel de druk op de ketel verhogen zonder eigenlijk nog veel goeds op te leveren.
Een tweede factor die de impact van een kuur bepaalt, is het afbouwen. Je lichaam zal er ongetwijfeld minder moeite mee hebben een naald met testosteron in zijn ledematen te zien verdwijnen dan van dag op dag geen oppeppertjes meer te krijgen. Door een overdosis toe te dienen zal het lichaam zich ook niet meer echt verplicht voelen om zelf nog iets te doen. Er wordt toch genoeg gegeven, waarom zou ik dan nog maken? Daardoor zal je door te stoppen een tekort creëren, wat op zijn beurt weer resulteert in een zeer laag libido en een daling van zelfvertrouwen. Door verstandig af te bouwen, zal het lichaam stilletjes aan zijn eigen draad weer oppakken. Het is niet alleen zo dat de neveneffecten hierdoor binnen de perken worden gehouden, ook de winst aan spiermassa baat hierbij. Zelfs na die nakuur worden vaak nog testosteronboosters gebruikt om het testosterongehalte weer wat op te krikken.
Maar een kuurschema is niet het enige. Als iemands conditie niet op peil staat, hoe kan hij dan ooit baten bij het verstoren van een evenwicht dat eigenlijk al verstoord is? Iemand die aan een kuur begint, zou geen fysieke problemen mogen ervaren. Maar ja, dat is utopie natuurlijk. Deze vergelijking gaat ook op voor kinderen, pubers en adolescenten. Het is ethisch niet verantwoord jonge kinderen geslachthormonen toe te dienen, maar voor pubers en adolescenten ligt dat natuurlijk anders. Hun hormonenhuishouding ligt als gevolg van de puberteit helemaal overhoop. Ze produceren plots heel veel geslachthormoon om hun geslachtorganen en geslachtelijke kenmerken te ontwikkelen. Hen op dat moment testosteron toedienen is eigenlijk om problemen vragen.
Een laatste factor is de sfeer van dubbelzinnigheid waarin de verdeling van steroïden gebeurt. Iedere bodybuilder weet waar hij steroïden kan vinden, wat het bijzonder makkelijk maakt om aan het goedje te komen. Langs de andere kant praat niemand er graag over omdat de verdeling nog steeds clandestien gebeurt aangezien ze niet legaal is. Daardoor vinden kwakzalvers hun weg naar dealers, hoewel ze zelden objectieve en onderlegde informatie hebben gekregen. Legaliseren is het enige wat een oplossing zou vormen. De vergelijking met cannabis gaat gerust op. Waarom zouden we alles in het duister laten gebeuren als je het gecontroleerd kunt laten verlopen op wettelijke wijze? De vergelijking met harddrugs daarentegen gaat dan weer niet op omdat harddrugs sterk hallucinerende middelen zijn in tegenstelling tot steroïden en de softdrug cannabis. Harddrugs legaliseren is uit den boze.
Een misbruiker gedijt in een smeltkroes van al deze factoren. Allemaal kennen we wel de verhalen over die gorilla die steroïden misbruikt. Als insider heb ik de meest gruwelijke verhalen gehoord over onverantwoordelijke pummels wier teelballen gevoelsmatig bijna als kastanjes gepoft werden, wier hard als een house party tekeerging en wier bloedsdruk de aorta masseerde. Door legalisering en medische opvolging zouden we deze randdebielen misschien kunnen helpen.
Sociale isolatie is een niet te verwaarlozen neveneffect dat zowel gebruikers als misbruikers ervaren. Bodybuilders leven volgens zo’n strikt schema dat hun sociale leven er nadelen van ondervindt. Daarbij komt dan nog eens dat Jan met de pet stiekem jaloers is op de biceps van Hercules alhoewel hij steeds het tegengestelde oppert. In deze tijd van fascistische kerkleiders en wereldleiders die zich aan Caesar spiegelen, worden bodybuilders als gekken beschouwd. Terwijl zij, wij, meer kunnen genieten van een stuk chocolade dan u. Terwijl wij, zij, meer discipline kunnen opbrengen dan u.
Het grootste misverstand is dat iemand die gebruikt, per definitie groeit. Om te groeien moeten er naast een bepaald testosterongehalte nog andere voorwaarden voldaan worden. De eerste is voeding. De hoeveelheid proteïnen, sachariden en lipiden, de onderlinge verhouding en de kwaliteit ervan spelen net als de hoeveelheid mineralen en vitaminen een bijzonder grote rol in de groei. Hoe kan een auto rijden zonder brandstof? Hoe kan een mens groeien zonder voeding? Een gemiddelde bodybuilder verwerkt een paar duizenden kilocalorieën meer dan Jan zonder daarbij ongezond te eten. Zij eten tot hun maag versteend en eten om te eten. Zij eten niet om hun honger te stillen; zij eten om te eten.
Daarnaast speelt ook het trainingsschema een belangrijke rol. De hoeveelheid oefeningen, reeksen bewegingen, bewegingen en rustpauzes tussen die reeksen zijn allemaal beredeneerd. Een oefening zo juist mogelijk met een zo hoog mogelijk gewicht uitvoeren, is een kunst die beheerst wordt door goden terwijl ze hoofdschuddend kijken naar de meute mensen die hun lichaam naar de vaantjes helpt.
Dat de medische toestand van een gebruiker een bepalende factor is, weten we nu al wel. Maar hoe kan iemand nu van zichzelf zeggen dat hij gezond is? Dat kan nu eenmaal niet. Zijn lever wordt binnenstebuiten gekeerd door dokters. Zijn hart wordt ontleed door de wittejassenmaffia. Hij zal zich niet overgeven aan steroïden zonder te weten in welke staat hij verkeert. Hij is de enige man die met plezier het honorarium van een dokter betaalt.
De wedstrijdvoorbereiding in het topsportmilieu is bikkelhard en venijnig. Het is niet zozeer een strijd met je concurrenten, maar eerder een met je eigen lichaam. Je eigen lichaam binnen zijn eigen grenzen ontplooien tot een menselijke machine, geeft een gevoel van extase dat aan niets kan tippen. De maandenlange schrokpartijen die dan uiteindelijk resulteren in een podiumplaats en de torenhoge stapel brooddozen en mengbekers die je weer stapje dichter brengen bij dat gevoel van extase; het is dat wat het topsportmilieu interessant maakt. Hij die voor niemand wijkt, maar jaren aan een stuk verliest en dan plots toch wint. Dat is bodybuilding.
Een esthetische beschouwing van een god, is dat nog nodig? Natuurlijk, om u nog maar eens te overtuigen, niet? Wie het mooi vindt, aanbidt deze monsters; wie ze lelijk vindt, verafschuwt ze. Punt, einde lijn. Als iemand dit beschouwt als het verminken van een lichaam keren we terug naar de moraliserende discussie over tatoeages en piercings die jaren geleden gevoerd werd. De gezondheidstoestand van een door obesitas verziekte walrus is aanvaardbaar, maar dit niet? Als we de lijn doortrekken, moeten we chocolade en snoepgoed maar rantsoeneren. Ik denk niet dat dit de oplossing zou vormen voor dit vraagstuk.
Bodybuilding staat synoniem voor discipline en afzien. Steroïden passen perfect in dit plaatje. Het is een uiterst moeilijke beslissing die overpeinzing vraagt, maar niet verworpen mag worden. Door steroïden uit de illegaliteit te bannen, kunnen we misbruiken beperken en de gezondheid van gebruikers voorop stellen. Is dit niet de oplossing voor datgene wat als probleem wordt bestempeld? Of stevenen we verder af op een drooglegging?
Laatst bewerkt:
Maar zeker goed geschreven, je hebt talent 
