De kans op een grondaanval lijkt me niet groot, want onverantwoord.
Een luchtaanval waarbij strategische doelen worden gebombardeerd lijkt me wat minder onrealistisch.
Wat men zich ter dege moet beseffen is dat zo'n aanval Amerika's belabberde reputatie in het Midden-Oosten en andere delen van de wereld alleen nog maar rampzaliger maakt. Het recruteren van terroristen zal alleen maar makkelijker worden. Wat leidt tot nieuwe aanslagen --> nieuwe interventies et cetera. Een rat race on terror, de moderne wapenwedloop, Koude Oorlog van de toekomst ofzoiets.
Ook de hervormingsgezinde delen van Iraanse bevolking zullen lamgeslagen zijn. Waarom? Zij zullen zich scharen achter hun president. Een beweging die nu al vaker wordt waargenomen agv de agressieve politieke strategie van de VS in deze (zie hiervoor ook de Tegenlicht-uitzending). En dat is niet bevreemdend. Probeer je eens voor te stellen dat je Iraniër bent. Je bent trots op je land, nationalistische gevoelens zijn je niet vreemd. Amerika bekijk je met een mengeling van bewondering (niet voor niets komt de betere Iraanse popmuziek uit Los Angeles via een illegale radiozender) en afgunst. De laatste tijd neemt de afgunst hand over hand toe want na het debacle in Irak lijkt VS haar agressieve arrogante toon niet te minderen. Wij zouden geen recht hebben op nucleaire technologie. Waarom niet? De afgelopen 300 jaar hebben wij geen staat meer aangevallen. Er is maar één land dat nucleaire technologie heeft aangewend voor het daadwerkelijk niet-vreedzaam inzetten van deze technologie. Inderdaad...de VS. Over Ahmadinejad ben je niet tevreden, er komt maar weinig terecht van zijn economische belofte. Maar er is nu iets belangrijkers: de trots onzer natie!
Want waarom staat Ahmadinejad elke dag zo te schreeuwen over het satanistische Amerika en het van de kaart vegen van Israel? Precies, zieltjeswinnerij. Ahmadinejad beloofde gouden bergen, maar het land zit economisch gezien in het slop. Dit is dus een mooie afleidingsmanoeuvre (zie de parallel met de stijgende populairiteit van Bush agv zijn 'war on terror') van binnenlandse problematiek. Die context vergeten we nogal eens te noemen.
Nog een voorbeeldje. Niet zeldzaam zien we op CNN beelden van een agressief schreeuwende mensenmassa. De bekende retoriek wordt uitgeslagen: 'Dood aan Amerika' en 'Bush moordernaar'. We kijken naar het vrijdaggebed. Maar hoeveel Iraniërs komen daar nou op af? 1/11e van de Iraanse bevolking gaat één keer in de maand naar dat vrijdaggebed. In perspectief/context plaatsen...
