AndroidHealthClinic

depressief

is lekker vrijen, doet veel tegen de stress :p
 
maar hoe motiveren jullie jezelf?
ik bedoel
als je jezelf niet aantrekkelijk vind?

ik heb al 500x gefaald met me dieet,
maar ik wil in mezelf geloven en op mezelf vertrouwen..
maar vertrouwen komt pas na mate de tijd ik dag in,dag uit me consequent aan me voedingsschema hou??

Iedereen kijkt soms in de spiegel en
Schrikt zich rot. Heb een spiegel in mijn tuin
Waar ik liever niet in kijk in daglicht.

En so what je zit toch opgeloten in dit lichaam
Je kan dus Maar beter het beste er van maken.

Motivatie en vooruitgang komt voor mij door
Kleine overwinningen. Je gaat niet van 0 naar 100
In een week gaat jaren overheen als je de kleine
Verschillen niet kan waarderen wordt het heel zwaar.

Ik zal ook opletten dat je niet van boulimia naar
Bigorexia of adonis complex gaat dan ga je namelijk
Van ene mentaal obsessief probleem naar een andere.
Hele aal als je een verleden met obsessieve gedachtes
Hebt wil je geen van de 2 hebben.
 
hoe doen jullie dat jezelf accepteren

Ik heb zelf een bochel en dat geeft me soms een goblin achtige uitstraling. Jaren geleden werd ik door collega's gekscherend "Notre Dame" genoemd. Je moet leren schijt aan mensen te krijgen. Misschien kan je huisarts je antidepressiva voorschrijven als je al anderhalf jaar depressief bent.
 
maar hoe motiveren jullie jezelf?
ik bedoel
als je jezelf niet aantrekkelijk vind?

ik heb al 500x gefaald met me dieet,
maar ik wil in mezelf geloven en op mezelf vertrouwen..
maar vertrouwen komt pas na mate de tijd ik dag in,dag uit me consequent aan me voedingsschema hou??
Simpel dat is je motivatie, als je in die spiegel kijkt en denkt dit kan toch gewoon niet, of je hebt punten met je lichaam die je gewoon wilt veranderen.

je moet accepteren dat het niet vanzelf gaat en dat JIJ en JIJ alleen er moeite voor moet doen om een bepaald doel te bereiken, steun van anderen is mooi meegenomen maar vergeet niet wie het moet doen ( JIJ ) en voor wie je het doet ( JEZELF )

probeer alles beetje te relativeren, rome is ook niet in 1 dag gebouwd dus met 1 week zul je ook niet je ideaalbeeld bereikt hebben

en dag in dag uit aan je voedinschema is niet zo moeilijk mits je een goed schema heb waar je ook op kunt varieren :)

succes!
 
Lijkt inderdaad meer psychologisch. Je moet het niet zien als falen, maar als 'een dag waar het wat minder ging' en de draad weer oppakken. Als je een dag gigantisch loopt te bingen is dat niet handig, maar pak dan de volgende dag gewoon de draad weer op. Een goed lichaam is het resultaat van consequent bezig zijn met eten en trainen. Als je een week lang een gigantische hoop rotzooi naar binnen loopt te werken heb je je doelen niet goed gesteld. Als je er elke dag mee bezig bent, kun je na een waardeloze dag de knop weer omzetten en dat als motivatie gebruiken voor de volgende. De kunst is het aantal keren dat je 'faalt' zo laag mogelijk maken en daar aan blijven werken. Op die manier kun je na een aantal maanden tevreden terugdenken en er aan blijven schaven.

---------- Post toegevoegd 3 August 2013 om 16:47 ----------

Ik heb zelf een bochel en dat geeft me soms een goblin achtige uitstraling. Jaren geleden werd ik door collega's gekscherend "Notre Dame" genoemd. Je moet leren schijt aan mensen te krijgen. Misschien kan je huisarts je antidepressiva voorschrijven als je al anderhalf jaar depressief bent.

Ik zou antidepressiva zo lang mogelijk laten liggen. Ik zie mijn periode aan die troep nog steeds als een gemiste kans. Uiteindelijk zit het probleem in het feit dat haar zelfbeeld totaal afhankelijk is van externe factoren. Ik heb hetzelfde probleem gehad in het verleden en dat is heel lastig om vanaf te stappen. Vaak blijft dat zo tot je een emotioneel punt het bereikt dat het je (tijdelijk) geen ene **** meer kan schelen wat een ander van je vindt. Dan begint vaak de verandering. Je gaat zien dat de mening van een ander geen afbreuk hoeft te doen aan wie je bent. Je moet manieren vinden om je zelfvertrouwen in jezelf te aarden in plaats van iets dat buiten je staat.
 
Misschien dat een tatoeage je door de depressie heen kan slepen? Of een hond nemen mits je de tijd hebt.

ik loop met dezelfde klachten rond.

What doesn't kill you only makes you stronger zeggen ze dan
 
Misschien dat een tatoeage je door de depressie heen kan slepen? Of een hond nemen mits je de tijd hebt.

ik loop met dezelfde klachten rond.

What doesn't kill you only makes you stronger zeggen ze dan

Ik zou in een emotioneel instabiele situatie niet aanraden een tat te nemen.
 
Als eerst wil ik je een compliment geven dat je dit bericht hebt durven posten. het vergt een hoop moed om jezelf blood te geven aan mensen die je eigenlijk niet kent.
Het is lastig om een goed advies te geven omdat de achtergrond van je depressie niet bekend is (wat natuurijk logisch is)
Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat praten praten en praten DE oplossing is om hieruit te komen. Je zegt al 1.5 jaar dit gevoel te hebben, ik zou adviseren om in gesprek te gaan met je huisarts, misschien kan hij je doorverwijzen naar een psycholoog want de kans is groot dat je hier zelf niet uit komt omdat het al zo lang aanhoudt.
Daarnaast is het belangrijk om jezelf niet door je omgeving negatief te laten beinvloeden.

Wat het eten betreft, probeer je toch aan je schema te houden maar straf jezelf niet als het een dag minder goed gaat.
Zie iedere dag weer als een nieuwe dag en een nieuwe kans.

Wat mij goed heeft geholpen is cardio na mijn kracht training, misschien is dit iets om te proberen.

Ik hoop dat je snel uit deze nare periode komt, veel sterkte.
 
Goed topic, als je je al niet aan een voedingsschema kan houden moet je misschien wat anders gaan zoeken.
 
Goed topic, als je je al niet aan een voedingsschema kan houden moet je misschien wat anders gaan zoeken.

??? Waar slaat dit nou weer op.


Hoeveel mensen hier houden zich 100% strict aan een schema het hele jaar door? Nog geen 1%. Genieten moet ook kunnen. En je aan een voedingsschema houden is alles behalve makkelijk, anders zag je veel meer gespierde buffels in de sportschool en had iedereen zijn droomlichaam.
Het trainen vind ik 10x makkelijker dan mij aan me voeding te houden.
 
Mensen voelen zich niet goed en spreken dan maar van een depressie. Ik baal van mensen die zeggen in een depressie te zitten en het ooooooooooooo zo erg vinden dat ze hun voedingsschema niet kunnen volhouden.
Een depressie is iets veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erger, en zorgt er voor dat je zelf de energie niet vindt om uit je bed te komen.
Wat jij, de topicstarter, hebt is een gebrek aan discipline waardoor je niet in je doel slaagt. Daardoor voel je je een loser en zoek je nu excuses bij een groot publiek.
Wat je verdomme moet doen is gewoon keihard een vastgelegd schema volgen en niet zeiken over hoe moeilijk het is. Anders zoek je maar een kaartenclub op; Of verzamel postzegels.

---------- Post toegevoegd 7 August 2013 om 01:13 ----------

Bekijk deze twee Youtube channels:
http://www.youtube.com/user/strengthcamp

http://www.youtube.com/user/elliottsaidwhat

Neem de tijd ervoor, het kan je veel verder helpen. Je bent sterker dan je denkt.

DIT.

Eliott is the man. The alpha male that makes other alpha males look like omega males.

---------- Post toegevoegd 7 August 2013 om 01:15 ----------

Als eerst wil ik je een compliment geven dat je dit bericht hebt durven posten. het vergt een hoop moed om jezelf blood te geven aan mensen die je eigenlijk niet kent.
H.

Jezelf "bloed" geven? Hoe doe je dat?
 
Als je depressief bent zoek je toch hulp IRL ipv op DBB ?

---------- Post toegevoegd 7 August 2013 om 11:10 ----------

hoe moet ik omgaan met emoties/gevoelens die stress veroorzaken, zonder dat ik ga eten?
hoe moet ik omgaan met honger?
hoe doen jullie dat jezelf accepteren, terwijl je eigenlijk een lager vp wilt?
maar om antwoord te geven op je vragen


- Je moet eten leren zien als iets wetenschappelijks, dat heeft voor mij heel erg geholpen. Verander je mindset wat betreft voeding. Je eet niet meer omdat je honger hebt of omdat andere aan het eten zijn. Je eet om je lichaam de voedingsstoffen te geven die je vooraf bepaalt hebt en op dat moment nodig hebt.

-Honger is een overdreven emotie die je op bovenstaande manier moet leren negeren. Aangezien we eigenlijk jagers/verzamelaars zijn is het natuurlijk dat we onszelf vet willen eten zodat we reserves in de winter willen hebben. Echter die tijd is voorbij. Probeer jezelf dit te realiseren.

Zodra mijn buik begint te knorren ga ik al rekenen, ik heb zojuist 50 gram brintha en 50 gram whey gegeten, om 12:00 ga ik spaghetti eten. Mijn lichaam heeft op dit moment GEEN koolhydraten, suikers, eiwitten, of vetten nodig. Zodra je psyche dit accepteert zal je van de honger geen last meer hebben.

Je kan ook honger als iets positiefs zien, in de trant van, mooi , mijn lichaam wil iets te eten hebben, dus gaat nu wel vet verbranden. Ga ergens op een stoel zitten en denk bij jezelf, terwijl ik hier zit is mijn lichaam zich kapot aan het werken om energie uit mijn vet reserves te halen. GOOD ****ING JOB LICHAAM

klinkt erg dom, maar je moet iets. Verder niet proberen om 100 dagen aan 1 stuk clean te eten, plan gewoon lekker een junkdag elke week en probeer daar op dat moment ook echt van te genieten. Als je deze gewoon plant is er ook niks om je schuldig over te voelen en kan je daarna weer lekker verder met clean eten.


ps. Dit is puur uit eigen ervaring
 
Laatst bewerkt:
Er zit een groot verschil tussen je wat depri voelen (wat jij hebt) en een echte depressie met suicidale gevoelens en nergens zin in hebben.
 
??? Waar slaat dit nou weer op.


Hoeveel mensen hier houden zich 100% strict aan een schema het hele jaar door? Nog geen 1%. Genieten moet ook kunnen. En je aan een voedingsschema houden is alles behalve makkelijk, anders zag je veel meer gespierde buffels in de sportschool en had iedereen zijn droomlichaam.
Het trainen vind ik 10x makkelijker dan mij aan me voeding te houden.

Misschien moet jij ook even verder kijken dan, kloppen je stats?
 
Als je last hebt van negatieve gedachten en stress, niet gelijk naar de huisarts en om antidepressiva vragen. Probeer je eerst is wat beter te gaan voelen door je lichaam te geven waar het om vraagt.
Mensen met bovenstaande gevoelens doen het vaak een stuk beter als ze een flinke dosis Niacine binnenkrijgen. Geen chemische zooi, gewoon een vitamine. Daarnaast elke dag mediteren en doelen stellen. Je voelt je elke keer zo klote omdat je je doelen niet haalt. Als je je doel niet haalt, heb je blijkbaar een te groot doel voor jezelf gesteld. Dus als je van jezelf weet dat je snel afhaakt wanneer het moeilijk word, gewoon kleinere doelen stellen! Doordat je deze (kleine) doelen haalt, geeft dit je zelfvertrouwen en zul je je al een stuk beter voelen over jezelf.

Ik ben het overigens wel eens met de rest. Een echte depressie is het niet. Dan wil je het bed niet meer uit en spelen er nog maar een aantal dingen door je hoofd. Trainen zit daar vaak niet tussen.

Succes
 
Het normale dagbewustzijn (van een geestelijk gezond mens) is van nature al gematigd positief ingesteld. Een aanslag op deze "normale" geestestoestand omschrijven mensen al vrij snel als een depressie. Ik ben ook jarenlang depressief geweest (Ik slik 3 x 20mg seroxat per dag) maar ik ben het niet eens met de harde reacties die hier en daar in dit topic verschenen zijn. Ik hoop dat de topicstarter zich hier dan ook niet teveel van aantrekt.
 
Terug
Naar boven