MuscleMeat

Het heelal en hoelang god erover heeft gedaan

Dan mag je mij eens uitleggen waarom de kans niet 1 op 6 is als je op 2 komt wanneer je één keer met een dobbelsteen gooit, ervan uitgaande dat jouw dobbelsteen 6 zijden heeft....
Als je 1 keer mag gooien is de kans dat jij "twee" gooit. 1/6.

Kan Superknurft nog hoog en laag springen maar dat is en dat blijft zo.
 
Ja inderdaad, zo'n echte kansberekening is moeilijk



Je kan ook theoretisch gezien eerst 100000x het getal 4 gooien :p

Elke keer als je weer gooit is de kans even groot dat je 4 gooit, als dat je 2 gooit.

Kans op leven kan je bepalen met de Drake Equation (http://en.wikipedia.org/wiki/Drake_equation)
Daarin bepaalde een wiskundige hoeveel intelligente beschavingen er zijn in het universum.

Als je alle parameters invult, krijg je een resultaat van ongeveer 2 intelligente beschavingen per galaxy
In de melkweg zijn wij 1, er zijn nog andere kereltjes niet zo heel ver hier vandaan dus :p
 
Als je 1 keer mag gooien is de kans dat jij "twee" gooit. 1/6.

Kan Superknurft nog hoog en laag springen maar dat is en dat blijft zo.

Je snapt mijn punt niet, ik weet dat de kans dan 1 op 6 is.

Maar die kans weergave is veeeel te beknopt om de kans op leven in het heelal te weergeven.

Daarom had ik er bij gezet: "als je het vergelijkt met de kans op leven in ons zonnenstelsel"
(maar ik geef toe dat dat een beetje onduidelijk is die zin :p)
 
ja dat is ook zo
maar ik zal aarde nemen als voorbeeld
we staat precies de goede afstand van de zon
we hebben water ( wat de belangrijkste is voor leven)
we hebben een ozonlaag
en van de 4 miljard jaar dat onze aarde bestaat is er al 3 miljard jaar micro organisme hier op aarde
en waar je het maar gaat zoeken op aarde
overal waar je kijkt is leven 10000 km onder water of bijna 9000km de lucht in

http://nl.wikipedia.org/wiki/Antropisch_principe

Je moet de systemen die je noemt zoals de ozonlaag en de organismen (sinds zo'n 3 miljard jaar idd) niet strikt gescheiden zien. Ze vertonen interactie.
En stel dat het effect van de ozonlaag er niet was geweest. Dikke kans dat wij dan niet hadden bestaan, maar dat wil niet zeggen dat er in een oceaan geen leven zou kunnen bestaan. Wat dat aan gaat zijn we niets meer of minder 'waard' dan bacterieën.

en wij als slimme mensen hebben nog nooit iets van leven ontdekt in het heelal
en als je het van de andere kant bekijkt stel je voor dat er wel ergens anders zogenaamde aliens zijn die slimmer zijn dan ons
waarom hebben ze ons nog niet gevonden
als je de berekening meeneemt dan is de kans dat er nog iets is zoals aarde echt gigantisch klein

De kans dat je de lotto wint is ook klein. Toch valt 'ie geregeld en wordt 'ie iedere keer door iemand gewonnen. Daarbij is sinds de toepassing van genetica in de evolutietheorie het argument van 'de kans' doorgaans aan de kant van een zuiver naturalistisch fenomeen, i.p.v. een bovennatuurlijkheid. De meest banale onwaarschijnlijkheden worden keer op keer door een 'blind' systeem geproduceerd.
 
pluto is inmiddels geen planeet meer, dus herberekening graag!
 
god liet een scheet, wij zijn gewoon uitgeblazen darm flora

bewijs het tegendeel maar eens!
 
"Het omniversum kan niet door toeval zijn ontstaan, het moet wel door een hogere macht zijn geschapen."

Geen vreemde gedachte, maar is dit niet anders dan een theorie die niet iets zegt over het omniversum zelf maar een theorie die iets zegt over onze eigen manier van denken?

Wij als mensen zien in alles een systeem. Om iets te begrijpen analyseren we dingen, we splitsen materie op in delen, om deze delen wederom op te splitsen.

Zo 'begrijpen' we een fenomeen als de werking van een rijdende auto, indien wij het chassis van de auto denkbeeldig kunnen opsplitsen in een verzameling wielen, een motor, een stel assen en wat balken, waarbij we dan tevens de tijdspanne waarbinnen de auto rijdt opsplitsen in de momenten waarop ieder onderdeel zijn werking heeft.

We 'begrijpen' deze rijdende auto beter als de analyse verder gaat, en we in staat zijn niet alleen de motor te onderscheiden als het onderdeel dat de drijvende kracht is achter de rijdende auto, maar tevens deze motor verder kunnen opsplitsen in alle onderdelen waaruit deze bestaat, waarbij we dan werderom de betreffende tijdspanne kunnen opsplitsen in het aantal momenten waarop elk van deze onderdelen een bepaalde werking heeft.

En zo kunnen we natuurlijk nog verder gaan, en verder, totdat we het fenomeen van de rijdende auto hebben opgesplitst in een overzicht van vele biljoenen deeltjes, waarbij ieder deeltje in een bepaald stadium verkeert op ieder voor ons denkbaar punt in de tijd.

Zijn wij ons bewust van de wereld, dan doen we dus niets anders dan analyseren. Materie is deelbaar, en met de extra dimensie van tijd erbij is er sprake van causaliteit: voor ieder fenomeen is er een oorzaak te vinden, tot op het niveau van de kleinste deeltjes in de materie, of anders was iets niet verklaarbaar en 'kenden' we, 'wisten' we het niet.

Doordat we de wereld op deze manier ervaren, projecteren wij daarmee automatisch een systeem op deze wereld. Begrijpen we een fenomeen, kunnen we een analyse toepassen, dan zijn we ook denkbeeldig in staat dit fenomeen te controleren. Doordat we ergens ons bewust van zijn, zien we hoe het in theorie mogelijk is dit fenomeen zelf te creeren, te bedenken zoals we zelf bedenken hoe dit fenomeen in een veronderstelde werkelijkheid plaats vindt.

En dan komt men vanzelf met vragen als: "hoe is het mogelijk dat er zomaar, zonder vooraf gecreerd idee, er door een big bang uit niets ineens een omniversum ontstaat".

Toeval is het ontbreken van een reden dan wel het ontbreken van een specifieke reden. In dat eerste geval is toeval binnen ons denken niet mogelijk, we kunnen immers altijd wel voor iets een reden bedenken, in het geval van de tweede betekenis van het woord wel.

Ik denk dat het probleem van het ontbreken van een intelligentie, een wil, een bewustzijn, bij de totstandkoming van ons omniversum, iets is dat inherent is aan onze manier van denken. Men kan aannemen dat het omniversum en alles daarin 'zomaar' is ontstaan, bij 'toeval', begrijpen doet men het dan nog steeds niet. Net zo min als dat men kan begrijpen hoe er zoiets kan bestaan als een wil, een vrijheid van keuze, alsook het bestaan van een oneindigheid of een niets.

Men kan op dit vlak aannames doen, nogmaals, maar pas bij volledige analyse 'begrijpen' wij volledig. Hier worden simpelweg de grenzen van het menselijk bevattingsvermogen bereikt, gezien volledige analyse simpelweg niet mogelijk is. Ga maar na: de analyse houdt nooit op, en de keuze van een wil laat zich niet analyseren.
 
Jammer dat je in je berekening er niet van uitgaat dat 1 dag voor god als 1000 jaar voor ons is.. Daar gaat je berekening..
 
"Het omniversum kan niet door toeval zijn ontstaan, het moet wel door een hogere macht zijn geschapen."

Geen vreemde gedachte, maar is dit niet anders dan een theorie die niet iets zegt over het omniversum zelf maar een theorie die iets zegt over onze eigen manier van denken?

Wij als mensen zien in alles een systeem. Om iets te begrijpen analyseren we dingen, we splitsen materie op in delen, om deze delen wederom op te splitsen.

Zo 'begrijpen' we een fenomeen als de werking van een rijdende auto, indien wij het chassis van de auto denkbeeldig kunnen opsplitsen in een verzameling wielen, een motor, een stel assen en wat balken, waarbij we dan tevens de tijdspanne waarbinnen de auto rijdt opsplitsen in de momenten waarop ieder onderdeel zijn werking heeft.

We 'begrijpen' deze rijdende auto beter als de analyse verder gaat, en we in staat zijn niet alleen de motor te onderscheiden als het onderdeel dat de drijvende kracht is achter de rijdende auto, maar tevens deze motor verder kunnen opsplitsen in alle onderdelen waaruit deze bestaat, waarbij we dan werderom de betreffende tijdspanne kunnen opsplitsen in het aantal momenten waarop elk van deze onderdelen een bepaalde werking heeft.

En zo kunnen we natuurlijk nog verder gaan, en verder, totdat we het fenomeen van de rijdende auto hebben opgesplitst in een overzicht van vele biljoenen deeltjes, waarbij ieder deeltje in een bepaald stadium verkeert op ieder voor ons denkbaar punt in de tijd.

Zijn wij ons bewust van de wereld, dan doen we dus niets anders dan analyseren. Materie is deelbaar, en met de extra dimensie van tijd erbij is er sprake van causaliteit: voor ieder fenomeen is er een oorzaak te vinden, tot op het niveau van de kleinste deeltjes in de materie, of anders was iets niet verklaarbaar en 'kenden' we, 'wisten' we het niet.

Doordat we de wereld op deze manier ervaren, projecteren wij daarmee automatisch een systeem op deze wereld. Begrijpen we een fenomeen, kunnen we een analyse toepassen, dan zijn we ook denkbeeldig in staat dit fenomeen te controleren. Doordat we ergens ons bewust van zijn, zien we hoe het in theorie mogelijk is dit fenomeen zelf te creeren, te bedenken zoals we zelf bedenken hoe dit fenomeen in een veronderstelde werkelijkheid plaats vindt.

En dan komt men vanzelf met vragen als: "hoe is het mogelijk dat er zomaar, zonder vooraf gecreerd idee, er door een big bang uit niets ineens een omniversum ontstaat".

Toeval is het ontbreken van een reden dan wel het ontbreken van een specifieke reden. In dat eerste geval is toeval binnen ons denken niet mogelijk, we kunnen immers altijd wel voor iets een reden bedenken, in het geval van de tweede betekenis van het woord wel.

Ik denk dat het probleem van het ontbreken van een intelligentie, een wil, een bewustzijn, bij de totstandkoming van ons omniversum, iets is dat inherent is aan onze manier van denken. Men kan aannemen dat het omniversum en alles daarin 'zomaar' is ontstaan, bij 'toeval', begrijpen doet men het dan nog steeds niet. Net zo min als dat men kan begrijpen hoe er zoiets kan bestaan als een wil, een vrijheid van keuze, alsook het bestaan van een oneindigheid of een niets.

Men kan op dit vlak aannames doen, nogmaals, maar pas bij volledige analyse 'begrijpen' wij volledig. Hier worden simpelweg de grenzen van het menselijk bevattingsvermogen bereikt, gezien volledige analyse simpelweg niet mogelijk is. Ga maar na: de analyse houdt nooit op, en de keuze van een wil laat zich niet analyseren.

Het heelal is ontstaan door de big bang. Heel veel materie in een omvang te grote van een speldenknop. Door de knal word het steeds uitgebreider het heelal en volgens theorie krimt het ook weer trug in elkaar.

De vraag wat zit er achter die gens van het heelal? Zelf denk ik leegte met meerdere heelalen
Dat heeft zeker god ook geschept of niet? pfff echt niet. Er is geen hogere macht dan de natuur zelf imo

http://nl.wikipedia.org/wiki/Oerknal
 
Wetenschappelijke notatie! aub :P
 
Het heelal is ontstaan door de big bang. Heel veel materie in een omvang te grote van een speldenknop. Door de knal word het steeds uitgebreider het heelal en volgens theorie krimt het ook weer trug in elkaar.

De vraag wat zit er achter die gens van het heelal? Zelf denk ik leegte met meerdere heelalen
Dat heeft zeker god ook geschept of niet? pfff echt niet. Er is geen hogere macht dan de natuur zelf imo

http://nl.wikipedia.org/wiki/Oerknal

Ik denk dat er niks is buiten het heelal, gewoon nog meer heelal :P
 
Terug
Naar boven