Fitness Seller

IS: nasleep

Koerden: “IS-strijders worden niet zomaar vrijgelaten, maar situatie is wel een tijdbom”

VYScGuR.jpg

De Koerdische autoriteiten in Noord-Syrië zijn niet van plan om gevangen buitenlandse IS-strijders zomaar te laten vertrekken. “We laten ze niet vrij. Dat zouden we nooit doen”, zegt Abdulkarim Omar, een lokale topfunctionaris die is belast met buitenlandse betrekkingen. Hij spreekt wel over een “tijdbom”, onder meer omdat gevangenen kunnen ontsnappen als de autonome regio wordt aangevallen.

De topfunctionaris waarschuwt dat jihadisten zouden kunnen ontsnappen als chaos ontstaat tijdens een mogelijke Turkse aanval op de autonome regio. Ankara ziet de Koerdische Volksbeschermingseenheden (YPG) als een gevaar voor de nationale veiligheid en een verlengstuk van de verboden PKK-beweging. De VS zien de YPG vooral als een bondgenoot tegen IS, maar president Donald Trump heeft aangekondigd zijn troepen terug te trekken uit Syrië.

Volgens Omar komen er iedere dag tientallen gevangenen bij. Het gaat om strijders, maar ook om vrouwen en kinderen die moeten worden opgevangen. Hij zegt dat er momenteel zo’n 800 IS-strijders vastzitten van bijna 50 verschillende nationaliteiten. Daarnaast zitten ook nog zeker 700 echtgenotes van strijders en 1.500 kinderen in kampen. In de Koerdische gevangenissen zitten ook zeker vier Belgische IS-strijders.

“Het lijkt erop dat de meeste landen hebben besloten dat ze klaar zijn met hen en ze hier willen laten, maar dat is een enorme fout”, stelt de diplomaat. Hij waarschuwt dat grote problemen kunnen ontstaan als geen werk wordt gemaakt van de vervolging van de buitenlandse strijders.

Trump heeft Europese landen onlangs opgeroepen buitenlandse IS-strijders in gevangenschap terug te halen uit Syrië en te berechten. Het alternatief is volgens Trump dat de jihadisten weer op vrije voeten komen en vermoedelijk op eigen houtje terugkeren naar Europa.
 
IS-vrouw (19) die wil terugkeren is Britse nationaliteit kwijt en overweegt nu in Nederland te proberen

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.jpg

De Britse regering heeft de Britse nationaliteit ingetrokken van een IS-vrouw die wil terugkeren naar het Verenigd Koninkrijk. Shamima Begum (19) was nog maar een schoolmeisje toen ze in 2015 naar Syrië trok om er een nieuw leven te beginnen in het Kalifaat. Ze zit nu vast in een vluchtelingenkamp in het noorden van het land. De vrouw zegt “geschokt” te zijn door de beslissing: “Het is onrechtvaardig tegenover mij en mijn zoon”.

Het was de Britse zender ITV News die de vrouw in het noorden van Syrië op de hoogte bracht van de beslissing van het Britse ministerie voor Binnenlandse Zaken.

Begum trok in 2015 samen met twee schoolvriendinnen vanuit Londen naar Syrië. Een foto van de drie meisjes die genomen werd door een veiligheidscamera op de luchthaven van Gatwick, ging toen de wereld rond. In Syrië aangekomen huwden ze alle drie met een IS-strijder.

Aan de Britse krant The Times vertelde Begum vorige week over haar leven in het Kalifaat en hoe ze op de vlucht was moeten slaan met haar Nederlandse man omdat het laatste bolwerk van IS wankelt. Ze kwam hoogzwanger in een vluchtelingenkamp in het noorden van Syrië terecht en van daaruit zei ze te willen terugkeren naar het Verenigd Koninkrijk. Spijt betuigde ze echter niet.

Zondag beviel Begum van een zoontje. Ze had gehoopt om hem in het Verenigd Koninkrijk te kunnen grootbrengen, zodat hij niet hetzelfde lot zou ondergaan als haar twee andere kinderen. Die stierven allebei op jonge leeftijd aan ziektes. Maar op genade hoeft ze dus niet te rekenen.

Brits minister van Binnenlandse Zaken Sajid Javid liet vorige week al verstaan dat hij er alles aan zou doen om haar terugkeer onmogelijk te maken. Gisteren volgde dan een brief aan de ouders van de jonge vrouw, die nog altijd in het Verenigd Koninkrijk wonen. Daarin werd gemeld dat Begum haar Britse nationaliteit kwijt is en dat ze haar daarvan op de hoogte moesten brengen.

ITV News trok met een kopie van de brief van Binnenlandse Zaken naar Begum en die vertelde dat het “haar hart brak” om hem lezen en dat het “moeilijk te slikken was”. “Ik weet niet wat ik moet zeggen, ik ben een beetje geschokt”, klonk het. “Het maakt me boos en het is frustrerend. Ik vind het onrechtvaardig tegenover mij en mijn zoon. Mijn familieleden lieten uitschijnen dat het veel gemakkelijker zou zijn om terug te keren naar huis toen ik hen sprak.”

Begum kan wel nog beroep aantekenen tegen de beslissing van de Britse regering. Het is niet duidelijk of ze dat ook wil doen. Ze gaf wel aan dat ze eventueel overweegt om nu de Nederlandse nationaliteit aan te vragen. Haar echtgenoot Yago Riedijk komt immers uit Nederland. Hij gaf zich tijdens hun vlucht enkele weken geleden over aan een groep Syrische strijders en sindsdien heeft Begum hem naar eigen zeggen wel niet meer gezien.

“Mijn man heeft familie in Nederland en dat is misschien een andere optie”, klinkt het. “Als hij in Nederland in de cel zou belanden, zal ik wel op hem wachten tot hij weer vrij is.”

De advocaat van de familie van Begum liet wel al weten dat het gezin “erg ontgoocheld” is door de beslissing van de regering en dat het bekijkt of er gerechtelijk iets tegen te doen is. Begum zou volgens haar advocaat geen andere nationaliteit hebben dan de Britse en internationale wetten verbieden sowieso om mensen ‘staatloos’ te maken. Dat zei hij aan persbureau PA.
 
Komt u maar binnen mevrouw. Zal ik uw koffers even aannemen?
 
Inderdaad, laten we geen vrouw helpen die is vervolgd door ISIS, maar een mormeltje die er deel van uitmaakte.
 
Vrouwen van Belgische strijders geëvacueerd uit laatste ISIS-enclave

R6fbutl.jpg

Tientallen vrachtwagens van de Syrian Democratic Forces (SDF) hebben woensdag mannen, vrouwen en kinderen geëvacueerd uit het Syrische dorp Baghuz, de laatste verzetshaard van ISIS in het land. Onder de bevrijde personen zitten zeker twee Belgische ISIS-families. “We wilden al lang weg, maar wanneer we dat probeerden, werden we beschoten. En dat waren niet de Koerdische strijdkrachten.”

Het laatste bolwerk van ISIS in Syrië is zo goed als ingenomen. Het kalifaat bestaat nog uit enkele straten in het Syrische dorp Baghuz. De SDF, geleid door de Koerdische strijdkrachten, hebben dinsdag met zeker zestig vrachtwagens tientallen mannen, vrouwen en kinderen geëvacueerd uit het gebied.

“We hebben speciale eenheden om de burgers te evacueren. Na verscheidene dagen zijn we er vandaag in geslaagd een eerste golf te evacueren”, zei een woordvoerder van SDF, Mustafa Bali. Onder hen zijn zeker twee Belgische ISIS-families.

Bali preciseerde dat de geëvacueerde mensen naar zones van de SDF worden gebracht. Daar ondergaan ze een fouillering en ondervraging om eventuele jihadisten te identificeren. “We weten niet of er jihadisten onder hen zijn”, legde hij uit.

Naar schatting zijn er nog honderd strijders met hun families in Baghuz. Onder hen zijn zekere twee Belgische vrouwen, vijf Belgische kinderen en een Belgische man. “De Koerden willen de burgers, gijzelaars en vrouwen er evacueren, zelfs als ze bij ISIS hoorden,” vertelt de Syrische journalist Mahmoud Shikh Ibrahem aan VRT NWS. “Maar sommigen weigeren te vertrekken.”

De journalist sprak met ontsnapte en geëvacueerde families over de omstandigheden in het kleine kalifaat. “Er heerst grote paniek,” vertelt hij. “Sommige strijders zijn ervan overtuigd dat het kalifaat blijft bestaan, anderen realiseren zich dat het bijna gedaan is. Een deel zou zich willen overgeven, anderen willen vechten tot de dood.”

Het nieuws over de evacuatie heeft ook Samira Laakel, wier dochter Nora zes jaar geleden vertrok naar Syrië. “Er werd een ultimatum aangekondigd. Alle vrouwen, kinderen, gewonden en ouderen kregen tot vandaag de tijd om het gebied te verlaten. Daarna reageren ze met geweld.”

“Mijn dochter probeert al een tijd te ontsnappen,” vertelt Samira nog. “De mensensmokkelaars vroegen astronomische bedragen - geld dat ze niet heeft. Vrouwen en kinderen die zelf probeerden weg te lopen, worden onder vuur genomen. En het waren niet de Koerden die schoten.”
 
We zouden haar en haar kind moeten helpen naar het hiernamaals.
 
Regering wil meerderjarige IS-strijders internationaal berechten

1571130669094.png

Meerderjarige IS-strijders moeten berecht worden door internationale justitie. Dat heeft de Nationale Veiligheidsraad zonet beslist. In afwachting van hun proces moeten de extremisten wel worden vastgehouden in detentiekampen in de regio zelf.

De discussie rond de IS-strijders laait de afgelopen dagen hoog op. Wat moet er gebeuren met de Europeanen die naar Syrië trokken en daar gruweldaden hebben verricht? Om een antwoord te bieden op die vraag kwam de Nationale Veiligheidsraad, waar de regeringstop en leden van onze veiligheidsdiensten in zetelen, vanochtend samen.
 
Zwitser vocht tégen Islamitische Staat. En staat daar nu voor terecht

1571130607814.png

Johan Cosar (37) vocht in Syrië tegen terreurgroep Islamitische Staat. Nu verschijnt de voormalige legerofficier thuis in Zwitserland voor een militair tribunaal. Want “voor de goede zaak” of niet, zijn vechtacties passen niet in het neutraliteitsstandpunt van het Zwitserse leger.

Johan Cosar is geboren en getogen in Zwitserland, maar zijn grootouders hebben Syrische roots. De hele familie is ook lid van de Syrische christelijke gemeenschap. Enkele jaren geleden reisde Cosar af naar Syrië, oorspronkelijk om er als freelance journalist te werken. Maar toen hij ter plaatse zag dat de jihadisten steeds meer de christenen viseerden, wilde hij hen verdedigen.

En dus hielp de ex-officier bij de oprichting van de zogenaamde ‘Syriac Military Council’, een christelijke privémilitie. Hij rekruteerde leden en deelde de militaire skills die hij had geleerd in het Zwitserse leger met zijn compagnons. Zo gaf hij wapentrainingen en hielp hij checkpoints opzetten. Op het hoogtepunt van de strijd in Syrië was Cosar bevelhebber van meer dan 500 man. Twee jaar lang vocht hij voor de militie.

Terug in Zwitserland in 2015 werd hij gearresteerd. En nu staat hij terecht voor ‘het vervoegen van een buitenlandse strijdkracht zonder de expliciete toestemming van de overheid’. Dat is verboden volgens het militaire strafwetboek van het neutrale Zwitserland. “De wet verbiedt om voor een buitenlandse macht te vechten”, aldus een woordvoerder van het leger. “Wie die macht is, is irrelevant.”

Er zijn goede historische redenen voor de wet: eeuwen lang vochten jonge Zwitserse mannen strijd in het buitenland. Zwitserse huurlingen werden onder meer gerekruteerd door Napeoleon, de Spanjaarden, de Nederlanders en de Britten. Maar toen Zwitserland zich als neutraal land opwierp, besloot de overheid dat het nogal ongemakkelijk zou zijn dat Zwitserse mannen langs verschillende kanten in Europese oorlogen zouden vechten. De praktijk werd verboden. Vandaag zijn de enige troepen die legaal in het buitenland mogen opereren de Zwitserse garde in Rome.

En dus zit moet Johan Cosar het uitleggen in een militaire rechtbank. Het proces gisteren ging van start met een kleine demonstratie van vrienden, familie en kennissen. “Vechten tegen IS is geen misdrijf”, stond er op hun banners te lezen. Cosar zelf heeft geen spijt van zijn acties in Syrië en vindt dat hij geen vervolging verdient voor het “strijden tegen terrorisme”. Naar eigen zeggen wilde hij de religieuze minderheid in Syrië “van een zekere dood beschermen”.

Het is afwachten wat de rechtbank daarover denkt. De maximumstraf die hij kan krijgen, is drie jaar cel. Maar de Zwitser hoopt de rechters ervan te overtuigen dat zijn motieven eervol waren, en dat hij “de juiste strijd voerde”. Enerzijds zijn er indicaties dat het gerecht mild zal zijn; de sfeer in de rechtbank was rustig, eerder relaxed. Anderzijds wil de overheid niet het signaal geven dat het zomaar getolereerd wordt om zich in buitenlandse oorlogen te mengen, “eervol” of niet.

Ook verschillende Zwitserse burgers zijn de laatste jaren naar Syrië getrokken, veelal om te vechten voor IS of om er met IS-strijders te trouwen. Sommigen zijn al naar huis en zitten achter tralies, anderen zitten in Koerdische gevangeniskampen. Net zoals België en andere Europese landen worstelen ze in Zwitserland nu met de vraag wat er met die Syriëstrijders moet gebeuren. Sowieso kijken zij tegen een zwaardere straf dan Cosar aan: 20 jaar gevangenisstraf. De oud-militair hoort zijn verdict ten vroegste vrijdag.
 
Het is gewoon grotesk dat dit onderwerp nu pas zoveel aandacht krijgt.

Politici hadden er jaren geleden niet bij stilgestaan dat die driftkikkers, inclusief hun gezinnen, mogelijkerwijs zouden terugkeren? Om nog maar te zwijgen van degenen die al terug zijn en geen, of erg lichte, straffen kregen.

Voor degenen die er een Godwin tegenaan willen gooien. Die mannen, en vrouwen, waren tenminste in dienst van een erkende natiestaat.

Leden van IS (en aanverwanten) waren geen soldaten, noch partizanen.
 
VS besluiten om voorlopig 400 militairen in Syrië te houden
De Verenigde Staten vertrekken niet helemaal uit Syrië, maar laten voorlopig ongeveer 400 militairen in het land. Dat heeft een regeringsfunctionaris gezegd.

Eerder meldde het Witte Huis dat na het geplande vertrek van het Amerikaanse leger uit Syrië er zeker tweehonderd Amerikaanse vredestroepen zouden achterblijven.

Ongeveer tweehonderd militairen zullen in het noordoosten van Syrië in een afgesproken veilige zone blijven. Ze zullen deel uitmaken van een grotere Europese troepenmacht. De rest zal in de legerbasis in Tanf bij de grens met Irak en Jordanië gelegerd blijven.
Een woordvoerster van president Donald Trump zei dat het verblijf van de troepen een “beperkte duur” heeft.

Trump kondigde in december onverwachts aan dat de ongeveer 2.000 Amerikaanse militairen die nog in in Syrië actief zijn, zullen worden teruggetrokken. Volgens Trump was de in Syrië aanwezige terreurorganisatie Islamitische Staat verslagen en verdreven.
 
Britse special forces ontdekken afgehakte hoofden van 50 yezidi-seksslavinnen in laatste IS-bolwerk
Britse special forces van SAS hebben in vuilbakken de hoofden ontdekt van 50 seksslavinnen die vermoord werden door IS-strijders. Ze deden de gruwelijke ontdekking in de oostelijke Syrische stad Baghuz, het laatste bolwerk van Islamitische Staat waar nu nog hevig strijd geleverd wordt.

“Nu de nederlaag nabij is, kent de wreedheid van de jihadi’s geen grenzen”, zegt een bron aan de Britse krant The Daily Mail. “Ze voerden een laffe slachting uit op wanhopig vrouwen als laatste daad van onmenselijkheid en lieten hun afgehakte hoofden achter. Zo’n misselijkmakende daad is onbegrijpelijk voor elke normale mens.”

“De soldaten die in Baghuz de ontdekking deden, zullen nooit vergeten wat ze zagen, sommige soldaten vergeleken het met een scène uit de film ‘Apocalypse Now’. Hun enige troost is dat ze hebben bijgedragen aan het beëindigen van het terrorisme van de Islamistische Staat”, aldus de bron nog.

De yezedi’s zijn een Koedische religieuze en etnische minderheid in Irak en Syrië. De voorbije jaren hadden ze zwaar te lijden onder het geweld van IS. Veel van hen werden door strijders van de terreurbeweging als slaaf gehouden of verkocht, of meteen vermoord.

De special forces vonden in Baghuz ook enkele lichamen van IS-strijders die gedood werden in de strijd om hun laatste bolwerk of vermoord werden door hun eigen commandanten, omdat ze ervan verdacht werden spionnen te zijn.

Er wordt nu echter gevreesd dat meer dan honderd jihadisten zich met succes verscholen hebben als vluchtelingen en zich in opvangkampen bevinden. In Baghuz verschansten zich de voorbije weken ook nog honderden jihadisten, onder hen veel uit Europa. In het nabijgelegen Hawi al-Dandal zouden de laatste IS-strijders momenteel een honderdtal burgers gijzelen en gebruiken als menselijk schild.
 
België moet ISIS-weduwes en kinderen dan toch niet terughalen
Ons land moet de Antwerpse Syriëstrijdsters Tatiana Wielandt (26), Bouchra Abouallal (25) en hun zes kinderen niet repatriëren. Eerder verplichte een rechter ons land om dat wel te doen, maar die beslissing is door het Brusselse hof van beroep vernietigd.

Een Brusselse rechter oordeelde in december dat België de twee moeders en hun kinderen moest terughalen uit het Syrische vluchtelingenkamp waar ze verbleven. België moest verschillende “noodzakelijke en mogelijke maatregelen te nemen” om de zes minderjarige kinderen en hun moeders naar België te laten reizen.

Het vonnis veroorzaakte toen de nodige commotie, omdat de Belgische regering op dat moment enkel bereid was om de kinderen van Syriëstrijders te repatriëren. Volgens de Brusselse rechter moesten echter ook hun moeders naar België kunnen komen.

De Belgische staat ging tegen het vonnis in beroep, en krijgt nu gelijk. Dat bevestigt persrechter Els Herregods aan Het Nieuwsblad.

”Het wordt aan de Belgische Staat dus niet langer opgelegd om tot enige daad van repatriëring over te gaan”, aldus het arrest. De beslissing gaat over de moeders én hun kinderen.

Het Brusselse hof van beroep heeft zich immers in september 2018 al eens uitgesproken in de zaak. Hun beroep tegen de beslissing van de Belgische Staat om hen niet actief te repatriëren, werd toen als ongegrond aanzien.

Het hof oordeelde dat de Belgische Staat géén gezag kan uitoefenen in het Koerdische vluchtelingenkamp Al-Hol, waar de moeders toen waren opgesloten. “Bijgevolg ressorteren de beide vrouwen noch hun kinderen onder de rechtsmacht van de Belgische staat. Daardoor kan de Belgische Staat hen niet het genot van de rechten en vrijheden verzekeren, die vastgesteld zijn in het Europees verdrag van de Rechten van de Mens.”

“Het feit dat beiden de Belgische nationaliteit hebben, verandert daar niets aan.” Die argumenten worden nu opnieuw aangehaald.

In een korte reactie zegt minister van Justitie Koen Geens (CD&V) dat “de Belgische regering niettemin inspanningen blijft leveren om de beslissing van december 2017 om kinderen tot 10 jaar terug naar België te halen, toe te passen”. “Kinderen kunnen nooit schuldig zijn aan de daden van hun ouders”, aldus nog Geens.

Wielandt en Abouallal zijn sinds kort overgeplaatst naar het Koerdische vluchtelingenkamp Ain Issa.
wp.com%2F78.media.tumblr.com%2Fba5d70b8fcd54dbb8310b2b11787dc9f%2Ftumblr_p869n3tyXk1tf8a5ao1_500.gif
 
Duitse vrouw die bij IS vocht liet Yezidi-kindslaafje (5) omkomen van de dorst

1571130590624.png

In München staat een Duitse vrouw (27) terecht die een 5-jarig Koerdisch Yezidi-kind, dat ze als slaaf hield, heeft laten omkomen van de dorst. De feiten gebeurden toen de vrouw bij een groep van Islamitische Staat (IS) in Irak verbleef.

De beschuldigde, die als Jennifer W. wordt aangeduid overeenkomstig de Duitse regels voor privacybescherming, was in IS-gebied actief als lid van de religieuze en morele politie, de hisbah. Ze had als politieagente een kalasjnikov-machinegeweer, een pistool en een explosievenvest ter beschikking.

De vrouw zou in de zomer van 2015 samen met haar Iraakse man het meisje ‘gekocht’ hebben als kindslaaf. Het kind hoorde bij een groep krijgsgevangenen. De Yezidi waren specifiek doelwitten van terreurgroep IS, hun vrouwen werden vaak als seksslaven gehouden.

Volgens de procureur werd het kind vastgeketend in een hitte van 45 graden Celsius als straf voor bedplassen, toen het meisje ziek was. Het kind is uiteindelijk een folterdood gestorven, doordat het geen vloeistof kreeg toegediend in de verzengende hitte. In 2016 werd Jennifer W. gearresteerd in de Turkse hoofdstad Ankara en vervolgens naar Duitsland overgebracht.

De procureur beschuldigt de 27-jarige vrouw nu van oorlogsmisdaden, moord en lidmaatschap van een terroristische organisatie. Volgens haar advocaat wil de vrouw, afkomstig uit Nedersaksen in het noorden van Duitsland, niet reageren op deze beschuldigingen.

Het proces werd meteen uitgesteld tot 29 april. De openbaar aanklager zegt dat de natuurlijke moeder van het kind is teruggevonden en dat ze als getuige wil optreden op het proces. Ze wil zich ook burgerlijke partij stellen.

Volgens Yezidi-activiste en Nobelprijswinnaar Nadia Murad is dit proces zeer belangrijk voor alle overlevende Yezidi.
 
Ik neem het enigszins met een korrel zout maar als 1/3 waar zou zijn qua aantallen is het ook al sick.
 
Assad zet Syrisch leger in tegen Turks offensief: komt het tot open oorlog tussen NAVO-lidstaat en bondgenoot van Rusland?

Het offensief van Turkije in Syrië begon als een operatie tegen een groepje rebellen, maar nu botst het leger op de tanks van Syrisch president Assad. Als het tot een clash leidt, is dat een open oorlog tussen een NAVO-lidstaat en een Russische bondgenoot. “We staan aan het begin van een zeer onzekere periode”, zeggen experts.

Wat was Turkije van plan?

Het noorden van Syrië is in handen van de Koerden, die daar bouwen aan een autonome regio en een grote mate van zelfbeschikking. De Turkse president Erdogan ziet dat niet graag gebeuren omdat ook op Turks grondgebied de vraag om Koerdische autonomie leeft. “De aanslagen door de Koerdische militanten van de PKK zijn voor de Turkse bevolking nog een trauma”, zegt Dries Lesage, professor internationale politiek aan de UGent. Door het gebied binnen te vallen, wil Erdogan een ‘veiligheidszone’ creëren.

Wat doet Syrië nu?

De Syrische president Assad heeft het, vermoedelijk na bemiddeling door Rusland, op een akkoordje gegooid met de Koerdische rebellen. Want een buitenlands leger op zijn grondgebied, dat ziet Assad niet graag gebeuren. En plots staan hij aan dezelfde kant als de Koerden, samen tegen de externe vijand. “Op militair vlak is dat logisch, maar politiek wordt dat een moeilijke kwestie”, zegt Lesage. “Dat is voor later, zeggen ze nu.”

Komt hier oorlog van?

Als het officiële Syrische leger in gevecht raakt met het officiële Turkse leger, is dat een open oorlog. “Een echte clash valt niet uit te sluiten”, zegt Lesage. “De belangen zijn aan beide kanten erg hoog. Het is een vitale, existentiële kwestie voor beide partijen. Erdogan wil geen Koerdische staat aan de overkant van de grens, Assad wil zijn territorium behouden. Maar tegelijk zijn de risico’s aan beide kanten enorm, waardoor het conflict bevroren kan raken.”

Is dit het begin van Wereldoorlog III?

Turkije is een NAVO-bondgenoot, Syrië heeft Russische vrienden. Toch achten experts de kans klein dat het zo zwaar escaleert. “Het Syrische leger is geen partij voor het Turkse”, zegt Dirk Rochtus, professor internationale politiek aan de KU Leuven. “En Erdogan zal zich eruit praten, dus ik sluit een open oorlog uit.”

“De NAVO zal zich niet komen moeien, ook niet als Turkije aangevallen wordt”, zegt Lesage. “Dat hebben ze de voorbije dagen al duidelijk gemaakt door te zeggen dat Turkije met deze operatie zelf de risico’s opzoekt. En Turkije zal het niet wagen om de toenadering met Rusland op het spel te zetten.”

Wat heeft Assad hierbij te winnen?

Dankzij de inval kreeg hij vrije doorgang in het door de Koerden gecontroleerde gebied. Hij neemt daardoor weer een groter deel van zijn territorium in eigen handen. “Assad en zijn vader gaven destijds al onderdak aan PKK-leider Öcalan en ook nu nog is het Koerdische leger een troefkaart tegen Turkije”, zegt Dries Lesage. “Hij zal het ook appreciëren dat het tijdens de voorbije jaren van het Syrische conflict zelden of nooit de wapens tegen het Assad-regime heeft opgenomen. Hij ziet dit als een kans om het gebied weer militair in handen te nemen en zal in ruil misschien meer autonomie geven aan de Koerdische bevolking.”

Wat gaat Turkije nu doen?

Erdogan staat nu voor een verscheurende keuze. Terugtrekken en in eigen land zwaar gezichtsverlies lijden? Of doorzetten en internationaal geïsoleerd raken? “Erdogan zal proberen de gulden middenweg te zoeken door de aanwezigheid van Assad in de Koerdische regio in eigen land te verkopen als een overwinning op de Koerden”, zegt Rochtus.

Welke rol speelt Rusland?

“Rusland heeft tactisch een sluw en dubbelzinnig spel gespeeld”, zegt Rochtus. “Vladimir Poetin heeft niet geprotesteerd toen Erdogan zijn plannen voor een veiligheidszone aankondigde, waardoor die dacht dat hij het wel kon maken om Syrië binnen te vallen.”

En nu rukt plots het Syrische leger op, met goedkeuring van Rusland. “Poetin zal geen luchtsteun geven tegen de Turken omdat hij ook Turkije graag te vriend houdt”, zegt Lesage. “Die toenadering is al lang bezig. We kunnen ervan uitgaan dat er op dit moment koortsachtige diplomatie bezig is tussen Turkije en Rusland.”

Wat zijn de gevolgen in de regio?

Eén ding is duidelijk: het grootste slachtoffer is de lokale bevolking. “Zo’n conflict leidt altijd tot leed voor de burgers”, zegt Dries Lesage. “Turkije heeft ook troepen van de Syrische rebellen ingeschakeld en die hebben een bedenkelijke reputatie op het vlak van oorlogsmisdaden. Er gaan dingen gebeuren die niet te verantwoorden zijn vanuit het oorlogsrecht. Dit is waarom Trump de Amerikaanse troepen nooit had mogen terugtrekken uit de regio. Ook in de westerse landen moet het gezond verstand terugkeren: het is niet omdat je moeilijk overweg kan met Erdogan, dat je de legitieme belangen van de Turkse bevolking moet negeren. Hopelijk kunnen alle partijen snel overgaan tot dialoog.”
 
Turks leger botst op de tanks van Assad in Syrië
Het offensief van Turkije in Syrië begon als een operatie tegen een groep rebellen, maar nu botst het leger op de tanks van Syrisch president Assad. Als het tot een clash leidt, is dat een open oorlog tussen buurlanden en het begin van een zeer netelige periode.

Turks president Recep Tayyip Erdogan droomde van een ‘veiligheidszone’ in het noorden van Syrië. Een buffer tegen de Koerden, die hij als terroristen beschouwt. Maar minder dan een week na het begin van zijn offensief wordt hij met een heel andere vijand geconfronteerd: het Syrische leger zelf.

De Syrische president Assad heeft het op een akkoordje gegooid met de Koerdische rebellen en nu staan ze zij aan zij tegen de externe vijand. “Op militair vlak is dat logisch, maar politiek wordt dat een moeilijke kwestie”, zegt Dries Lesage, professor internationale politiek aan de UGent. “Dat is voor later, zeggen ze nu.”

Als het officiële Syrische leger in gevecht raakt met het officiële Turkse leger, is dat een open oorlog. “Een echte clash valt niet uit te sluiten”, zegt Lesage. “De belangen zijn aan beide kanten erg hoog. Het is een vitale, existentiële kwestie voor beide partijen. Erdogan wil geen Koerdische staat aan de overkant van de grens, Assad wil zijn territorium behouden. Maar tegelijk zijn de risico’s aan beide kanten enorm, waardoor het conflict bevroren kan raken.”

Turkije is een Navo-bondgenoot, Syrië heeft Russische vrienden. Maar voor een Derde Wereldoorlog hoeven we niet te vrezen. Binnen de Navo is er geen steun voor de Turkse actie en Rusland gaat voor Syrië zijn eigen toenaderingspogingen tot Turkije niet op het spel zetten.

Maar Erdogan zelf staat nu wel voor een verscheurende keuze. Als het tot een open oorlog met Syrië komt, raakt hij internationaal geïsoleerd. En als hij zich terugtrekt zonder een ‘veiligheidszone’ in Syrië te creëren, lijdt hij gezichtsverlies bij zijn kiezers. “Erdogan zal proberen de gulden middenweg te zoeken door de aanwezigheid van Assad in de Koerdische regio in eigen land te verkopen als een overwinning op de Koerden”, zegt Dirk Rochtus, professor internationale politiek aan de KU Leuven.

Eén ding is zeker: het grootste slachtoffer is de lokale bevolking. “Zo’n conflict leidt altijd tot leed voor de burgers”, zegt Dries Lesage. “Er gaan dingen gebeuren die niet te verantwoorden zijn vanuit het oorlogsrecht. Dit is waarom Trump de Amerikaanse troepen nooit had mogen terugtrekken uit de regio. Ook in de westerse landen moet het gezond verstand terugkeren: het is niet omdat je moeilijk overweg kan met Erdogan, dat je de legitieme belangen van de Turkse bevolking moet negeren. Hopelijk kunnen alle partijen snel overgaan tot dialoog.”
 

Bijlagen

  • 08c29424-eec5-11e9-86fd-cd9ce3bb04f3.jpg
    08c29424-eec5-11e9-86fd-cd9ce3bb04f3.jpg
    122,1 KB · Weergaven: 90
  • Like
Waarderingen: 040B
Slimme zet dus van Trump om Turkije te verzwakken.
 
Terug
Naar boven