Waarom moet je eerst de bevestiging hebben uit een theorieboek dat er wat mis is voor je verder kunt? Het verandert werkelijk niks aan de dagelijkse situatie.
Als ik me moet passen naar mn diagnoses dan zat ik in de bajes of gesloten psychiatrie hoor. Gewoon vermannen en doen wat je kan, op je allerbeste manier en kunnen, dan kun je sympathie krijgen. Als je je erachter gaat verschuilen neem je geen verantwoording en verdien je ook geen sympathie imo.
Daarom ook mijn reactie.
Er is iets mis, dus is er iets mis; of je nou een officiële diagnose hebt of niet.
Het kan wel helpen (zeker als je voor bepaalde therapieën een diagnose 'nodig hebt'), maar je leven is niet ineens anders door de diagnose of de afwezigheid ervan.
Imho verdient iedereen die struggled met mentale gezondheid (zonder anderen kwaad te doen) sympathie. (En ik snap dat dit voor jou niet zo is).

KAN DAT ZOVEEL MOGELIJK FEITELIJK WORDEN ONDERBOUWD, MIDDELS EEN OFFICIËLE DIAGNOSE