Tramadol erg verslavend idd. Toen ik geen pijn had slikte ik het toch en zocht ik een excuses.
DIt!
Dit!!!
Dit!!!!!
Iemand met ervaring die het ook durft toegeven.
Er moet trouwens een onderscheid gemaakt worden tussen fysische en mentale verslaving en gewenning.
Veel mensen nemen het gedurende lange tijd, het lichaam raakt het product gewend en men moet steeds meer nemen om het zelfde pijnremmend effect te hebben. Daardoor doet men de dosis toememen en overschrijdt men vaak de toegestane dosis.
MAar erger is de mentale verslaving. Als je het even niet genomen hebt, verdwijnen ook de effecten die men dacht dat men niet had.
Er zijn mensen die zeggen: "ik neem het al jaren en de positieve leuke neveneffecten heb ik niet meer".
Dit is een foute vaststelling. Ik verklaar me nader. ALs je tramadol begint te nemen, krijg je als bijwerking:
1) euforisch en veel energie (alsof je hyperkinetisch bent)
2) loom en gelukkig ( een lichte roes)
Stel dat je onder het eerste valt. En laat ons een cijfer aan een base line geven: voor je begon was je energie leven 5 op 10. Na het nemen van tramadol is je energie level 9 op 10.
Maar na verloop van tijd verdwijnt dat positieve effect en wordt het 8 op 10, dan 7 op 10 dan terug 5 op tien. Even hoog als voor het nemen van tramadol. En dus concludeer je na een paar maanden of jaren dat je geen neveneffecten meer hebt. Maar dit is fout want zodra je stopt, gaat je euforisch en energie level naar 3 of 2. Daardoor zal je ook meer de pijn voelen omdat je mentale veerkracht is gebroken.
(trouwens is het breken van de mentale veerkracht ook de reden waarom veel artsen steeds vaker beslissen geen tramadol en ook geen morfine meer voor te schrijven tegen de pijn. Dit omdat de pijn maar licht verminderd maar je mentale kracht om de pijn te verdragen breekt.)
Stel dat je tot de 2de categorie behoort: voor het nemen van tramadal was je geluksgevoel 5 op 10. Na het innemen (de eerste weken en maanden), stijgt dit naar 9 op 10/ Maar dan zakt het geleidelijkaan naar 8 , dan 7 en dan terug naar 5, dus zoals voor het nemen van het product.
ALs je dan een dosis mist, dan daalt je geluksgevoel naar 4 en hoe langer je wacht hoe meer het daalt.
Je geluksgevoel daarlt, je mentale veer breekt en de pijn slaat keihard toe.
Ik weet waar ik het over heb; Ik heb er op professioneel vlak ervaring mee, maar ook persoonlijk en heb meer dan tien jaar of fora meegelezen van medicatieverslaafden.
Conclusie: zelf als je denkt dat je geen bijwerkingen meer hebt van tramadol, dan heb je het fout.
Zij die van de verslaving raken en stoppen met tramadol, zeggen ALLEMAAL dat de pijn de eerste weken na het stoppen erger werd maar dat na een maand stoppen ze merkten dat de pijn te verdragen was zonder tramadol en de pijn zelf te behandelen was met lichtere pijnstillers.
ALLEN geven ze toe dat ze mentaal verslaafd waren, het af en toe ook wel aan zichzelf toegaven maar dat de verslaving hen er van weerhield dit echt te erkennen.
Wie als langdurig tramadolgebruiker zegt: mijn persoonlijkheid is doorheen de jaren niet veranderd door tramadol" beseft niet dat dit door de gebruiker zelf niet kan vastgesteld worden;
Het is pas als de verslaving gebroken is dat de erkenning komt.
Ik weet dat sommigen tramadolgebruikers dit niet graag zullen horen en zullen ontkennen maar heb het 6 jaar meegemaakt in de drughulpverlening.
Tramadolverslaafd? Ja? Aan tabletten? Ja? Dan de druppelvorm aan je arts vragen en het aantal druppels per week afbouwen. Je mentale veerkracht komt terug, je beseft geleidelijkaan hoe 'anders " je was met dit prodcut en hoe slecht je de pijn kon verdragen.
Ik had extreme pijnen en ik dacht dat enkel tramadol dit kon temperen. En ik nam meer dan de toegestane dosis, gedurende jaren. Toen ik besefte dat ik het gedrag vertoonde die ik zelf had gezien tijdens mijn job begon ik af te bouwen (las die tip van de druppels op een forum van verslaafden) en geleidelijkaan begon ik te beseffen dat de pijn er nog was, maar ik kon die beter "verteren". En hoe minder druppels ik nam, hoe helderder mijn geest werd, hoe sterker ik mentaal werd. Op den duur kon ik de pijn meestal negeren. Ik kon terug beginnen sporten, en als ik wat meer pijn had, dan nam ik een pijnstiller (maar een klasse lager dan de tramadol-klasse). NA een tijdje werd het hele lichaam sterker door het sporten en verdween de pijn tot een niveau dat ik het me op geen enkele manier weerhoudt van te doen wat ik wil. Er is nog pijn maar die is te negeren omdat ze zeer licht is geworden.
Het verslavingsverhaal en de cyclus zoals hierboven beschreven zie ik zelf bij mijn ma: ze heeft veel pijn, ze start met het nemen van 20 druppels per dag. Een maand later zie ik haar terug en dan zit ze aan 100 druppels per dag. Maar ze zegt dat de pijn dezelfde is. Dus hoe meer druppels, hoe meer pijn (maar eigenlijk is het gewoon haar mentale kracht die minder wordt waardoor ze denkt meer druppels nodig te hebben).
Dan, na een jaar proberen slaag ik er in haar te helpen afkicken. En ze geeft dan toe dat ze inderdaad verslaafd was en soms zelf excuses zocht om het te nemen. Maar na een paar maanden zit ze dan terug in een depressie, neemt haar rugpijn toe, daardoor neemt ze terug tramadoldruppels en ze is terug voor een jaar vertrokken; Zo heeft ze de hele cyclus nu al 8 keer doorlopen.
