XXL Nutrition

Wat zou je doen met 2 miljoen?

Maar wat moeten ze anders doen dan? Uitkering trekken? Moeten al die cafe's etc dan maar niet bestaan? Ervoor in de plaats enkel hypercorporaties die hun personeel niet naar de wc laten gaan omdat dat economisch efficiënter is en zij dus wel overeind blijven? Zijn de voornaamste invloeden die de kleinen doen omvallen niet direct door de overheid bepaald? Kosten, huur, minimumloon, en hoeveel personeel moet verdienen voor alle kosten die zij weer hebben. Dan zit er toch vaak een grote waarheid in dat de oorzaak extern is. Veel verantwoordelijkheid voor de marktwerking ligt toch bij ambtenaren.
Wat ze wel kunnen doen is voor zichzelf beginnen en een hongerloon accepteren. Als genoeg mensen dat doen kunnen de hypercorporaties ook niet meer bestaan omdat niemand hun producten kan kopen.
 
Nu begin ik je standpunt te begrijpen en ik ben het volledig met je eens hoe de situatie is, maar ik zou anders met de situatie omgaan.

Ik denk ja laat iedereen maar gaan picknicken omdat de restaurants duurder worden en weer een luxe word, dus ja laat de boel maar ploffen. Je ziet het al bij de supermarkten (je hypercorporaties) die deze ontwikkeling al lang hebben doorgemaakt. Ze verliezen nu langzamerhand klanten omdat mensen het lokaal gaan kopen omdat men dat wil, ze kiezen bewust voor iets anders. Het is een cyclus waar we doorheen moeten en kunnen versnellen als we eerder anders gaan kiezen.

Maar omdat het zo is opteer je dan om minder sociaal te zijn?
  • Dus wel risicovol gaan ondernemen zonder buffer en de samenleving voor de kosten laten opdraaien?
  • Dus wel uitkering trekken en de samenleving laten betalen?
Ik zou dat anders doen en keuzes maken waar je alles zelf in de hand hebt bijv.:
  • Niet voor die baas gaan werken die je niet naar de WC laat gaan en kiezen voor een baas die je wel aan staat (we moeten niet doen alsof dat niet meer kan momenteel)
  • Beslissen om naar een land te gaan waar je het geld wat je verdient bijna volledig op je rekening krijgt als je dat graag wilt.
  • Beslissen om in Groningen te gaan wonen en tevreden te zijn met minder luxe
Ik vind onder geen situatie dat het gerechtvaardigd is om jezelf a-sociaal (dus ten koste van een ander) te gedragen. Mede omdat dit teveel gebeurt zie ik de zorg economie falen en de regering verkeerde keuzes maken.
Werkloosheidsuitkering bijv. (super fijn als je in de shit zit) -> word op grote schaal misbruik van gemaakt waardoor het factor 10 kost -> regering die met factor 2 budget gaat proberen te monitoren terwijl een factor 4 nodig is en het dus niet veranderd. Ga het probleem vol aan of laat het klappen en schaf het af dat zijn de enige opties. Zelfde met de politie, ze schalen bij en schalen bij maar nooit genoeg, laat het gewoon zo zijn dat ze alleen met doden uitrukken a la Mexico - we hebben het aan onszelf te danken.

Dus ja de regering doet het fout, maar ze hebben momenteel ook wel met een onhandelbare samenleving te kampen. Wat een stel ontevreden zakken zijn we toch?
Ik zie een paar misvattingen; wat is er mis met een uitkering trekken, hoe is dat asociaal? De maatschappij heeft daar expres een vangnet voor gevormd met bepaalde regels en als je daar aan voldoet dan heb je die uitkering gewoon verdient. Of dat komt doordat andere dingen die je binnen het systeem opgezet door die maatschappij niet lukken doet daar niks van af. Er wordt ook niet op grote schaal misbruik van gemaakt, gemeentes hebben het zelfs juist opgegeven om dat nog te controleren omdat dat gewoon te weinig gebeurt. Een uitkering is ook een mensenrecht, de zorgstaat moet je compenseren voor het veroorzaken van je werkloosheid. In onze natuur is het letterlijk onmogelijk om te bestaan zonder arbeid te verzetten, een besje plukken is al arbeid, en die mogelijkheid wordt door de overheid en de maatschappij ontnomen door de eigendommen die zij opeisen en jou ontnemen. Dat je daarin niet naar hun wens productief kunt zijn maakt je niet asociaal.

Bovendien kost een uitkering helemaal niks, het is een belastingteruggave aan de maatschappij want iemand die het ontvangt moet het uitgeven om te overleven. Dat is zelfs een taak, arbeid, op zich, selecteren welke producten die beperkte middelen waard zijn is gewoon een economische functie die zij bekleden. Een beetje marktwerking dat nog bestaat.

Ten tweede; risicovol ondernemen. Hier zijn gewoon expres bancaire regelingen en constructies voor investering opgezet omdat op die manier risico's nemen de moderne wereld en alle technologie die wij hebben heeft gevormd. Daar zitten voorwaarden aan die allemaal heel goed doordacht zijn en als jij daarvoor in aanmerking komt heb je gewoon het recht om op die manier ondernemersrisico te nemen om zo te proberen de wereld een stapje vooruit te helpen. Als dat dan niet lukt doet dat niet perse af aan je waarde als mens in de maatschappij. Die risico's zijn allemaal rekening mee gehouden, veel pogingen falen nu eenmaal. Dat is ook een leer- en ontwikkelproces dat we ook weer als maatschappij nodig hebben en dat we daar ruimte voor maken is ook een groot goed. Als niemand koos dat aan te gaan dan zouden we ook nergens zijn gekomen.

Ten derde; keuzes in werkgever of leefplaats zijn zeker niet voor iedereen even vrij. Emigreren gaat niet zomaar, andere landen hebben daar wel decennia lange processen voor en tot die tijd moet je ook eten. En je hebt ook wel het recht om in je natuurlijke leefomgeving bij je familie etc een redelijk bestaan op te kunnen bouwen en niet verjaagd te worden door uitbuiting en corruptie. Een leuke baas heb je ook niet zomaar voor het uitkiezen, velen zijn hetzelfde en de opvattingen over werk en wat anderen gegund wordt zijn over vrijwel de hele maatschappij hetzelfde dus zo ook werkgevers. Verder weet ik niet wat er met Groningen is en waarom daar minder luxe zou zijn, maar daar zijn ook minder banen en voor velen zelfs bijna geen omdat waar zij zich in gespecialiseerd hebben (hun tijd opgeofferd hebben om de maatschappij daarin te kunnen voorzien) zoals bijvoorbeeld zorg enkel genoeg in de randstad te vinden is. En dan onder de voorwaarden van die werkgevers.

Nee het zijn in veel gevallen verre van vrije keuzes.

Hoofdnoot in het algemeen: vind eerst eens wat van je eigen keuzes voordat je met je vingertje gaat wijzen naar anderen en stop energie in jezelf en niet in zaken waarop je geen invloed hebt. Ik heb een antivax familie lid en die zit bijv. met een 20 uurige werkweek constant te ranten over dit en dat, als hij 40 uur had gewerkt in een baan waarin hij carrière maakt had hij binnen 3 jaar genoeg middelen gehad om de mogelijkheid te hebben om te verhuizen naar een land waar het fijner zou zijn, maar dat ziet ie niet.....over afleiding gesproken :D

Dus nogmaal ja @chrisk ik denkt dat ik het 99% met je eens ben (ondanks dat ik ook wel wat vind en het misschien daardoor niet zo lijkt), ik probeer mij alleen zo aan te passen dat ik een ander niet tot last ben en toch mijn geluk kan behouden.
Je beoordeelt mensen alsof zij alles in hun eigen macht hebben en maar kunnen kiezen hoe hun leven gaat. Natuurlijk zijn er situaties waarin mensen verkeerde keuzes maken, maar dat moet je per geval beoordelen. Zo kun je niet alle gevolgen afdoen en iedereen die niet hetzelfde lukt als jou asociaal vinden. Zeker niet waar het om keuzes gaat die jij zelf ook niet hoeft te maken omdat je wel genoegen neemt met hoe het is. Een baan en succesvolle cariere is ook een makkelijk aanname, zo zal het allemaal zogenaamd wel lopen als je maar luistert naar het systeem en een braaf slaafje speelt. Maar nee ook dan kom je niet makkelijk vrij.

Ook gelijk mijn laatste reactie, ik word moe van mijzelf als het over dit soort dingen gaat die ik zelf niet in de hand heb. Beter af en toe even ventileren dan opkroppen zullen we maar zeggen :D
Hoezo heb je die niet zelf in de hand? Zijn toch keuzes?

Wat ze wel kunnen doen is voor zichzelf beginnen en een hongerloon accepteren. Als genoeg mensen dat doen kunnen de hypercorporaties ook niet meer bestaan omdat niemand hun producten kan kopen.
De luxepositie die je voorstelt is een strawman en je gaat hierbij ook uit van een marktwerking die helemaal niet bestaat. Bij de minste economische verkoudheid worden er nu triljoenen bijgeprint om ze overeind te houden. (en dat is ook een goed voor al die mensen die er werken en hun producten nodig hebben om ook te ondernemen of deel te nemen aan de maatschappij) Maar als jij ondanks je hongerloon dat daardoor gedevalueerd wordt het losgeld niet meer kan ophoesten dan heb jij dikke pech, weer een gefaalde ondernemer.
 
uitkering trekken, hoe is dat asociaal
Met opzet uitkering trekken noem ik asociaal. De gevallen die elke 3 maanden verplicht solliciteren voor de uitkering, half afgekeurde mensen die een volledige baan draaien met een uitkering.
Als niemand koos dat aan te gaan dan zouden we ook nergens zijn gekomen.
Er is een verschil tussen jantje die op een blauwe maandag verzint 20.000 euro te lenen voor een specialistische branche waarin hij geen specialisme heeft en pietje die met 10 jaar ervaring een jaar gewerkt heeft aan een plan.
je hebt ook wel het recht om in je natuurlijke leefomgeving bij je familie etc
Recht? Ik vind van niet en is een keuze ja. E.g. iemand die kiest om naar Groningen te gaan voor meer rust en minder kosten (randstad is inherent duurder). Je doet net alsof je iemand naar New York verhuist en spreken van 'recht' en dingen die je 'ontnomen worden' vind ik nogal over de top.

Ik ken alleen situaties waarin mensen niet capabel zijn om de keuze te maken of hem niet zien of niet willen nemen, maar er is eigenlijk altijd een keuze. Ik ken geen voorbeelden waarin dat niet zou kunnen. Ik sta open voor voor andere inzichten als het maar niet uitzonderingen zijn.

Is het niet zo dat mensen zelfredzamer worden naar mate dat nodig is? Misschien werkt de zorg economie het alleen maar tegen?
weet ik niet wat er met Groningen is
Hierboven je uitleg. Een plek buiten de randstad is goedkoper in algemene zin.
Je beoordeelt mensen alsof zij alles in hun eigen macht hebben en maar kunnen kiezen hoe hun leven gaat.
Ja? Uitzonderingen zoals ongelukken daargelaten heeft elk persoon toch nog steeds een grote macht om keuzes te maken? Als je je tijd anders besteed kan er zo verdomd veel, je moet het alleen zien. Ik vind 'beoordelen' hier redelijk negatief klinken, want normaliter klaag ik minder en hou ik het puur bij het vragen wat men WEL kan doen of vragen stellen waardoor ze die kansen gaan zien. Zoals ik al zei, even ventileren.

Hoezo heb je die niet zelf in de hand? Zijn toch keuzes?
Ik heb andere mensen niet in de hand, dus erover zeuren (energie) is verspilde tijd, het af en toe ventileren van zorgen die je automatisch krijgt is daarentegen geen verspilde tijd, dus dat maakt het weer deels goed. Dus in andere woorden vind ik het onderwerp nutteloos, de discussie niet :D

Maar als ik het goed samenvat, cru gezegd, klaag je vooral veel over de dingen die je niet in de hand hebt, je vind dat je bepaalde rechten en vrijheden zou moeten hebben maar er niet zijn. Ik geef je volkomen gelijk en maak mijn daar af en toe ook zorgen over, maar ik vind al snel van mijzelf dat ik daar niet bij stil moet staan. Ik moet vooruit. Ik vind dat verspilde energie en vind dat je puur en alleen moet werken waar je wel invloed op hebt (stoïcijns). Klinkt negatief, maar als je dat doet kun je dus ook veel meer zelfkritisch zijnen heb je grotendeels het heft in eigen hand.

Omdat ik zo zelfkritisch probeer te zijn naar mijzelf, vind ik misschien ook dat anderen dat automatisch ook meer moeten zijn. Als ik dat zo schrijf denk ik ook laat dat misschien maar weg, ik zit evengoed te klagen en andere hoeven helemaal niet zelfkritisch te zijn omdat ik dat wel ben. Work in progress zullen we maar zeggen.
 
Met opzet uitkering trekken noem ik asociaal. De gevallen die elke 3 maanden verplicht solliciteren voor de uitkering, half afgekeurde mensen die een volledige baan draaien met een uitkering.
Aan wie is het om te oordelen of het opzettelijk onrechtmatig is? Verder klinkt dit als extreemrechtse propaganda, fantasie te noemen zo weinig komt het voor. En bij goede handhaving zou het niet eens mogelijk zijn want je inkomsten worden gecontroleerd en je kan werk toegewezen krijgen als het solliciteren te lang duurt. Wat dan weer neerkomt op dwangarbeid, daar ben jij wel voorstander van?

Er is een verschil tussen jantje die op een blauwe maandag verzint 20.000 euro te lenen voor een specialistische branche waarin hij geen specialisme heeft en pietje die met 10 jaar ervaring een jaar gewerkt heeft aan een plan.
Er zijn heel veel verschillen in de wereld, dan moet je in details treden. Maar dat deed je niet dus ik wijs er op dat de wereld wel wat gecompliceerder is dan dat simpelweg alle onsuccesvolle ondernemers asocialen zijn die niet de juiste keuzes willen maken.

Recht? Ik vind van niet en is een keuze ja.
Jij vind niet dat mensen waar ze dan ook geboren worden een goed leven moeten kunnen opbouwen? Ze anders maar moeten kiezen om hun familie achter te laten?

E.g. iemand die kiest om naar Groningen te gaan voor meer rust en minder kosten (randstad is inherent duurder). Je doet net alsof je iemand naar New York verhuist en spreken van 'recht' en dingen die je 'ontnomen worden' vind ik nogal over de top.

Ik ken alleen situaties waarin mensen niet capabel zijn om de keuze te maken of hem niet zien of niet willen nemen, maar er is eigenlijk altijd een keuze. Ik ken geen voorbeelden waarin dat niet zou kunnen. Ik sta open voor voor andere inzichten als het maar niet uitzonderingen zijn.

Is het niet zo dat mensen zelfredzamer worden naar mate dat nodig is? Misschien werkt de zorg economie het alleen maar tegen?
Ik noemde New York niet want volgens mij zijn daar ook belastingen, maar je zei zelf dat mensen die het hier niet zint dan maar moeten emigreren. Dat is wel lekker makkelijk gezegd.

Groningen is ook geen volledig vrije keuze, bijvoorbeeld een zorgmedewerker met kinderen kan niet elke dag 2x3 uur reistijd aannemen om lekker rustig buiten de randstad te gaan wonen. Herscholen kan ook niet zomaar want niet iedereen kan elk werk doen, en niet van al het werk is overal genoeg aanbod. Of als iedereen lekker achter de computer vanuit huis gaat zitten werken hebben we als maatschappij ook een probleem.

Als overheidsbeleid de huizenprijzen 20% per jaar doen stijgen dan wordt je mobiliteit in het leven ontnomen, want mensen hebben recht op een markt vrij van zulke corrupte manipulatie.

Er zijn gewoon veel restricties in de werkelijkheid.

Ja? Uitzonderingen zoals ongelukken daargelaten heeft elk persoon toch nog steeds een grote macht om keuzes te maken? Als je je tijd anders besteed kan er zo verdomd veel, je moet het alleen zien.
Vrijwel alles is afhankelijk van wat andere mensen je gunnen, toestaan. Veel van die mensen zijn echt geen geweldig positieve ontwikkelde persoonlijkheden die je vooruit willen helpen. Ik hoop voor jou dat je nooit een baas tegen komt die je cariere wil eindigen, en je voor altijd bij het kader van potentiële klanten en gereguleerde markt past, anders kun je tegen grote obstakels in de maatschappij oplopen die zeker niet voor iedereen te overkomen zijn.

Ik vind 'beoordelen' hier redelijk negatief klinken, want normaliter klaag ik minder en hou ik het puur bij het vragen wat men WEL kan doen of vragen stellen waardoor ze die kansen gaan zien. Zoals ik al zei, even ventileren.
Dat vind ik ook negatief, verder weet ik niet hoe je 'normaal' wel positief bent dus mijn reactie heeft daar geen betrekking op.

Ik heb andere mensen niet in de hand, dus erover zeuren (energie) is verspilde tijd, het af en toe ventileren van zorgen die je automatisch krijgt is daarentegen geen verspilde tijd, dus dat maakt het weer deels goed. Dus in andere woorden vind ik het onderwerp nutteloos, de discussie niet :D

Maar als ik het goed samenvat, cru gezegd, klaag je vooral veel over de dingen die je niet in de hand hebt, je vind dat je bepaalde rechten en vrijheden zou moeten hebben maar er niet zijn. Ik geef je volkomen gelijk en maak mijn daar af en toe ook zorgen over, maar ik vind al snel van mijzelf dat ik daar niet bij stil moet staan. Ik moet vooruit. Ik vind dat verspilde energie en vind dat je puur en alleen moet werken waar je wel invloed op hebt (stoïcijns). Klinkt negatief, maar als je dat doet kun je dus ook veel meer zelfkritisch zijnen heb je grotendeels het heft in eigen hand.

Omdat ik zo zelfkritisch probeer te zijn naar mijzelf, vind ik misschien ook dat anderen dat automatisch ook meer moeten zijn. Als ik dat zo schrijf denk ik ook laat dat misschien maar weg, ik zit evengoed te klagen en andere hoeven helemaal niet zelfkritisch te zijn omdat ik dat wel ben. Work in progress zullen we maar zeggen.
Hoezo heb je niet in de hand dat die persoon zeurt? Heb je hem aangeboden samen iets te ondernemen zodat hij mede door jouw immer feilloze keuzes succesvol kan worden en kan bereiken wat hij wil? Of andere constructieve keuzes geprobeerd?

Ik weet het niet meer precies, was jij nou ook zelfstandig ondernemer als programmeur?
 
@chrisk ik waardeer je input op andere vlakken, maar ik stop deze discussie. Waar ik voor mijn gevoel toenadering zoek, ga jij nog verder in de aanval en nogal op de persoon af (vooral die laatste zin is een voorzetje op je volgende aanval). Althans zo interpreteer ik dat en vind dat een onaangename manier van discussiëren worden die ik daarom maar stop. Ik had een reactie hiervoor al genoeg geventileerd haha. Fijne feestdagen :D
 
Dat tweede blijf ik bij stap 1 stilstaan in mijn argument, überhaupt beginnen zonder buffer. Daarna komen jou voorbeelden maar ik blijf dan ook steken op; waarom moet iets in de ogen van de ondernemer wel kunnen, terwijl externe factoren zouden bepalen dat het niet kan? Dat komt op mij over als een kind wat zijn zin niet krijgt en verwacht toch zijn zin te krijgen als hij maar lang genoeg zeurt. Bedrijven die niet kunnen bestaan horen ook niet te bestaan, maar ondernemers denken daar vaak anders over lijkt het. Althans totdat ze diep in de schulden zitten blijven ze volhouden, dan word er een hoop kwijtgescholden, wat schuldsanering en gaan ze weer vrolijk verder.

Daarop verder bordurend, ook een beetje de tendens van nu, als het mis gaat is het de schuld van dat dat en dat. Alles plaatsen we buiten onszelf om maar niet onszelf te bekritiseren.

Zint eer ge begint.

Als iedereen zo dacht was er geen ondernemer meer over.

Om een (serieus) bedrijf te starten zal je al beginnen met een grote schuld. Je moet tenslotte gaan STARTEN met je onderneming, dus waar komt die buffer dan vandaan?
Of moet je vanuit loondienst die 100k al hebben gespaard, waarom dan nog ondernemer worden en al die risico's lopen terwijl je al een hele goede baan hebt met alle zekerheden die daarbij komen kijken.
 
Als iedereen zo dacht was er geen ondernemer meer over.

Om een (serieus) bedrijf te starten zal je al beginnen met een grote schuld. Je moet tenslotte gaan STARTEN met je onderneming, dus waar komt die buffer dan vandaan?
Of moet je vanuit loondienst die 100k al hebben gespaard, waarom dan nog ondernemer worden en al die risico's lopen terwijl je al een hele goede baan hebt met alle zekerheden die daarbij komen kijken.
Om niet tot je 65/70ste voor de baas te werken en de vrijheid die je krijgt als je een goedlopende onderneming hebt.
 
@chrisk ik waardeer je input op andere vlakken, maar ik stop deze discussie. Waar ik voor mijn gevoel toenadering zoek, ga jij nog verder in de aanval en nogal op de persoon af (vooral die laatste zin is een voorzetje op je volgende aanval). Althans zo interpreteer ik dat en vind dat een onaangename manier van discussiëren worden die ik daarom maar stop. Ik had een reactie hiervoor al genoeg geventileerd haha. Fijne feestdagen :D
Nou ik zie je geen toenadering zoeken hoor. Ik was ook niet in de aanval, ik ben het gewoon niet eens met wat je zei. Vond het vooral erg makkelijk oordelen over anderen, dan ben ik wel benieuwd of je jezelf ook aan je eigen standaard houdt in de persoonlijke voorbeelden die je er zelf bij betrekt.

Maar zo is ook wel makkelijk natuurlijk, een beetje ventileren hele groepen mensen wegzetten als asocialen die maar betere keuzes moeten maken. En als daar dan door zo'n asociale mens die dat niet eens persoonlijk opvatte wat kritische vragen over komen zeggen dat je wordt aangevallen en het er verder niet over wil hebben.

Volgens mij heb ik je die laatste vraag wel eens eerder prive gesteld om het oprecht over te hebben omdat ik dat ook ben, maar ik weet gewoon niet meer precies hoe het zat. Ik wou dat dan proberen gebruiken om je positie beter te begrijpen en een relevant voorbeeld te geven om te kijken of je daar dan beter begrip voor kon hebben. Maar goed. Laat maar dan. Er is weer voor mij besloten hoe ik iets bedoel en wat ik er mee wil.
 
Laatst bewerkt:
Om niet tot je 65/70ste voor de baas te werken en de vrijheid die je krijgt als je een goedlopende onderneming hebt.

Ik heb het over beginnen zonder buffer. Niet waarom je ondernemer zou willen worden.

Ben wel benieuwd hoe je bijv. binnen deze sport een gym of bedrijf als fitness seller wilt starten zonder buffer/lening en geen risico "mag" lopen als het toch mis zou gaan. Je zal maar een keurige gym hebben opgebouwd en Basic fit komt even naast je, dan ben je zo weg terwijl je wel degelijk een goede ondernemer bent.
 
Om niet tot je 65/70ste voor de baas te werken en de vrijheid die je krijgt als je een goedlopende onderneming hebt.
Die vrijheid zou voor mij echt niet opwegen tegen alle hoofdpijn. Knap als je het kan. Volgens mij is ondernemen in iedere sector een vak apart
 
Maar bij de basisbehoeften denk ik ook aan de kwaliteit ervan. In wat voor ruimte zit je de hele dag en met wat voor uitzicht? Kun je in een tuin zitten met uitzicht op bakstenen/betonnen muren of op natuur? Heb je een loods die open kan om te trainen of moet het opgesloten in een kamertje?

Dat soort dingen zijn toch waar geld blijvend gelukkig maakt. Maar die wellicht niet persé uitzonderlijk veel geld hoeven kosten.

Het ligt denk ik ook aan je eigen mindset en wat je gewend bent. Ik ben opgegroeid in een volkswijk, er was geen mooi uitzicht en alles was klein maar men zat allemaal gezellig in de voortuin en had contact met elkaar. Kinderen speelden allemaal buiten. De mensen in die wijken gaan massaal naar het park als ze willen wandelen of er even uit willen. Zou je er iemand van het Gooi er tussen zetten zal die zich binnen een week ophangen.

Ik zou nu niet meer zonder willen, maar heb de eerste 10 jaar nooit een ruimte gehad voor een homegym maar het ook altijd prima naar mijn zin gehad in de gym. Afgelopen maanden in een kamertje trainen was eerlijk gezegd niks, terwijl het in hetzelfde powerrack was waarop ik normaal ook 80% doe. In mijn loods is het nu ook nog niks, geen sfeer, koud en een open zand vlakte dus wat dat betreft begrijp ik het wel. Als ik bij een ander in huis kom denk ik vaak ook "oei, wat een ouwe meuk" maar zo kijken die bewoners er nooit tegen aan heb ik het idee.

Heb je de luxe, dan is dat leuk maar of ik nu veel gelukkiger ben dan vroeger nou nee. Misschien dat je wel ongelukkig kan worden als je weet wat je mist, maar zodra je iets hebt is het zo snel normaal geworden dat het meer gemak is.
 
Die vrijheid zou voor mij echt niet opwegen tegen alle hoofdpijn. Knap als je het kan. Volgens mij is ondernemen in iedere sector een vak apart

Welke vrijheid hebben ze het altijd over ??? Heb je een gym, kapsalon, restaurant of ben je boekhouder dan blijven er dezelfde verplichtingen staan als in loondienst. Je kan hooguit een klein beetje spelen met de tijd, maar vaak ook weer niet.

Uitgezonderd als je loaded bent en je 20 vestigingen top draaien met ieder hun eigen retailer terwijl jij op je bootje vaart, maar ik neem aan dat we dat bij het woord ondernemer niet in ons hoofd hebben.
 
Gewoon goed personeel goed betalen en werk uit handen durven te geven. Die mentaliteit “hard werken veel verdienen”
Is allemaal ouderwetse onzin. Ondernemer heeft plus en min punten, maar als je na 10 jaar nog steeds 80uur pw staat te draaien dan doe je zelf iets verkeerd.
 
Welke vrijheid hebben ze het altijd over ??? Heb je een gym, kapsalon, restaurant of ben je boekhouder dan blijven er dezelfde verplichtingen staan als in loondienst. Je kan hooguit een klein beetje spelen met de tijd, maar vaak ook weer niet.

Uitgezonderd als je loaded bent en je 20 vestigingen top draaien met ieder hun eigen retailer terwijl jij op je bootje vaart, maar ik neem aan dat we dat bij het woord ondernemer niet in ons hoofd hebben.
Ja precies. Als ondernemer ben je juist minder snel écht klaar of vrij?
 
Gewoon goed personeel goed betalen en werk uit handen durven te geven. Die mentaliteit “hard werken veel verdienen”
Is allemaal ouderwetse onzin. Ondernemer heeft plus en min punten, maar als je na 10 jaar nog steeds 80uur pw staat te draaien dan doe je zelf iets verkeerd.
Ligt eraan, in het juiste vakgebied kun je met die mentaliteit binnen 10 jaar ook met pensioen. IT is zo'n vakgebied als je goed bent, maar hoorde laatst ook dat een friettent eigenaar ook met 10 jaar zijn pensioen heeft verdient.

Ja precies. Als ondernemer ben je juist minder snel écht klaar of vrij?
Klopt en als je de 60 uur voor jezelf bezig bent en je vind je werk leuk dan zijn dat 60 leuke uren. Is ook wat waard.
 
Klopt en als je de 60 uur voor jezelf bezig bent en je vind je werk leuk dan zijn dat 60 leuke uren. Is ook wat waard.
Geldt toch voor iedere baan?
Is alleen niet helemaal eerlijk als je dat vergelijkt met een 40urige baan, lijkt mij. Tenzij je bewust 20u liefdadigheid doet
 
Geldt toch voor iedere baan?
Is alleen niet helemaal eerlijk als je dat vergelijkt met een 40urige baan, lijkt mij. Tenzij je bewust 20u liefdadigheid doet
Kan ik niet exact over oordelen, maar alles wat ik voor mijzelf of anderen doe (liefdadigheid) geeft meer voldoening dan exact hetzelfde voor de baas. Kan mij voorstellen dat voor klanten dit doen onder mijn 'eigen vlag' ook leuker zal zijn.
 
Ligt eraan, in het juiste vakgebied kun je met die mentaliteit binnen 10 jaar ook met pensioen. IT is zo'n vakgebied als je goed bent, maar hoorde laatst ook dat een friettent eigenaar ook met 10 jaar zijn pensioen heeft verdient.

Je begrijpt toch zelf ook wel dat je die verhalen niet kloppen. Over it weet ik niks, maar met een snackbar binnen 10 jaar zo'n netto winst overhouden dat je er 40 jaar op kan teren. Welke zaak zie je elk uur van de dag, dus ook daluren in de middag de hele tent vol hebben staan met 50 klanten? Haha, start er een zou ik zeggen.
 
Je begrijpt toch zelf ook wel dat je die verhalen niet kloppen. Over it weet ik niks, maar met een snackbar binnen 10 jaar zo'n netto winst overhouden dat je er 40 jaar op kan teren. Welke zaak zie je elk uur van de dag, dus ook daluren in de middag de hele tent vol hebben staan met 50 klanten? Haha, start er een zou ik zeggen.
IT zie ik best realistisch in, maar friettent dan verkoop je iets anders tijdens je sluitingsuren dan friet denk ik
 
Je begrijpt toch zelf ook wel dat je die verhalen niet kloppen. Over it weet ik niks, maar met een snackbar binnen 10 jaar zo'n netto winst overhouden dat je er 40 jaar op kan teren. Welke zaak zie je elk uur van de dag, dus ook daluren in de middag de hele tent vol hebben staan met 50 klanten? Haha, start er een zou ik zeggen.
Ik voel niet zo de noodzaak om het te bewijzen en kan het stuk wat ik gevonden had nadat ik iemand voor gek verklaarde niet zo vinden, maar het had iets te maken met slim met de omzet omgaan. Laten we dit voorbeeld even achterwege dan, mogelijk een heel slecht voorbeeld zelfs omdat het een uitzondering geweest zal zijn dan. Het punt was dat het wel te doen is binnen bepaalde vakgebieden.

@Vypaw Frietje poedersuiker
 
Terug
Naar boven