Wil niet meer compenseren en mij meer androgeen maken als ik ben.

[Ymir]

O wow wat een interesse zo een tijd na dit topic, leuk! Ja gestopt met AAS, nog even de neiging gehad epistane met T3 te doen om af te vallen maar wil dat niet meer.

Ik heb veel meer rust. Kennen jullie het begrip locus of control? Ik was iemand die met alles iets zocht buiten mezelf om maar oke te zijn met mezelf. Van drank vroeger, AAS en op vrouwen en relaties enz. enz. Rust komt voort uit niet meer wanhopig iets zoeken buiten mezelf maar acceptatie wie ik ben.

Weet het niet zeker maar ik denk ook dat hormonaal tot rust komen een factor is. Het leek of ik hersteld was na een paar maanden off MT en tren op 750mg en dat soort heavy shit maar dat was ik denk ik niet. Zo skyhigh in androgenen en de drop na de kuren was denk ik teveel een rollercoasterride voor mij.

Ik sport af en toe nog maar niet meer gefocused op bodybuilding en geen ambitie meer om groot te worden. Trainen is leuk en voel me lekker en gezond in mijn lijf nu. Verder doe ik een hoop vage alternatieve shizzle als tantra en ook ayahuasca en ......

Mijn theorie over mezelf is op dit moment dat ik iemand was die al als kleuter een zorgzaam gevoelig jongetje was en erg zorgzaam naar mijn depressieve moeder was en ik heb nogal een dominante rechtlijnige vader en mijn opa en die hele familie lijn is zo. Ik wilde vooral niet zo zijn als mijn vader en heb de vrouwelijke kant in mijzelf erg ontwikkeld en de mannelijke kant onderdrukt want zo wilde ik niet zijn. En mijn hele leven veel gepest door jongens en een veilige space vinden bij vrouwen. Zo vormde ik mij toch steeds meer naar die vrouwelijke omgevingen zoals ook mijn werk waar ik de enige man ben.

Ik vind nu balans in ook die mannelijke kant niet langer onderdrukken maar vooral door het loslaten van labels mannelijk of vrouwelijk en domweg mezelf zijn zonder labels. In de tijd van AAS waren er twee alterego's die mijlenver van elkaar stonden. Ik met AAS in de sportschool en in seksclubs een cartooneske mannelijke versie van mezelf en ik als heel zorgzaam zacht en vrouwelijk in de zorg. Zonder AAS zijn deze twee persoonlijkheden veel dichter bij elkaar komen te staan. Niet langer een spagaat tussen 2 extreme types maar wat minder zacht en zorgzaam en helemaal niet meer zo extreem in AAS met een extreem seksleven dat niet spoort met wie ik in wezen ben.

Nu ik loslaat om niet zo meer een mannelijk of vrouwelijk imago op te houden heb ik niet de neiging om meer vrouwelijk te worden. Dit verbaasd mij maar ik vind juist meer mannelijke kanten in mijzelf. Niet het alfamannetje van de sportschool maar mannelijk gevoelig en zorgzaam. En qua seksualiteit gewoon gericht op vrouwen als hetero man maar dan zonder dat ik een bepaald mannelijk imago tracht hoog te houden omdat dit maatschappelijk zou moeten. Domweg mezelf en daarmee happy met mezelf.

Ben hier niet heel vaak meer, maar leuk te lezen dit topic :-) Ik tag @mat even in dit topic. Hai Mat hoe is het met jou? Laat je even een update lezen voor als je interesse hebt. Grtz

 

[040B]

Goed je jezelf gevonden lijkt te hebben.

 

[Cools]

Heb je ook al gedacht aan de psychologische impact van een moeder met depressies?

Normaal moet voor het kind gezorgd worden en in jou geval heb je het gevoel gehad voor je moeder te moeten zorgen. Het ontbreken van zorg (en daardoor bepaalde hormonen) kunnen een invloed hebben op je ontwikkeling.

Een dominante vader (die je hoogstwaarschijnlijk niet aardig zult hebben gevonden en nog vinden) zorgt dan weer voor het ontbreken van een goede vaderfiguur met de nodig impact op de ontwikkeling van je psyche.

Ik hoor hier alleen een normale hetero man maar met de nodige psychische ballast uit zijn verleden waar je waarschijnlijk niet aan wilt.

Maar sowieso is het onderscheid tussen mannelijk of vrouwelijk zijn niet belangrijk. Je valt op het geslacht waar je op valt en tevredenheid met je lichaam heeft verschillende factoren (behalve als je als vrouw geboren ben in een mannelijk lichaam -> ontwikkeling in foetus). Het meer mannelijk of vrouwelijk zijn is meestal een compensatie en heeft als doeleinde de kans op voortplanting te vergroten. Maar ook het invullen van bepaalde emotionele tekortkomingen.

Homoseksueel zijn is weer 'eenvoudiger' (@mat !), je bent een man maar valt op mannen en verschillende variaties zijn mogelijk.

Het belangrijkste is jezelf zijn, maar onder invloed van het verleden en de huidige omgeving is er meestal een onbewuste drang om jezelf aan te passen. Als je man en vrouw zijn wegveegt blijft meestal jezelf over.

Uiteindelijk is het verleden een grote factor en inzicht hierin helpt om jezelf beter te leren kennen en die invloeden te verwijderen.

 

[Vonk]

Ik denk dat @Cools hier wel in de juiste richting denkt. Als je tussen de regels doorleest dan weet @Ymir dit inmiddels ook al en is hij een heel eind op weg al. Hetgeen ik ontzettend knap vind, na jarenlang AAS gebruik en jezelf als het ware ontvluchten in twee alter ego's, die zich met de jaren zo ontwikkeld hebben.

Zonder teveel de pseudo psychiater uit te willen hangen, denk ik dat er ontzettend veel situaties zijn in het opgroeien van een kind, die van latere invloed zijn op het doen en laten. Het lastige is, dat iedereen hier op zijn eigen manier weer mee omgaat (ook de mate waarin men de capaciteit heeft om hiermee om te gaan telt daarbij zwaar mee), waardoor het dus lastig wordt om 1 op 1 te correleren.

Mooi om te lezen dat je een stuk verder bent dan een jaar geleden @Ymir en het lijkt alsof je op de goed weg bent.

 

[Ymir]

Heb je ook al gedacht aan de psychologische impact van een moeder met depressies?

Normaal moet voor het kind gezorgd worden en in jou geval heb je het gevoel gehad voor je moeder te moeten zorgen. Het ontbreken van zorg (en daardoor bepaalde hormonen) kunnen een invloed hebben op je ontwikkeling.

Een dominante vader (die je hoogstwaarschijnlijk niet aardig zult hebben gevonden en nog vinden) zorgt dan weer voor het ontbreken van een goede vaderfiguur met de nodig impact op de ontwikkeling van je psyche.

Klik om te verkleinen...

Zal een stukje overtikken uit een boek. Toen ik dat las was het echt van WTF dit ben ik! Liefdesbang p121-122. (reageer aub niet met Freudiaanse wijsheden over Oedipus complex, ik weet wat dit is maar zo kan je de band met mijn moeder niet verklaren, zo simpel is het niet)

"Als een kind de steun mist bij de ouder van het eigen geslacht zal de neiging groot zijn om te versmelten met het traumadeel van de ouder van het andere geslacht. Dus als je als jongen geen rugdekking vindt bij je vader zal de neiging groot zijn om te versmelten met het traumadeel van de ouder van het andere geslacht. Dus als je als jongen geen rugdekking vindt bij je vader, zul je te dicht bij je moeder komen en verweven raken met haar traumadeel. Bij een jongen ontstaat dit als hij zich niet van zijn moeder heeft kunnen afgrenzen omdat hij zich onvoldoende heeft kunnen identificeren met zijn vader. Als je nog vastzit in de verstikking met je vader en moeder belemmert je dat in je vrijheid om je met een partner te verbinden

Als jongen raak je verstrikt in de symbiose met je moeder wanneer je vader ook nog afwezig is als minnaar, zul je als jongen nog meer verstrikt raken in de emotionele band met je moeder. De moeder krijgt haar emotionele behoeften niet bij haar man en gaat deze als vervanging bij haar zoon halen, wat een emotionele claim op hem legt. Haar lijden wordt het zijne en hij voelt zich verantwoordelijk voor haar geluk.

In de partnerrelaties is de jongen bang dat hij emotioneel opnieuw gevangen wordt, net als bij zijn moeder gebeurde. Jungiaans psycholoog Guy Corneau noemt dit het stopsyndroom wat een ander woord is voor bindingsangst. Wat hij in contact met zijn moeder geleerd heeft, de "opoffering van de behoefte aan bevestiging en autonomie, het verbod om negatieve gevoelens te uiten, en de onderdrukking van seksualiteit", neemt hij mee in de relatie met zijn partner. Zoals hij met zijn moeder omging zal hij ook de neiging hebben met zijn vrouw om te gaan; hij zal zich aanpassen uit angst om de ander te mishagen (...) deze zonen zullen hun seksualiteit onderdrukken of loskoppelen van een liefdesrelatie. Door een vrouw als "object" te gebruiken en intimiteit te vermijden, hoeven ze geen verstikkende bindingen aan te gaan. Zo voorkomen ze dat ze herinnerd worden aan de emotionele verstikking die ze bij hun moeder ervaren hebben. Zo lang er geen liefdesverbintenis is, is er geen gevaar"

Zelfs in het loskoppelen van seksualiteit en liefdesrelatie zoals ik deed met die Wit Russische prostituee waar ik over schreef in het verleden werd ik verliefd. De zorgzaamheid, luisterend oor en hulpverlenersgedrag nam ik mee naar die vrouw, exact zoals hierboven staat. En zo gebeurde hetzelfde patroon bij een vrouw met anorexia, automutilatie, schizofrenie, borderline, suïcide pogingen van een vriendin......

Waar ik een gezonde relatie met een vrouw dolgraag zou willen ga ik twee kanten uit in wat ik hierboven mijn alterego's noem. Ik ga een symbiotische verstikkende relatie aan met een bepaald soort vrouwen waar ik zorgen om verward met liefde en ik zoek een seksuele uitlaatklep in seksualiteit zonder de emotionele verstikking. In dit plaatje heeft AAS een erg versterkende werking. In een kuur ga ik vol voor de seksuele uitlaatklep en aan het einde van een kuur en nakuur en herstel raak ik emotioneel nog dieper als normaal in van die verstikkende emotionele relaties waar ik aan kapot ga op den duur.

Ja ik heb psychotherapie gehad, hypnotherapie en vooral met lichaamswerk als tantra leer ik dichter bij mijn gevoel te komen en de twee extreme alterego's in mezelf te verenigen en emotionele en seksuele verlangens er te laten zijn en te ervaren hoe dat voelt met bijvoorbeeld tantra oefeningen. Heel confronterend maar heb er vertrouwen in dat oefening baart kunst. Ik duik in elk geval niet meer weg voor dit geheel door drugs, anabolen, seksclubs etc etc......

 

[Ymir]

En wat betreft mannelijk en vrouwelijk, het is allemaal niet zo zwart wit. Ik mag nog steeds graag gevoelig en zorgzaam zijn en houd van vrouwelijke kleuren enzo. Heb met vrouwen gesprekken met een hele andere emotionele lading als ik dat heb met mannen. Maar ik ontdek ook er hele open gevoelige mannen zijn, niet alle mannen zijn zo als diegene die mij mijn hele schoolcarriere gepest hebben. Niet alle mannen zijn grof en lomp en willen je op je bek slaan. Ik hoef geen concurrentie strijd aan van wie is het sterkste mannetje van de apenrots want zo ben ik niet en zo ambieer ik ook niet te zijn. Juist mannen kunnen in hun mannelijke kracht open en gevoelig zijn en je als man welkom laten voelen als een van hen. Daardoor merk ik dat ik nu juist die mannelijke kant minder wegdruk en juist ook mijn zachte zorgzame kant er mag zijn. Verenigd in een persoon en niet meer die extreme alterego's.

 

[Ymir]

Last but not least.....juist hier of all places!!!! Juist in een anabolensectie op een bodybuilding site merk ik dat ik mijn kwetsbare verhaal kan doen en niet op een bullying wijze onderuitgehaald wordt. Thnx! Waardeer ik erg.

 

[bodybuilding198]

Beetje mind blown dit, volgens mij heb jij een verschillende beeld over wat een man man maakt en andersom. Zowel mannen als vrouwen hebben emoties en zijn gevoelig. Heb zoveel vrienden die met mij over hun emoties praten en over hun zwakheden en andersom. Dit maakt hun menselijk. Als jij een zachte zorgzame kant hebt maakt dat je niet vrouwelijk. Heb heel het verhaal niet gelezen maar ik zou professioneel hulp gaan zoeken en hierover gaan praten. Veel geluk en hopelijk komt het goed.

 

[Ymir]

Denk idd dat je niet het gehele berhaal gelezen hebt. Vrouwelijk voelen gaat echt wel verder als zorgzaamheid. En ja inzichten zoals ik hier opschrijf komen voort uit professionele hulp. Ik kwsm hier ook geen hulp zoeken. Ik kwsm een update geven van hoe het nu is na een lange tijd geen AAS meer. Het korte antwoord is dat dit het geheel een stuk rustiger gemaakt heeft. Verder blijf ik hier wel mee bezig de komende tijd......