- Lid sinds
- 24 sep 2004
- Berichten
- 1.430
- Waardering
- 1
30 gram eiwit per 3 uur???
- Topic starter Penose:)
- Startdatum
- Recente activiteit Recente activiteit:
- Reacties 95
- Weergaven 6.692
- Volgers 11
Grijpwijk
Ripped Bodybuilder
- Lid sinds
- 23 feb 2004
- Berichten
- 3.621
- Waardering
- 3
- Lengte
- 1m93
- Massa
- 100kg
Action Dan zei:Als je lever meer dan 30 gram per 3 uur zou kunnen verwerken; waarom raden fabrikanten van Whey dan niet aan om ipv 30 gram whey gewoon 50 gram whey te nemen?Wordt er meer whey gebruikt en verkopen ze meer.
Goed argument, de supplementenindustrie heeft het beste met ons voor dus wil niet dat er eiwit verspild wordt in ons lichaam
30 gram whey is trouwens ook geen 30 gram eiwit
nightrider
Novice
- Lid sinds
- 8 aug 2005
- Berichten
- 1
- Waardering
- 0
Penose:) zei:ik heb paar keer gehoord dat je lichaam maar 30 gram eiwit per 3 uur kan verwerken klopt dit??
(de rest word opgeslagen als vet
dat betekend dat je maar 159 gram op een dag kan verwerken (als je 16 uur de tijd heb)
24 - 8 = 16
16 : 3 = 5,3
5,3 keer 30 = 159
Je maakt een foutje in de berekening: als je de eerste maaltijd neemt als je opstaat en de laatste voordat je gaat slapen kom je op 15 uur aan 6 maaltijden = 180 g eiwit. Er is trouwens een verschil tussen de maximale hoeveelheid die je lever kan verwerken en de hoeveelheid die je moet eten om je lever hiervan te voorzien: er gaan namelijk voedingsstoffen verloren tijdens de vertering en opname van voedsel. Vreten dus!
Laten we eens aannemen dat het waar is, 30 gram per 3 uur. Wie zegt dat je lichaam ook die volledige 30 gram gebruikt/opneemt ? Als je bijvoorbeeld peulvruchten eet, daarvan moet je bijna het dubbele aantal eten, omdat de biologische waarde van het eiwit uit peul vruchten zeer laag is.
Daarom kan je stellen dat je van produkten met een hogere biologische waarde, minder hoef te consumeren, dan van een minderwaardige, om aan je behoefte te komen.
De kwaliteit van een eiwit kan ook worden uitgedrukt in PER. PER staat voor ’protein efficiency ratio’ en geeft de gewichtstoename van een dier aan bij het gebruik van 1 gram van het betreffende voedingseiwit.
Een overzicht van de belangrijkste eiwitbronnen
Voedseleiwit.......... Biologische waarde..... PER - waarde......
Ei 97 3,8
Melk 75 3,1
Caseïne 77 2,9
Wei 104 3,6
Rundvlees 82 2,9
Aardappel 71 ---
Soja - eiwit 74 2,1
Rijst 67 2,0
Tarwe 50 1,5
Bonen 49 1,4
Daarom kan je stellen dat je van produkten met een hogere biologische waarde, minder hoef te consumeren, dan van een minderwaardige, om aan je behoefte te komen.
De kwaliteit van een eiwit kan ook worden uitgedrukt in PER. PER staat voor ’protein efficiency ratio’ en geeft de gewichtstoename van een dier aan bij het gebruik van 1 gram van het betreffende voedingseiwit.
Een overzicht van de belangrijkste eiwitbronnen
Voedseleiwit.......... Biologische waarde..... PER - waarde......
Ei 97 3,8
Melk 75 3,1
Caseïne 77 2,9
Wei 104 3,6
Rundvlees 82 2,9
Aardappel 71 ---
Soja - eiwit 74 2,1
Rijst 67 2,0
Tarwe 50 1,5
Bonen 49 1,4
- Lid sinds
- 8 feb 2003
- Berichten
- 3.963
- Waardering
- 5
Omg wat een lulkoek, als ik 100gram eiwitten eet dan neem ik ook honder gram eiwitten op alleen duurd dit veel langer.
Aangezien ik geen zin heb om alles uit te leggen.
Dit is een klein stukje dat ik heb geknipt en geplakt van de wel bekende Burn.
Wil je er meer over lezen en achter de waarheid komen van bv eiwitten word dan een elite member
De opname van eiwit:
Het is ook van belang om te begrijpen hoe eiwit door het lichaam wordt opgenomen. Eiwitten worden vanuit de maag naar de dunne darm vervoerd, waarna zij worden opgenomen in de dunne darm. Voordat ik verder ga eerst een korte algemene uitleg over de werking van het maag en darmkanaal.
Al het voedsel wordt in de dunne darm opgenomen. Voorafgaand aan dat proces moet het voedsel eerst door de maag. In de maag vindt een belangrijk deel van de vertering plaats. Wat veel mensen niet weten is dat de maag niet zorgt voor het grootste deel van deze vertering (de alvleesklier geeft de meeste verteringsenzymen af en deze bereiken het voedsel net nadat het de maag heeft gepasseerd). Zodra de receptoren in de dunne darm voedsel waarnemen wordt het overige voedsel dat zich nog in de maag bevindt 'afgeremd'. Dit alles betekent dat een grotere maaltijd meer tijd nodig heeft om te verteren. Logisch, zullen velen denken. Toch is dit van belang om te onthouden, omdat het ook invloed heeft op de opname van eiwit. Vanuit de dunne darm worden de koolhydraten en eiwitten grotendeels naar de lever vervoerd. Vetten daarentegen bereiken het bloed voornamelijk via de lymfevaten.
Nu weer even terug naar de eiwitopname in de dunne darm. De opname van eiwit, welke plaatsvindt in de dunne darm, is zeer efficiënt. Dierlijk eiwit wordt zelfs ten alle tijden voor meer dan 90% opgenomen(2). De hoeveelheid eiwit maakt daarbij geen verschil. Ok, misschien is dit wat overdreven. Er is een onderzoek dat aangeeft dat meer dat de dunne darm niet meer dan 700 gram aminozuren kan opnemen(3). De tip van de dag luidt dan ook: eet niet meer dan 700 gram eiwit in één maaltijd.
Dit is gelijk een goed moment om één van de grootste fabels te ontmaskeren. Veelal wordt geadviseerd om niet meer dan een bepaalde hoeveelheid, in de meeste gevallen 30 gram, eiwit per keer te eten. Meer zou het lichaam niet kunnen opnemen. Zoals net vermeld neemt het lichaam ten allen tijde meer dan 90% van de gegeten eiwitten op(2). Tevens heb ik eerder al aangegeven dat grotere maaltijden langer in de maag blijven. Bij grotere eiwitmaaltijden duurt het langer voordat de totale hoeveelheid eiwit is opgenomen. Het is niet zo dat er in een korte tijd veel aminozuren de dunne darm bereiken en dat het lichaam deze hoeveelheid niet meer aankan. Het lichaam reguleert een grote eiwitinname door deze geleidelijk op te nemen.
Om het bovenstaande te verduidelijken het volgende voorbeeld:
Twee personen met precies dezelfde bouw en gewicht eten beide 60 gram eiwit. De ene persoon eet 60 gram eiwit in één maaltijd, terwijl de andere de maaltijden verdeelt in twee porties. Beide personen zullen uiteindelijk dezelfde hoeveelheid eiwit opnemen en ook het aantal aminozuren dat het bloed bereikt is gelijk. De grotere hoeveelheid eiwit blijft immers gewoon langer in de maag, waardoor de afgifte van de aminozuren ook langer duurt. Of de hoeveelheid eiwit nu in één of in twee maaltijden wordt verdeeld, maakt dan ook geen verschil. De aminozuren bereiken op hetzelfde moment de lever. Veel belangrijker is hoeveel eiwit er over de gehele dag wordt gegeten. Overigens is er uiteraard wel weer een uitzondering te vinden. In dit geval is whey eiwit een uitzondering. Door de hoge opnamesnelheid van whey bereiken de aminozuren ‘te snel’ de lever. In de meeste gevallen heeft het lichaam geen behoefte aan grote hoeveelheden aminozuren die het bloed bereiken en de lever reguleert dit door de aminozuren als energie te gebruiken.
Aangezien ik geen zin heb om alles uit te leggen.
Dit is een klein stukje dat ik heb geknipt en geplakt van de wel bekende Burn.
Wil je er meer over lezen en achter de waarheid komen van bv eiwitten word dan een elite member
De opname van eiwit:
Het is ook van belang om te begrijpen hoe eiwit door het lichaam wordt opgenomen. Eiwitten worden vanuit de maag naar de dunne darm vervoerd, waarna zij worden opgenomen in de dunne darm. Voordat ik verder ga eerst een korte algemene uitleg over de werking van het maag en darmkanaal.
Al het voedsel wordt in de dunne darm opgenomen. Voorafgaand aan dat proces moet het voedsel eerst door de maag. In de maag vindt een belangrijk deel van de vertering plaats. Wat veel mensen niet weten is dat de maag niet zorgt voor het grootste deel van deze vertering (de alvleesklier geeft de meeste verteringsenzymen af en deze bereiken het voedsel net nadat het de maag heeft gepasseerd). Zodra de receptoren in de dunne darm voedsel waarnemen wordt het overige voedsel dat zich nog in de maag bevindt 'afgeremd'. Dit alles betekent dat een grotere maaltijd meer tijd nodig heeft om te verteren. Logisch, zullen velen denken. Toch is dit van belang om te onthouden, omdat het ook invloed heeft op de opname van eiwit. Vanuit de dunne darm worden de koolhydraten en eiwitten grotendeels naar de lever vervoerd. Vetten daarentegen bereiken het bloed voornamelijk via de lymfevaten.
Nu weer even terug naar de eiwitopname in de dunne darm. De opname van eiwit, welke plaatsvindt in de dunne darm, is zeer efficiënt. Dierlijk eiwit wordt zelfs ten alle tijden voor meer dan 90% opgenomen(2). De hoeveelheid eiwit maakt daarbij geen verschil. Ok, misschien is dit wat overdreven. Er is een onderzoek dat aangeeft dat meer dat de dunne darm niet meer dan 700 gram aminozuren kan opnemen(3). De tip van de dag luidt dan ook: eet niet meer dan 700 gram eiwit in één maaltijd.
Dit is gelijk een goed moment om één van de grootste fabels te ontmaskeren. Veelal wordt geadviseerd om niet meer dan een bepaalde hoeveelheid, in de meeste gevallen 30 gram, eiwit per keer te eten. Meer zou het lichaam niet kunnen opnemen. Zoals net vermeld neemt het lichaam ten allen tijde meer dan 90% van de gegeten eiwitten op(2). Tevens heb ik eerder al aangegeven dat grotere maaltijden langer in de maag blijven. Bij grotere eiwitmaaltijden duurt het langer voordat de totale hoeveelheid eiwit is opgenomen. Het is niet zo dat er in een korte tijd veel aminozuren de dunne darm bereiken en dat het lichaam deze hoeveelheid niet meer aankan. Het lichaam reguleert een grote eiwitinname door deze geleidelijk op te nemen.
Om het bovenstaande te verduidelijken het volgende voorbeeld:
Twee personen met precies dezelfde bouw en gewicht eten beide 60 gram eiwit. De ene persoon eet 60 gram eiwit in één maaltijd, terwijl de andere de maaltijden verdeelt in twee porties. Beide personen zullen uiteindelijk dezelfde hoeveelheid eiwit opnemen en ook het aantal aminozuren dat het bloed bereikt is gelijk. De grotere hoeveelheid eiwit blijft immers gewoon langer in de maag, waardoor de afgifte van de aminozuren ook langer duurt. Of de hoeveelheid eiwit nu in één of in twee maaltijden wordt verdeeld, maakt dan ook geen verschil. De aminozuren bereiken op hetzelfde moment de lever. Veel belangrijker is hoeveel eiwit er over de gehele dag wordt gegeten. Overigens is er uiteraard wel weer een uitzondering te vinden. In dit geval is whey eiwit een uitzondering. Door de hoge opnamesnelheid van whey bereiken de aminozuren ‘te snel’ de lever. In de meeste gevallen heeft het lichaam geen behoefte aan grote hoeveelheden aminozuren die het bloed bereiken en de lever reguleert dit door de aminozuren als energie te gebruiken.
- Lid sinds
- 8 okt 2002
- Berichten
- 26.154
- Waardering
- 413
- Lengte
- 1m69
- Massa
- 95kg
Balboa18
Competitive Bodybuilder
- Lid sinds
- 19 mei 2005
- Berichten
- 2.425
- Waardering
- 2
- Lid sinds
- 8 feb 2003
- Berichten
- 3.963
- Waardering
- 5
spiertje16
Monstrous Giant
- Lid sinds
- 6 dec 2004
- Berichten
- 10.641
- Waardering
- 0
Big Steve zei:Omg wat een lulkoek, als ik 100gram eiwitten eet dan neem ik ook honder gram eiwitten op alleen duurd dit veel langer.
Aangezien ik geen zin heb om alles uit te leggen.
Dit is een klein stukje dat ik heb geknipt en geplakt van de wel bekende Burn.
Wil je er meer over lezen en achter de waarheid komen van bv eiwitten word dan een elite member
De opname van eiwit:
Het is ook van belang om te begrijpen hoe eiwit door het lichaam wordt opgenomen. Eiwitten worden vanuit de maag naar de dunne darm vervoerd, waarna zij worden opgenomen in de dunne darm. Voordat ik verder ga eerst een korte algemene uitleg over de werking van het maag en darmkanaal.
Al het voedsel wordt in de dunne darm opgenomen. Voorafgaand aan dat proces moet het voedsel eerst door de maag. In de maag vindt een belangrijk deel van de vertering plaats. Wat veel mensen niet weten is dat de maag niet zorgt voor het grootste deel van deze vertering (de alvleesklier geeft de meeste verteringsenzymen af en deze bereiken het voedsel net nadat het de maag heeft gepasseerd). Zodra de receptoren in de dunne darm voedsel waarnemen wordt het overige voedsel dat zich nog in de maag bevindt 'afgeremd'. Dit alles betekent dat een grotere maaltijd meer tijd nodig heeft om te verteren. Logisch, zullen velen denken. Toch is dit van belang om te onthouden, omdat het ook invloed heeft op de opname van eiwit. Vanuit de dunne darm worden de koolhydraten en eiwitten grotendeels naar de lever vervoerd. Vetten daarentegen bereiken het bloed voornamelijk via de lymfevaten.
Nu weer even terug naar de eiwitopname in de dunne darm. De opname van eiwit, welke plaatsvindt in de dunne darm, is zeer efficiënt. Dierlijk eiwit wordt zelfs ten alle tijden voor meer dan 90% opgenomen(2). De hoeveelheid eiwit maakt daarbij geen verschil. Ok, misschien is dit wat overdreven. Er is een onderzoek dat aangeeft dat meer dat de dunne darm niet meer dan 700 gram aminozuren kan opnemen(3). De tip van de dag luidt dan ook: eet niet meer dan 700 gram eiwit in één maaltijd.
Dit is gelijk een goed moment om één van de grootste fabels te ontmaskeren. Veelal wordt geadviseerd om niet meer dan een bepaalde hoeveelheid, in de meeste gevallen 30 gram, eiwit per keer te eten. Meer zou het lichaam niet kunnen opnemen. Zoals net vermeld neemt het lichaam ten allen tijde meer dan 90% van de gegeten eiwitten op(2). Tevens heb ik eerder al aangegeven dat grotere maaltijden langer in de maag blijven. Bij grotere eiwitmaaltijden duurt het langer voordat de totale hoeveelheid eiwit is opgenomen. Het is niet zo dat er in een korte tijd veel aminozuren de dunne darm bereiken en dat het lichaam deze hoeveelheid niet meer aankan. Het lichaam reguleert een grote eiwitinname door deze geleidelijk op te nemen.
Om het bovenstaande te verduidelijken het volgende voorbeeld:
Twee personen met precies dezelfde bouw en gewicht eten beide 60 gram eiwit. De ene persoon eet 60 gram eiwit in één maaltijd, terwijl de andere de maaltijden verdeelt in twee porties. Beide personen zullen uiteindelijk dezelfde hoeveelheid eiwit opnemen en ook het aantal aminozuren dat het bloed bereikt is gelijk. De grotere hoeveelheid eiwit blijft immers gewoon langer in de maag, waardoor de afgifte van de aminozuren ook langer duurt. Of de hoeveelheid eiwit nu in één of in twee maaltijden wordt verdeeld, maakt dan ook geen verschil. De aminozuren bereiken op hetzelfde moment de lever. Veel belangrijker is hoeveel eiwit er over de gehele dag wordt gegeten. Overigens is er uiteraard wel weer een uitzondering te vinden. In dit geval is whey eiwit een uitzondering. Door de hoge opnamesnelheid van whey bereiken de aminozuren ‘te snel’ de lever. In de meeste gevallen heeft het lichaam geen behoefte aan grote hoeveelheden aminozuren die het bloed bereiken en de lever reguleert dit door de aminozuren als energie te gebruiken.
Mooi stukje. Alleen vraag ik me af of er bij een grote maaltijd voedingsstoffen (dus ook eiwitten) verloren gaan van het "wachten" in de maag?
- Lid sinds
- 27 nov 2004
- Berichten
- 4.249
- Waardering
- 72
- Lengte
- 1m82
- Massa
- 103kg
- Vetpercentage
- 11%
Action Dan
Cool Novice
- Lid sinds
- 22 okt 2004
- Berichten
- 186
- Waardering
- 1
Big Steve zei:
Betekent dit dat een shake bij het opstaan of een pre-workout shake grotendeels worden verbrand en niet gebruikt voor opbouw van spierweefsel?
- Lid sinds
- 7 okt 2002
- Berichten
- 22.089
- Waardering
- 3.702
- Lid sinds
- 7 okt 2002
- Berichten
- 22.089
- Waardering
- 3.702
Action Dan zei:
Nee. als je opstaat is de aminopoel leeg (of zo goed als) en word het meeste dus gebruikt om deze (snel) weer aan te vullen.
ExTreeM zei:heb eens gelezen dat je gedurende een uur na je training geen protiënen kan opnemen . kan da
µKdenk dat de protëinen juist snel worden opgenomen dan.
Man-Mountain
Huge Freak
- Lid sinds
- 16 mrt 2003
- Berichten
- 8.862
- Waardering
- 12
ExTreeM zei:wrm denk je da
omdat elke mother****er weet, dat je na je training whey met dextrose moet nemen
