Dit artikeltje komt goed in de buurt van mijn idee over de motivatie van vele nee-stemmers.Bindingsangst
Eindelijk. JA-NEE-dag. Niks is zo lekker als een volmondig ja of nee. Geen compromisrijk glijzalfgepolder - aan de ene kant is het natuurlijk zo, maar aan de andere kant is het ook zus - maar gewoon nee of ja.
Ik hou daarvan. Maar als zovelen ben ik er niet goed in: bam, een keuze maken. Want er is altijd wel iets waardoor je denkt "zou het niet toch..." En zo kreupeltwijfel je weer een dagje verder. Het onkruid van de twijfel is echter genadeloos. Het overwoekert je en je staat aan het eind met legere handen dan wanneer je echt kiest.
Bij het referendum vandaag zit daar nou net de kneep. Bijna alle tegenstanders gebruiken als hoofdargument dat het allemaal te onduidelijk is wat er straks gaat gebeuren als die grondwet er komt. Te vaag. Te onzeker. "Straks gaan we niet meer over ons eigen" boezemen ze je in onvervalste Jacobse-en-Van-Es-taal een beetje bangigheid in. "Je weet wel wat je hebt, maar niet wat je krijgt." En het vervelende is: zo is het maar net. Dat is nou net het risico van keuzes maken. "Omdat je niet alles zeker weet, kun je maar beter nee zeggen", is het credo van de nee-stemmers. Hun motto lijkt: iedere verandering is een verslechtering, ook al is het een verbetering.
Mijn stelling isdat we als we dát alsuitgangspunt nemen voor deze ja-nee-dag, we dat dan ook op alle andere ja-nee-dagen moeten gaan doen. Dan moeten we ook altijd NEE brullen als we niet 100 procent zeker weten dat een JA 100 procent goed is. Mijn stelling is dat je nooit iets zeker weet. Dat je je hele leven ja zegt of nee omdat je denkt, dan wel gelooft dat het goed zit. Of niet. Veel mensen die vaak nee zeggen, doen dat uit angst voor wat er dan eventueel mis zou kunnen gaan. En ontnemen zichzelf daarmee grote kansen.
Mijn voorstel is dan ook dat we vanaf morgen nooit meer JA zeggen tegen de ambtenaar die de belangrijkste levensvraag stelt: of we iemand tot onze wettige echtgenoot nemen en trouw beloven tot de dood ons scheidt. Want je weet toch niet zeker dat het iets wordt. Straks ga je niet meer over je eigen. Die toekomst istoch te vaag. Te ongewis. Stel dat... Ik roep dan ook alle bruiden en bruidegommen op hun NEE vanaf morgen altijd luis en duidelijk uit te spreken in kerken en trouwzalen. Want je weet het maar nooit.
Wat ik wel weet, is dat ik vele NEE-adviseurs soms buitenbewoon extremistisch vind. Te linker- en rechterzijde vinden ze elkaar. Ik vind hun behoudendheid eng. Hun eigen-volk-eerst-mentaliteit. Hun angst voor verandering. In psychiatrische termen: hun extreme bindingsangst.
Velen gaan nee stemmen omdat ze het kabinet niet zien zitten. Ik zie dit kabinet al twee jaar niet zitten en van mij mogen ze nog liever vandaag dan morgen weg. Maar deze JA-NEE-dag heeft daar niks mee te maken. Nee is dan immers ook stemmen tegen tegen Wouter Bos en Femke Halsema, die net zohard voor zijn.
Het is simpel. Tegenstemmen is een stem voor meer nationalistische belangen. Tegenstemmen is een stem voor meer behoudzucht. Voor meer Europese verdeeldheid. Voor het stoppen van veranderingen. Voor meer voor je 'eigen'en neit voor een ander, met wie je samen misschien - want zeker is niks- wel beter wordt dan in je eentje. NEE zeggen is als huwelijkse bindingsangst.
Rob Oudkerk in Sp!ts, woensdag 1 juni 2005
Reacties: www,spitsnet.nl/oudkerk
Laatst bewerkt:

