Fitness Seller

Hoe zag jullie progressie eruit?

  • Topic Starter Topic Starter
  • #21
Dit gebeurt gewoon en hoort er helemaal bij. Het 'probleem' wat velen daarbij hebben zit met name in ons eigen hoofd.
Wij denken onze progressie te moeten afmeten en de resultaten te laten voldoen aan de efficiëntie-en instant-bevredigings-maatstaven van deze tijd. (I want it ALL and I want it NOW)

Ieder lichaam heeft zijn eigen aanpassingstempo en mijn ervaring is dat het totaal geen zin heeft om dit te proberen te forceren.
Daar waar progressie de eerste 6-12 maanden daadwerkelijk lineair is, gaat het daarna meestal in een soort cyclische golfbewegingen.
Beetje in een ritme van om 2 stappen op te kunnen maken, dien je eerst 1 stap terug te doen.

Ik heb daar verder geen sluitende wetenschappelijk-biologische verklaring voor, maar het lijkt er op dat er altijd perioden zullen zijn waarin je eigenlijk alleen maar traint om je vorige progressie te bestendigen en daarnaast een bredere basis te leggen (potentieel) voor een latere progressie-spurt.

Die perioden van -ogenschijnlijke- stilstand worden naarmate je langer traint en meer gevorderd raakt, ook naar verhouding steeds langer.
Het lijkt dan alsof je niet vooruit gaat, omdat je geneigd bent om vooruitgang alleen maar af te meten aan concrete verzwaringen van trainingsgewichten e.d., maar in werkelijkheid verbeter je jezelf als het ware onder de waterlinie en heeft het tijd nog voordat dit weer zichtbaar kan worden gemaakt in de vorm van betere prestaties.

De mentale kunst is om dit te accepteren en te leren waarderen als een onlosmakelijk onderdeel van progressie op langere termijn.
Wat daarbij heel erg helpt is om van het trainen zelf te genieten en je niet alleen blind te staren om het uiteindelijke resultaat.
Als je ongeduld los laat en lange tijd consistent traint (maanden, jaren) dan kom je 'in ene' op het punt dat je je realiseert dat je dingen kunt waar je in de eerste instantie nooit van had durven dromen.......


1e deadlift ooit (ik was toen 15/16 volgens mij) 1x55kg

1RM ligt op dit moment -ik ben nu 46- ergens tussen de 270-280kg.

Is dit indrukwekkend? Geen idee.

Voor mezelf in ieder geval wel, omdat ik er heel lang keihard voor heb moeten trainen want echt veel aanleg om snel heel sterk te worden heb ik niet.....
Het probleem is, als je op dit forum zit, dan zie je indrukwekkende getallen en zieke progressie voorbij komen. Het is dan erg lastig om een goed beeld te krijgen wat "normaal" is. Er wordt overal altijd vermeld dat je juist in het begin indrukwekkende progressie kan boeken en als je dan merkt dat het het niet zo makkelijk gaat, dan ga je je afvragen of het wel allemaal waar is of dat je misschien iets toch niet goed doet. Ik zal wel wat meer geduld moeten hebben. Sowieso heb ik er plezier in. Lekker verstand op nul, metal luisteren en eventjes helemaal alleen zijn met de gewichten en jezelf. :engel:
 
Laatst bewerkt:
  • Topic Starter Topic Starter
  • #22
Ik denk dat mijn progressie niet echt speciaal is. Ze is zeker niet slecht te noemen maar ook niet meer dan dat.
Het gaat goed en op langere termijn werkt dat meestal het beste. Overhaast te werk gaan breekt je meestal wel ergens zuur op.

Ik ken het gevoel bij Starting Strength wel, dat je denkt na zeer korte tijd al tegen een plateau aan te lopen.
Meestal heeft dat met rust en/of voeding te maken. Gezien je al aardig bent bijgekomen zal je wel voldoende eten. Maar eet je dan ook de juiste dingen?
Realiseer je wel dat die lineaire progressie niet heel erg lang blijft aanhouden. Zeker als je elke keer 5 kg bij je squat en DL doet.
Ik ging liever met 2,5 kg omhoog, zeker na een maand of 2 a 3.
Ik verhoog al een tijdje met 2.5 kilo. 5 kilo trok mijn lichaam niet. Ik eet denk ik wel de juiste dingen. Veel melk (1 liter), havermout (250 gram), noten (100 gram), fruit etc. Ik ben de laatste tijd niet zwaarder geworden, dus wellicht moet ik nu gewoon meer gaan eten.
 
Het probleem is, als je op dit forum zit, dan zie je indrukwekkende getallen en zieke progressie voorbij komen. Het is dan erg lastig om een goed beeld te krijgen wat "normaal" is. Er wordt overal altijd vermeld dat je juist in het begin indrukwekkende progressie kan boeken en als je dan merkt dat het het niet zo makkelijk gaat, dan ga je je afvragen of het wel allemaal waar is of dat je misschien iets toch niet goed doet.

Ik heb zelf nooit 'zieke' progressie geboekt. Eigenlijk heb ik voor elk kilootje extra moeten 'knokken' zogezegd.

En dan stelt wat ik bereikt heb -ook in het licht van 30+ jaren trainen- weinig voor, maar binnen mijn eigen universumpje van ervaren dus wel en dat is het enige dat telt.
Vandaar ook inderdaad het leren genieten van het proces zelf en vooral ook afmeten aan je eigen maatstaven en niet die van een ander.
Als jij ooit begint met een deadlift van 50kg en je weet daar uiteindelijk 250kg van te maken, dan is dat wel een progressie van 500% ofzo.

Ik zal wel wat meer geduld moeten hebben. Sowieso heb ik er plezier in. Lekker verstand op nul, metal luisteren en eventjes helemaal alleen zijn met de gewichten en jezelf. :engel:

Precies, zo is dat. Luister ook naar Gijs en de meeste anderen met langere ervaring die dit bevestigen
 
Leuk topic!
......
Ik ben nog steeds aan het vorderen op sommige lifts (deadlift en squat), maar ik heb het gevoel dat het niet lang meer gaat duren voordat ik aan mijn limiet zit. Ik val namelijk praktisch uit elkaar. :p
Ookal ben je nog een echte beginner; Als je bijna uit elkaar valt kun je eens proberen een weekje te deloaden. Meer eten is ook goed, vraag me alleen af of het nodig is in jouw geval.

Wat ik wel zeker weet (en dat is wat het gros je hier ook vertelt), is dat er nog heel veel ruimte is voor flinke progressie.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #25
Leuk topic!

Ookal ben je nog een echte beginner; Als je bijna uit elkaar valt kun je eens proberen een weekje te deloaden. Meer eten is ook goed, vraag me alleen af of het nodig is in jouw geval.

Wat ik wel zeker weet (en dat is wat het gros je hier ook vertelt), is dat er nog heel veel ruimte is voor flinke progressie.
Bedankt. Mijn topic was meer een beetje bedoeld om een samenvatting te krijgen van de logjes van de sterke mannen op dit forum. Ik kan natuurlijk alle logjes van pagina 1 t/m 2000x doornemen, maar dat is helaas niet te doen. Ik neem aan dat iedereen hier is begonnen met een (bijna) lege barbell. Hoe is dat verder ontwikkelt tot de gewichten die je nu tilt? Kon jij (jullie) binnen no time zware gewichten tillen, of duurde dat jaren voordat je een beetje zwaar kon tillen? Ik weet dat het woordje zwaar relatief is, maar aangezien 95 procent van Nederland niet meer dan 150 kilo kan deadliften moet je even uitgaan van dit soort getallen. :)
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #26
Ik heb zelf nooit 'zieke' progressie geboekt. Eigenlijk heb ik voor elk kilootje extra moeten 'knokken' zogezegd.

En dan stelt wat ik bereikt heb -ook in het licht van 30+ jaren trainen- weinig voor, maar binnen mijn eigen universumpje van ervaren dus wel en dat is het enige dat telt.
Vandaar ook inderdaad het leren genieten van het proces zelf en vooral ook afmeten aan je eigen maatstaven en niet die van een ander.
Als jij ooit begint met een deadlift van 50kg en je weet daar uiteindelijk 250kg van te maken, dan is dat wel een progressie van 500% ofzo.



Precies, zo is dat. Luister ook naar Gijs en de meeste anderen met langere ervaring die dit bevestigen
Klinkt vreemd, maar dit soort verhalen motiveren mij juist. Zoals ik al zei, je ziet op dit op dit forum jongens van < 20 jaar gewichten tillen die behoorlijk indrukwekkend zijn. Zij kunnen "het" zonder jaren en jaren te trainen. Je krijgt dan het gevoel dat het gewoon voornamelijk genetisch is.
 
Klinkt vreemd, maar dit soort verhalen motiveren mij juist. Zoals ik al zei, je ziet op dit op dit forum jongens van < 20 jaar gewichten tillen die behoorlijk indrukwekkend zijn. Zij kunnen "het" zonder jaren en jaren te trainen. Je krijgt dan het gevoel dat het gewoon voornamelijk genetisch is.

Maar natuurlijk, je hebt altijd genetisch 'bevoorrechten' in dat opzicht. Ik ben ook wel eens jaloers geweest op bepaalde gasten.
En ook ik kijk graag naar filmpjes waarin 'genetic miracles' 400kg of meer omhoog trekken of persen.

Toch heb ik in een bepaald opzicht meer respect voor de aanleg 'underdog' die ondanks alle ontmoedigende invloeden het beste uit zichzelf haalt, ook al verbleken die 'beste' prestaties als je ze vergelijkt met wereld top-niveau.
 
Ik verhoog al een tijdje met 2.5 kilo. 5 kilo trok mijn lichaam niet. Ik eet denk ik wel de juiste dingen. Veel melk (1 liter), havermout (250 gram), noten (100 gram), fruit etc. Ik ben de laatste tijd niet zwaarder geworden, dus wellicht moet ik nu gewoon meer gaan eten.
Eet vooral genoeg eiwitten (vlees, vis, kip, eieren, ...)
Je gewicht is niet zo zeer van belang. Zolang je maar niet te vet wordt.
Als je genoeg energie hebt om je trainingen af te werken zit het qua kh wel goed schat ik. Ik vind het persoonlijk niet moeilijk om voldoende vet binnen te krijgen, dus daar let ik zelf veel minder op. ;)
 
Onderschat het mentale aspect van krachtsport niet. Ga wat aan je mindset doen. Zeker als je nu al denkt niet sterker te kunnen worden. Ik heb ook enkele jaren gedacht van ik ben niet sterk genoeg, wedstrijden komen wel als ik sterk ben. Echter is de realiteit dat je waarschijnlijk toch niet 100% tevreden gaat zijn met hoe sterk je bent. Die instelling moet je ook wel hebben om goed sterk te worden denk ik. Train gewoon consistent door en kijk over een paar jaar terug. Dan zullen deze gewichten je warm-up gewichten zijn (mits je goed traint, eet etc.).
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #30
Onderschat het mentale aspect van krachtsport niet. Ga wat aan je mindset doen. Zeker als je nu al denkt niet sterker te kunnen worden. Ik heb ook enkele jaren gedacht van ik ben niet sterk genoeg, wedstrijden komen wel als ik sterk ben. Echter is de realiteit dat je waarschijnlijk toch niet 100% tevreden gaat zijn met hoe sterk je bent. Die instelling moet je ook wel hebben om goed sterk te worden denk ik. Train gewoon consistent door en kijk over een paar jaar terug. Dan zullen deze gewichten je warm-up gewichten zijn (mits je goed traint, eet etc.).
Ik train nog steeds met plezier en ik ga gewoon door, maar ik vind het wel fijn om een beetje te weten hoe het anderen is vergaan. Met name dat mentale aspect is, zoals je terecht zei, erg belangrijk. Ik heb blijkbaar niet de genetics van een talent, vandaar dat ik keihard zal moeten grinden om een beetje fatsoenlijke gewichten te tillen. Dan helpt het wel om te horen van de superdudes hier dat zij het ook niet altijd makkelijk hebben gehad. ;)
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #32
Ja zo oud ben ik dus. Ik heb dat nog meegemaakt op dit forum (toen ik nog geen lid was). Mooi man.
 
Ik train nog steeds met plezier en ik ga gewoon door, maar ik vind het wel fijn om een beetje te weten hoe het anderen is vergaan. Met name dat mentale aspect is, zoals je terecht zei, erg belangrijk. Ik heb blijkbaar niet de genetics van een talent, vandaar dat ik keihard zal moeten grinden om een beetje fatsoenlijke gewichten te tillen. Dan helpt het wel om te horen van de superdudes hier dat zij het ook niet altijd makkelijk hebben gehad. ;)
Misschien dat je het volgende ook wat kan helpen: Tijdens de lineaire progressie had ik ook wel het gevoel dat het allemaal niet echt lekker liep. Maar ik heb wel doorgezet en heb er tijdens die periode alles proberen uit te halen. Het heeft misschien iets minder lang geduurd dan bij anderen, maar ik heb iig 100% mijn best gedaan.
Daarna intermediate Novice van Rippetoe gedaan voor een korte periode. Dat voelde al beter aan. Tragere progressie maar nog steeds redelijk vlot.
Pas toen de progressie echt wat vertraagde begonnen de trainingen echt goed aan te voelen. 't Is misschien raar, maar mentaal werkt het soms beter als de progressie niet te snel meer gaat. De prestatie-druk die je jezelf oplegt is dan minder. Niet elke training of elke maand hoeft er een PR gezet te worden. Je kan er beter naar toe werken. Dat geeft rust in het hoofd.
Eigenlijk is het een beetje doorbijten door die eerste maanden van keiharde lineaire progressie. En dan wordt het pas echt aangenaam. Mentaal vond ik die eerste periode gewoon veel zwaarder dan wat er op gevolgd is.
Ik zie het nu veel beter zitten om nog 10 a 15 jaar door te trainen dan in die eerste periode toen ik elke training een squat PR zette.
Sommigen zien dat anders. Die kicken op al die PRs en hebben het geduld niet om er soms maanden naar toe te werken.
Ik max nu om de 12 a 13 weken. Dat is ruim vaak genoeg. De tijd tussen die 1RM testen vliegt voorbij.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #35
Misschien dat je het volgende ook wat kan helpen: Tijdens de lineaire progressie had ik ook wel het gevoel dat het allemaal niet echt lekker liep. Maar ik heb wel doorgezet en heb er tijdens die periode alles proberen uit te halen. Het heeft misschien iets minder lang geduurd dan bij anderen, maar ik heb iig 100% mijn best gedaan.
Daarna intermediate Novice van Rippetoe gedaan voor een korte periode. Dat voelde al beter aan. Tragere progressie maar nog steeds redelijk vlot.
Pas toen de progressie echt wat vertraagde begonnen de trainingen echt goed aan te voelen. 't Is misschien raar, maar mentaal werkt het soms beter als de progressie niet te snel meer gaat. De prestatie-druk die je jezelf oplegt is dan minder. Niet elke training of elke maand hoeft er een PR gezet te worden. Je kan er beter naar toe werken. Dat geeft rust in het hoofd.
Eigenlijk is het een beetje doorbijten door die eerste maanden van keiharde lineaire progressie. En dan wordt het pas echt aangenaam. Mentaal vond ik die eerste periode gewoon veel zwaarder dan wat er op gevolgd is.
Ik zie het nu veel beter zitten om nog 10 a 15 jaar door te trainen dan in die eerste periode toen ik elke training een squat PR zette.
Sommigen zien dat anders. Die kicken op al die PRs en hebben het geduld niet om er soms maanden naar toe te werken.
Ik max nu om de 12 a 13 weken. Dat is ruim vaak genoeg. De tijd tussen die 1RM testen vliegt voorbij.
Dit klinkt inderdaad bemoedigend :)

Elke training zit je op je max van alles. Het is nogal slopend voor je lichaam. Het feit dat je ook elke keer weet dat de volgende training nog zwaarder wordt, is nogal een depressief vooruitzicht. Ik maak nog steeds vooruitgang, dus ik zal het nog wel even blijven volhouden, maar ik kan me goed voorstellen dat niet lineaire progressie beter aanvoelt.
 
Ik had exact hetzelfde gevoel.
Dat komt dus wel in orde. Gewoon blijven volhouden. Zie het als ook elke keer een mentaal PR zetten. Sterkt je ook voor de zware trainingen die er later aankomen.

Veel mensen worden nooit sterk. Gewoon omdat ze niet durven door die mentale muur te gaan. Ze durven die zware gewichten niet aan. Als ze hun best zouden doen zou het ook hen wel lukken, maar ze maken zichzelf teveel wijs dat het niet zo is. Hoe vaak ik in de gym hoor: "Man, die zware gewichten die jij tilt, dat zou ik nooit kunnen!". Nee dat zullen ze nooit kunnen. Omdat ze er mentaal niet sterk genoeg voor zijn.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #37
Ik had exact hetzelfde gevoel.
Dat komt dus wel in orde. Gewoon blijven volhouden. Zie het als ook elke keer een mentaal PR zetten. Sterkt je ook voor de zware trainingen die er later aankomen.

Veel mensen worden nooit sterk. Gewoon omdat ze niet durven door die mentale muur te gaan. Ze durven die zware gewichten niet aan. Als ze hun best zouden doen zou het ook hen wel lukken, maar ze maken zichzelf teveel wijs dat het niet zo is. Hoe vaak ik in de gym hoor: "Man, die zware gewichten die jij tilt, dat zou ik nooit kunnen!". Nee dat zullen ze nooit kunnen. Omdat ze er mentaal niet sterk genoeg voor zijn.
Wel een fijne egoboost natuurlijk dat je zulke opmerkingen krijgt ;)

Dus we kunnen wel stellen dat na eten het mentale aspect in krachtsport het belangrijkste is.
 
Ach, het is een combinatie van vele zaken. Zonder het ene kan het andere niet van belang zijn en andersom.
Zonder training geen behoefte aan rust en voeding. Zonder rust kan je niet niet herstellen, ook al zitten je macro's 100% perfect.
Zonder de juiste voeding kan je rusten zoveel je wil. Je zal niet herstellen voor je volgende training.
Tijdens je training geen mentaal doorzettingsvermogen: Geen progressie.

Je kan moeilijk 1 zaak aanduiden als het belangrijkste.
 
Ach, het is een combinatie van vele zaken. Zonder het ene kan het andere niet van belang zijn en andersom.
Zonder training geen behoefte aan rust en voeding. Zonder rust kan je niet niet herstellen, ook al zitten je macro's 100% perfect.
Zonder de juiste voeding kan je rusten zoveel je wil. Je zal niet herstellen voor je volgende training.
Tijdens je training geen mentaal doorzettingsvermogen: Geen progressie.

Je kan moeilijk 1 zaak aanduiden als het belangrijkste.

Amen! :D
 
Ik ben ook begonnen rond mijn dertigste (28e om precies te zijn), nu alweer tien jaar geleden en het is me wel duidelijk dat ik geen bijzondere dingen ga doen vergeleken bij die boomstronken hier. Maar voor wat het waard is, als Slayer-fan tot Slayer-fan :D:

* Val niet in de 'eet jezelf sterk' val als je daar het lijf niet voor hebt. Ik heb mezelf van 85 naar 105 gegeten, was nog steeds niet megasterk maar wel doodongelukkig met die enorme pens. Sommige mensen moeten veel vreten voor iedere kilo, maar velen juist niet. Die moeten juist proberen zo minimaal mogelijk aan te komen (maximaal spier, minimaal vet)

* Denk niet dat wat werkt voor anderen ook voor jou moet werken - vooral als ze niet met jou te vergelijken zijn (leeftijd, ervaring, etc.).

* Luister naar je lichaam, blijf niet ploeteren omdat iets 'zou moeten lukken'. Niets zo killing voor je progressie als te hoge verwachtingen.

* Daaraan gerelateerd: denk niet aan wat je over een maand wilt doen, maar over een jaar. Geeft rust.

* Techniek, techniek, techniek! Leer het meteen goed, zodat je niet zoals ik half opnieuw moet beginnen.
 
Terug
Naar boven