Hoe zag jullie progressie eruit?

[Anubisss]

Ik ben ook begonnen rond mijn dertigste (28e om precies te zijn), nu alweer tien jaar geleden en het is me wel duidelijk dat ik geen bijzondere dingen ga doen vergeleken bij die boomstronken hier. Maar voor wat het waard is, als Slayer-fan tot Slayer-fan :

* Val niet in de 'eet jezelf sterk' val als je daar het lijf niet voor hebt. Ik heb mezelf van 85 naar 105 gegeten, was nog steeds niet megasterk maar wel doodongelukkig met die enorme pens. Sommige mensen moeten veel vreten voor iedere kilo, maar velen juist niet. Die moeten juist proberen zo minimaal mogelijk aan te komen (maximaal spier, minimaal vet)

* Denk niet dat wat werkt voor anderen ook voor jou moet werken - vooral als ze niet met jou te vergelijken zijn (leeftijd, ervaring, etc.).

* Luister naar je lichaam, blijf niet ploeteren omdat iets 'zou moeten lukken'. Niets zo killing voor je progressie als te hoge verwachtingen.

* Daaraan gerelateerd: denk niet aan wat je over een maand wilt doen, maar over een jaar. Geeft rust.

* Techniek, techniek, techniek! Leer het meteen goed, zodat je niet zoals ik half opnieuw moet beginnen.

Klik om te verkleinen...

Hey dude!

Goede tips. Ik ben nu lineair aan het verhogen, dus ik heb niet echt doelen. Misschien moet ik mezelf wel (realistische) doelen gaan stellen. Motiveert ook veel meer, dan gewoon elke keer verhogen.

 

[IronWarfare]

Maar hoe dan ook, dit is pas het begin van je vooruitgang.

 

[Crakie]

Hey dude!

Goede tips. Ik ben nu lineair aan het verhogen, dus ik heb niet echt doelen. Misschien moet ik mezelf wel (realistische) doelen gaan stellen. Motiveert ook veel meer, dan gewoon elke keer verhogen.

Klik om te verkleinen...

Je hebt wel doelen, want je mekkert nu al of je progressie wel 'goed genoeg' is Maar inderdaad, mijn tips waren meer voor straks, als je lineaire fase voorbij is.

 

[dj_phreak]

Hoe zag jullie progress eruit? Hebben jullie vroeger gewichten gelift en gedacht van: het is t*fus zwaar. Ik ga nooit zo sterk worden! Want dat gevoel heb ik haha. Ik heb niet het gevoel dat er nog veel meer in zit. Wil ik misschien te snel of doe ik iets niet goed? Of duurt het echt heel erg lang om heel sterk te worden? Ik lees met enige regelmaat jullie logs en dan denk ik bij mezelf, "Hoe krijg je het in godsnaam voor elkaar om zulke gewichten te liften?".

Klik om te verkleinen...

Heeft me op mijn 16e minder dan een jaar geduurd om 140 te bankdrukken. Ik dacht natuurlijk dat ik een jaar later het raw WR zou doen. Dat bleek niet zo, ik ging de volgende 6 jaar letterlijk niets vooruit. Toen opeens door een andere trainingsmethode 45 kg in 7 maanden. Niet omdat die methode magisch is, maar omdat het een zwakte blootlegde die ik daarvoor niet wist.

De vraag is of die 6 jaar stilstaan weggegooide tijd is. Volgens mij niet, hoewel korter ook had gekund. Ik heb veel geleerd over trainen, omdat ik me uit frustratie ging toeleggen op lezen. Met trein en tram vanuit Dordrecht naar de HALO in Den Haag om daar in de bieb te zitten lezen.

Aan de andere kant kwam 1 van de meest wijze lessen die ik heb geleerd niet uit Duitse sportmedische research, maar uit een oud bodybuilding-blaadje (volgens mij Strength & Health uit midden jaren '70). Daarin stond een interview met powerlifter John Kuc, met de statement "You don't get stronger workout by workout, you get stronger over the years".

Wat mooi in lijn blijkt met moderne research. http://ergogenics.org/blessures-en-ziekte-bepalen-of-sporters-slagen-of-falen.html Kortom: Blijf consequent trainen, controleer regelmatig of je voeding correct is, heb de discipline om zo min mogelijk trainingen te missen, zorg dat je niet geblesseerd raakt, en de gains komen uiteindelijk.

Misschien niet zo snel als je zou willen, maar dat heeft iedereen. Zag gisteren een interview met Benni Magnusson waarin hij klaagde dat hij er wel 3,5 jaar over had gedaan om van 205 naar 400 te gaan met zijn deadlift. Ondenkbaar voor ons om ooit 400 te halen, en hij klaagt dat hij er zo lang over heeft moeten doen. Het is nooit snel genoeg, maakt niet uit hoe snel het zou gaan.

Een ander perspectief, en een interessant kanaal: een video van Brian Alsruhe over dit onderwerp.

 

[Anubisss]

Heeft me op mijn 16e minder dan een jaar geduurd om 140 te bankdrukken. Ik dacht natuurlijk dat ik een jaar later het raw WR zou doen. Dat bleek niet zo, ik ging de volgende 6 jaar letterlijk niets vooruit. Toen opeens door een andere trainingsmethode 45 kg in 7 maanden. Niet omdat die methode magisch is, maar omdat het een zwakte blootlegde die ik daarvoor niet wist.

De vraag is of die 6 jaar stilstaan weggegooide tijd is. Volgens mij niet, hoewel korter ook had gekund. Ik heb veel geleerd over trainen, omdat ik me uit frustratie ging toeleggen op lezen. Met trein en tram vanuit Dordrecht naar de HALO in Den Haag om daar in de bieb te zitten lezen.

Aan de andere kant kwam 1 van de meest wijze lessen die ik heb geleerd niet uit Duitse sportmedische research, maar uit een oud bodybuilding-blaadje (volgens mij Strength & Health uit midden jaren '70). Daarin stond een interview met powerlifter John Kuc, met de statement "You don't get stronger workout by workout, you get stronger over the years".

Wat mooi in lijn blijkt met moderne research. http://ergogenics.org/blessures-en-ziekte-bepalen-of-sporters-slagen-of-falen.html Kortom: Blijf consequent trainen, controleer regelmatig of je voeding correct is, heb de discipline om zo min mogelijk trainingen te missen, zorg dat je niet geblesseerd raakt, en de gains komen uiteindelijk.

Misschien niet zo snel als je zou willen, maar dat heeft iedereen. Zag gisteren een interview met Benni Magnusson waarin hij klaagde dat hij er wel 3,5 jaar over had gedaan om van 205 naar 400 te gaan met zijn deadlift. Ondenkbaar voor ons om ooit 400 te halen, en hij klaagt dat hij er zo lang over heeft moeten doen. Het is nooit snel genoeg, maakt niet uit hoe snel het zou gaan.

Een ander perspectief, en een interessant kanaal: een video van Brian Alsruhe over dit onderwerp.

Klik om te verkleinen...

Bedankt voor de inspirationele woorden. Ik heb het artikel op ergogenics gelezen. Erg interessant.

Welke zwakte had je eigenlijk in je benchpress? Daar ben ik nu wel benieuwd naar. Ik kan me voorstellen dat 6 jaar geen vooruitgang boeken behoorlijk demotiverend is. Ik wilde met dit topic eigenlijk gewoon verhalen horen van de sterke gasten op dit forum over hun struggles met het trainen. Falen en dan toch keihard doorgaan (zoals jij) en dan toch weer vooruitgang boeken.

 

[dj_phreak]

Bedankt voor de inspirationele woorden. Ik heb het artikel op ergogenics gelezen. Erg interessant.

Welke zwakte had je eigenlijk in je benchpress? Daar ben ik nu wel benieuwd naar. Ik kan me voorstellen dat 6 jaar geen vooruitgang boeken behoorlijk demotiverend is. Ik wilde met dit topic eigenlijk gewoon verhalen horen van de sterke gasten op dit forum over hun struggles met het trainen. Falen en dan toch keihard doorgaan (zoals jij) en dan toch weer vooruitgang boeken.

Klik om te verkleinen...

Mijn zwakte was RFD, Rate of Force Development. Mijn kracht was op zich niet slecht, maar ik kon mijn spieren gewoon niet effectief inzetten om een hoge 1RM te tillen. Traag als dikke stront dus. Toen ik dat eindelijk besefte en aanpakte, ging het opeens weer snel. Daarna liep ik weer tegen een andere grens op, maar op dat moment begon ik te beseffen dat dit het normale proces is. Progressie -> stilstand -> analyse -> progressie -> ...

Keihard doorgaan heb ik in die jaren zeker gedaan. Heeft me chronisch kapotte schouders opgeleverd. Dat was les #1: Als hard je best doen met 5x5 niet meer werkt, dan gaat extreem hard je best doen met 5x5 ook niet werken. Het probleem is dan niet de inzet, maar het schema zelf. Nee, 5x5 is niet slecht. Dat ik jarenlang een schema bleef volgen zonder te analyseren wat ik tekort kwam, wat ik teveel deed, waar mijn techniek fout was, DAT was slecht.

 

[Crakie]

Keihard doorgaan heb ik in die jaren zeker gedaan. Heeft me chronisch kapotte schouders opgeleverd. Dat was les #1: Als hard je best doen met 5x5 niet meer werkt, dan gaat extreem hard je best doen met 5x5 ook niet werken. Het probleem is dan niet de inzet, maar het schema zelf. Nee, 5x5 is niet slecht. Dat ik jarenlang een schema bleef volgen zonder te analyseren wat ik tekort kwam, wat ik teveel deed, waar mijn techniek fout was, DAT was slecht.

Klik om te verkleinen...

Ik had het zelf zo kunnen opschrijven. Uiteindelijk moet iedereen leren autoreguleren. Dat kan op allerlei manieren - van rpe's tijdens je training tot simpelweg een stapje terug doen als het even niet wil - maar alleen de freaks redden het zonder.

 

[Starx6673]

Een ander perspectief, en een interessant kanaal: een video van Brian Alsruhe over dit onderwerp.

Klik om te verkleinen...

Die had ik inderdaad ook laatst gezien. Goed kanaal en hij heeft een vrij unieke vorm van trainen, een combi van zwaar liften, strongman en conditioning met veel giantsets.

 

[lloydatoni]

zalmige beren

Klik om te verkleinen...

Hoi

 

[tymboo]

Ik kan alleen maar bevestigen wat anderen hier ook zeggen: heb geduld, het is een langetermijn verhaal. Ik ben ouder dan jij, train al 14 jaar zo goed als onafgebroken (dat is korter dan sommige 'fossielen' hier maar langer dan de meesten), heb absoluut geen bijzondere genetische aanleg, heb moeten vechten voor elke kilo op elke lift, en boek toch nog steeds progressie. Ik ben niet uitzonderlijk sterk maar ik ben trots op wat ik bereikt heb in de sport door hard te werken en ben ervan overtuigd dat er nog meer in zit. Ik win geen internationale titels maar ik doe wat ik graag wil doen en kom aardig mee op nationaal niveau. En bovendien heb ik een eigen gym op kunnen zetten, ontzettend veel hele toffe mensen leren kennen en vrienden gemaakt in de krachtsport. Ik help ook andere gasten nu.

Toen ik begon met trainen in 2002 lag ik te strugglen met een lege halter op de bench, een jaar later benchte ik 60 kilo, in 2005 100, in 2007 benchte ik 140 kilo, in 2010 180, in 2013 voor het eerst 200 en dertien jaar nadat ik begon met trainen benchte ik 220 kilo, vorig jaar dus. Dertien jaar van bloed, zweet en tranen maar toch ook redelijk consistente progressie, ook op squat en deadlift. Ik deed m'n eerste powerliftwedstrijd in 2007 en ik word inmiddels links en rechts ingehaald door alles en iedereen die veel later zijn begonnen dan ik en jonger zijn maar zolang als ik zelf nog plezier er in heb en progressie blijf boeken zal ik zeker niet stoppen. Ik ga straks in december aan m'n vijfentwintigste wedstrijd ofzo meedoen. Zou 't eens na moeten tellen.

Omring jezelf met mensen die van de sport houden, zorg voor een positieve instelling bij jezelf, zorg dat je voeding en rust op orde zijn, probeer voor jezelf te begrijpen waarom iets wel of niet werkt bij jou, en geniet vooral van het proces. Dat is voor de meeste van die fossielen hier de reden dat ze nog steeds trainen. Degenen met een ziek talent hebben het maar makkelijk; die zetten misschien binnen een korte tijd van trainen al erg zieke lifts neer. Maar zij hebben er misschien ook minder voor hoeven doen, minder hard voor hoeven werken, minder tegenvallers gehad. Als zij op dat onvermijdelijke plateau komen, zijn ze dan mentaal sterk genoeg om door te zetten? Liften zij ook allemaal nog na vijf, tien, twintig, dertig jaar? Degenen waarvoor het vanaf het begin al een strijd was met allerlei ups and downs kunnen misschien wel beter relativeren en zie je na lange tijd nog steeds keihard aan het werk.

 

[Galen]

Ik bench al 4 jaar hetzelfde

 

[tymboo]

Ik bench al 4 jaar hetzelfde

Klik om te verkleinen...

Benchen is dan ook het enige wat ik een beetje kan, vandaar dat ik dat als voorbeeld nam. Dan lijkt t nog wat

 

[Starx6673]

Toch wel een beetje spijt dat ik vrij laat begonnen ben.

 

[Bosco55555]

Ik heb n "pauze" gehad van 20 jaar en weer begonnen..
Dit jaar n zwaar verkeersongeval met ernstig letsel, bijna 6mnd geleden.
en een maand geleden weer begonnen waar we in mei mee gestopt waren, en lekker weer aan het bouwen.

Ben nou eenmaal besmet met het ijzervirus...gezonde ziekte hoor

 

[dj_phreak]

Ik kan alleen maar bevestigen wat anderen hier ook zeggen: heb geduld, het is een langetermijn verhaal. Ik ben ouder dan jij, train al 14 jaar zo goed als onafgebroken (dat is korter dan sommige 'fossielen' hier maar langer dan de meesten), heb absoluut geen bijzondere genetische aanleg, heb moeten vechten voor elke kilo op elke lift, en boek toch nog steeds progressie. Ik ben niet uitzonderlijk sterk maar ik ben trots op wat ik bereikt heb in de sport door hard te werken en ben ervan overtuigd dat er nog meer in zit. Ik win geen internationale titels maar ik doe wat ik graag wil doen en kom aardig mee op nationaal niveau. En bovendien heb ik een eigen gym op kunnen zetten, ontzettend veel hele toffe mensen leren kennen en vrienden gemaakt in de krachtsport. Ik help ook andere gasten nu.

Toen ik begon met trainen in 2002 lag ik te strugglen met een lege halter op de bench, een jaar later benchte ik 60 kilo, in 2005 100, in 2007 benchte ik 140 kilo, in 2010 180, in 2013 voor het eerst 200 en dertien jaar nadat ik begon met trainen benchte ik 220 kilo, vorig jaar dus. Dertien jaar van bloed, zweet en tranen maar toch ook redelijk consistente progressie, ook op squat en deadlift. Ik deed m'n eerste powerliftwedstrijd in 2007 en ik word inmiddels links en rechts ingehaald door alles en iedereen die veel later zijn begonnen dan ik en jonger zijn maar zolang als ik zelf nog plezier er in heb en progressie blijf boeken zal ik zeker niet stoppen. Ik ga straks in december aan m'n vijfentwintigste wedstrijd ofzo meedoen. Zou 't eens na moeten tellen.

Omring jezelf met mensen die van de sport houden, zorg voor een positieve instelling bij jezelf, zorg dat je voeding en rust op orde zijn, probeer voor jezelf te begrijpen waarom iets wel of niet werkt bij jou, en geniet vooral van het proces. Dat is voor de meeste van die fossielen hier de reden dat ze nog steeds trainen. Degenen met een ziek talent hebben het maar makkelijk; die zetten misschien binnen een korte tijd van trainen al erg zieke lifts neer. Maar zij hebben er misschien ook minder voor hoeven doen, minder hard voor hoeven werken, minder tegenvallers gehad. Als zij op dat onvermijdelijke plateau komen, zijn ze dan mentaal sterk genoeg om door te zetten? Liften zij ook allemaal nog na vijf, tien, twintig, dertig jaar? Degenen waarvoor het vanaf het begin al een strijd was met allerlei ups and downs kunnen misschien wel beter relativeren en zie je na lange tijd nog steeds keihard aan het werk.

Klik om te verkleinen...

Mooi verhaal. En dat van de supertalenten is zeker een ding. Denk dat ik mezelf best een fossiel mag noemen (begonnen in 1989...) en in die tijd zoveel talenten zien komen en gaan. Zelf ook iemand mogen trainen die ongetwijfeld in de recordboeken had gekomen -- maar die geen zin had om hard te trainen omdat hij na 6 maanden trainen toch al sterker was dan de meesten.

Dus wat is talent? Enorme aanleg om sterk te worden? Dat alleen is niet genoeg. Jarenlang de discipline kunnen opbrengen om jezelf te verbeteren, dat is een nog veel groter talent.

 

[Anubisss]

Ik kan alleen maar bevestigen wat anderen hier ook zeggen: heb geduld, het is een langetermijn verhaal. Ik ben ouder dan jij, train al 14 jaar zo goed als onafgebroken (dat is korter dan sommige 'fossielen' hier maar langer dan de meesten), heb absoluut geen bijzondere genetische aanleg, heb moeten vechten voor elke kilo op elke lift, en boek toch nog steeds progressie. Ik ben niet uitzonderlijk sterk maar ik ben trots op wat ik bereikt heb in de sport door hard te werken en ben ervan overtuigd dat er nog meer in zit. Ik win geen internationale titels maar ik doe wat ik graag wil doen en kom aardig mee op nationaal niveau. En bovendien heb ik een eigen gym op kunnen zetten, ontzettend veel hele toffe mensen leren kennen en vrienden gemaakt in de krachtsport. Ik help ook andere gasten nu.

Toen ik begon met trainen in 2002 lag ik te strugglen met een lege halter op de bench, een jaar later benchte ik 60 kilo, in 2005 100, in 2007 benchte ik 140 kilo, in 2010 180, in 2013 voor het eerst 200 en dertien jaar nadat ik begon met trainen benchte ik 220 kilo, vorig jaar dus. Dertien jaar van bloed, zweet en tranen maar toch ook redelijk consistente progressie, ook op squat en deadlift. Ik deed m'n eerste powerliftwedstrijd in 2007 en ik word inmiddels links en rechts ingehaald door alles en iedereen die veel later zijn begonnen dan ik en jonger zijn maar zolang als ik zelf nog plezier er in heb en progressie blijf boeken zal ik zeker niet stoppen. Ik ga straks in december aan m'n vijfentwintigste wedstrijd ofzo meedoen. Zou 't eens na moeten tellen.

Omring jezelf met mensen die van de sport houden, zorg voor een positieve instelling bij jezelf, zorg dat je voeding en rust op orde zijn, probeer voor jezelf te begrijpen waarom iets wel of niet werkt bij jou, en geniet vooral van het proces. Dat is voor de meeste van die fossielen hier de reden dat ze nog steeds trainen. Degenen met een ziek talent hebben het maar makkelijk; die zetten misschien binnen een korte tijd van trainen al erg zieke lifts neer. Maar zij hebben er misschien ook minder voor hoeven doen, minder hard voor hoeven werken, minder tegenvallers gehad. Als zij op dat onvermijdelijke plateau komen, zijn ze dan mentaal sterk genoeg om door te zetten? Liften zij ook allemaal nog na vijf, tien, twintig, dertig jaar? Degenen waarvoor het vanaf het begin al een strijd was met allerlei ups and downs kunnen misschien wel beter relativeren en zie je na lange tijd nog steeds keihard aan het werk.

Klik om te verkleinen...

Super verhaal! Ik heb je logje met enige regelmaat bekeken en ik ging er van uit dat jij ook wel zo'n talent was. Ik wist niet dat je zo hard hebt moeten knokken voor elke kilo. Ik vind trainen erg leuk en ik doe het met veel plezier. Ik probeer zo sterk mogelijk te worden zonder blessures. Dat is eigenlijk mijn doel. Trainen hoort mijn leven beter te maken en als ik merk dat er een blessure aan kan komen, dan neem ik een stapje terug. Ik heb veel geduld. Dan doe ik er maar 10 jaar over om 100 kilo te banken.

Wie is eigenlijk op dit forum het grootste talentje?

 

[Anubisss]

Ik heb n "pauze" gehad van 20 jaar en weer begonnen..
Dit jaar n zwaar verkeersongeval met ernstig letsel, bijna 6mnd geleden.
en een maand geleden weer begonnen waar we in mei mee gestopt waren, en lekker weer aan het bouwen.

Ben nou eenmaal besmet met het ijzervirus...gezonde ziekte hoor

Klik om te verkleinen...

Dat is pas een tegenslag. Lijkt me verschrikkelijk om mee te maken. Het feit dat je weer normaal aan jezelf kan bouwen zal al wel genoeg motivatie geven.

 

[Rik76]

Wie is eigenlijk op dit forum het grootste talentje?

Klik om te verkleinen...

Chreizr of Genetic? Beiden heel erg sterke powerlifters.
Van de strongmen weet ik het zo niet. Dat volg ik minder.

Er zullen zeker en vast ook sterke vrouwen aanwezig zijn. Vergis je niet, dat kan heel erg motiverend werken!
Als je soms ziet wat die meiden squatten of deadliften dan wil je meteen naar de gym rennen om jezelf wat sterker te maken.

 

[Anubisss]

Chreizr of Genetic? Beiden heel erg sterke powerlifters.
Van de strongmen weet ik het zo niet. Dat volg ik minder.

Er zullen zeker en vast ook sterke vrouwen aanwezig zijn. Vergis je niet, dat kan heel erg motiverend werken!
Als je soms ziet wat die meiden squatten of deadliften dan wil je meteen naar de gym rennen om jezelf wat sterker te maken.

Klik om te verkleinen...

Inderdaad. Sommige meiden hier squatten meer dan ik. Er is dus hoop

 

[The Hoff]

Ik heb zelf 1.5 jaar als max op 140kg squat 180 deadlift en 105 bench gezeten.
Sinds een jaar ben ik bij alle 3 omhoog gegaan. Duurde vrij lang voor ik de stap naar 150 gemaakt had met de squat. Zat bij mij meer in me hoofd met de vraag of ik het gewicht wel aan kon. Toen ik het eenmaal in me hoofd had dat ik het makkelijk aankon (aangezien ik 140 x5 deed) heb ik gewoon de gewichten erop gedaan en gesquat. Ging me vrij makkelijk af en 160 was de week erna ook geen probleem. Inmiddels zit ik op 185 voor 2 reps.

Benchen was nooit me ding ivm het niet comfortabel liggen op een vlakke bank. Hier was ook de mindset weer het probleem. Ook daar overheen gekomen en 2x120 is ook geen probleem.

Deadlift is naar de 200 gegaan zonder al te veel problemen. Zwaarder is lastig omdat ze hier bumperplates hebben en de stang vol hangt bij 200kg en merk dat liften zonder straps en belt toch vrij zwaar begint te worden.

Ben zelf 35 en voel me sterker dan een paar jaar geleden.

Even focussen op de gewichten die je wel kunt en aan je techniek werken lijkt me ook geen probleem om daarna weer zwaarder te gaan als je het gevoel hebt dat je je max bereikt heb.
Succes met je doelen in ieder geval