Vroeger toen ik nog een slecht imago had werd ik gevreesd door de buurt, de mensen lieten mij met rust..ik dwong hun respect af. Nu besef ik dat dit inderdaad slechts angst was, angst voor klappen of dat ik een mes zou trekken oid. Ze lieten mij met rust maar het werd ook ongemakkelijk indien ik toenadering zocht. Ik ken het verschil tussen angst en respect wel. Vorige week in Dusseldorf zag je ook jongens schrikken en ruimte maken wanneer ik op ze afliep. Kijkt er iemand mij aan in de gym en ik kijk terug dan zie je ze heel vlug de andere kant opkijken, bang voor een confrontatie. Ik vind dit ergens wel grappig ofc, geeft je soms wel een machtig gevoel. Maar ik moet wel meer moeite doen om in contact te komen met mensen, het gaat vaak niet vanzelf. Wanneer ze mij eenmaal kennen dan is alles oke, ik ben best sympathiek tegen bepaalde mensen. Respect is belangrijk, zonder respect besta je niet. Is er geen respect dan heb ik nog liever dat ze angst hebben voor mij.