Het open dialoog is dat je dan dingen met elkaar kunt afstemmen.
"Ik wil graag X dagen thuiswerken want dat staat in de wet, en de wet is heilig!!!"
(Terwijl dat dus helemaal niet concreet in de wet staat)
"Ik zou graag twee dagen per week vanuit huis willen werken om een betere balans tussen werk en privé te creëren, terwijl ik tegelijkertijd mijn productiviteit en focus maximaliseer"
(Ik chargeer, zo breng je het natuurlijk niet echt in een gesprek, maar ter voorbeeld)
Zijn hele andere gesprekken. Je zult daar (afhankelijk van je werk) echt geen "Nee!! 100% op kantoor!" op terug gaan krijgen.
Maar dan kan je dus gaan onderhandelen, er zijn een hoop opties wat betreft het flexibel werken.
Edit;
Eigenlijk is mijn punt alleen dat tijdens zo'n gesprek je niet iemand moet vertellen wat hij moet doen omdat dat zo is.
Maar waarom jij dat graag zou willen en waarom dat voor jou belangrijk is.
Precies hetzelfde geldt voor salarisonderhandelingen; je zegt nooit 'Ik wil meer verdienen omdat Pietje een salarisverhoging heeft gekregen', maar je geeft argumenten waarom jij vindt dat je meer salaris verdient.