- Lid sinds
- 28 aug 2003
- Berichten
- 7.587
- Waardering
- 1.075
- Lengte
- 1m90
Ik geloof niet in de dood...alleen in een andere staat van `zijn`
Kan je uitleggen wat je hier mee bedoelt?
Volg de onderstaande video samen om te zien hoe u onze site kunt installeren als een web-app op uw startscherm.
Notitie: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Ik geloof niet in de dood...alleen in een andere staat van `zijn`
"zelfs gelovigen" nu doe je net alsof dit nu van die geduchte tegenstanders zijn in dit soort discussies![]()
Ik geloof niet in de dood...alleen in een andere staat van `zijn`
Het klinkt al net zo vaag als een willekeurige zin uit de bijbel of koran.
Ik geloof niet in de dood...alleen in een andere staat van `zijn`

Kleine nuance maar vrij groot verschil in opvatting... Het is namelijk vele malen makkelijker om de aardse religies (op basis van hun geschriften) onderuit te halen dan zelf te bewijzen dat er helemaal niets is buiten wat we weten over het heelal, i.e. ruimte, energie en materie.
Zolang je arrogant bent over wat je met zeer grote zekerheid weet en kan aantonen. Maar daar gaat het bij velen al mis.
Dat vind ik een goede manier om je uit te drukken, en zonder grote arrogantie![]()

Het eventueel bestaan van dingen zal niet altijd wetenschappelijk aantoonbaar zijn, en daarover zekerheid menen te hebben is dus ook bij voorbaat een onmogelijke houding.Laten we dit even stelling 1 noemen. Dit is een veel gehanteerde opvatting, waar ik het met grote moeite mee eens kan zijn. Het niet bestaan van dingen is niet aan te tonen en derhalve een bij voorbaat onmogelijke houding.
Ik verlaat niets. Heel wat zaken zijn via de wetenschap aantoonbaar, maar niet alles. De wetenschap wordt beperkt door het niveau van de menselijke ontwikkeling. Evolutionair gezien is de mens nog steeds een holbewoner wat betreft zijn wetenschappelijke kennis over het heelal of bijv. spitstechnologie. Het is maar sinds enkele jaren dat we bepaalde fundamentele zaken weten over het heelal. Het is uiterst arrogant om nu te denken dat we alles weten, of dat we in dit stadium zaken kunnen uitsluiten. Sterker nog, de wetenschappelijke mens die verder wil ontwikkelen moet blijven openstaan voor alle mogelijkheden. Het sterk atheïsme (er bewust voor uitkomen dat goden niet bestaan) is een dogma, geen haar beter dan om het even welke aardse religie.Hier (stelling 2) verlaat je de grondhouding die je hierboven aangeeft: waar je eerst uitgaat van de onmogelijkheid van het aantonen van het niet-bestaan van iets buiten een fysieke werkelijkheid, heb je het nu over het met zeer grote zekerheid aantonen van een wel-bestaan.
Het sterk atheïsme kan je juist nergens op baseren. De sterke atheïst heeft de arrogantie om met zijn huidige (waarschijnlijk zeer geringe kennis) uitspraken te doen over iets wat hij niet afdoende kan aantonen. De zwakke atheïst en agnost blijft voorzichtig en sluit bij voorbaat niets uit. Hij gelooft niet actief in de aardse religies, vanwege een te grote onzekerheid en een onmogelijkheid om ze voldoende te staven. De agnost stelt zich neutraal op en bekijkt de zaken wetenschappelijk, maar blijft uit de buurt van de dogma's die inherent zijn aan alle aardse religies, inclusief het sterk atheïsme.De redenering volgend zou je kunnen zeggen dat agnosticisme de positie inhoudt waarin je uitgaat van een bestaan van fundamentele onzekerheid over een zuiver fysisch universum, met 'niks daarbuiten' (dat niet ook aan natuurwetten onderhevig is). Het enige dat we kunnen waarnemen, áls we dat al werkelijk doen, zijn fysieke zaken.
Dat is volgens mij echter geen levensvatbare grondhouding, omdat je deze - volgens mij - nergens op kunt baseren. Daarmee schendt je stelling 2 van je redenatie.
Geen correcte definitie IMO, agnosticisme staat neutraal en doet geen ontkennende of bevestigende uitspraak. Het enige wat een agnost je zal antwoorden is: 'ik weet het niet'. Al de rest is hogwashOverigens biedt Kant een uitweg en roept o.a. Descartes een fundamenteel probleem op (dat al bij Plato's grot begon), maar maar aangezien alle stellingen daarin zitten opgesloten blijft volgens mij de grondhouding van onzekerheid over niet-bestaan nutteloos. Vergelijkbaar met het standpunt van de Intelligent Design aanhanger die stelt dat er zaken in de biologie zijn die 'onreduceerbaar complex' zijn. Het agnosticisme stelt dat er wel eens iets niet zou kunnen zijn, op basis van wat we weten over de rest. Het iets dat niet zou kunnen zijn in deze is hetgeen buiten de fysieke natuur valt. Daarover valt gewoonweg niets te zeggen. Als we dan uitgaan van het idee dat we op positieve redenaties ons denken inrichten (m.a.w. dingen die er wél zijn) vervalt het gods idee totdat er dingen zijn die direct vragen om een bovennatuurlijke verklaring. En dat is volgens mij onmogelijk.
Ik geef ruimhartig toe dat de grote knieval daarin de erkenning van een waarneembare wereld buiten mijn cognitie is. (maw, dat als ik een van jullie met een honkbalknuppel zou bewerken jullie ook daadwerkelijk pijn zouden beleven, los van mijn bestaan) Mocht die werkelijk niet bestaan en ben ik slechts een 'brein in een vat', dan is het nadenken erover per definitie vruchteloos.


De twee zijn met elkaar verweven, dat spreekt voor zich. Daardoor soms ook niet verenigbaar. Je hoeft het mij niet uit te leggen hoor, ben hier al een tijdje mee bezigTheisme heeft te maken met geloof. Gnosticisme heeft te maken met kennis. Atheisme wordt over het algemeen opgevat op 1 van 2 manieren: de afwezigheid van geloof in één of meerdere goden, of de aanname dat er geen god(en) bestaan of kunnen bestaan. De eerste zou Big T waarschijnlijk zwak atheisme noemen en de tweede sterk atheisme. Maar goed, de meeste atheïsten zullen zich met de eerste definitie identificeren en over de tweede een agnostisch antwoord geven. Niet een bijster interessante discussie dus.

De twee zijn met elkaar verweven, dat spreekt voor zich. Daardoor soms ook niet verenigbaar. Je hoeft het mij niet uit te leggen hoor, ben hier al een tijdje mee bezig![]()

Het eventueel bestaan van dingen zal niet altijd wetenschappelijk aantoonbaar zijn, en daarover zekerheid menen te hebben is dus ook bij voorbaat een onmogelijke houding.
Ik verlaat niets. Heel wat zaken zijn via de wetenschap aantoonbaar, maar niet alles.
De wetenschap wordt beperkt door het niveau van de menselijke ontwikkeling. Evolutionair gezien is de mens nog steeds een holbewoner wat betreft zijn wetenschappelijke kennis over het heelal of bijv. spitstechnologie.
Het is maar sinds enkele jaren dat we bepaalde fundamentele zaken weten over het heelal. Het is uiterst arrogant om nu te denken dat we alles weten, of dat we in dit stadium zaken kunnen uitsluiten.
Sterker nog, de wetenschappelijke mens die verder wil ontwikkelen moet blijven openstaan voor alle mogelijkheden.
Het sterk atheïsme (er bewust voor uitkomen dat goden niet bestaan) is een dogma, geen haar beter dan om het even welke aardse religie.
Het sterk atheïsme kan je juist nergens op baseren.
De sterke atheïst heeft de arrogantie om met zijn huidige (waarschijnlijk zeer geringe kennis) uitspraken te doen over iets wat hij niet afdoende kan aantonen.
De zwakke atheïst en agnost blijft voorzichtig en sluit bij voorbaat niets uit.
Hij gelooft niet actief in de aardse religies, vanwege een te grote onzekerheid en een onmogelijkheid om ze voldoende te staven. De agnost stelt zich neutraal op en bekijkt de zaken wetenschappelijk
maar blijft uit de buurt van de dogma's die inherent zijn aan alle aardse religies, inclusief het sterk atheïsme.
Geen correcte definitie IMO, agnosticisme staat neutraal en doet geen ontkennende of bevestigende uitspraak. Het enige wat een agnost je zal antwoorden is: 'ik weet het niet'. Al de rest is hogwash![]()

Ik zou willen dat ik kon lezen en schrijven, dan weet ik tenminste wat er eigenlijk staat hier op dit forum.ik wou dat ik slimmer was zodat ik zijn posts kon begrijpen![]()
