XXL Nutrition

Na de dood ? wat is jouw visie erop ?

Er stond geen bewijs voor een menselijk bewustzijn. Dat is ook zo, het menselijke zelfbewustzijn gaat veel verder dan het herkennen van een gezicht en het verzorgen van zichzelf aan de hand van dat gezicht.



Een bekend experiment dat door wetenschappers wel eens aangehaald wordt is het volgende:

men sluit de ogen en probeert een beeld te vormen van zichzelf. Vervolgens probeert men zich voor te stellen dat men zichzelf vanuit de andere hoek van de kamer ziet zitten.


De mogelijkheid om dit experiment te doen is de essentie van het zelfbewustzijn. Een dier kan dit niet.
een baby ook niet, dat versterkt de notie dat ons bewustzijn helemaal niet iets speciaals is, maar gewoon iets complexer dan andere dieren alleen maar.

voordat je vraagt "hoezo kan een baby, peuter dat niet?" ooit al eens verstoppertje gespeeld met een kind van 2 of 3? ze houden hun handen voor hun ogen en denken dat je hen niet ziet:roflol:
 
een baby ook niet, dat versterkt de notie dat ons bewustzijn helemaal niet iets speciaals is, maar gewoon iets complexer dan andere dieren alleen maar.

voordat je vraagt "hoezo kan een baby, peuter dat niet?" ooit al eens verstoppertje gespeeld met een kind van 2 of 3? ze houden hun handen voor hun ogen en denken dat je hen niet ziet:roflol:
Dat is ook zo, de hersenen van een baby zijn nog in volle ontwikkeling en in die zin niet vergelijkbaar met die van een volwassene.
 
Dat is ook zo, de hersenen van een baby zijn nog in volle ontwikkeling en in die zin niet vergelijkbaar met die van een volwassene.

dan steek je jezelf toch stokken in de wielen door dit toe te geven? of wil je soms stellen dat als een baby die die grens van "zelfbewustzijn" nog net niet bereikt heeft sterft, niet meer verder 'leeft' na zijn dood, en als hij een dag later was gestorven (dat hij die grens wel bereikt had) zou hij wel een leven na de dood hebben?:P

of wil je soms gaan stellen dat alle wezens mogelijk zouden kunnen verder leven na de dood?
 
dan steek je jezelf toch stokken in de wielen door dit toe te geven?
Hoe bedoel je Angelus? Ik denk dat je mij met iemand anders verwart. Hoe denk jij precies dat ik bijv. tegenover geloof vs zelfbewustzijn sta? Op basis van welke post zie jij mij als iemand die zelfbewustzijn als argument voor leven na de dood gebruikt?

of wil je soms stellen dat als een baby die die grens van "zelfbewustzijn" nog net niet bereikt heeft sterft, niet meer verder 'leeft' na zijn dood, en als hij een dag later was gestorven (dat hij die grens wel bereikt had) zou hij wel een leven na de dood hebben?:P

of wil je soms gaan stellen dat alle wezens mogelijk zouden kunnen verder leven na de dood?
Volgens mij ben ik vrij duidelijk: zelfbewustzijn lijkt met de huidige kennis die we hebben vooral een product van de hersenen te zijn, hersenen van een baby zijn nog niet volgroeid tot hun potentieel.

Daarnaast heb ik eveneens aangegeven dat de wetenschap slechts een deel van de hersenen, en dus het zelfbewustzijn, begrijpt. Men moet daarom ook voorzichtig blijven met betrekking tot grote uitspraken over dit onderwerp.

Ik denk hiermee voldoende mijn persoonlijke visie te hebben weergegeven. Ik distantieer mij dan ook van elke andere zienswijze, inclusief bepalingen over het al dan niet bestaan van een leven na de dood.
 
Hoe bedoel je Angelus? Ik denk dat je mij met iemand anders verwart. Hoe denk jij precies dat ik bijv. tegenover geloof vs zelfbewustzijn sta? Op basis van welke post zie jij mij als iemand die zelfbewustzijn als argument voor leven na de dood gebruikt?
my mistake, ik zag je eerder in dit topic, vlak voor deze discussie over bewustzijn, argumenteren dat leven na de dood niet uit te sluiten was, en ik dacht dat je bewustzijn hier als argument voor gebruikte net zoals die joep, maar na de laatste pagina's nog eens te lezen zie ik dat dat een voorbarige conclusie was en dat je enkel meedeed met deze side-discussie:P

Volgens mij ben ik vrij duidelijk: zelfbewustzijn lijkt met de huidige kennis die we hebben vooral een product van de hersenen te zijn, hersenen van een baby zijn nog niet volgroeid tot hun potentieel.

Daarnaast heb ik eveneens aangegeven dat de wetenschap slechts een deel van de hersenen, en dus het zelfbewustzijn, begrijpt. Men moet daarom ook voorzichtig blijven met betrekking tot grote uitspraken over dit onderwerp.

Ik denk hiermee voldoende mijn persoonlijke visie te hebben weergegeven. Ik distantieer mij dan ook van elke andere zienswijze, inclusief bepalingen over het al dan niet bestaan van een leven na de dood.

absolute kennis is onmogelijk voor ons mensen, daarom aanvaard ik hypothesen met een zeer hoge waarschijnlijkheid als "waarheid":)
 
Er stond geen bewijs voor een menselijk bewustzijn. Dat is ook zo, het menselijke zelfbewustzijn gaat veel verder dan het herkennen van een gezicht en het verzorgen van zichzelf aan de hand van dat gezicht.

Een bekend experiment dat door wetenschappers wel eens aangehaald wordt is het volgende:

men sluit de ogen en probeert een beeld te vormen van zichzelf. Vervolgens probeert men zich voor te stellen dat men zichzelf vanuit de andere hoek van de kamer ziet zitten.

De mogelijkheid om dit experiment te doen is de essentie van het zelfbewustzijn. Een dier kan dit niet.

Dat laatste ben ik met je eens en is ook wat ik probeerde duidelijk te maken (het kunnen denken over denken).

Maar ik denk dat je toch 2 termen door elkaar haalt. In het Nederlands lijken ze op elkaar, maar in het Engels is het verschil duidelijker.

- zelfbewustzijn = self-awareness = zichzelf herkennen zoals aangetoond door de mirror test
- bewustzijn = consciousness = het kunnen denken over denken, zoals het door jouw aangehaalde experiment aantoont.

Als ik de rest van je berichten lees denk je dat dieren geen sterk ontwikkeld bewustzijn hebben, zoals wij, en kunnen nadenken over zich zelf (en daar bewust van zijn). Maar je bent het er toch wel mee eens dat de dieren die de mirror test doorstaan zelfbewust zijn, ook al zijn ze zich daar zelf niet van bewust. :D
 
Dat laatste ben ik met je eens en is ook wat ik probeerde duidelijk te maken (het kunnen denken over denken).

Maar ik denk dat je toch 2 termen door elkaar haalt. In het Nederlands lijken ze op elkaar, maar in het Engels is het verschil duidelijker.

- zelfbewustzijn = self-awareness = zichzelf herkennen zoals aangetoond door de mirror test
- bewustzijn = consciousness = het kunnen denken over denken, zoals het door jouw aangehaalde experiment aantoont.

Als ik de rest van je berichten lees denk je dat dieren geen sterk ontwikkeld bewustzijn hebben, zoals wij, en kunnen nadenken over zich zelf (en daar bewust van zijn). Maar je bent het er toch wel mee eens dat de dieren die de mirror test doorstaan zelfbewust zijn, ook al zijn ze zich daar zelf niet van bewust. :D

Dus jij denkt dat dieren kunnen denken over denken, of wil je soms stellen dat dieren geen bewustzijn hebben? Alle levende dieren zijn bewust van hun omgeving en vormen er een interactie mee en hebben dus bewustzijn, maar het lijkt me sterk dat ze kunnen denken over denken.
 
Dus jij denkt dat dieren kunnen denken over denken, of wil je soms stellen dat dieren geen bewustzijn hebben? Alle levende dieren zijn bewust van hun omgeving en vormen er een interactie mee en hebben dus bewustzijn, maar het lijkt me sterk dat ze kunnen denken over denken.

hij bedoelde het experiment van bigT van een mens die zichzelf kan visualiseren uit een ander oogpunt, maw dat dieren dit net niet kunnen:P

ander soort consciousness dan waar wij het over hebben denk ik:scratch: vind het ook maar vreemd eerlijk gezegd
 
Dus jij denkt dat dieren kunnen denken over denken, of wil je soms stellen dat dieren geen bewustzijn hebben? Alle levende dieren zijn bewust van hun omgeving en vormen er een interactie mee en hebben dus bewustzijn, maar het lijkt me sterk dat ze kunnen denken over denken.

T.'s punt was toch juist dat dieren dit niet kunnen. Ik denk ook dat dieren dit waarschijnlijk niet kunnen. Maar dat is natuurlijk moeilijk te observeren als je niet kan communiceren met dieren. Als je mensen zou observeren, zonder met ze te communiceren, is dit ook moeilijk vast te stellen.
 
maar het lijkt me sterk dat ze kunnen denken over denken.



Dat konden wij in den beginne vermoedelijk ook niet zo zittend in die grot, met de ontwikkeling van taal (in combinatie met ons brein, drang naar verfijning van communicatie) wisten we ons hierin te ontwikkelen. Daarom is het belangrijk om te beseffen dat taal de katalysator is achter het intellect, wat veel mensen een bizarre gedachte vinden als je ze dat zonder die context verteld.
 
Dat konden wij in den beginne vermoedelijk ook niet zo zittend in die grot, met de ontwikkeling van taal (in combinatie met ons brein, drang naar verfijning van communicatie) wisten we ons hierin te ontwikkelen. Daarom is het belangrijk om te beseffen dat taal de katalysator is achter het intellect, wat veel mensen een bizarre gedachte vinden als je ze dat zonder die context verteld.

Het artikel dat ik hiervoor linkte geeft een uitleg van hoe dit wellicht ontwikkelt is en waarom:

He thinks that there must be a genetic basis for consciousness and the associated belief in free will. Consciousness has an evolutionary selective advantage: it provides us with the illusion of responsibility, which is beneficial for society, if not for individuals as well. In this sense, consciousness is our “preview function” that comforts us into thinking that we are in control of what we will (or at least may) do ahead of time. As Cashmore notes, the irony is that the very existence of these "free will genes" is predicated on their ability to con us into believing in free will and responsibility. However, in reality, all behavioral decisions are nothing more than a reflection of our genetic and environmental history.
 
Ofwel, de auteur van dat citaatje wijst geen enkele rol aan voor het feit dat wij stembanden hebben?
 
Dat konden wij in den beginne vermoedelijk ook niet zo zittend in die grot, met de ontwikkeling van taal (in combinatie met ons brein, drang naar verfijning van communicatie) wisten we ons hierin te ontwikkelen. Daarom is het belangrijk om te beseffen dat taal de katalysator is achter het intellect, wat veel mensen een bizarre gedachte vinden als je ze dat zonder die context verteld.

Precies. Zelfbewustzijn is dus vermoedelijk een kunstmatig iets aangezien je dingen als je naam, je taal, je sociale klasse, je achtergrond etc., je hele ego constructie, een kunstmatig afgesproken iets is wat eigenlijk helemaal geen realiteit heeft en alleen nuttig is wanneer iedereen het over die afspraken eens is. Een kind krijgt pas zelfbewustzijn wanneer het het concept 'ik' heeft geleerd en dus is het ego en zelfbewustzijn wellicht onafscheidelijk

Wellicht hebben baby's een veel beter realiteitsbesef dan een geconditioneerde volwassene omdat een baby niet door filters de wereld observeert.
 
Maar ik denk dat je toch 2 termen door elkaar haalt. In het Nederlands lijken ze op elkaar, maar in het Engels is het verschil duidelijker.

- zelfbewustzijn = self-awareness = zichzelf herkennen zoals aangetoond door de mirror test
- bewustzijn = consciousness = het kunnen denken over denken, zoals het door jouw aangehaalde experiment aantoont.
Nee ik begrijp wel het verschil, ook al maakte ik de fout om ze door elkaar te gebruiken (waarschijnlijk omdat iemand anders dat deed, en ik het overnam).
 
Ik ben in een staat van bewustzijn^2. Kunnen denken over denken over denken.
 
Hoe weet men dat een dier zichzelf niet kan voorstellen in tijd en ruimte? Als zelfs eksters zelfbewustzijn hebben en dat in deze discussie wordt aangehaald lijkt het me belangrijk om de definities duidelijk te hanteren en deze goed te onderbouwen. Je kan imo niet zomaar begrippen als (zelf)bewustzijn hanteren op een manier waar ze eigenlijk lastig gebruikt kunnen worden. Als je er dan een etiket 'menselijk' op plakt zul je moeten aantonen dat er ook daadwerkelijk een verschil is, dat in deze ook nog eens de plausibiliteit van een leven na de dood vergroot. M.a.w. het zal best kunnen dat er een verschil bestaat tussen bijv. chimps en mensen dat maakt dat wij kunnen 'denken over denken' oid. Maar dat houdt in dat er een wetenschappelijke verklaring van een 'schuivende grens' is. We zijn immers door evolutie ontstaan, een bij uitstek organisch gebeuren. Dat er een flink gat in de vertakking van de evolutionaire lijnen zit, wil niet zeggen dat die niet ooit is opgevuld.

Het aanhangen van een andere mogelijkheid kan je volgens mij niet zomaar uit de lucht grijpen, 'omdat we zo weinig van de hersenen afweten'? IEDERE wetenschappelijke ontdekking van de afgelopen decennia wijst bijv. op een steeds onbetekender wordende 'vrije wil', en het 'menselijk bewustzijn' dat als een soort van 'verhaaltje na de tijd' op onze perceptie wordt geplakt. De paradigma verschuivingen zijn juist de organische kant op gegaan: de platte aarde is wat dit betreft te vergelijken met een (deels) niet-organisch onstaand bewustzijn. De bolle aarde is de volledig organisch functionerende cognitie in het brein. Denk ook aan dementie; hierin 'lost' een persoon volledig 'op' tot er niet meer dan een in een foetus houding opgerold lichaam in bed ligt, die een zuigreflex vertoont. Wat zou er dan na de dood verder leven?

Hoe het dus ook zij: onze hersenen zijn compleet verantwoordelijk voor onze cognitie, en genen verantwoordelijk voor het evolutionair ontstaan ervan. Aangezien deze hele rimbam na onze dood ophoudt (wat betreft ons lichaam) te functioneren is een 'leven na de dood' een onmogelijkheid. Het enige dat van jou na je dood verder kan gaan is ongeveer de helft van je genetische materiaal. Als je een vrouw bent iets meer dan als je man bent.

De activiteit van netwerken van neuronen vormt onze cognitie. Een van de meest opzienbarende zaken wat dat betreft vind ik het idee dat in de kleine hersenen een veelvoud van het aantal neuronen zit in vergelijking met de grote hersenen, waar echter onze cognitie (geheugen, taalvermogen etc) schuilt. Je hebt dus veel meer 'zenuwen nodig' om enigszins goed te bewegen dan om te denken: het zijn verbindingen tussen verschillende delen die zorgen voor onze wijdsheid aan cognitieve mogelijkheden. Biologische processen. Ziekelijke gedachte ergens, maar iets anders hoort in hetzelfde hokje als de leer der humoren van Hippocrates; een archaïsche overtuiging die is ingehaald door hedendaagse inzichten. Het is niet een kwestie van 'vooral' de hersenen, maar 'in het geheel' de hersenen. Het lichaam verteert na de dood en daarmee onze 'geest'. (een term die volgens mij in de prullenbak kan) Ik vraag me af waarom we daar nog zo ellenlang over kunnen doen.

Er is wel één mysterie die me intrigeert, en vermoedelijk heeft Joep het daar ook deels over, namelijk waarom ben je juist die ene uit miljarden. Waarom juist nu en waarom juist het bewustzijn over dit lichaam.

3,5 miljard jaar evolutie en afstamming van een berg opeengepakte genen die alleen vanuit 'hindsight' heel bijzonder lijkt? You're a genemachine. :)
 
Laatst bewerkt:
correctie: het geheel van de hersenen plus de rest van ons lichaam.
 
@BuilderB

Grappig hoe je in een verhaaltje spreekt over paradigmawisselingen en tegelijk stellingen doet alsof het onveranderlijke waarheden zijn.

Ook hoe je het 'menselijk bewustzijn' verwerpt als een soort betekenisloos overblijfsel uit een vroeger paradigma. Het feit dat jij de term zelf aanduidt als 'menselijk bewustzijn' ipv enkel 'bewustzijn' duidt de geladenheid met 'verouderde definities' van de term die jij hanteerd en verwerpt aan. De term zoals deze tegenwoordig gehanteerd wordt laat je erbij zitten en gaat verder over cognitie alsof de huidige functionalistische theorieën afdoende verklaring geven aan alle mentale fenomenen.
 
Terug
Naar boven