Het feit dat ik geen 9 tot 5 baan heb geeft op sommige momenten veel flexibiliteit en op andere momenten levert dat juist weer veel beperkingen op. Daarnaast onderschatte ik altijd de tijd en energie die het ouderschap vraagt, zeker als een kind een beperking/ontwikkelings-/gedragsstoornis heeft.
Langzaam aan beginnen we onze draai te vinden, maar het vergt heel wat gepuzzel wat betreft het aantal uren dat je wilt/kan/moet werken, je kan wel simpelweg minder willen gaan werken, maar je hebt ook een bepaald inkomen nodig. Kinderen kunnen natuurlijk veel naar de opvang, maar tijd met elkaar als gezin doorbrengen is ook noodzakelijk. Het voorbeeld van om 4:30 de wekker zetten en naar de gym gaat simpelweg niet voor iedereen, hier zit bijv een 24/7 gym in de buurt. en om 4:30 uit bed is wel erg vroeg als je oudste kind pas tegen 20:30 in slaap valt. Mijn vrouw heeft tijdelijk geprobeerd om 7:00 vlak bij haar werk te gaan sporten ipv om 7:00 te beginnen met werk, maar dat uurtje later beginnen met werken levert haar 45min extra reistijd op ivm file dus is ze of na het eten thuis (en ik ben ook al 1 of 2 dagen per week 's avonds aan het werk) of ze moet eerder stoppen de kinderen van de opvang halen en als ze op bed liggen nog even werken.
Maar alleen in problemen denken levert je niets op dus nu zet ze ca 2 x per week om 5:00 uur de wekker om te gaan hardlopen, dat betekent wel dat ze al om 21:00 aanstalte maakt om naar bed te gaan, als ik dan thuis ben spring ik vaak nog even een uurtje op de fiets. Wel is het dan altijd hopen dat de kinderen niet wakker worden als ik een uur later thuis kom en ga douchen of als zij vroeg de deur uitgaat, want daar word je zelf ook weer wakker van en slaaptekort heb je sowieso wel.
Lang verhaal kort als je echt wilt kan je overal wel een mouw aanpassen, een beetje sportief zijn en gezond eten moet altijd wel lukken. 5-6 keer per week minimaal een uur in de gym spenderen, (zo goed als) FT werken en je gezin een paar uur per dag zien is wat lastig.
