MuscleMeat

Wanneer gaan de sportscholen weer open?

Peiling Peiling Wanneer gaan de sportscholen weer open?


  • Totaal stemmers
    37
Daar heb je in principe gelijk in. Ik ben echter verrekte principieel (meer dan goed voor me is :p) en ik denk dat ik goede kans maak om mezelf echt 'op te offeren' voor de rest van de samenleving. Al moet ik toegeven dat ik merk dat deze samenleving mij steeds egoistischer maakt. Niet alleen vanwege corona hoor, maar vooral omdat mijn generatie de grootste klappen vangt. Vaak door toedoen van oudere generaties. Zo ben ik bijvoorbeeld mijn eigen pensioen bij elkaar aan het sparen, omdat ik onvoldoende vertrouwen heb dat er nog iets in de pot zit, als ik met pensioen mag. Maar goed, ik dwaal af.

Dit. Ik hoor sinds de dreiging van de tweede lockdown geregeld leeftijdsgenoten (25-35), die hun levenslust beginnen te verliezen. Een meisje verwoorde het laatst treffend, toen ik vroeg hoe het met haar ging: "Tja, ik werk... Verder mag ik niks, dus echt leuk is het leven op het moment niet". Ze gaf ook aan vaker en meer te drinken, bij gebrek aan andere activiteiten. Te bedenken dat dit geen hele goede bekende van me is en ze dit dus vrijwel direct al zo duidelijk aangeeft. Dan heb je het echt zwaar. Dat kan niet anders.

In de kranten lees je tegenwoordig zelfs over een toename van licht-depressieve klachten bij basisschoolkinderen (!). Dan heb je het als samenleving toch ook wel erg bont gemaakt.
100 jaar geleden was er nog kinderarbeid.
 
Dit. Ik hoor sinds de dreiging van de tweede lockdown geregeld leeftijdsgenoten (25-35), die hun levenslust beginnen te verliezen. Een meisje verwoorde het laatst treffend, toen ik vroeg hoe het met haar ging: "Tja, ik werk... Verder mag ik niks, dus echt leuk is het leven op het moment niet". Ze gaf ook aan vaker en meer te drinken, bij gebrek aan andere activiteiten. Te bedenken dat dit geen hele goede bekende van me is en ze dit dus vrijwel direct al zo duidelijk aangeeft. Dan heb je het echt zwaar. Dat kan niet anders.
Maat die problemen verdwijnen niet ineens als je een leeftijdscategorie omhoog gaat.
 
100 jaar geleden was er nog kinderarbeid.
En hoe beviel dat?
Maat die problemen verdwijnen niet ineens als je een leeftijdscategorie omhoog gaat.
Nee, maar als je 5-10+ jaar ouder bent, heb je doorgaans een fijner huis en een gezin. Dan is 24/7 thuis zitten veel beter te doen, dan wanneer je met twee huisgenoten een appartement moet delen. Vanwege je levensfase speelt je leven zich sowieso meer thuis af. Dat is wel echt heel anders.
 
Volgens mij maakt het niet uit in welke levensfase men zit.
Mijn bejaarde ouders balen ook als een stel verveelde tieners. Mijn moeder kan niet naar haar zwem groepje. Wandelclubje op de dinsdag gaat ook niet door. Van corona is ze ook al genezen. Die mensen willen ook weer een gewoon leven in plaats van deze, maatschappelijk ontwrichtende oplossingen.
 
Maar zouden ze zonder dat laatste niet alsnog voldoen aan de definitie van leven zoals hij die daar noemt? Of mag die definitie zo niet genoemd worden maar moet die altijd evolutie bevatten?
Het is geen kwestie van ``mogen``, op die manier redeneren de mensen die virussen niet-levend vinden. Leven wordt gekenmerkt door een aantal fundamentele eigenschappen die tot de ontwikkeling van de huidige diversiteit en, soms extreme, specialisatie hebben geleid - inclusief zogenaamde "arms races", bijvoorbeeld tussen prooien en predatoren.

Ondanks dat er na de Middeleeuwen, toen denken weer was toegestaan, mensen hebben geleefd die minstens even slim waren (o.a. Galilei, Newton, Leibniz), duurde het tot 1859 toen Darwin zijn evolutietheorie presenteerde, waarin genetische variatie en verschillend succes van die varianten om te overleven+voort te planten, werden geïdentificeerd als die fundamentele eigenschappen.
 
Maar hij noemde evolutie niet als positief criterium, alleen dat ze zich vermenigvuldigen konden.

Nee klopt, ik gaf slechts aan aan welke criteria ze niet voldoen binnen de klassieke definitie van "wanneer leeft iets".

edit: Inderdaad binnen de -ruimere- definitie van "wanneer leeft iets" behoort inderdaad ook genetische variatie en evolutie thuis.
Zonder dat zouden ook virussen niet (lang) kunnen bestaan, dat is zeker waar.
 
Laatst bewerkt:
Het is onzinnig om het leed van de een met het leed van de ander te vergelijken maar als ik zo om me heen kijk heb ik wel het idee dat pubers het meest last hebben van de beperkingen van de lockdown. Niet per se omdat zij harder getroffen worden dan anderen ofzo, maar omdat zij over t algemeen gewoon geen relativeringsvermogen hebben, vooral aan zichzelf denken (niet vervelend bedoeld), middenin een enorme fysieke en mentale verandering zitten en door de maatregelen niet echt kunnen loskomen van het gezin waar ze biologisch-evolutionair gezien juist van móéten loskomen. Voor jongere kinderen is de wereld nog kleiner en is er veel afhankelijkheid van die beperkte sociale omgeving (gezin, school) en degenen die de puberteit zijn ontstegen kunnen wat makkelijker relativeren en zijn minder egoïstisch.
Ik heb ook het idee dat de pubers van nu mogelijk de grootste psychische langetermijneffecten van dit alles zullen ondervinden.
 
Het is onzinnig om het leed van de een met het leed van de ander te vergelijken maar als ik zo om me heen kijk heb ik wel het idee dat pubers het meest last hebben van de beperkingen van de lockdown. Niet per se omdat zij harder getroffen worden dan anderen ofzo, maar omdat zij over t algemeen gewoon geen relativeringsvermogen hebben, vooral aan zichzelf denken (niet vervelend bedoeld), middenin een enorme fysieke en mentale verandering zitten en door de maatregelen niet echt kunnen loskomen van het gezin waar ze biologisch-evolutionair gezien juist van móéten loskomen. Voor jongere kinderen is de wereld nog kleiner en is er veel afhankelijkheid van die beperkte sociale omgeving (gezin, school) en degenen die de puberteit zijn ontstegen kunnen wat makkelijker relativeren en zijn minder egoïstisch.
Ik heb ook het idee dat de pubers van nu mogelijk de grootste psychische langetermijneffecten van dit alles zullen ondervinden.

Als ik om me heen kijk zit ik -net als jij neem ik aan- zeer dicht tegen deze groep aan, zowel privé als beroepsmatig.
Mijn constatering is dat het, gemiddeld bekeken, ronduit dramatisch gesteld is met deze leeftijdsgroep.
Ik heb nog nooit eerder zo'n grote groep pubers en adolescenten, zoveel mentale, emotionele en sociale problemen zien hebben.

Wat jij in mijn optiek zeer terecht stelt (o.a. onvoldoende relativerend vermogen), zorgt ervoor dat ze in een soort vacuum terecht zijn gekomen, waardoor hun ontwikkeling als "jong mens" ernstig stagneert.
Het soort volwassenheid dat nodig is om dit relativerend te doorbreken, komt op z'n vroegst pas tussen de 20-25 jaar oud en bij velen nog later.

Daarom maak ik me hier echt zorgen om. Ook hier blijf ik erbij dat de situatie en maatregelen veel meer schade veroorzaakt dan dat het voorkomt.
Menselijke gezondheid is en blijft veel meer dan slechts het voorkomen dat je ziek wordt van een virus.
 
Ik heb nog nooit eerder zo'n grote groep pubers en adolescenten, zoveel mentale, emotionele en sociale problemen zien hebben.
En als de 'pandemie' morgen voorbij zou zijn, dan blijft dat ze nog jaren kwellen.

Men heeft geen idee wat voor schade wordt toegebracht aan de maatschappij.
 
Terug
Naar boven