14.21 uur: De Amerikaanse economie blijft stevig jobs creëren. Dat leert althans het maandelijkse rapport van de loonstrookjesverwerker ADP. Die 'sneak preview' op het echt jobrapport, vrijdag, suggereert dat er in de privé-sector 230.000 banen bijkwamen in oktober.
Ing so far op 11,50.
---------- Toegevoegd om 14:05 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 14:02 ----------
10.20 uur: Uit de ochtendrapport van Nomura lezen we dat de Japanse centrale bank steeds gretiger aandelen inslaat. Vandaag kocht ze voor 38 miljard yen (265 miljoen euro) aandelen in. Om u een idee te geven: dat is bijna het equivalent van de totale dageiljkse handel op Euronext Brussel. De inkopen verlopen via 'trackers', beursgenoteerde beleggingsfondsen (ETF's) waarmee je in één muisklik een korf aandelen (in casu meestal de Nikkei400) inslaat. De voorbije aankoop verliepen 'maar' in schijfjes van 14,7 miljard yen ...
Lol btussel
---------- Toegevoegd om 14:06 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 14:05 ----------
08.07 uur: Voor ING
INGA 3,25%
is de financiële crisis voorbij. De Nederlandse financiëledienstenreus lost zijn laatste stukje staatssteun af:
http://m.telegraaf.nl/dft/nieuws_dft/article/23289200/ing-lost-laatste-deel-staatssteun-af
---------- Toegevoegd om 21:48 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 14:06 ----------
Luxemburg onder vuur door massale lek van belastingdeals
Pepsi, IKEA, FedEx en 340 andere internationale bedrijven hebben vertrouwelijke belastingakkoorden gesloten in Luxemburg, waardoor ze hun wereldwijde belastingbijdragen fors reduceren. Nochtans zijn de meeste bedrijven amper aanwezig in het kleine Groothertogdom. Dat blijkt uit een massale datalek, getiteld 'Luxembourg Leaks'.
Zeker 343 bedrijven hebben honderden miljarden dollar door Luxemburg gekanaliseerd en zo miljarden euro's belastingen bespaard. Dat blijkt uit een onderzoek van bijna 28.000 pagina's vertrouwelijke documenten door het International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ) en een team van 78 journalisten uit 26 landen, onder wie Lars Bové van De Tijd die ook lid is van het ICIJ.
Grote bedrijven kunnen flink wat belastingen besparen door hun winsten vanuit landen met een hoger belastingtarief - waar ze hun hoofdkwartier hebben en veel zaken doen - te verschuiven naar Luxemburg, met zijn lagere belastingen. In sommige gevallen, zo blijkt uit de gelekte documenten, hebben bedrijven kunnen profiteren van belastingvoeten van minder dan 1 procent op de inkomsten die ze naar Luxemburg verhuisden.
De 28.000 gelekte documenten gaan over 548 individuele belastingakkoorden die Luxemburg toekende aan bedrijven die uit waren op een gunstige belastingbehandeling.
De Europese Unie en Luxemburg hebben maandenlang getwist over de weerzin van Luxemburg om informatie over zijn belastingakkoorden ('rulings') te bezorgen aan de Europese Unie. Die onderzoekt of de belastingdeals die Luxemburg met Amazon en Fiat Finance afsloot een inbreuk zijn op Europese wetgeving. Luxemburgse functionarissen hebben weliswaar een deel informatie aan de EU bezorgd maar weigerden volgens Europese ambtenaren om een grotere reeks documenten met betrekking tot de belastingafspraken vrij te geven.
Vandaag maken het ICIJ en zijn mediapartners op
www.icij.org een grote hoeveelheid belastingdeals publiek die Luxemburg tussen 2002 en 2010 heeft afgesloten. Het is niet duidelijk of zich tussen die set ook documenten bevinden die de EU-onderzoekers in handen willen krijgen. In elk geval gaat het om het type documenten die de kern uitmaken van het EU-onderzoek naar de Luxemburgse belastingafspraken met bedrijven.
De gelekte documenten die het ICIJ onderzocht, omvatten belastingafspraken die PricewaterhouseCoopers (PwC), een van 's werelds grootste accountingbedrijven, heeft onderhandeld namens honderden bedrijfsklanten. Opdat de bedrijven een aanspraak zouden kunnen maken op belastingvermindering, hielpen belastingadviseurs van PwC - zo blijkt uit de documenten - met financiële operaties, waaronder leningen tussen zusterbedrijven en andere stappen om winsten van het ene deel van een bedrijf over te brengen naar het andere, om op die manier het belastbaar inkomen te verminderen of tot nul te herleiden.
PwC benadrukt in een reactie dat er 'niets illegaals, onethisch of ongehoord' is aan de gesloten deals. 'PwC heeft een wereldwijde gedragscode voor belastingen. Die geldt voor al zijn dochterbedrijven en legt de strikte naleving van internationale en nationale belastingregels op. Maar alle EU-lidstaten, waaronder Luxemburg, bieden verschillende soorten belastingstimuli aan, in overeenstemming met hun recht op fiscale soevereiniteit.'
De blootgelegde constructies lijken inderdaad niet illegaal, maar roepen vragen op. De documenten tonen bijvoorbeeld dat het Amerikaanse bedrijf FedEx Corp., met thuisbasis in Memphis, twee Luxemburgse filialen opzette om de inkomsten van zijn Mexicaanse, Franse en Braziliaanse operaties te verschuiven naar FedEx-filialen in Hongkong. De winsten gingen grotendeels van Mexico naar Luxemburg als belastingvrije dividenden. Luxemburg hief slechts belasting op een kwart van 1 procent van FedEx' niet-dividend-inkomen dat door deze regeling vloeide. Daardoor kon de overblijvende 99,75 procent belastingvrij blijven.
'Een Luxemburgse structuur is een manier om het inkomen te verwijderen van welk land het ook afkomstig is', zegt Stephen Shay, professor internationale fiscaliteit aan de Harvard Law School en voormalig belastingambtenaar bij het Amerikaanse Treasury Department. Het Groothertogdom combineert volgens Shay 'enorme flexibiliteit om belastingverminderings-schema's op te zetten, met bindende belastingafspraken die uniek zijn. Het is zoals een magisch sprookjesland.'
FedEx gaf geen commentaar op de details van zijn Luxemburgse belastingafspraken. Andere bedrijven die in Luxemburg aankloppen voor belastingafspraken zijn actief in private equity (privaat vermogen; beleggingen in niet-beursgenoteerde ondernemingen), vastgoed, productie, de farmaceutische sector en andere industrieën, zo blijkt uit de gelekte documenten.
Enkele voorbeelden zijn Accenture, Abbott Laboratories, American International Group (AIG), Amazon, Blackstone, Deutsche Bank, het Coach-handtassenimperium, H.J. Heinz, JP Morgan Chase, Burberry, Procter & Gamble, de Carlyle Group en de Abu Dhabi Investment Authority.
Luxemburgse functionarissen stellen dat er niets verkeerd is met het systeem van individuele belastingakkoorden in het Groothertogdom.
'In geen geval gaat het om sweetheart deals (voorkeursbehandelingen, red.)', zegt Nicolas Mackel in een interview met het ICIJ. Mackel is topman van Luxembourg for Finance, een quasi-gouvernementeel agentschap. 'Het Luxemburgse belastingsysteem is competitief – er is niets onfairs of onethisch aan', zegt Mackel. 'Als bedrijven erin slagen hun belastingen tot een laag bedrag te reduceren, dan is dat niet het probleem van één belastingsysteem maar van de interactie van vele belastingsystemen.'
Minder dan één procent
Het vrijgeven van de gelekte documenten komt op een gevoelig moment voor Luxemburg, een land met minder dan 550.000 inwoners. Net nu de EU een onderzoek voert naar Luxemburgse belastingafspraken, vat voormalig Luxemburgs premier Jean-Claude Juncker zijn eerste week aan als voorzitter van de Europese Commissie, een van de machtigste functies in de EU.
Juncker, die aan het hoofd stond van Luxemburg in de periode dat heel wat fiscale voordelen in het leven werden geroepen, heeft beloofd vanuit zijn nieuwe post belastingontwijking hard aan te pakken. Tegelijk zei Juncker dat hij gelooft dat het Luxemburgse belastingregime in 'volledige overeenstemming' is met de Europese regelgeving. Onder het Luxemburgse systeem kunnen grote belastingadvieskantoren voorstellen doen om bedrijfsstructuren en –transacties te mogen opzetten en zo belastingverminderingen te bekomen, en vervolgens de geschreven bevestiging krijgen dat hun plan gunstig onthaald zal worden door het Luxemburgse ministerie van Financiën.
'Het is alsof je je belastingplan aan de overheid voorlegt en op voorhand een zegen krijgt', zegt Richard Pomp, professor fiscaliteit aan het rechtendepartement van de Universiteit van Connecticut. 'En de meesten krijgen een zegen. Luxemburg heeft een zeer gebruiksvriendelijk belastingdepartement.'
De individuele belastingakkoorden of 'rulings' zijn legaal in Luxemburg, maar zouden buiten het Groothertogdom juridisch aangevallen kunnen worden, als belastingfunctionarissen in andere landen ze zouden beschouwen als regelingen die over de schreef gaan.
Het Luxemburgse ministerie van Financiën liet in een verklaring weten dat 'voorafgaande belastingbeslissingen een courante praktijk zijn in veel EU-lidstaten, zoals Duitsland, Frankrijk Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Luxemburg', en dat ze niet conflicteren met de Europese regelgeving zolang 'alle belastingbetalers in een gelijkaardige situatie op dezelfde manier behandeld worden'.
Volgens het advieskantoor PwC, waarbij de belastingakkoorden zijn gelekt, is de ICIJ-berichtgeving gebaseerd op 'verouderde' en 'gestolen' informatie, en is de 'diefstal in handen van de relevante autoriteiten'. PwC liet weten dat het belastingadvies en –assistentie geeft 'in overeenstemming met de geldende lokale, Europese en internationale belastingwetten en -overeenkomsten, en wordt gedreven door een gedragscode, de PwC Global Tax Code of Conduct'.
Het ICIJ en zijn mediapartners raadpleegden jaarrekeningen van bedrijven, formulieren die bedrijven invullen voor de overheid en gerechtelijke documenten om de gelekte belastingakkoorden in hun context te plaatsen. Onder meer The Guardian, Süddeutsche Zeitung en NDR in Duitsland, de Canadian Broadcasting Corporation, Le Monde, de Japanse krant Asahi Shimbun, Politiken uit Denemarken, de Braziliaanse krant Folha de S. Paulo, MO*, Le Soir, De Tijd en andere media werkten mee aan het onderzoek, dat zes maanden in beslag nam.
In de gelekte documenten duiken Amerikaanse en Britse bedrijven vaker op dan bedrijven uit eender welk ander land – gevolgd door bedrijven uit Duitsland, Nederland en Zwitserland. Het gros van de belastingafspraken uit de stapel documenten is goedgekeurd tussen 2008 en 2010. Over een aantal gelekte belastingakkoorden werd voor het eerst gerapporteerd in 2012, door France 2-journalist Edouard Perrin en door de BBC. De meeste PwC-documenten zijn echter nooit eerder geanalyseerd door journalisten.
Experts die in opdracht van het ICIJ de bestanden geanalyseerd hebben, stellen dat de documenten duidelijk maken dat de bedrijven in Luxemburg agressieve strategieën voor belastingvermindering opzetten, door Luxemburg te gebruiken in combinatie met andere belastingparadijzen zoals Gibraltar, (de Amerikaanse staat) Delaware en Ierland.
Behalve de belastingakkoorden met Belgische bedrijven en zakenfamilies, die De Tijd en twee andere Belgische journalisten die lid zijn van het ICIJ onderzochten, zijn ook in de rest van de wereld opmerkelijke belastingakkoorden onderzocht:
De Pepsi Bottling Group Inc., een unit van PepsiCo gevestigd in New York, gebruikte dochterondernemingen in Luxemburg om een serie leningen te regelen tussen zusterbedrijven, waardoor het drankenbedrijf zijn belastingtarief kon reduceren verschuldigd op de aankoop van een controlerend belang in JSC Lebedyansky, de grootste sappenproducent van Rusland. Die aankoop was 1,4 miljard dollar waard. Minstens 750 miljoen dollar van het bedrag waarvan sprake in de Russische deal passeerde door de Luxemburgse dochteronderneming Tanglewood, alvorens aan te komen bij een Pepsi-dochterbedrijf in Bermuda. Luxemburg functioneerde als een kanaal voor belastingvermindering toen de winsten van Rusland naar Bermuda gingen.
Coach Inc., gevestigd in New York, riep twee Luxemburgse entiteiten in het leven om 250 miljoen euro Hongkongse inkomsten te verhuizen in 2011 – een bedrag waarvan het verwachtte dat het tegen 2013 tot 1 miljard euro zou oplopen. Een Luxemburgse entiteit functioneerde als interne bank, waardoor heel wat van de inkomsten die de luxegoederenproducent in Azië genereerde langs een serie buitenlandse entiteiten konden passeren, in de vorm van interestbetalingen op geld dat het bedrijf aan zichzelf uitleende. Luxemburgse documenten tonen dat het bedrijf in 2012 een kwart miljoen euro belastingen betaalde, op 36,7 miljoen euro inkomsten die in Luxemburg binnenkwamen. Omgerekend is dat flink minder dan 1 procent.
IKEA gebruikte Luxemburg als onderdeel van een belastingbesparingsstrategie die bijna zo ingewikkeld is als zijn zelf-te-monteren meubels. De meubelketen opereert via twee onafhankelijke groepen van bedrijven: IKEA Group, die het gros van de 364 iconische IKEA-winkels controleert, en Inter IKEA Group, die de franchise controleert. De structuur van Inter IKEA omvat een Luxemburgs holdingbedrijf, een Luxemburgs financieringsbedrijf, een stichting in Liechtenstein en een Zwitserse financieringspoot. Gelekte documenten tonen dat de activiteiten van IKEA in Luxemburg het Zwitserse dochterbedrijf in 2009 hebben geopend om een deel van zijn financieringsoperaties uit te besteden naar nog een andere jurisdictie met lage belastingtarieven, waardoor het bedrijf zowel in Luxemburg als in Zwitserland belastingen kon besparen.
Zelfs de Canadese regering verkreeg een belastingdeal in Luxemburg. In 2008 kocht het Public Sector Pension Investment Board vastgoed in Berlijn. Die raad beheert de pensioenen van alle Canadese federale ambtenaren, waaronder ook de Royal Canadian Mounted Police. De pensioenraad richtte in Luxemburg bedrijven op die hem hielpen Duitse belastingen op grondtransacties te omzeilen. Een complexe structuur van interne leningen liet de raad toe in Luxemburg minimaal belastingen te betalen op inkomsten uit het Duitse vastgoed. De investeringsraad heeft een kantoor in Luxemburg – een plaats waar kantoren te huur zijn per maand en waar twee medewerkers meer dan 600 miljoen dollar aan Europese investeringen in de gaten houden.
De Canadese pensioenraad en Inter IKEA lieten beide weten dat hun belastingplanning in overeenstemming is met alle wetten en regels. Het Canadese fonds argumenteert dat aangezien het in Canada vrijgesteld is van belastingen, het uiteindelijk 'geen belastingvoordeel' genoot door de investeringen via Luxemburg te laten verlopen. Inter IKEA stelde dat zijn totale effectieve bedrijfsbelastingtarief momenteel rond 14 procent schommelt. Pepsi en Coach gaven geen commentaar over de Luxemburgse belastingafspraken.
'Dit is echt de eerste keer dat we een blik krijgen in de werking van Luxemburg als belastingparadijs', zegt Richard Brooks, een voormalige Britse belastinginspecteur en auteur van het boek The Great Tax Robbery. Brooks werd ingehuurd door het ICIJ om een aantal van de gelekte documenten te helpen analyseren. 'De landen (...) die geld verliezen, weten het niet. Ze weten helemaal niet hoe het werkt.'
Vergulde pracht
Vorige maand, in de vergulde pracht van de Metropolitan Club in New York, probeerde de Luxemburgse minister van Financiën Pierre Gramegna het Wall Street-publiek het hof te maken met premier cru wijn en enige vrolijkheid. Hij vertelde de verzamelde financiers dat hij de mythe wilde ontkrachten dat zijn kleine land een belastingparadijs zou zijn. 'Luxemburg is géén offshore-plek. Dat zeg ik luid en duidelijk.'
Daarop volgde een stevig lachsalvo.
Aan de vooravond van een onderzoek door de Europese Commissie over de belastingpraktijken van Luxemburg, blijven Luxemburgse beleidsmakers steigeren als hun land als een belastingparadijs wordt bestempeld . Als een van de stichtende landen van de Europese Unie zet Luxemburg liever in de verf dat de Luxemburgers meertalig zijn en dat hun land een 'business-vriendelijke' en stabiele regering heeft. Maar als Luxemburg ooit een land was bedreven in staalmakerij en fabricage, is het nu al langer omgevormd tot een financieel centrum dat wedijvert met Londen, New York en Hongkong. De banken en andere financiële instellingen in Luxemburg beheren bijna 3 biljoen euro en maken van het land het op een na grootste investeringscentrum ter wereld. Alleen de Verenigde Staten doen beter.
Meer dan 170 van 's werelds 500 grootste bedrijven hebben een Luxemburgse tak, berekende de non-profitorganisatie Citizens for Tax Justice. 95 miljard dollar van de winsten die Amerikaanse bedrijven in het buitenland in 2012 maakten, passeerden via Luxemburg. En op die winsten hebben de bedrijven 1,04 miljard dollar belastingen betaald aan Luxemburg of een magere 1,1 procent.
Andere belastingparadijzen zoals Ierland pakken uit met ultralage vennootschapsbelastingtarieven van 12,5 procent. Maar Luxemburg behoudt een vast tarief van 29 procent. Alleen tonen de gelekte documenten nu aan dat het Groothertogdom in belastingakkoorden met de bedrijven groen licht geeft om de belastbare inkomsten te reduceren tot bijna nul. In de praktijk verwatert de belasting die de bedrijven dan betalen in Luxemburg zo gemakkelijk tot onder 10 procent.
Nog geen 30 procent van de gelekte belastingakkoorden bevat een precies bedrag dat de betrokken bedrijven via Luxemburg willen laten stromen. Het totaalbedrag van de belastingdeals die wel concrete cijfers bevatten, schommelt rond 172 miljard euro tussen 2002 en 2010. Mochten we voor alle belastingakkoorden precieze bedragen hebben, dan gaat het waarschijnlijk om verschillende honderden miljarden euro's. En als we behalve de belastingdeals die PwC voor zijn klanten verkreeg ook nog die van andere grote advieskantoren zouden krijgen, zou het totale bedrag van alle belastingakkoorden in Luxemburg dus nog groter zijn.
De brieven die het advieskantoor PwC verstuurde voor zijn klanten om een belastingakkoord te kunnen sluiten met de Luxemburgse fiscus zijn doorgaans 20 tot 100 pagina's lang. Ze geven details over financiële strategieën en concluderen dan welke belastingvoordelen ze verwachten voor hun klanten. Zo suggereren ze dat dividenden die hun klant in Luxemburg zal krijgen, zouden worden bestempeld als belastingvrijen intresten.
In de gelekte documenten lezen we ook dat alles is besproken in privémeetings tussen de adviseurs en Luxemburgse belastingambtenaren. Als de adviseurs dan het finale voorstel op papier zetten, werd dat doorgaans nog dezelfde dag goedgekeurd door de fiscus.
De voorgelegde constructies met bedrijven zijn doorgaans zo complex dat de adviseurs er schema's bij stoppen met 'vooraf'- en 'achteraf'-constructies. Om duidelijk te maken hoe kapitalen kronkelen van dochterbedrijf naar dochterbedrijf en door verschillende landen en belastingparadijzen. Zo tonen de gelekte documenten hoe Luxemburg in 2009 een belastingakkoord sloot met het Amerikaanse farmabedrijf Abbott Laboratories over een constructie die 79 stappen bevatte, onder andere met bedrijven in Cyprus en Gibraltar. De totale investering die daarmee gemoeid was, bedroeg ruim 40 miljard euro. Bij Abbott wilde niemand commentaar geven.
In een presentatie uit 2009 zette PwC zelf in de verf dat Luxemburg een land is met een 'flexibele en gastvrije overheid' die 'gemakkelijk contacteerbaar' is en 'bereid is tot dialoog en een snel beslissingsproces'.
Het gros van de gelekte belastingakkoorden werd ondertekend door één Luxemburgse belastingambtenaar, Marius Kohl, die nu met pensioen is. Hij stond bekend als 'Monsieur Ruling' en werd ook wel eens omschreven als 'de bewaker van de enige poort die naar het belastingparadijs Luxemburg leidde'. Hij stond aan het hoofd van de Luxemburgse belastingdienst 'Sociétés 6'. In die functie behandelde Kohl duizenden belastingakkoorden en keurde hij er tot 39 per dag goed. Sinds Kohl vorig jaar met pensioen is gegaan, kan de wachttijd voor een belastingakkoord in Luxemburg oplopen tot zes maanden. Toen een reporter van het ICIJ naar Kohls privéwoning belde, antwoordde een vrouw dat hij niet wilde reageren. In een recent interview met The Wall Street Journal gaf Kohl toe dat 'zijn werk zeker ten goede is gekomen van Luxemburg, maar misschien niet van de reputatie van het land'. Toen Kohl de vraag kreeg of de prijzen die Luxemburgse bedrijven aanrekenden aan zusterbedrijven elders in wereld voor het gebruik van intellectuele eigendomsrechten en ander diensten, wel accuraat waren, likte de man zijn duim en hield hem in de lucht. 'Er was geen manier om dat te controleren'.
Financiële macht
De Luxemburgse economie geniet van een groeiend aantal advocaten, boekhouders en financiers die ingehuurd worden om met de belastingambtenaren te praten. PwC stelde dat het in Luxemburg meer dan 2.300 medewerkers telt en dat er dit jaar nog 600 zouden bij komen.
De bedrijvenparken en kantoorgebouwen blijven groeien in het Groothertogdom. Bouwkranen kleuren de horizon. Het Internationaal Monetair Ffonds berekende ook dat Luxemburg per inwoner de grootste economische output ter wereld heeft. Met 112.473 dollar per persoon in 2013, of meer dan dubbel zoveel als in de Verenigde Staten (53.001 dollar), Frankrijk (44.099 dollar) en het Verenigd Koninkrijk (39.372 dollar).
'Luxemburg is geen land dat mensen meteen met een belastingparadijs associëren', stelt Mackel, de topman van Luxembourg for Finance. 'We maken staal en auto-onderdelen en we hebben een logistieke industrie. Ons financieel centrum is divers met fondsen, verzekeringen, bedrijvenfinanciering en Europa's heersende beurs. Luxemburg is meer dan die ene kwestie die men van het land wil maken.'
Niettemin heeft Luxemburg nog altijd verschillende manieren om belastingen te verlagen die je elders amper vindt. Zo is er een ruime wetgeving die toestaat dat 80 procent van de inkomsten uit intellectuele eigendomsrechten belastingvrij mag blijven, zowel voor softwarecopyrights, patenten en handelsmerken.
Bedrijven die een voet aan de grond hebben in Luxemburg kunnen ook gebruik maken van 'hybride' financiële instrumenten om geld te verschuiven over de wereld en zo de belastingregels van het ene land uit te spelen tegen dat van een ander. Dat kan gaan over een lening tussen bedrijven van dezelfde groep waardoor winsten in het ene land kunnen bestempeld worden als belastingvrije kapitalen en tegelijk als een schuld in Luxemburg, waar hetzelfde geld dan weer kan worden gebruikt om belastingen te drukken. De Europese Unie heeft onlangs nog komaf gemaakt van hybride leningen die misbruik maken van de mismatches tussen belastingregimes in verschillende landen. Luxemburg en de andere EU-lidstaten krijgen nog tot eind volgend jaar de tijd om die nieuwe regel om te zetten in wetgeving.
Maar net als in tal van andere belastingparadijzen kan het kantoor van een bedrijf in Luxemburg zich beperken tot een postbus. Kantoorgebouwen over heel het land zijn volgeplakt met de naamplaatjes van bedrijven terwijl er weinig meer te vinden is dan dat naamplaatje. Andere bedrijven hebben wel kantoorruimte gehuurd, maar blijken daar geen personeelsleden te hebben, zeker niet zichtbaar. In één gebouw, aan de Rue Guillaume Kroll 5, hebben meer dan 1.600 bedrijven hun adres. Aan de Avenue Charles de Gaulle 2, herbergt zo'n 1.450 bedrijven. Terwijl een gebouw aan de Avenue J.F. Kennedy 46A het thuisadres is van minstens 1.300 bedrijven. Zo blijkt uit een analyse van het bedrijvenregister van Luxemburg door het ICIJ.
En die postbussen kunnen bergen geld verbergen. Vanuit de Verenigde Staten alleen al is vorig jaar voor 416 miljard dollar rechtstreeks geïnvesteerd in Luxemburg. Het merendeel, 343 miljard dollar, ging naar typische holdings die dus vooral participaties in andere bedrijven beheren, eerder dan jobs creëren. Zeker als je weet dat slechts 1 procent van de buitenlandse werknemers van Amerikaanse bedrijven in Luxemburg te vinden zijn. In 2011 zijn er wel nieuwe regels gekomen in Luxemburg dat Luxemburgse bedrijven die fungeren als interne banken van bedrijvengroepen toch een meerderheid van hun beheerders en bestuursleden in het Groothertogdom moeten stationeren. Maar hoe die regels worden afgedwongen in de praktijk en hoe postbusadressen worden aangepakt, wilde de Luxemburgse overheidsdienst Financiën niet vertellen aan het ICIJ.
EU-onderzoek
Bij de Europese instellingen in Brussel kunnen de fiscale frivoliteiten in Luxemburg op weinig bijval rekenen. De Europese Commissie onderzoekt of de Luxemburgse belastingakkoorden met de topbedrijven Fiat Finance en Amazon wijzen op illegale staatssteun. Want als één bedrijf belastingvoordelen krijgt, moet een ander bedrijven dat ook kunnen krijgen.
'In deze tijden van krappe overheidsbudgetten is het juist zo belangrijk dat grote multinationale bedrijven een eerlijke belasting betalen', zei Joaquín Almunia, de vorige Europese commissaris voor Concurrentie nog eerder dit jaar toen hij de onderzoeken aankondigde naar belastingakkoorden ('rulings') in Ierland, Nederland en Luxemburg.
Reuters berichtte in 2012 al dat de akkoorden die Amazon sloot met de Luxemburgse fiscus er voor zorgden dat het bedrijf tussen 2007 en 2011 buiten de VS een gemiddeld belastingpercentage van slechts 5,3 procent moest betalen. Terwijl Amazon in 2013 nog 20 miljard dollar winst haalde uit al zijn Europese activiteiten, die bijna volledig via Luxemburg worden gekanaliseerd.
Het onderzoek van de Europese Commissie focust op een van de belangrijkste bedrijven van Amazon in Luxemburg: Amazon EU S.à.r.l., dat diensten verleent aan de Europese klanten van Amazon. En volgens de Commissie maakt een genereus belastingakkoord uit 2003 met de Luxemburgse fiscus mogelijk dat miljoenen euro's aan fiscaal aftrekbare royalty's elk jaar vloeien naar nog een ander Luxemburgs bedrijf van Amazon. Met als resultaat dat Amazon amper belastingen betaalt op zijn verkoopcijfers in Europa.
De gelekte documenten in Luxembourg Leaks tonen aan dat in 2009 Amazon EU S.à.r.l. meer dan 519 miljoen euro aan royalty's betaalde terwijl het andere Luxemburgse bedrijf (Amazon Europe Holding Technologies SCS) datzelfde bedrag ontving dankzij 'akkoorden met verbonden bedrijven'. Dankzij deze en andere belastingaftrekken afficheerde Amazon EU S.à.r.l. een belastbare winst van slechts 14,8 miljoen euro en betaalde het 4,1 miljoen euro belastingen in Luxemburg. Ook Amazon wilde niet reageren op de vaststellingen van het ICIJ.
Terwijl de Europese Commissie doorzet met haar onderzoeken heeft de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) nieuwe regels voorgesteld zodat multinationale bedrijven niet langer kunnen profiteren van veelgebruikte praktijken om winsten te verschuiven naar belastingparadijzen. Al is het nog onzeker en een werk van jaren om die nieuwe regels om te zetten in werkelijkheid.
De Luxemburgse minister van Financiën Pierre Gramegna heeft in een interview met het ICIJ gezegd dat 'de Europese Commissie wel kan toezien op staatssteun en eerlijke concurrentie'. 'Maar we hebben de Commissie ook gezegd dat alles wat we gedaan hebben in overeenstemming is met de algemene beginselen in de Europese Unie en de OESO.'
Een bijkomend politiek probleem is dat Jean-Claude Juncker sinds deze week aan het hoofd staat van de Europese Commissie. Terwijl hij als Luxemburgs eerste minister verantwoordelijk was voor onder andere de wet die inkomsten uit allerlei intellectuele eigendomsrechten voor 80 procent vrijstelt van belastingen. In juli verklaarde Juncker nog tijdens een speech in Brussel dat hij belastingontwijking zou bestrijden. 'We zullen proberen wat moraliteit en ethiek te introduceren in het Europese belastinglandschap.' Maar onlangs verklaarde hij ook nog op de Duitse televisie: 'Niemand heeft me ooit staalhard kunnen overtuigen dat Luxemburg een belastingparadijs is. Luxemburg past belastingregels toe die volledig overeenstemmen met de Europese regels.'
En tijdens een persconferentie twee weken geleden beloofde Juncker nog dat hij niet zal proberen de onderzoeken naar Luxemburg te beïnvloeden. 'Ik zal mijn positie niet misbruiken om Europese commissarissen onder druk te zetten andere beslissingen te nemen tegenover Luxemburg.'
Experts betwijfelen dat Luxemburg zijn flexibele belastingregime zonder slag of stoot zal opgeven. Belastinginspecteurs in België en andere landen maken zich geen illusies dat grote bedrijven manieren zullen blijven vinden om te profiteren van belastingakkoorden in Luxemburg en in andere belastingparadijzen. Terwijl kleinere bedrijven en gemiddelde belastingbetalers zich moeten neerleggen bij de verschuldigde belastingtarieven. En de beleidsmakers en belastingcontroleurs altijd een stapje achterop hinken.
Illerminati uitgedoekt
---------- Toegevoegd om 22:47 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 21:48 ----------
Als ik een voorspelling moet doen. Denk dat we het eerste half jaar 2014 de eerste grote klappen zullen voelen. En als ik die vergelijking met 1929 mag geloven, deze maand al.
Waar is de crash, bass d?