niet mee eens, en ik zal je uitleggen waarom:
objectiviteit heeft geen begin en geen einde, alleen al omdat onze universum ooit ontstaan is, maakt het niet objectief
Ik gebruik terug mijn definitie hier: objectief is onafhankelijk van een geest. Een tijdsbepaling of causatie is hier nvt, zolang die niet door een geest is bepaald natuurlijk.
Ik heb de laatste 3 dagen hard moeten werken, moet alles eens teruglezen wat er ondertussen allemaal gezegd is

---------- Toegevoegd om 09:59 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 09:48 ----------
Leven is een illusie geef je gelijk.
Het is eigenlijk leegte. Alles verveelt na een tijdje en is tijdelijk.
Het enige wat mij (en ik denk de rest van de mens) echt gelukkig kan maken is het geen dat niet tijdleijk is en niet leeg is, namelijk het spirituele (religie, goede daden, gevoel) en niet het materiële (atheisme, spullen, intellect).
Life is just a test.
Al die zaken zijn materialistisch volgens alle bewijs. Meeste mensen snappen geen fl**ker van wat filosofisch materialisme is, zelfs veel filosofen niet.
Heb laatst een lezing van Vermeersch gehad en ging hier deels over, maar hier gaat hij er nog sterker op in. Hij is net als mij, en de meeste filosofische atheisten, een naturalist ipv materialist.
[Link niet meer beschikbaar]
Grote probleem substance dualism: het staat nog net op het zelfde punt als het stond bij Descartes, en een pak zwakker gezien de staat van de huidige wetenschap, laat staan binnen 10 jaar gezien hoe neurowetenschap per jaar flinke stappen maakt.
---------- Toegevoegd om 12:23 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 09:59 ----------
Nee, een directe terugkoppeling is mij te veel hocus pocus.
Alles heeft effect op elkaar, actie=reactie.
Maar niet zoals ik laatst 1 banaan weggaf en er 2 terugkreeg, dat is karma met een korreltje zout.
Dat is wat ik bedoel met boemerangeffect. Ik bedoel dat niet puur letterlijk.
Do good -> get good
Do bad -> get bad
Een linear verband dus.
Dat is lang niet zoals karma is bekend in het Buddhisme, die verband houdt met hoe het Nirvana bereiken, en een slecht afkooksel van het Hinduistische concept, wat veel complexer is.
Het is letterlijk een toepassing van de just world fallacy(die je ook soms terugziet in Klassieke filosofie, maar de Gulden Regel is wel zo slim om van de "ought" geen "is" te maken), en wordt dan versterkt door selectief causatie te gaan zoeken voor goede en slechte dingen, zonder te bewijzen/staven dat er ook maar een verband bestaat.
Soms zijn er echt verbanden, maar die moet je niet gaan zoeken in de "spirituele" maar in de sociale context. Als je steeds random mensen aanvalt/pest, is het pure probabiliteit dat je ommenduur wel eens tegen de verkeerde aanloopt, die je zelf een pak voor je broek geeft of je neersteekt/schiet. Het is ook hier waar waarschijnlijk de oorsprong van deze bias moet gezocht worden, want vrijwel iedereen vind het moreel gejustifieerd als een pester meer terugkrijgt dan waarvoor hij soliciteerde.
En als dit dan niet kan(zoals bvb bij gruwelijke veldheren die heel hun leven nooit retributie hebben gehad), raakt men gefrustreert, en doet men beroep op "kosmische rechtvaardigheid" als heaven/hell.