Zie jij ook de werkloze die nog steeds geen baan heeft?
log chrisk
- Topic starter chrisk
- Startdatum
- Recente activiteit Recente activiteit:
- Reacties 3.805
- Weergaven 150.924
- Volgers 56
-
- Tags
- log
MPVA80
Dutch Bodybuilder
- Lid sinds
- 6 aug 2018
- Berichten
- 258
- Waardering
- 377
- Lengte
- 1m83
- Massa
- 83kg
- Vetpercentage
- 10%
Omdat ik mij afvraag hoe het is gegaan en daarbij uit ervaring en impressies weet hoe het kan zijn. Daarmee kan ik enkel een voorbeeld schetsen en vragen of dat zo is, omdat ik de volledige uitleg nog niet heb gehad. Moet je ook eens proberen, vragen naar wat je nog niet weet, in plaats van "ik hoef het niet te lezen om te weten."
Klinkt als veel goed bespreken prima, dat kan ook weer veel overhead zijn maar ok. Ik ken het hele scrummen overigens hoor, heel lang geleden eens nauw samengewerkt met een scrum master om dat op het werk op te zetten. Ken ook alle ins and outs en bedenkingen ervan wat er teveel aan toegepast kan worden, wanneer wel wanneer niet etc etc.
Dat ze er zelf mee kwamen primaVerbaast mij eerlijk gezegd echt.
Wat was dat met die frustraties over hoe programmeurs reageerden op zaken? Dat klinkt niet zo prettig, waren ze dan wel echt vrij om het anders te willen? Weer, ik weet het hele verhaal niet, maar samen kijken naar hoe het anders kan kan betekenen dat ze niet hun zin kregen of toch wel. Of was het op een prettige manier? Ik ben benieuwd wat die frustraties waren en hoe dat dan ging. Ik hoop niet zoals jij hier [tegen mij bijvoorbeeld] doet.
Laat ik even op het dikgedrukte reageren. Ik ben geen harteloze, meedogenloze kl***zak, Chrisk. Echt niet. Als ik dit lees:
Dan gaat mijn hart naar je uit en dat meen ik oprecht. Ik zie dan een prima kerel voor me, die weg aan het kwijnen is op een zolderkamertje bij zijn ouders en ik vind dat ontzettend verdrietig. Tegelijkertijd maakt het me ook ontzettend boos. Verdomme denk ik dan, je heb nog alle mogelijkheden om er iets van te maken! Je hebt (volgens mij) geen schulden, geen relatie en geen kinderen. Je zit dus nergens aan vast, "the world is your oyster!" Fuckng go out there and make life your b*ch!!Nou dat is juist een hele goede vraag.
Veel zie ik niet zitten nee. Hetgeen wat ik wel zie zitten is vrijwel onmogelijk bereikbaar. En wat ik wel zou zien zitten staat dus haaks op de hele dag op locatie werken/op kantoor zitten. Die banen zie ik ook geen uitdaging of ontwikkeling in. In mijn vakgebied ook niet.
Het vooruitzicht dat ik nog heb om ooit een huis te kunnen krijgen is niet best. En daarin is ook nog belangrijk wat voor huis in wat voor ligging. Van in een straat wonen wordt ik ook echt ongelukkig. Ik merk dat ik als het ware in een landall vakantiepark moet wonen om daar enige zingeving uit op te doen.Zo goed als onmogelijk natuurlijk.
En de gevolgen van de woonsituatie voor het kunnen krijgen van een potentiële relatie, de realiteit is echt zo dat niemand zit te wachten op een nog/weer thuiswonende loser. Of zelfs met eigen huis zou dat al moeilijk genoeg zijn. En ook daarbij weer vind ik het niet helpen als je depri bent van de hele dag op kantoor zitten/kutwerk hebben.
Heb praktisch geen vrienden meer, of in principe heb ik ze wel maar zie ze weinig. Want ja iedereen moet werken en zijn altijd te druk druk druk om dingen te doen. Dus daaruit geen positieve tijdsvulling. En wat valt er samen te doen? Thuis zitten tv kijken. Ik weet ook niet eens meer wat ik verder zou willen doen met vrienden. Ik had een tijd wat vrienden waarmee het al heel chill was om gewoon thuis of buiten te zitten ouwehoeren. En met m'n ex ging ik vaak buiten in een parkje chillen. Maar dat is allemaal zo lang geleden, ik weet niet eens meer waar we het over hadden of hoe zo te zijn dat ik blijkbaar van alles te zeggen heb. Ik weet niet meer wat te zeggen, wat valt er te zeggen - wat ik zou willen doen met het leven waarvan niks eigenlijk kan. En of het met lekker weer buiten zijn nog zo leuk is, in mijn eentje niet en moet ik mijzelf daartoe dwingen. Maarja met de meeste andere/nieuwe mensen ontmoeten hoef ik ook niet samen te zijn.
Dus ik weet het niet meer. Het heeft weinig zin zo inderdaad.
Ik denk dat ik vooral vanuit die boosheid reageer en dat dat naar voren komt in mijn berichten. Ik denk dat wij best veel gemeen hebben! Klinkt gek, maar sta mij toe om dit toe te lichten:
Ik heb autistische trekjes (mijn zussen zeggen gewoon dat ik full-blown autist ben!
) en heb de sociale vaardigheden van een pinda. Mijn vrouw noemt mij ook gewoon een asociale kl***zak! Ik voel mij het prettigst wanneer ik gewoon alleen ben en een beetje kan dagdromen. Dat laatste doe ik trouwens de hele dag door en daar betrap ik mijzelf regelmatig op. Het liefst zit ik achter mijn laptop en ben ik grafieken en data aan het analyseren en kan mijn ei helemaal kwijt in bijv. het traden. Ik kan daar helemaal in opgaan en verlies dan de tijd compleet uit het oog. Zo zit ik in de avonden alleen boven op onze studeerkamer, terwijl mijn vrouw beneden Netflix aan het kijken is.Tegelijkertijd heb ik af en toe een uitspatting en heb ik heel erg behoefte aan sociaal contact, maar dan wel met een zeer select groepje mensen. Zo heb ik maar 1 echte vriend waar ik 1 keer in de zoveel tijd mee afspreek. Wanneer we op bijv. (familie)bezoek gaan, dan ben ik het type dat asociaal op zijn mobiel gaat zitten, of vooral tijd besteed aan het aaien van de hond (mocht er een huisdier zijn).
Verder heb ik eerlijk gezegd een gruwelijke hekel aan het moderne leven en dan in het bijzonder het kantoorleven. In mijn optiek treed je een andere realiteit binnen wanneer je door een kantoordeur loopt en zet iedereen een masker op en dan gaan we met zijn alleen een theaterstukje opvoeren. "Kijk mij, ik ben business analist", "Ik ben senior manager", "ik ben programmeur", etc. Zo stuurde ik dit berichtje onlangs nog naar die ene vriend:
Tegelijkertijd is dit nou eenmaal de realiteit waarin we leven en dan kan je ervoor kiezen om daar principieel je tegenaf te zetten, óf te kijken naar mogelijkheden om binnen de van boven afgelegde kaders er nog het beste van te maken. En daarin zul je toch echt ook concessies moeten doen en dat zie ik je niet doen. Maar het gaat ook om een stukje mentaliteit en een positieve instelling. Alles in het leven is uiteindelijk een keuze!! Ik kies ervoor om mij niet depressief te voelen met een kantoorbaan. Ik kijk vooral hoe ik er toch nog het beste van kan maken.
Zo had ik gisteren de hele fucking dag een overleg ihkv een aanbesteding. Daarvoor moesten we met 5 collega's vanaf 8 uur 's ochtends samenzitten om 1 voor fucking 1, 17 inschrijvingen door te nemen en te beoordelen. Op zich echt zieldodend werk! Het hele weekend dacht ik bij mijzelf, "god***domme, maandag de hele dag in zo'n fucking vergaderzaal zitten en ik kan dus niet mijn eigen maaltijden meenemen, maar moet het doen met wat er voor de lunch wordt geserveerd, etc."
Maar ik koos ervoor om dit toch positief te benaderen: kennismaken met collega's die ik nog niet ken en inhoudelijk gewoon leuke discussies voeren over de antwoorden van de inschrijvers. Uiteindelijk gewoon een ontzettend leuke dag gehad met collega's, pittige discussies gevoerd maar ook vooral heel heel veel gelachen. Daar krijg ik dan oprecht weer energie van en had een ontzettend leuke klik met een collega die ik nog niet kende (type mannelijke lesbo met stekeltjeshaar en allesbehalve vrouwelijk), maar ik heb zo ontzettend met haar gelachen dat we binnenkort op kantoor gaan afspreken om nader kennis te maken (dan komt mijn sociale kant opeens toch weer naar boven
).Heel verhaal, maar nogmaals uiteindelijk is alles in het leven een keuze en kies je er zelf voor om zo ontzettend star (en in mijn optiek supernegatief) naar zaken/het leven te kijken.
- Lid sinds
- 4 jul 2020
- Berichten
- 13.282
- Waardering
- 20.609
- Lengte
- 1m65
Geen. Met jouw mentaliteit heeft het allemaal geen zin.
- Lid sinds
- 24 aug 2009
- Berichten
- 21.667
- Waardering
- 12.184
Ja, en?
Ik denk de de onderneming met een openstaande vacature tot nu toe er minder onder lijdt dan werkloze zonder baan.
- Lid sinds
- 29 dec 2021
- Berichten
- 1.664
- Waardering
- 1.387
Wat levert de kritiek op jezelf, en anderen, je op dat je het blijft doen ondanks de nadelen?
Volgens mij bedoelt hij meer kritisch op metacognitief niveau.
Als je kritisch naar deze kritiek kijkt..
- Lid sinds
- 24 aug 2009
- Berichten
- 21.667
- Waardering
- 12.184
Ok nou ik ben nog steeds benieuwd naar hoe die frustraties gingen en opgelost werden, maar ok. (des te meer eigenlijk als je een aosicale kl***zak genoemd kan worden, en dat hier ook laat blijken als iemand niet doet wat jij wilt)Laat ik even op het dikgedrukte reageren. Ik ben geen harteloze, meedogenloze kl***zak, Chrisk. Echt niet. Als ik dit lees:
Dan gaat mijn hart naar je uit en dat meen ik oprecht. Ik zie dan een prima kerel voor me, die weg aan het kwijnen is op een zolderkamertje bij zijn ouders en ik vind dat ontzettend verdrietig. Tegelijkertijd maakt het me ook ontzettend boos. Verdomme denk ik dan, je heb nog alle mogelijkheden om er iets van te maken! Je hebt (volgens mij) geen schulden, geen relatie en geen kinderen. Je zit dus nergens aan vast, "the world is your oyster!" Fuckng go out there and make life your b*ch!!
Ik denk dat ik vooral vanuit die boosheid reageer en dat dat naar voren komt in mijn berichten. Ik denk dat wij best veel gemeen hebben! Klinkt gek, maar sta mij toe om dit toe te lichten:
Ik heb autistische trekjes (mijn zussen zeggen gewoon dat ik full-blown autist ben!
Tegelijkertijd heb ik af en toe een uitspatting en heb ik heel erg behoefte aan sociaal contact, maar dan wel met een zeer select groepje mensen. Zo heb ik maar 1 echte vriend waar ik 1 keer in de zoveel tijd mee afspreek. Wanneer we op bijv. (familie)bezoek gaan, dan ben ik het type dat asociaal op zijn mobiel gaat zitten, of vooral tijd besteed aan het aaien van de hond (mocht er een huisdier zijn).
Verder heb ik eerlijk gezegd een gruwelijke hekel aan het moderne leven en dan in het bijzonder het kantoorleven. In mijn optiek treed je een andere realiteit binnen wanneer je door een kantoordeur loopt en zet iedereen een masker op en dan gaan we met zijn alleen een theaterstukje opvoeren. "Kijk mij, ik ben business analist", "Ik ben senior manager", "ik ben programmeur", etc. Zo stuurde ik dit berichtje onlangs nog naar die ene vriend:
Tegelijkertijd is dit nou eenmaal de realiteit waarin we leven en dan kan je ervoor kiezen om daar principieel je tegenaf te zetten, óf te kijken naar mogelijkheden om binnen de van boven afgelegde kaders er nog het beste van te maken. En daarin zul je toch echt ook concessies moeten doen en dat zie ik je niet doen. Maar het gaat ook om een stukje mentaliteit en een positieve instelling. Alles in het leven is uiteindelijk een keuze!! Ik kies ervoor om mij niet depressief te voelen met een kantoorbaan. Ik kijk vooral hoe ik er toch nog het beste van kan maken.
Zo had ik gisteren de hele fucking dag een overleg ihkv een aanbesteding. Daarvoor moesten we met 5 collega's vanaf 8 uur 's ochtends samenzitten om 1 voor fucking 1, 17 inschrijvingen door te nemen en te beoordelen. Op zich echt zieldodend werk! Het hele weekend dacht ik bij mijzelf, "god***domme, maandag de hele dag in zo'n fucking vergaderzaal zitten en ik kan dus niet mijn eigen maaltijden meenemen, maar moet het doen met wat er voor de lunch wordt geserveerd, etc."
Maar ik koos ervoor om dit toch positief te benaderen: kennismaken met collega's die ik nog niet ken en inhoudelijk gewoon leuke discussies voeren over de antwoorden van de inschrijvers. Uiteindelijk gewoon een ontzettend leuke dag gehad met collega's, pittige discussies gevoerd maar ook vooral heel heel veel gelachen. Daar krijg ik dan oprecht weer energie van en had een ontzettend leuke klik met een collega die ik nog niet kende (type mannelijke lesbo met stekeltjeshaar en allesbehalve vrouwelijk), maar ik heb zo ontzettend met haar gelachen dat we binnenkort op kantoor gaan afspreken om nader kennis te maken (dan komt mijn sociale kant opeens toch weer naar boven
Heel verhaal, maar nogmaals uiteindelijk is alles in het leven een keuze en kies je er zelf voor om zo ontzettend star (en in mijn optiek supernegatief) naar zaken/het leven te kijken.
Ja ik denk dat wij best veel gemeen hebben, en ik snap dat maskeren, maar ik kan het niet. Of niet in de gradatie die daarbij voor mij nodig zou zijn. Daar lijkt men steeds aan voorbij te gaan; "ach conformeer je nou maar gewoon kwestie van instelling" nee echt niet met de kleinste dingen niet. Dat lukt niet meer en dat wel doen of moeten word ik echt niet goed van.
Overigens geloof ik ook dat het werk en alles eromheen in de maatschappij beter zou gaan als men er authentieker in kon zijn. En een overmaat aan maskeren juist heel ongezond is voor het persoon en de samenleving. Ik vind het opmerklijk dat je de samenlevingskritiek wel inziet maar het dan nog wel anderen wil opdwingen, of dat niet zo zegt maar je wel daarnaar gedraagt door boos te doen als ze er niet zoals jij ook in mee gaan. Die instelling houd het ook allemaal in stand.
Nu zou ik denken dat een business persoon of bijvoorbeeld sales wat meer van die eigenschappen van het masker juist zelf al heeft, dat het meer bij diegene past, en zo in die functie komt. Enige selectie/survivor bias, prima. Gelukkig ben ik programmeur en niet zo'n business doornemer, en past dat werk enorm goed bij hoe ik ben. Ik denk dat men daarin ook wat minder masker nodig heeft, dat het inherent minder corporaat is dan business/sales/consultancy en meer bij de zoldermethode past of kan passen. Veel wereldberoemde creatieve projecten zijn ontstaan door gekkies die vrijgelaten werden om slimme shit te bouwen of zelf dat initiatief namen, juist niet in corporate maskers vastzaten, en het stagneert naar mate dat corporate er in sluipt.
Niet alles is een keuze, er is een natuur vanwaaruit dingen wel of niet kunnen werken. Voor mij zijn de opgelegde kaders een muur waar ik mijn hele leven keer op keer mijn hoofd tegen gestoten heb tot ik helemaal kapot ben. Laat mij er zoals vele anderen gewoon lekker creatief omheen gaan zodat ik ook mijn beste leven kan leiden. Kunt rationaliseren dat je het beste voor mij zou willen, maar je kunt helemaal niet voor een ander weten/bepalen wat dat is of hoe dat moet. "the road to hell is paved with good intentions"
- Lid sinds
- 24 aug 2009
- Berichten
- 21.667
- Waardering
- 12.184
Klopt, en wat wil dat zeggen?
- Lid sinds
- 24 aug 2009
- Berichten
- 21.667
- Waardering
- 12.184
Hoe was het op de discord trouwens?
Dat ik in jouw mijn meerdere moet erkennen als betweterige eikel.
Ook dit is weer een prachtig voorbeeld.
- Lid sinds
- 24 aug 2009
- Berichten
- 21.667
- Waardering
- 12.184
Naar zijn eigen zeggen.
De toevoeging “en dat hier ook laat blijken als iemand niet doet wat jij wilt” komt toch echt uit jouw vingers.
- Lid sinds
- 24 aug 2009
- Berichten
- 21.667
- Waardering
- 12.184
Ja ik mag dat toch wel erkennen hoop ik wanneer iemand ongenodigd zich als een eikel tegen mij komt gedragen. En zodoende past dat dus bij de rest van wat hij aangeeft.
Maar het beledigen zonder te lezen wat iemand zegt omdat dat niet nodig is, is allemaal goed bedoelt natuurlijk. Nou wat ik zeg ook hoor.
Maakt het voor mij in elk geval interessant hoe dat op z'n werk gaat. Zo ben ik benieuwd over veel dingen die ik dan vraag maar waar ik nooit antwoord op krijg omdat er na de kritiek op mij dan weer plots enkel nog deflecties gepost moeten worden.
Je zegt dat je hyper-kritisch bent op jezelf, reflecteer je ook wel eens op jezelf en heeft dat een positieve uitkomst richting de toekomst?
- Lid sinds
- 24 aug 2009
- Berichten
- 21.667
- Waardering
- 12.184
Wat vind je van wat ik zei in hetgeen je daar citeert? Klopt het niet? Kun je dan misschien uiteen stellen hoe/waarom niet en wat jouw standpunt er in is?
- Lid sinds
- 24 aug 2009
- Berichten
- 21.667
- Waardering
- 12.184
Het is wel weer een hoop tijdverspilling. Ik dacht na het positieve van gister, en er zitten verder ook zeker gewone vriendelijke reacties tussen, dat het het wel waard was om hier te blijven komen en s`ochtends weer te kijken.
Wordt door te willen meedenken en reageren toch opgeslokt in andermans negativiteit.
Wordt door te willen meedenken en reageren toch opgeslokt in andermans negativiteit.
Aangezien je begint met termen als “eikel” en “beledigen” durf ik wel te stellen dat jij de grootste eikel in deze discussie bent en hautaine houding nogal beledigend en denigrerend overkomt.
Als je zo ook op opdracht- en werkgevers overkomt is jou “100% remote”-eis wellicht niet eens je grootste hindernis in je zoektocht naar werk.
Ik weet dat dit geen concreet antwoord is op de gestelde vragen, maar als ik je die wel zou geven zouden die mijns inziens minder waardevol zijn dan bovenstaande zinnen.
Sorry dat het weer eens aan iemand anders ligt, zij kunnen er waarschijnlijk ook niets aandoen dat hun welgemeende en goed bedoelde adviezen door jou tekens verkeerd worden geïnterpreteerd.
- Lid sinds
- 29 dec 2021
- Berichten
- 1.664
- Waardering
- 1.387
Hoezo verkeerd geïnterpreteerd? Hij ervaart het zoals hij het ervaart, of je het nou leuk vindt of niet.
Edit: dat je het lastig vindt kan ik mezelf wel voorstellen overigens..
En ik ervaar het als zijnde verkeerd geïnterpreteerd en is het cirkeltje weer rond.
