Fitness Seller

log chrisk

Onderaan beginnen met 15 jaar werkervaring :o

Zat vanmiddag te denken, zou eigenlijk manager moeten worden. Kan ik lekker de hele dag niksen terwijl anderen alles doen, terwijl ik er niks meer van weet op het eind nog even wat ervan zeggen om m'n eigen plasje erover te doen, alle verantwoordelijkheid dragen dus dubbel zoveel betaald krijgen als wie het werk uitvoeren, maar alles wat fout is kunnen afwimpelen op anderen. Vrij ideaal!
Ik zou zeggen, gewoon doen. Als ze je aannemen niets aan de hand.
 
Wellicht dat een jobcoach daar raad mee weet, maar hoe vind ik de goede die mij daar daadwerkelijk mee kan helpen die niet net zoals iedereen simpelweg zegt dat ik maar gewoon een job moet aannemen?
Een goede kost geld, dus is dat imo nu geen optie.

Wel is er al eerder in je log iets dergelijks besproken. Vanaf hier ongeveer.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #1.383
Vrij zijn kan je prima na je werk. Misschien dat in loondienst zijn nog niet zo gek is, met duidelijke uren zonder overwerk. Je weet waar je aan toe bent en op welke momenten je vrij bent. Daardoor zou je eventueel meer kunnen genieten van de vrije tijd en de dingen kunnen doen die je wilt. Ik denk echter dat het meer een energie probleem is, na een werkdag ben je misschien op om nog verder wat sociaal te ondernemen.

De zelfstandige die ik ken en zich vrij voelen zijn dat eigenlijk allemaal niet. Ja, ze kunnen bepalen niet 9 uur maar pas 10.00 te starten, maar werk zal nu eenmaal gedaan moeten worden en wat maakt die "vrijheid" het exacte start en einduur te kunnen bepalen nou daadwerkelijk vrij.
Ik zie vooral een probleem qua tijd. 9 tot 6 of 10 tot 7 werken, dan trainen, is het 9 uur. Dag voorbij. Dan leef je om te werken.

We dromen allemaal van een webshop of iets online wat automatisch maandelijks geld oplevert waardoor je niks hoeft te doen maar dat is niet realistisch. Wil je zoveel k per maand verdienen dan staat daar zoveel uur werk voor, je ontkomt er eigenlijk niet aan.
Hoeft niet automatisch te zijn, geen passief inkomen te geven, maar digitale producten kunnen in wat ze opbrengen meer ontkoppelt zijn van wat het in uren kost om te produceren. Bijvoorbeeld een spel, bouw het een tijdje en als het goed verkoopt heb je tonnen binnen, breid het af en toe wat uit wat heel flexibel ingedeeld kan worden en het kan zo goed blijven verkopen. Dat is heel wat anders dan je baas zo rijk maken en blij mogen zijn dat je een paar euro per uur van hem toegeworpen krijgt.

Soms wil je wel iets of fantaseer je erover, maar doe je er ook echt iets mee? Op zich merk ik wel wat gelijkenissen en kan ik mezelf ook prima vertellen wat ik eigenlijk zou moeten doen, maar begrijp dat het niet zo werkt. Je weet het wel, maar doet het niet. Mijn leven is altijd een stabiele 6, kan genieten van hele dagen niks doen maar het haalt niet een 7 of 8 die het zou moeten kunnen zijn. De stappen die daarvoor nodig zijn kosten te veel risico op falen ofzo. Na een drukke werkdag geniet ik meer van de vrije tijd en ben ik socialer. Na een periode geen werk doe ik ook echt niks en heb ik geen enkele behoefte aan sociaal contact. Heb een bepaalde prikkel nodig dat ik echt aan de bak moet, denk dat jij die nu ook mist.
Ik snap niet hoe je niet tijdens het werk mist wat je op dat moment wel zou willen doen. En wat ik hierboven zei, wat is er nog over van vrije tijd na een werkdag en dingen die je moet doen zoals eten trainen wassen huisonderhoud etc? In dat uurtje of 2 wat over blijft zou ik alleen maar depri zijn over hoe ik die hele dag niet heb kunnen leven.
 
Ik zie vooral een probleem qua tijd. 9 tot 6 of 10 tot 7 werken, dan trainen, is het 9 uur. Dag voorbij. Dan leef je om te werken.


Hoeft niet automatisch te zijn, geen passief inkomen te geven, maar digitale producten kunnen in wat ze opbrengen meer ontkoppelt zijn van wat het in uren kost om te produceren. Bijvoorbeeld een spel, bouw het een tijdje en als het goed verkoopt heb je tonnen binnen, breid het af en toe wat uit wat heel flexibel ingedeeld kan worden en het kan zo goed blijven verkopen. Dat is heel wat anders dan je baas zo rijk maken en blij mogen zijn dat je een paar euro per uur van hem toegeworpen krijgt.


Ik snap niet hoe je niet tijdens het werk mist wat je op dat moment wel zou willen doen. En wat ik hierboven zei, wat is er nog over van vrije tijd na een werkdag en dingen die je moet doen zoals eten trainen wassen huisonderhoud etc? In dat uurtje of 2 wat over blijft zou ik alleen maar depri zijn over hoe ik die hele dag niet heb kunnen leven.
Het is geen prettig vooruitzicht, maar waarschijnlijk wel een betere situatie dan waarin he je nu zou bevinden als je ouders je niet de mogelijkheid hadden geboden weer bij hun in te trekken.

Leven kost nu eenmaal geld en daar zal je flink wat uren voor moeten werken.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #1.385
Ik weet niet hoe het in de IT-branche is, maar er wordt misschien wel iets te makkelijk gedacht over minder dan 40 uur per week werken. Veel bedrijven zitten daar niet op te wachten en al helemaal niet als je nog moet solliciteren. In veel gevallen ben je dan ook niet vrij wat betreft de verdeling van de uren die je niet werkt.
Ik kom het voor programmeerwerk ook nooit tegen, maar er zijn toch ook wel beroepen waar het juist normaal is. Zorg, horeca, onderwijs, administratief, etc. Veel kantoorwerk kan gemakkelijk ingedeeld worden over hoeveel uren of hoeveel mensen je maar wilt.

Nadeel voor veel beroepen is dat je er dan ook al gauw (als single of zonder overheidssteun) niet van kunt leven.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #1.386
Een goede kost geld, dus is dat imo nu geen optie.

Wel is er al eerder in je log iets dergelijks besproken. Vanaf hier ongeveer.
Zal aardig wat kosten inderdaad, maar dan nog weet ik niet wat ervan te verwachten valt. Gaat een psycholoog me brainwashen om toch te willen werken? Gaat een jobcoach gewoon een lijstje met beroepen af en daar moet ik dan maar solliciteren? Of valt er iets te begrijpen van hoe mijn hersens nu eenmaal zijn (ik ben zelf aardig op weg) om daar dan een geschikte manier van werk/ondernemen bij te vinden? Hoe vind ik degene die voor mijn situatie geschikt is en daar daadwerkelijk bij kan helpen?
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #1.387
Maat van mij is net zo'n "klaploper". Werkt van klus naar klus. Mooi weer gaat hij vissen. Zomervakantie 7 weken Ameland. Daarna nog maandje thuis bijkomen. Dan weer een klusje doen. O even naar Frankrijk weekje vissen enzo.

Vraag je hem een keer om hulp heeft hij het druk of kan niet of kan pas veel later.

Gaan we bbq iedereen lapt geld voor vlees hij neemt zijn eigen vlees mee. Iedereen komt on 1700 hij kan pas om 1830.


Niet op jou gericht trouwens 😄 moest dit ff kwijt je doet mij aan hem denken
Mag hem wel :o

Wat voor klussen? Bouw?
 
Er is niets mis met weinig of niet willen werken. Maar tenzij je daar zelf dan een briljante oplossing voor hebt moet je dan ook niet piepen als je weinig geld hebt.

Er zitten altijd consequenties aan je acties. Ook niets doen heeft consequenties. En hard en veel werken ook. Bepaal voor jezelf wat belangrijk is en leg er dan een balans tussen. Belangrijk is volgens mij dat je de gevolgen draagt van je beslissing.

Pech en geluk heeft iedereen in meer of mindere mate. Daar moet je het mee doen. Geluk is ook om de juiste acties te ondernemen en dan als de kans er is hem te grijpen. Een spits die niet in positie staat scoort maar lastig.

Een hoop clichés zijn waar en alhoewel ik empathie kan opbrengen voor jou en je situatie heb ik geen sympathie voor hoe je er mee om gaat. Ik vind het oprecht kut voor je dat je het moeilijk hebt en wens je echt wat beters toe.

De slachtofferrol staat je niet en daar zit het stukje sympathie dat ik mis. Al helemaal niet als je Libertariërs aanhaalt en quote. Dan zou ik toch verwachten dat je jezelf niet van anderen afhankelijk zou maken.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #1.390
Er is niets mis met weinig of niet willen werken. Maar tenzij je daar zelf dan een briljante oplossing voor hebt moet je dan ook niet piepen als je weinig geld hebt.

Er zitten altijd consequenties aan je acties. Ook niets doen heeft consequenties. En hard en veel werken ook. Bepaal voor jezelf wat belangrijk is en leg er dan een balans tussen. Belangrijk is volgens mij dat je de gevolgen draagt van je beslissing.

Pech en geluk heeft iedereen in meer of mindere mate. Daar moet je het mee doen. Geluk is ook om de juiste acties te ondernemen en dan als de kans er is hem te grijpen. Een spits die niet in positie staat scoort maar lastig.

Een hoop clichés zijn waar en alhoewel ik empathie kan opbrengen voor jou en je situatie heb ik geen sympathie voor hoe je er mee om gaat. Ik vind het oprecht kut voor je dat je het moeilijk hebt en wens je echt wat beters toe.

De slachtofferrol staat je niet en daar zit het stukje sympathie dat ik mis. Al helemaal niet als je Libertariërs aanhaalt en quote. Dan zou ik toch verwachten dat je jezelf niet van anderen afhankelijk zou maken.
Wat zie je als slachtofferrol?
 
Als je nou 10 jaar opgeofferd had van je 20ste tot 30ste. Voor een baas werken thuis blijven wonen en zoveel mogelijk sparen.

1000 pm moet kunnen had je 120.000€ plus vakantiegeld etc winstuitkering bonus.

chalet kopen op een van de waddeneilanden of Frankrijk whatever.

Die weer verhuren = inkomen. En als zzper verder werken. Maar goed heb je nu niets aan natuurlijk maar dit zat er wel aan te komen natuurlijk 😬
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #1.392
Als je nou 10 jaar opgeofferd had van je 20ste tot 30ste. Voor een baas werken thuis blijven wonen en zoveel mogelijk sparen.

1000 pm moet kunnen had je 120.000€ plus vakantiegeld etc winstuitkering bonus.

chalet kopen op een van de waddeneilanden of Frankrijk whatever.

Die weer verhuren = inkomen. En als zzper verder werken. Maar goed heb je nu niets aan natuurlijk maar dit zat er wel aan te komen natuurlijk 😬
Had niet voor een baas gehoeven, had na school moeten blijven zzpen fulltime was ik nu ruimschoots miljonair en met pensioen gekund.

Had ook bitcoins moeten kopen toen. Maarja.

Wist ik veel dat mijn midlife crisis al op m'n 24e ging beginnen.
 
Wat zie je als slachtofferrol?
Dat je doet of je er zelf helemaal niets aan kan veranderen. Het is niet allemaal andermans schuld. Als jij niet op zoek gaat naar inkomen, dan komt het je niet aanvliegen. Zelfde geldt voor allerlei andere dingen. het lijkt allemaal vanzelfsprekend maar dat is het niet. Een enkeling heeft het pure geluk in het jusite gezin te zijn geboren, de rest werkt er gewoon keihard voor. Dat harde werken krijg je zelden te zien, het mooie resultaat wel.

En alsnog kun je dan geluk of pech hebben.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #1.395
Waarom kost het je nu dan zoveel moeite als het toen zo makkelijk zou zijn geweest?
Het was een hypothethische tegenstelling als ik wel al die tijd op kantoor kad gezeten. Niet een toen vs nu.

Maar ik had toen ook al veel van de eigenschappen van nu en het jarenlang toch naar kantoor gaan heeft me verder gesloopt waardoor het nu niet meer kan. Dus dat ook nog.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #1.396
Dat je doet of je er zelf helemaal niets aan kan veranderen. Het is niet allemaal andermans schuld. Als jij niet op zoek gaat naar inkomen, dan komt het je niet aanvliegen. Zelfde geldt voor allerlei andere dingen. het lijkt allemaal vanzelfsprekend maar dat is het niet. Een enkeling heeft het pure geluk in het jusite gezin te zijn geboren, de rest werkt er gewoon keihard voor. Dat harde werken krijg je zelden te zien, het mooie resultaat wel.

En alsnog kun je dan geluk of pech hebben.
Ik weet niet waar je vandaan haalt dat ik doe alsof ik niets aan mijn situatie kan veranderen. Ik heb het hier juist over wat ik allemaal probeer, maar wat niet goed gaat. Dat impliceert toch dat ik er van uit ga dat mijn situatie heel anders wordt als het wel lukt anders zou ik die dingen niet proberen.

Ik vind het ook appart bijna surrealistisch hoe makkelijk het anders zou kunnen, de klanten/recruiters die nu nee zeggen hoeven het alleen maar prima te vinden dat ik zelfstandigheid beheers. Dan zijn bijna al mijn problemen letterlijk van het ene op het andere moment opgelost. (resteert alleen de vraag nog hoe je het uithoudt om uberhaupt te willen werken terwijl het mooi weer is en er leukere dingen te doen zijn in het leven, maar goed dan kan ik een heel eind komen om het zo veel mogelijk uit te houden te maken)

Er zijn wel feiten die ik moet erkennen en benoemen om realistisch te zijn over wat de situatie nu eenmaal is. Zonder dat kun je niet naar geschikte oplossingen werken.
 
Laatst bewerkt:
Zijn je ouders ook wel begripvol?
 
Ik weet niet waar je vandaan haalt dat ik doe alsof ik niets aan mijn situatie kan veranderen. Ik heb het hier juist over wat ik allemaal probeer, maar wat niet goed gaat. Dat impliceert toch dat ik er van uit ga dat mijn situatie heel anders wordt als het wel lukt anders zou ik die dingen niet proberen.

Ik vind het ook appart bijna surrealistisch hoe makkelijk het anders zou kunnen, de klanten/recruiters die nu nee zeggen hoeven het alleen maar prima te vinden dat ik zelfstandigheid beheers. Dan zijn bijna al mijn problemen letterlijk van het ene op het andere moment opgelost. (resteert alleen de vraag nog hoe je het uithoudt om uberhaupt te willen werken terwijl het mooi weer is en er leukere dingen te doen zijn in het leven, maar goed dan kan ik een heel eind komen om het zo veel mogelijk uit te houden te maken)

Er zijn wel feiten die ik moet erkennen en benoemen om realistisch te zijn over wat de situatie nu eenmaal is. Zonder dat kun je niet naar geschikte oplossingen werken.
In hoeverre is het realistisch om je probleem neer te leggen bij de eventuele klanten of recruiters?
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #1.400
In hoeverre is het realistisch om je probleem neer te leggen bij de eventuele klanten of recruiters?
Zeggen dat ik 100% remote/flexibel/thuis werk/wil werken doet dat toch al? Meestal reageer ik juist op vacatures waar groot bij staat dat het thuiswerken is, maar waarmee dan eigenlijk enkele dagen per week wordt bedoelt, dus dan moet ik uitleggen wat ik zoek.

Of bedoel je dat niet?
 
Terug
Naar boven