Nu
@BB zal reageren een kleine aanzet.
Mijn reactie kwam voort langs verschillende gedachtenlijnen.
1. De woorden matiging en consumptiemaatschappij.
Aan de ene kant snap ik het wel, hij is heel bewust bezig met wat hij eet, wanneer en waarom. Aan de andere kant zal hij uiteindelijk meer consumeren dan, bij gebrek aan een betere omschrijving, een normaal en/of gezond persoon.
Hier ben ik niet mee eens. Iemand die een voedingsschema hanteer of voeding afweegt, zal minder voedsel verspillen. Als ik kijk naar de mensen om mij heen gaat er veel voedsel verloren bij bijvoorbeeld het avondeten. Er wordt teveel bereid en vervolgens niet opgegeten.
Bij feestdagen (of andere evenementen waarbij gegeten wordt) is dit nog meer het geval. Het is moeilijk in te schatten hoeveel geconsumeerd gaat worden. Voor de dagen zoals Pasen en Valentijnsdag wordt zelfs speciaal voeding geproduceerd voor deze gelegenheid. Na deze periode koopt niemand het meer, wat wordt er vervolgens gedaan met de producten die niet verkocht zijn?
Op de lange termijn zal iemand die aan BB doet en natuurlijk ook andere die nauwkeurig met voeding omgaan, efficiënter met de voeding omgaan.
2. Een rituele functie van eten.
Mensen gebruiken voedsel vaak om bijzondere gebeurtenissen te markeren. Niet alleen privé, maar ook in groepen en bijvoorbeeld binnen godsdienst. Wat je eet, wanneer je eet, of je niet eet. We hebben het wel eens gehad over de Ramadan, seculiere Joden die geen schelp- en schaaldieren eten, groepsidentiteit.
Hoe serieus je een contest of wedstrijd neemt is natuurlijk voor een ieder persoonlijk, maar er zit nog wel een verschil tussen een stukje taart meeëten of helemaal los gaan, 70 is toch een bijzondere leeftijd. Ik ken ook wel mensen die vinden dat er geen gezelligheid is zonder koekje bij de koffie en die het eigenlijk heel raar vinden als je (een keer) niet of minder drinkt.
Zoals je dit nu verwoord, komt het erop neer dat de gezelligheid afhangt van of iemand wel dan wel niet iets consumeert. Het gaat om de gebeurtenis, niet om hetgeen daarbij geconsumeerd wordt. De mensen die eten vanuit principes, zoals jij deze aanhaalt (de godsdiensten etc) worden in hun waarden gelaten. Waarom worden wij dan niet in onze warden gelaten, als wij iets niet willen consumeren vanuit onze principes?
3. Oprechte nieuwsgierigheid hoe hij, oa als iemand die BB-en vrij serieus neemt, hier over denkt.
Uit eigen ervaring weet ik dat het makkelijker voor me is om een avond niet te drinken, dan maar 2 pilsjes op een feestje, geen drop te eten, dan maar een paar. Anderzijds kan ik speciaalbier echt als een traktatie of beloning behandelen en chocolade over een aantal dagen opeten.
Gezien alle vulling (of, mogelijk: vervuiling) in het log had ik de vraag wellicht beter direct in PB kunnen stellen, excuus.
)
Schiet mij maar lek dan!
