- Lid sinds
- 21 jun 2008
- Berichten
- 1.802
- Waardering
- 44
- Lengte
- 1m87
- Massa
- 100kg
EDIT: zie nu dat de post een beetje lang is geworden
Ik denk dat het hardnekkige geloof in leven na de dood, evenals het bestaan van god goed gegronde psychologische redenen heeft.
(dus eveneens van toepassing op mijn eigen geloof, deze word natuurlijk gedreven vanuit een bepaalde wil of drang zoals elk ander geloof..)
Zelf geloof ik dat ieder organisme wel degelijk beschikt over een 'ziel'.
Het probleem is dat aan dit woord een definitie gekoppeld is volledig gebonden aan allemaal religieuze en spirituele stigma's en aannames.
Ik geloof dat we de evolutie van het universum als een geheel moeten vatten, niet los van de evolutie van levende organismen. In deze zin ben ik een holist. Er is een constante groei van negatieve entropie waar te nemen in de ontwikkeling van het universum. We kunnen hierin verschillende stadia van ontwikkeling onderscheiden. Het organische stadium was het vorige stadium van het universum, zelf-replicerende moleculen die, blootgesteld aan een proces van natuurlijke selectie, een proces wat eveneens te observeren valt in alle eerdere stadia, zijn ontwikkeld tot zeer complexe vormen (een grote versnelling van de negatieve entropie).
Vanuit dit organische stadium zijn we terecht gekomen in het bewuste stadium. Zintuiglijke organen hebben voor een vergroting van de complexiteit gezorgd door de tot stand koming van actie-reactie mechanismen en de daarmee in leven gekomen bio diversiteit en bio-mechanisme van het leven als een geheel.
Maar met de geboorte van het bewustzijn heeft ook een heel nieuwe ontwikkeling plaatsgevonden. De geboorte van het kwalitatieve universum.
De wereld van het bewustzijn moet separaat beschouwen worden van de mechanische kwantitatieve wereld. Zij is namelijk een unieke fenomenale wereld, kwalitatieve eigenschappen die enkel in het bewustzijn aanwezig zijn, mogelijk indirect geproduceerd door de 'buitenwereld' an sich.
Het bewustzijn brengt de kwalitatieve kant van de wereld die haar voor ons tot een geheel maakt. Wat is de wereld? zijn het de tafels en stoelen? De zogenaamde atomen waaruit zij bestaan? De quarks? De superstrings? Wat is uiteindelijk een superstring?, een Akashik field? Helemaal niets blijft over wanneer wij de kwalitatieve ervaring wegnemen, de term blijkt leeg en betekenisloos. Enkel een waarde die op zichzelf, zonder referentie naar een kwalitatief object geen enkele betekenis draagt.
Het zou daarom mogelijk gezegd kunnen worden dat de wereld van of 'in' het bewustzijn meer substantie heeft dan de mogelijke wereld daarbuiten.
Na de evolutie van het universum geleid tot het bewustzijn, is er echter nog een stadium gekomen, op onze planeet is dit stadium geboren in de vorm van de mens, met de rationaliteit. (enkele intelligente dieren hebben deze stap ook al gemaakt in meer en mindere mate maar zijn nog gebonden tot een relatief onontwikkelde ratio) Op andere leefbare planeten zijn mogelijk rationele wezens ontstaan in andere vormen.
Deze ratio heeft een exponentiele acceleratie van negatieve entropie ten gevolge gehad. Iedere menselijke creatie en 'originele' gedachte is te vatten als informatie of een toename van negatieve entropie van het universum, orde in de chaos. (hoe deze ook gedefinieerd moet worden)
Maar om terug te komen op de vraag, ik geloof graag in Roger Penrose zijn theorie over het quantum bewustzijn. Het brein is volgens mij enkel de computer, de machine die interactie met de wereld mogelijk maakt, de cause and effect relaties. De functionalistische werking van het brein zoals deze wordt bestudeerd door de psychologie bijvoorbeeld, wordt door het brein geproduceerd. Functional consciousness. De fenomenale ervaring, ook wel de 'hard problem of consciousness' genoemd, wordt dan gevormd door een separaat maar volledig samenwerkend Quantum bewustzijn.
Hoe dit in zijn werk gaat is nog een raadsel. Ik vind het zelf echter een zeer aannemelijke speculatie (evenals mijn eigen geloof, wat natuurlijk eveneens erg speculatief is)
Bij het sterven denk ik dat het lichaam en het bijbehorende brein terugvallen tot een eerder stadium en opgaan in de 'flux van de aarde', vergaan. Ik denk echter dat het quantum bewustzijn gewoon blijft bestaan en één wordt met het quantum field. In welke vorm dit voorgesteld moet worden is onbekend. Lijkt me echter sterk dat we dit bewustzijn moeten zien als een nog verenigd individu, dit individu is gestoven met zijn lichaam. Wat er over blijft is denk ik een soort kwalitatieve informatie.
Een beetje mijn wereldbeeld in heel erg kort bestek is dit zonder enige verdere waarheidsclaims.
Robert, hoe kom je aan al deze pseudo wetenschappelijke onzin? De theorie van Penrose dat quantum mechanica effect kan hebben op ons brein is al ontkracht door Max Tegmark. Je andere ideeën lijken te komen van Ervin Laszlo die nog meer new age onzin verkoopt:
[Link niet meer beschikbaar]
Waarom geloof je hierin? En waarom vind je het noodzakelijk zoveel mogelijk interessante woorden en theorieën te gebruiken? Hoop je dat anderen dan niet doorhebben dat het nergens op slaat?
vandaar dat opgefokte gedrag zeker 
