- Lid sinds
- 31 mei 2012
- Berichten
- 7.216
- Waardering
- 28.776
- Lengte
- 1m57
Bedankt voor je reactie!
Het loslaten van voeding vind ik heel lastig! In het verleden heb ik een binge eating disorder gehad en op mijn zwaarst woog ik 105kg. Gelukkig heb ik hiervoor therapie gehad en heb ik een gezondere relatie met eten gekregen. Uiteindelijk ben ik afgevallen tot ongeveer 84kg. Na de zwangerschap van de oudste woog ik weer rond de 105 en weer afgevallen naar 86. Toen zwanger van onze jongste en weer aangekomen tot ongeveer 105. Inmiddels zijn alle zwangerschapskilo's er af en weeg ik lichter dan voor de zwangerschappen. Dat getalletje op de weegschaal blijft een ding, ondanks dat ik weet dat het niet heel veel zegt.
In mijn bulk vond ik het ook tegenstrijdig, je weet dat het ok is dat je dan aankomt, dat het part of the plan is, maar toch elke keer dat getal zien toenemen maakt me wat onrustig. Omdat ik gewoon nooit meer zo zwaar wil wegen.
Overigens vind ik het sowieso lastig om die controle los te laten, in een keer niet trainen, in een keer een uur niet wandelen etc... het voelt dan alsof ik een stap achteruit doe in plaats van vooruitgang. Ik wil meer dan ooit alles doen en laten om vooruitgang te boeken...
Dit leest alsof ik het zelf neer getypt zou hebben
. Ik begrijp je helemaal en zit ook in een fase waarbij ik als de dood ben om geen controle te hebben, om een training of cardio over te slaan of om aan te komen.Dus ik probeer daar nu mentale progressie op te boeken, want ik wil massa en dus moet er gebulkt worden. Alleen heb ik nog steeds zoveel moeite met het cijfertje op de weegschaal. Maar het gaat me lukken, en jou zal het ook lukken om te leren dat een keertje minder strikt zijn of een training/wandeling skippen niet rampzalig is voor je fysiek
.Heb je trouwens al resultaten van je bloedonderzoek? Kan zijn dat ik er ook gewoon heb over gelezen
.

.
)
.