MuscleMeat

Sticky Religie & Spiritualiteit

Ja en nee, mijn kinderen stellen ook wel eens lastige vragen (van wie zullen ze het hebben) ik dan probeer ik in mijn antwoord te verwerken dat mijn antwoord mijn visie is, maar dat het prima kan dan anderen daar anders over denken en dat het zelfs wel eens kan voorkomen dat mijn antwoord niet het juiste blijkt te zijn.

Dat doe ik ook, uiteraard, maar met bepaalde dingen zul je toch wel stelliger zijn in 'zo is het', vanwege je eigen normen en waarden of dingen die jij als feit ziet?

Gek voorbeeld;

Als een gesprek er zo op uitloopt dat ik aangeef dat de aarde rond/ovaal-ish is en niet plat, dan zou ik wel zeggen 'er zijn mensen die denken dat de aarde plat is :roflol: maar dat is niet zo :) '
Ik laat het niet in het midden, tenzij het iets is wat ik niet weet natuurlijk.
 
Dat doe ik ook, uiteraard, maar met bepaalde dingen zul je toch wel stelliger zijn in 'zo is het', vanwege je eigen normen en waarden of dingen die jij als feit ziet?

Gek voorbeeld;

Als een gesprek er zo op uitloopt dat ik aangeef dat de aarde rond/ovaal-ish is en niet plat, dan zou ik wel zeggen 'er zijn mensen die denken dat de aarde plat is :roflol: maar dat is niet zo :) '
Ik laat het niet in het midden, tenzij het iets is wat ik niet weet natuurlijk.
Waar is het bewijs?
 
Dat doe ik ook, uiteraard, maar met bepaalde dingen zul je toch wel stelliger zijn in 'zo is het', vanwege je eigen normen en waarden of dingen die jij als feit ziet?

Gek voorbeeld;

Als een gesprek er zo op uitloopt dat ik aangeef dat de aarde rond/ovaal-ish is en niet plat, dan zou ik wel zeggen 'er zijn mensen die denken dat de aarde plat is :roflol: maar dat is niet zo :) '
Ik laat het niet in het midden, tenzij het iets is wat ik niet weet natuurlijk.
Op dat punt zou ik zeggen rond, omdat nuance aanbrengen op dat vlak het voor kinderen (maar ook voor veel volwassenen) onnodig moeilijk maakt. Maar mijn dochter (van 7) weet bijvoorbeeld wel dat de maan ook gewoon overdag boven de horizon staat, maar dan niet of veel minder goed zichtbaar is doordat deze veel minder licht weerkaatst dan dat de zon uitstraalt.
 
Laatst bewerkt:
Op dat punt zou ik zeggen rond, omdat nuance aanbrengen op dat vlak het voor kinderen (maar ook voor veel volwassenen) onnodig moeilijk maakt. Maar mijn dochter (van 7) weet bijvoorbeeld wel dat de maan ook gewoon overdag boven de horizon staat, maar dan niet of veel minder goed zichtbaar is doordat deze veel minder licht weerkaatst dan dat de zin uitstraalt.
Oh, dat wist ik niet!

Toch niet de hele dag?
 
Omdat, ondanks dat ik weet dat niet iedereen het ermee eens is, het voor mij wel een feit is en dat leer ik mijn kind dus ook gewoon.
God is voor mij geen fantasie, geen verhaaltje, geen sprookje of iets dergelijks, dus waarom zou ik dat op dezelfde manier moeten brengen als bijv de kerstman?
Geef je voor je kind het woord "God" een specifieke invulling vanuit Islam of gebruik je het woord voor hem dan in algemene zin? (dat is er ook natuurlijk)

Ja en nee, mijn kinderen stellen ook wel eens lastige vragen (van wie zullen ze het hebben) ik dan probeer ik in mijn antwoord te verwerken dat mijn antwoord mijn visie is, maar dat het prima kan dan anderen daar anders over denken en dat het zelfs wel eens kan voorkomen dat mijn antwoord niet het juiste blijkt te zijn.
Vraag je dan ook wat zij denken? Wat hun visie dan is?
 
Op dat punt zou ik zeggen rond, omdat nuance aanbrengen op dat vlak het voor kinderen (maar ook voor veel volwassenen) onnodig moeilijk maakt. Maar mijn dochter (van 7) weet bijvoorbeeld wel dat de maan ook gewoon overdag boven de horizon staat, maar dan niet of veel minder goed zichtbaar is doordat deze veel minder licht weerkaatst dan dat de zon uitstraalt.

Klopt, maar het punt is, jij hebt dingen die voor jou 'de waarheid' zijn en die zijn voor anderen anders (eg aarde is plat). Dan zeg je toch ook niet 'de aarde is rond maar dat is mijn visie en het is prima als jij vindt van niet'?

Als je kind ouder is, zelf goed onderzoek kan doen en daaruit kan zeggen 'nee ik zie in dat de aarde plat is' dán zou je een goed gesprek aan kunnen gaan en uiteindelijk zeggen 'oke dat is jouw visie, dat is prima'.

Of laat je ALLES in het midden met je kids?
 
Geef je voor je kind het woord "God" een specifieke invulling vanuit Islam of gebruik je het woord voor hem dan in algemene zin? (dat is er ook natuurlijk)

Meer specifiek, we zeggen Allah (en leggen uit dat hij Moslim is en dat Allah God is). Hij is nog te jong om echt te begrijpen wat religie is, godsdienst en cultuur, dus op dit moment is het allemaal een rommeltje en dat is prima.

Dus vanuit Islam inderdaad, maar net zoals dat ik nog niet teveel praat over ras/nationaliteit/afkomst, doe ik dat ook nog niet met religie.
 
Meer specifiek, we zeggen Allah (en leggen uit dat hij Moslim is en dat Allah God is). Hij is nog te jong om echt te begrijpen wat religie is, godsdienst en cultuur, dus op dit moment is het allemaal een rommeltje en dat is prima.

Dus vanuit Islam inderdaad, maar net zoals dat ik nog niet teveel praat over ras/nationaliteit/afkomst, doe ik dat ook nog niet met religie.
Hij is te jong om het allemaal te begrijpen, maar je bepaalt wel dat hij moslim is. Hahahahahahahahahaha
 
Wat vinden jullie trouwens van het tegen kleine kinderen doen alsof sinterklaas echt is?

Ik zit er wat aan te denken en ergens vind ik het toch een nadeel dat het een soort leugen is zeg maar.

Aan de andere kant is het een belangrijke manier om deel te nemen aan een mooi verhaal en leuke fantasie van de kids. Die betekenis en waarde daarvan is wel echt.

En het is ook weer niet helemaal een leugen, het is niet alsof de kids geïndoctrineerd en overtuigd worden om het te geloven. We zeggen er eerst alleen niet bij dat er niet echt letterlijk een sint en piet het huis binnenkomen. Net als dat we niet zeggen dat de dino speeltjes en knuffels geen echte dinos zijn, en alle andere fantastische dingen van die leeftijd. We spelen mee omdat dat zo waardevol is.

Maar kun je dat allemaal goed overbrengen wanneer ze er achter komen of je uiteindelijk verteld dat het niet zo echt is? Zodat het niet als misleiding of leugen aanvoelt, verraad door de ouders en familie.

(ja is relevant aan dit topic)
Ik denk dat je t breder moet bekijken dan alleen het sintverhaal. We vertellen onze kinderen ook sprookjes en andere verhalen, we laten ze naar disneyfilms kijken, we halen geintjes met ze uit, we spelen inderdaad met dino's en met poppen, we hebben de kerstman en de tandenfee en de paashaas en nog maar niet te spreken over die baardmans in de wolken. Het is ontzettend belangrijk dat kinderen, met een bepaalde context en ook een bepaalde luchtigheid en humor, verhalen verteld worden en toneelstukjes getoond worden, zodat ze zelf ook gaan fantaseren, zich verwonderen, uiteindelijk zelf leren begrijpen wat echt is en wat niet en wat misschien een beetje echt is.

Persoonlijk heb ik nooit ontkend dat Sint nep is maar ik heb ook nooit met ze gezeten om ze eens flink de waarheid te vertellen over die ouwe baas. Voor kleine kinderen is het ook leuk om die hele spanning te voelen, dat 'gedoe' er omheen, en de meeste kinderen weten op een gegeven moment wel dat het allemaal niet echt kan kloppen maar vinden het ook als ze wat ouder worden toch nog wel leuk om er nog aan mee te doen. Totdat ze puber zijn, dan vinden ze niks meer leuk.

Er zijn ook wel weer ouders die het te ver doortrekken vind ik, altijd maar glashard zeggen dat het echt is en dan er een enorm moment van maken om hun kinderen eens even de waarheid erover te vertellen. Dat haalt de magie van zo'n mythe, zo'n sprookje, een beetje weg vind ik. Je moet er een beetje omheen draaien en wat mystiek over doen en zeker niet al te hard je best doen om de poppenkast geforceerd op te houden of juist helemaal af te takelen.
 
Laatst bewerkt:
Klopt, maar het punt is, jij hebt dingen die voor jou 'de waarheid' zijn en die zijn voor anderen anders (eg aarde is plat). Dan zeg je toch ook niet 'de aarde is rond maar dat is mijn visie en het is prima als jij vindt van niet'?

Als je kind ouder is, zelf goed onderzoek kan doen en daaruit kan zeggen 'nee ik zie in dat de aarde plat is' dán zou je een goed gesprek aan kunnen gaan en uiteindelijk zeggen 'oke dat is jouw visie, dat is prima'.

Of laat je ALLES in het midden met je kids?
Als iets onomstotelijk vast staat, dan breng ik het als een feit, anders (hopelijk) niet, maar dat betekent niet dat ik daarmee alles in het midden laat.
 
genderbullshit? Er bestaat alleen een man en een vrouw. Wat een vergelijking ook met iets wat totaal niet bestaat.

Ja, genderbullshit als in 'ik identificeer mij als non-binaire fluitketel' - dat soort bullshit.
Dat hij te jong is dat te begrijpen (en veel meer andere dingen) betekent toch niet dat ik mijn visie (ie voor mij de waarheid) op zulke dingen niet mag overbrengen op hem? Dat is mijn rol als ouder :roflol:

Als iets onomstotelijk vast staat, dan breng ik het als een feit, anders (hopelijk) niet, maar dat betekent niet dat ik daarmee alles in het midden laat.

Dan zijn we het daar over eens, dat bedoel ik dus. Bedoel, wat zou je zeggen als jouw kind naar je toe komt met: wie is God?

(Ik weet niet hoe oud je kind(eren) is/zijn, maar aangezien het allemaal begon over mijn kind, probeer uit te gaan van op 4-5 jarige leeftijd).

Ik denk dat jij dan je eigen visie zou omschrijven + erbij vermelden dat sommige mensen ditdatzuszo geloven, maar dat "jij/wij/onze familie het zus/zo zien".

Is dat zo?
 
Dan zijn we het daar over eens, dat bedoel ik dus. Bedoel, wat zou je zeggen als jouw kind naar je toe komt met: wie is God?

(Ik weet niet hoe oud je kind(eren) is/zijn, maar aangezien het allemaal begon over mijn kind, probeer uit te gaan van op 4-5 jarige leeftijd).

Ik denk dat jij dan je eigen visie zou omschrijven + erbij vermelden dat sommige mensen ditdatzuszo geloven, maar dat "jij/wij/onze familie het zus/zo zien".

Is dat zo?
Een opperwezen, verzonnen door de mens in het verre verleden toen onze kennis nog niet zo ver was dat we veel van de natuurverschijnselen om ons heen konden verklaren. Dat is voor een kind te lastig.

Mijn dochter is 7 en het kwam dus ter sprake na mijn uitleg over het Sinterklaasfeest, ze wist als dat de Kerstman niet bestond en vroeg toen waarom we eigenlijk Kerst vieren. We hebben een Kerststal (gekregen van een bevriend gelovig stel) die we Kerst neerzetten, dus is kindje Jezus weleens ter sprake gekomen en kon ik dus vertellen dat sommige mensen geloven en vieren dat Jezus met Kerst geboren is. De vraag wie Jezus is, beantwoorde ik met: de zoon van God. Toen vroeg ze wie God was en mijn antwoord was een heel machtig wezen dat alles ooit gemaakt heeft. Daar moest ze hard om lachen en toen zei ze dat we beter het verhaal van de Kerstman aan haar broertje van 5 konden vertellen, dat zou hij nog wel geloven, maar een of andere tovenaar die ooit alles gemaakt had niet, daar was die al te oud voor. Ik heb nog wel proberen uit te leggen dat er genoeg volwassenen zijn die daar wel in geloven en toen zette ze een heel raar gezicht op.
 
Terug
Naar boven