Het concept Hemel of Hel is een metafoor en vinding welke is voortgekomen uit menselijke denkers en geeft in feite twee zijdes weer van prikkels, gevoelens en sensaties die het leven in zich heeft. Het speelt zich hier af op aarde.
Als je de antropologische leer van de heilige schriften van de desbetreffende religie zou volgen, wordt het leven min of meer voorspelbaar omdat je je heel bewust bent van op welke paden je je begeeft, en welke prikkels je daardoor ten beurt vallen en welke aan je voorbij gaan.
Het leven stopt nooit, je ontbonden moleculen gaan op in de energie van het milieu en de eeuwige activiteit van de natuur. Alleen je raakt je individuele bewustzijn kwijt en daarmee dus ook elke vorm van zenuw sensatie. Je moleculen verspreiden zich en uiteindelijk worden al die deeltjes waar je uit bestond weer ergens mee verbonden voor nieuwe natuur processen.
Als je slaapt en niet droomt, ben je ook geheel present en leef je volop, maar er is geen individueel bewustzijn. Als je lichaam ontbonden is, is het niet anders. Alleen zal het individuele bewustzijn nooit meer worden teruggevonden. Wat dan ook geen pijn doet omdat die vaststelling niet gemaakt kan worden door iets als jezelf.
Als ik bij de poort zou komen van Allah, zou ik me niet bekeren voor 72 heilige maagden, eeuwige coïtus of liefde. Sluit me bewustzijn dan maar voor eeuwig af als er niets nieuws onder de zon is. Verlenging van het al bestaande hoeft van mij niet op dit gebied.
Ik zou me wel bekeren indien m'n waarneming op aarde eeuwig zou bestaan, zonder dat iemand me kan zien, ruiken, horen of voelen. Onzichtbaar kunnen meekijken hoe alles op aarde hier zich voortzet.
(is algemeen bekend)
