MuscleMeat

The power of Now - De kracht van het Nu

Jouw gedachte is de conceptuele analyse van de situatie, en die verschilt meestal niet al te bijster veel met de werkelijkheid, al blijft het probleem van biases.

Mijn vorm van meditatie is deze overbrugging zo klein mogelijk te maken door rationele introspectie op een rustige wijze.

Jouw hele betoog gaat in principe over escapisme te gebruiken om realiteit te omzeilen, en dit te valideren met solipsisme in een new-age jasje. Is goed voor personen als Corleone die toch al van de wereld zijn en uitkeringen trekken.

Voor mensen met verantwoordelijkheid gaat dit niet. Die moeten oplossingen vinden voor de problemen, ipv zoals ik al zei, tijdelijk in happy fluffy world te leven want "reality tends to smack you in the face".

Misschien dat ik het concept verkeerd begreep, of jouw mening verkeerd begrijp, maar ik denk dat het toch anders bedoeld is. Het hele punt van het boek heeft niks met het ontwijken van verantwoordelijkheden te maken.

Bijvoorbeeld: Je moeder gaat dood. Dit is op zich een neutrale gebeurtenis (zoals alles) want het enige dat er gebeurd is, is dat je moeder dood is. Jou emotionele attachment/gedachten hierover maken het een 'vervelende gebeurtenis'.

In het boek wordt aangegeven dat je hier geen last van zou hebben omdat je in het moment leeft. Het is geen probleem op dit moment. Wat volkomen gestoord is als je er vanuit een perspectief van 'een normaal mens' naar kijkt.

Mijn conclusie is dat dit inderdaad puur escapisme is, totdat je het in je hele leven doorvoert. En logisch gezien kan dat pas als er echt sprake is van ego-death. Tot je alle gevoelens in die zin loslaat en puur in het moment leeft, zal dit nooit een definitieve oplossing kunnen zijn. Dus tenzij je zoals E.T. een plekje voor jezelf hebt gecreeerd waarbij je echt geen zorgen hoeft te maken over je voortbestaan, is dit onmogelijk. Dan moet je net als hij 2 jaar lang voor je uit starend op een parkbankje leven, badend in het liefde gevoel.

Ik vind het op zich een zeer plausibel idee, en heb door meditatie ook kortstondig het gevoel dat het mogelijk moet zijn, maar gewoon onmogelijk voor 99,9% van de mensen.

Mij werd aangeraden om Jed McKenna – Spiritual Enlightenment: The Damnedest Thing een te lezen omdat die weer haaks staat op een spiritueel als eckhart. Dus die staat op mijn volgende to-do lijst.

Btw, als iemand hier op wil inhaken, graag. Ik ben we benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken.
 
Misschien dat ik het concept verkeerd begreep, of jouw mening verkeerd begrijp, maar ik denk dat het toch anders bedoeld is. Het hele punt van het boek heeft niks met het ontwijken van verantwoordelijkheden te maken.

Bijvoorbeeld: Je moeder gaat dood. Dit is op zich een neutrale gebeurtenis (zoals alles) want het enige dat er gebeurd is, is dat je moeder dood is. Jou emotionele attachment/gedachten hierover maken het een 'vervelende gebeurtenis'.

In het boek wordt aangegeven dat je hier geen last van zou hebben omdat je in het moment leeft. Het is geen probleem op dit moment. Wat volkomen gestoord is als je er vanuit een perspectief van 'een normaal mens' naar kijkt.

Mijn conclusie is dat dit inderdaad puur escapisme is, totdat je het in je hele leven doorvoert. En logisch gezien kan dat pas als er echt sprake is van ego-death. Tot je alle gevoelens in die zin loslaat en puur in het moment leeft, zal dit nooit een definitieve oplossing kunnen zijn. Dus tenzij je zoals E.T. een plekje voor jezelf hebt gecreeerd waarbij je echt geen zorgen hoeft te maken over je voortbestaan, is dit onmogelijk. Dan moet je net als hij 2 jaar lang voor je uit starend op een parkbankje leven, badend in het liefde gevoel.

Ik vind het op zich een zeer plausibel idee, en heb door meditatie ook kortstondig het gevoel dat het mogelijk moet zijn, maar gewoon onmogelijk voor 99,9% van de mensen.

Mij werd aangeraden om Jed McKenna – Spiritual Enlightenment: The Damnedest Thing een te lezen omdat die weer haaks staat op een spiritueel als eckhart. Dus die staat op mijn volgende to-do lijst.

Btw, als iemand hier op wil inhaken, graag. Ik ben we benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken.

Mooi uitgelegd
 
Richt je niet op andere mensen, want dat betekent dat je niet met jezelf bezig bent. Dat klinkt misschien heel egoïstisch, maar denken aan wat andere mensen zouden kunnen of moeten doen is weer een denkbeeldige toekomst schetsen. Een denkbeeldige toekomst is niet de realiteit waarin je nu leeft, niet het nu.
Wie zegt dat ze zouden stoppen met rennen, een stuk minder doen dan voorheen of minder presteren? Precies het stemmetje in je hoofd, je ego.

Waarom kijk je het nieuws of überhaupt tv? Allemaal onnodige info, VOORAL het nieuws!!

“Give up defining yourself - to yourself or to others. You won't die. You will come to life. And don't be concerned with how others define you. When they define you, they are limiting themselves, so it's their problem. Whenever you interact with people, don't be there primarily as a function or a role, but as the field of conscious Presence. You can only lose something that you have, but you cannot lose something that you are.”

Thx idd, die stem die speculeert enz, een denkbeeldige toekomst schetst, doemdenkt.. Ben de laatste maanden voornamelijk bezig geweest met in het huidige moment te blijven, in contact te blijven met de stilte, rust van het huidig moment, is al een hele opgave (geweest) dit aangezien ik vaak de neiging heb om bv de trap op en af te rennen enz, enorm vlug onbewust raak en zonder dat ik het goed en wel besef in die krankzinnige afgesneden toestand zit zoals vroeger. Zal me nu wat meer richten op die stem ipv van de omgeving, huidig moment buiten mij waar te nemen.

En idd, het nieuws fokt mij vaak op, kijk het steeds minder en minder.

En mooie uitspraak van Tolle, kende ik nog niet, thx.

Heb hem gelezen, ik vind het een boek als vele, vele andere 'self help boeken'. er zitten een paar interessante dingen, die altijd worden opgeblazen tot eindeloos geleuter. The Power of Now was imo (al een tijdje geleden dat ik hem gelezen heb) een boek waarin de schrijver 300+ pagina's nodig had voor 'enjoy the moment'.

de waarde van 'be happy, enjoy the moment' kun je natuurlijk moeilijk ontkennen, maar heb je daar 300+ paginas voor nodig? nee. en alle spirituele bullshit eromheen? ook niet.

:roflol::roflol:

True, maar mss is dat ergens wel nodig om echt door te dringen tot de mensen, de lezer.

Ik ga me er aan wagen :).

@corleone,

In mijn laatste poging om het boeddhisme te begrijpen heb ik jan geurtz zijn laatste boek gelezen ( verslaafd aan denken). Maar ik blijf tegen hetzelfde probleem aanlopen.

Even een vraag, als je 'zelf' een illusie is en je hebt een kenner en het gekende.

het gekende: de gedachte, emoties, zintuigelijke waarnemingen
De kenner: de stilte waarin het gekende zich manifesteert. De echte 'zelf'.

Hoe verklaar je dan dat het gekende subjectief is? En de kenner ook?

Zelfs identificeer ik me niet meer met mijn gedachtes, pijn, emoties etc dan is er nog steeds mijn aandacht. Waarom is deze aandacht subjectief?

Ik blijf erbij dat ik dit het grootste probleem vind in het boeddhisme. Leven is lijden. Werkelijkheid is deels een illusie en een constructie van de geest. Dus ook je ik en je emoties. Lijden is een illusie. Maar het geeft geen verklaring van de subjectieve ervaring, zelfs is deze illusionair.

Komt dat niet gewoon door je gevoel, je smaak.. Je zintuigen richten zich volgens hoe ze geconditioneerd zijn en daardoor is je ervaring subjectief. & Je hebt zoiezo niets zelf gekozen in dit leven. Alle gedachten, gevoelens, smaken zijn er in gestopt door het leven. Je hebt in feite niets te kiezen, nooit iets te willen zoals U.G. zegt. Er is dus nooit iemand die iets doet, dus niemand heeft bv ooit zelfmoord gepleegd of misdaden gepleegd behalve het leven zelf. Wraakgevoelens enz zijn dus vrij kinderachtig.
 
Komt dat niet gewoon door je gevoel, je smaak.. Je zintuigen richten zich volgens hoe ze geconditioneerd zijn en daardoor is je ervaring subjectief. & Je hebt zoiezo niets zelf gekozen in dit leven. Alle gedachten, gevoelens, smaken zijn er in gestopt door het leven. Je hebt in feite niets te kiezen, nooit iets te willen zoals U.G. zegt. Er is dus nooit iemand die iets doet, dus niemand heeft bv ooit zelfmoord gepleegd of misdaden gepleegd behalve het leven zelf. Wraakgevoelens enz zijn dus vrij kinderachtig.

Kun je even een tip geven in welke boek dit denkbeeld goed wordt uitgelegd? Ik ben stiekem wel een beetje benieuwd. Is het boek uit jouw quote een goede?
 
Kun je even een tip geven in welke boek dit denkbeeld goed wordt uitgelegd? Ik ben stiekem wel een beetje benieuwd. Is het boek uit jouw quote een goede?

Komt meer uit filmpjes van U.G. (geen enkele gedachte is de jouwe.., niemand is aan het praten aangezien er geen zelf, ego is, het is net een externe cameraman die alles doet, je hoofd draait enz, ik kijk nergens naar, alles kijkt naar mij..) + De Denkbeeldige Geest van U.G. Krishnamurti heb ik al gelezen en is zeker de moeite, vrij confronterend voor je ego.

En die quote komt uit 'Een Nieuwe Aarde' van Tolle, ook een zeer goed boek imo, een boek die er zeker toe doet. Vind 'Een Nieuwe Aarde' mss zelfs nog beter dan 'De Kracht Van Het Nu'.

Heb in feite ondervonden dat het vooral draait om soberheid, de soberheid van het huidig moment, het leven. Het grootste doel in m'n leven zal zoiezo het constant blijven streven naar soberheid zijn. Zo min mogelijk lijden = sober leven?
 

Zeker doen. Heb btw lang iets gehad van U.G. > Eckhart, maar nu ben ik toch aan het twijfelen. U.G. zegt bv dat hij niet weet hoe je er moet geraken enz, dat diegene die er geraken gelukzakken zijn, terwijl ik toch van mening ben dat je er via Eckhart na een periode zeker kan geraken (identiteit is de stilte, het huidige moment is zich bewust van zichzelf..) Maar wss dat U.G. meer doelt op je verlangens die ten einde zijn gekomen enz, dan enkel die toestand dat je niet meer geïdentificeerd bent met je lichaam, hetgeen je doet enz. Als je in die toestand zit besef je btw dat het universum gewoon een hologram is. Het huidig moment is precies een soort verticaal vlak dat zich constant manifesteert. Er is ook geen binnen of buiten, zaken gebeuren niet in of buiten jou, het gebeurt gewoon.
 
http://www.youtube.com/watch?v=JVhrEhiH60w&feature=share&list=FLsXHspXiPfYzJmVDG_lI6bw

Volgens mij heb ik het nu te pakken, "weet" ik nu duidelijker wat het is. Is een kwestie van vrede sluiten met de enge leegte. Lijkt me goed om je mss eens voor een tijd af te zonderen, enkele weken in een lege kamer te gaan zitten ofzo, en gewend worden aan die leegte om zo terug in contact te komen met jezelf, de leegte dus. De realiteit is zoiezo zelf altijd leeg, alleen door je ego ben je op veel momenten niet in contact met die lege nuchtere realiteit.

Een goede film om die leegte te ervaren, de saaie realiteit.., is imo The Tree Of Life.
 
Terug
Naar boven