MuscleMeat

Angst acceptatie omgeving

Ladybug

Dutch Bodybuilder
Lid sinds
22 sep 2013
Berichten
384
Waardering
37
Lengte
1m63
Massa
55kg
Vetpercentage
21%
Ik sprak laatst een meid van de gym waar ik train, die gaat mee doen met flex cup.
Ze zei dat ik ook lekker fanatiek bezig ben en vroeg of ik wedstrijden wil doen.
Ik antwoordde dat ik gewoon nog ff lekker wil trainen, goed eten enzo.. omdat ik
mentaal veel sterker moet worden..

schaam :bang:

Soms, nja vaak ben ik gewoon angstig.. wanneer ik mijn bakje kip,rijst,groente je kent hem wel te voorschijn haal.. voor de reacties van andere: wat eet jij nou??? :eek:
En soms zeggen mensen niets, toch heb ik dan het gevoel dat alle ogen op mijn bakje eten staan gericht.. zeker omdat ik nog helemaal geen perfect fitness fysiek heb.. vind ik het dan ook erg moeilijk om erin te geloven dat ik het kan!

Elke training ga ik fanatiek.. ik geef 100%.
Ook mijn maaltijden maak ik keurig elke avond en ik volg mijn eet schema zo goed als ik kan.

Het probleem is mijn dwangneurose die gekoppeld is aan een eetverslaving.. heel vervelend!
Dit is niet omdat ik mijn doel niet wil bereiken, gewoon omdat ik bang ben..
eten is op dat moment een soort vlucht of een soort bevestiging naar mezelf toe:
zie je wel je kan het niet en zie je wel, bodybuilding is stom, ze hebben gelijk, je bent een eenzaam triest gevalletje..
Op dat moment eet ik alles, en dan bedoel ik ook echt ALLES!! omdat ik dan gewoon negatief ben en denk: pff ze hebben gelijk, wat een failure ben ik!

In werkelijkheid wil ik gewoon schijt hebben wat anderen denken, hopen dat ik ooit een leuke fitness vriend kan vinden waarmee ik een relatie op kan bouwen, die mij accepteert zoals ik ben.
Soms denk ik dat nooit een leuke jongen ontmoet die dezelfde doelen heeft als ik of het is gewoon een player.

Soms voel ik me hopeloos en geef ik op! Dat opgeven uit zich meestal in een eetbui en vervolgens pak ik mezelf DIRECT weer op en wil gewoon door gaan.. maar die angst voor wat anderen van mij vinden is ontzettend groot.. soms ook in de sportschool, wat denken anderen van mij? dat ik powerlifter wil worden?

Hoe kan ik meer in mijzelf geloven?
En stoppen met mezelf allerlei psychische ziektes aan te praten?

Ik wou mijn verhaaltje even met jullie delen, voelde me rot :(
 
Nouja als iemand op jou afstapt om te vragen of je wedstrijden wilt gaan doen gelooft er al iemand in je, kan je het net zo goed zelf ook gaan doen, toch?
En dat je überhaupt al op je voeding wilt letten maakt je beter dan 95% van de Nederlanders/bevolkingwaardanook
 
Misschien lucht dit delen van je gedachten je wel op?

Maar voor mij is het duidelijk dat je wel een 'probleem' hebt en als ik goed tussen de regels door lees dan heeft dat minder te maken met 'gewichtstraining' of 'bodybuilding' maar meer met een gebrek aan eigenwaarde/zelfrespect.

Een forum zoals deze, waar ook nog eens heel veel 'semi grappige' figuren rondhangen is eigenlijk niet de juiste plek hiervoor. Nog los van het feit dat een ieder die hier jouw relaas leest nooit goede op de persoon afgemeten advies of raad kan geven of zelfs maar kan beoordelen hoe serieus en of ernstig jouw situatie is.

Wel kan ik je uit ervaring vertellen dat je eerst moet zorgen voor voldoende eigenwaarde alvorens je een serieuze 'fitnessvriend'/relatie kan beginnen die ook stand zal houden en waar jij je ook goed in kan vinden.

Het opbouwen van eigenwaarde begint altijd met een stuk zelfreflectie en het opbouwen van zelfvertrouwen. Zo kom je beter in je vel te zitten, letterlijk en figuurlijk. Maak daarbij overigens niet de denkfout (zoals veel jongens vaak doen) dat het 'groot worden' je naar de buitenwereld veel zal opleveren naar anderen toe. In tegendeel er zullen minstens net zoveel mensen het afstotelijk vinden dan aantrekkelijk.

Gewichtstraining en de levensstijl daaromheen moet je echt voor jezelf doen en moet echt vanuit jezelf komen. Er zullen altijd mensen zijn die raar naar je staan te kijken en er zullen altijd mensen zijn die je daarom achter je rug bespotten. Net zo goed als er mensen zullen zijn die je daar openlijk voor bewonderen en voor wie jij wellicht een bron wordt om ook zo te gaan leven.

En ja ik praat uit eigen ervaring en train en leef al meer dan 30 jaar op die wijze en heb al die dingen ook allemaal zelf ervaren en meegemaakt. Ik kan dus uit ervaring zeggen dat in de loop van de jaren je met bepaalde dingen steeds makkelijker om leert gaan. Lukt je dat niet schakel dan gewoon hulp in. Maar kennelijk val je al wel in positieve zin op in de sportschool en dat is natuurlijk een goed teken!

In ieder geval succes gewenst. Zo te lezen ben je in ieder geval op de goede weg (en overigens heeft iedereen wel eens wat mindere momenten!).
 
Ik sprak laatst een meid van de gym waar ik train, die gaat mee doen met flex cup.
Ze zei dat ik ook lekker fanatiek bezig ben en vroeg of ik wedstrijden wil doen.
Ik antwoordde dat ik gewoon nog ff lekker wil trainen, goed eten enzo.. omdat ik
mentaal veel sterker moet worden..

schaam :bang:

Soms, nja vaak ben ik gewoon angstig.. wanneer ik mijn bakje kip,rijst,groente je kent hem wel te voorschijn haal.. voor de reacties van andere: wat eet jij nou??? :eek:
En soms zeggen mensen niets, toch heb ik dan het gevoel dat alle ogen op mijn bakje eten staan gericht.. zeker omdat ik nog helemaal geen perfect fitness fysiek heb.. vind ik het dan ook erg moeilijk om erin te geloven dat ik het kan!

Elke training ga ik fanatiek.. ik geef 100%.
Ook mijn maaltijden maak ik keurig elke avond en ik volg mijn eet schema zo goed als ik kan.

Het probleem is mijn dwangneurose die gekoppeld is aan een eetverslaving.. heel vervelend!
Dit is niet omdat ik mijn doel niet wil bereiken, gewoon omdat ik bang ben..
eten is op dat moment een soort vlucht of een soort bevestiging naar mezelf toe:
zie je wel je kan het niet en zie je wel, bodybuilding is stom, ze hebben gelijk, je bent een eenzaam triest gevalletje..
Op dat moment eet ik alles, en dan bedoel ik ook echt ALLES!! omdat ik dan gewoon negatief ben en denk: pff ze hebben gelijk, wat een failure ben ik!

In werkelijkheid wil ik gewoon schijt hebben wat anderen denken, hopen dat ik ooit een leuke fitness vriend kan vinden waarmee ik een relatie op kan bouwen, die mij accepteert zoals ik ben.
Soms denk ik dat nooit een leuke jongen ontmoet die dezelfde doelen heeft als ik of het is gewoon een player.

Soms voel ik me hopeloos en geef ik op! Dat opgeven uit zich meestal in een eetbui en vervolgens pak ik mezelf DIRECT weer op en wil gewoon door gaan.. maar die angst voor wat anderen van mij vinden is ontzettend groot.. soms ook in de sportschool, wat denken anderen van mij? dat ik powerlifter wil worden?

Hoe kan ik meer in mijzelf geloven?
En stoppen met mezelf allerlei psychische ziektes aan te praten?

Ik wou mijn verhaaltje even met jullie delen, voelde me rot :(

Beste WhiteKnights,

Het jachtseizoen is geopend voor jullie, veel succes en laat de sterkste winnen.

Ontopic: Wat doe je al zelf om je zelfbeeld en vertrouwen te verhogen?
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #5
Het probleem is mijn dwangneurose die gekoppeld is aan een eetverslaving.. heel vervelend!
Dit is niet omdat ik mijn doel niet wil bereiken, gewoon omdat ik bang ben..
eten is op dat moment een soort vlucht of een soort bevestiging naar mezelf toe:
zie je wel je kan het niet en zie je wel, bodybuilding is stom, ze hebben gelijk, je bent een eenzaam triest gevalletje..
Op dat moment eet ik alles, en dan bedoel ik ook echt ALLES!! omdat ik dan gewoon negatief ben en denk: pff ze hebben gelijk, wat een failure ben ik!
Je moet op dat soort momenten gewoon wat B&F whey pakken, dan gain je 20% minder.
 
Het is weer kerst hoor, heb je geen account op girlscene. :rolleyes:
 
Als jij dat bent op je avatar dan moet je nodig aan je zelfbeeld gaan werken..(no offence)
 
Ohh, je wilt gewoon complimentjes krijgen? ;)


Weet je wat het is. Je moet gelukkig zijn met jezelf.. Een ander gaat dat niet voor je regelen. Zolang jij jezelf niet goed genoeg vindt enz. zal je niet een leuke "fitness vriend" tegen het lijf lopen die wel gelukkig met je kan zijn.. omdat jij zelf niet gelukkig bent.

Laat het varen, focus op je voeding en je training en doe waar je je goed bij voelt.. de rest komt vanzelf.

Door te b**chen en te huilen gebeurt er iig niets. En als je een leuke vriend wilt, er zijn hier tientallen jongens die een beetje fitnessen en je wel een keer willen doen om je zelfvertrouwen wat "op te krikken".

En als je echt zo in de knoop zit met jezelf, moet je dat niet op DBB uitten, maar eens met iemand gaan praten die er verstand van heeft. Want zoals je ziet aan de voorgaande reacties zijn er niet echt mensen die zich geroepen voelen hier met jou over te praten.. laat staan dat er gecared wordt op the internet.
 
hopen dat ik ooit een leuke fitness vriend kan vinden waarmee ik een relatie op kan bouwen, die mij accepteert zoals ik ben.
Soms denk ik dat nooit een leuke jongen ontmoet die dezelfde doelen heeft als ik of het is gewoon een player.

Ik ben een leuke, lieve jongen die je zal accepteren zoals je bent :o
 
Knuffel eens met Hoody idd :)
 
Waarom doe je aan fitness?

Voor jezelf? Om jezelf te beteren, uit zelfrespect? Of uit zelfkritiek en onzekerheid kan ook, of allemaal, maar je bent in elk geval bezig positieve stappen te nemen en je doet er niemand kwaad mee. Het is dus iets goeds.

Opmerkingen en mensen daartegen zijn denigrerend en negatief, uit angst die niet serieus te nemen is omdat je je kan herrineren aan dat positieve achter wat je doet en wie je bent. Tegen teveel zelfkritiek en twijfels kun je herrineren dat je doet wat je kunt en hoe ver je al goed op weg bent.
 
Laatst bewerkt:
Ik weet wel een manier om veel mannen te ontmoeten.
 
En inderdaad, niemand gaat het voor je doen, wie kritiek op je zou hebben zeker niet, je doet het (al) allemaal zelf. Dus wordt die angst zat en ga werken vanuit dat zelfvertrouwen.
 
Laatst bewerkt:
100% GS "troll".
 
Ik stond ook voor lul 1,5 jaar geleden met mn 62 kg toen ik een eiwitshake dronk.. je moet ergens beginnen. Ik doe ook oefeningen in de sportschool waarbij ik eruit zie als een mong**l, boeie, maar ik bouw wel een beter fysiek op dan anderen. Je moet het voor jezelf doen, en niet op anderen letten. Doe wat JIJ wil en trek je van anderen niks aan. En zorg btw dat je alleen kip, eiwitshakes en dergelijke in huis hebt mocht je een vreetbui hebben..
 
Ohh, je wilt gewoon complimentjes krijgen? ;)


Weet je wat het is. Je moet gelukkig zijn met jezelf.. Een ander gaat dat niet voor je regelen. Zolang jij jezelf niet goed genoeg vindt enz. zal je niet een leuke "fitness vriend" tegen het lijf lopen die wel gelukkig met je kan zijn.. omdat jij zelf niet gelukkig bent.

Laat het varen, focus op je voeding en je training en doe waar je je goed bij voelt.. de rest komt vanzelf.

Door te b**chen en te huilen gebeurt er iig niets. En als je een leuke vriend wilt, er zijn hier tientallen jongens die een beetje fitnessen en je wel een keer willen doen om je zelfvertrouwen wat "op te krikken".

En als je echt zo in de knoop zit met jezelf, moet je dat niet op DBB uitten, maar eens met iemand gaan praten die er verstand van heeft. Want zoals je ziet aan de voorgaande reacties zijn er niet echt mensen die zich geroepen voelen hier met jou over te praten.. laat staan dat er gecared wordt op the internet.

Is dat niet waarom 99% van de vrouwen posten op DBB :p
 
Terug
Naar boven