Het is nog donker, maar de inwoners van Nikkö staan vandaag vroeg op. Niet om de rijstvelden te onderhouden, nee. Vandaag is de grote dag: het nieuwe jaar, het jaar van de draak, wordt vanavond ingeluidt met grote feesten in heel Japan. Zo ook in Nikkö. Iedereen in het dorp helpt mee er het beste van te maken. De straten en het dorpsplein worden versierd door Jimbooo, Arndosi en Suicide Sid voor het meerdaags-durende feest. Slingers in de vorm van draken en lampionnen worden opgehangen, stoepen worden schoongeveegd en een podium wordt opgebouwd door Maxiamento en Jorgyboy terwijl de vrolijke muziek van Roth over het dorpsplein schalt.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
'S avonds, wanneer de saké rijkelijk vloeit start men met de festiviteiten. Om het publiek een beetje warm te krijgen wordt er eerst karaoké gezongen door velen, waaronder Xavier63. Hierna beginnen Dudemeister en Markrot met het rituele verbranden van de versieringen van het jaar ervoor. De lampionnen worden ontstoken door Luc M en Thielen en iedereen is klaar voor het nieuwe jaar.
Wanneer de klok één voor twaalf middernacht aangeeft beginnen de burgers met aftellen.
60,59,58...
Het gaat door, zoals iedereen het gewend is. Iedereen is gespannen voor het nieuwe jaar, wat gaat het hen brengen? De kleine kinderen van Biobeast plassen bijna in hun broek.
...23,22,21...
IMBAatwork staat te trappelen van spanning. Zo direct gaat de dorpsoudste de nieuwe papieren draak tonen aan de inwoners. Dit zal het hoogtepunt van de avond zijn, waarna het feest pas echt begint!
...12,11,10...
De eerste lonten van het vuurwerk worden aangestoken zodat deze precies om twaalf uur de oude geesten wegjagen.
...5,4,3,2,1.........
Héél even is het muisstil in het dorp. Niet de mensen, noch de natuur maakt een geluid. En dan...
GELUKKIG NIEUWJAAR!!!! Alles gebeurt ineens. Prachtig vuurwerk knalt boven hun hoofd uiteen en iedereen geeft elkaar knuffels en wenst elkaar een gelukkig nieuwjaar. Terwijl iedereen euforisch elkaar de hand schudt, stapt de dorpsoudste met moeite het podium op. In zijn handen draagt hij een klein draakje.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
Het publiek stopt direct met praten en de dorpsoudste spreekt:
"Dit is de draak van 2012!"
Het publiek barst in gejoel uit, want het is een prachtig stuk houtsnijwerk.
"Deze draak is echter niet nieuw."
Ditmaal reageert het publiek verbaast. Al sinds mensheugnis maakt men immers elk jaar een nieuw stuk houtsnijwerk.
"Dit is de draak, die 1200 jaar geleden voor het eerst in Nikkö werd gebruikt om het jaar van de draak in te luiden. Vannacht doen wij dit voor de honderdste maal!"
Wederom luid gejoel. Ditmaal zo hard en langdurig, dat de dorpsoudste van het podium afstapt en de draak op zijn sokkel op het podium laat staan.
Het feest gaat tot in de vroege uurtjes door en pas wanneer iedereen slaapt gebeurt er iets magisch. De ogen van het houten draakje kleuren wit waarop iets later het gehele dorp verdwijnt in een dichte mist. Een geest komt vrij uit het houten beeldje en kan zo ongezien een slachtoffer zoeken in het dorp. Wanneer hij eenmaal bezit heeft genomen van het lichaam van een dorpeling, trekt de mist op. De bezetene ontwaakt, maar niet als zichzelf. Hij stapt zijn bed uit en gaat op bezoek bij enkele dorpsbewoners. Nog dronken van de vorige avond doen zij open, waarop hij hen hypnotiseert. Zij zullen bekend staan als de cultisten. Wanneer hij ontwaakt zal hij helaas niet meer weten wie die cultisten zijn, gezien de grote mentale aanslag op zijn eigen lichaam. Als laatste actie die nacht besluit hij in zijn ware vorm de homo van het dorp te vermoorden. Bij dit huis aangekomen veranderd hij in zijn ware vorm; een grote draak, die de mogelijkheid heeft zich aan te passen aan zijn slachtoffer. Wetende wat de angsten van de homo zijn, namelijk stikken in het zaad van een ander, verandert hij in een waterdraak.
Druppel voor druppel sluipt hij via een kier zachtjes naar binnen, maar de homo ontwaakt van het druppende water. Hij durft echter niet zijn bed uit te komen. De draak glipt als een waterstroompje de trap op en onder de slaapkamerdeur door. De homo ziet dit alles gebeuren, en verstijft van schrik. Vanuit de plas water in zijn kamer, herrijst ineens een draak. Hij wil schreeuwen, maar het is te laat. Als een grote draaikolk beweegt de draak zich door de ronde kamer van de homo. Deze wordt uit zijn bed gesmeten en verdrinkt na een korte strijd.
De draak neemt zijn menselijke vorm weer aan, en alsof er niets is gebeurd, loopt hij het huis uit en gaat slapen.
De volgende ochtend verspreidt het nieuws zich als een lopend vuurtje:
"KWARKPHAGGOT IS VERMOORD! VERDRONKEN OP ZIJN EIGEN KAMER"
Wanneer de dorpsoudste dit hoort, vreest hij voor het ergste. Hij rent naar het podium en schrikt. Wanneer alle dorpsbewoners bijeen zijn gekomen spreekt hij hen toe: "Vrienden. Wij moeten voor ons leven vrezen. Door het aanbidden van dit eeuwenoude beeld, hebben wij de geest van de witte draak opgeroepen. Al die tijd heb ik gedacht dat dit een mythe, een folklore was. Maar ik had het fout. Volgens de overlevering neemt de draak het lichaam over van een onschuldige bewoner, om zo elke nacht een slachtoffer te eisen. Het enige wat wij kunnen doen, is overdag de meest waarschijnlijke draak vermoorden, in de hoop zo de echte draak te pakken te krijgen."
En zo geschiedde.
----------
Het is dag.
Kwarkphaggot is dood, hij was "Emperor of Nikkö"