Fitness Seller

Gebeurtenissen die je leven hebben veranderd ?

Toen ik 13-14jaar was had mijn beste maat een auto ongeval. +30breuken in zijn gezicht, verbrijzelde neus, gebroken dijbeen, bloed in hersenen en een week in coma.

Zoiets vergeet je ook nooit


en ja hij droeg zijn veiligheidsgordel. Zijn moeder had een gebroken enkel, zijn zus een gescheurde milt en hij dit ...

ben toch wel onder de indruk van hoeveel leed en ellende een hoop dbb-ers hebben meegemaakt en het
hier delen

moet in sommige gevallen echt traumatisch zijn en er zitten ook nog een aantal heel jonge dbb-ers bij

en idd een hoop dingen vergeet je nooit
 
- Scheiden van mn ouders toen ik nog jong was.
- Constatering van kanker op 18 jarige leeftijd, dat is echt iets wat mn leven, of in ieder geval de kijk er op, veranderd heeft.
- Geboorte zoon
- Motor ongeluk
 
Laatst bewerkt:
Toen ik voor het eerst opgeroepen werd door de politie om op verhoor te komen.
Toen ik voor het eerst veroordeeld werd.
Toen ik voor de derde keer moest voorkomen en de eis oa. was dat ik mn voorwaardelijke straf moest gaan uitzitten.
Toen bij het uitgaan een groepje ruzie zocht met ons op een brug wat resulteerde in ik k.o. geslagen worden (met een steen of een buis, de voorwerpen varieren, zelf weet ik het niet want ik lag te snurken) en toen ik weer bij kwam er maar 2 mensen bij me stonden en een vriendin zei 'je bloed gek' en ik aan mn hoofd voelde en er best wat bloed uit mn schedelpan kwam en vroeg waar mn broertje was. Die was verder op om de hoek, dus ik daar naar toe rennen, lag hij op de grond en stonden ze op em in te trappen. Dus ik er op af mortal kombat flying kick, mis, maar toen rende ze wel allemaal weg. Wij er achteraan rennen, wisten niet welke kant ze op waren dus uit elkaar, *knal knal* vriend komt van andere kant op rennen huilend dat er op hem geschoten is.
Toen richting de dam, komt er een groep van +/- 20 man aan waarvan er 1 vraagt of wij die gasten zijn die gezocht worden en dat we naar huis moeten gaan. Wij proberen bij de eerste beste tent naar binnen te gaan (sta je nog een beetje veilig) maar werd geweigerd want bloeden..
Staan verder op 3 gasten die een vriend van me roepen dattie moet komen want zn moeder is een h**r, vriend is stront lazarus dus gaat naar ze toe, ik er achteraan, grote groep komt plein op lopen, ik probeer vriend mee te trekken, groep staat al om ons heen, ik voor vriend gaan staan, groep begint tegen mn benen aan te schoppen.
Broertje zag dat gebeuren en was de groep in gelopen en greep het leidertje bij zn keel en sleepte hem weg. Halve groep dook op mn broertje. Iedereen rende weg toen ze dachten dat hij dood was, politie, ambulance.
Ik herkende 2 mensen omdat ik bij ze op school had gezeten, rechtzaken, straffen van 100 euro, ik zuip mezelf half dood, 2 weken later diabeet type 1 geconstateerd.
 
Toen mn moeder kanker bleek te hebben, gelukkig wel bovenop gekomen.

Het trainen lichamelijk en geestelijk veel zelfverzekerder.
 
ben toch wel onder de indruk van hoeveel leed en ellende een hoop dbb-ers hebben meegemaakt en het
hier delen

moet in sommige gevallen echt traumatisch zijn en er zitten ook nog een aantal heel jonge dbb-ers bij

en idd een hoop dingen vergeet je nooit

is idd treurig hoeveel leed sommige al op jonge leeftijd door moeten maken. en alhoewel ik wat dingen heb gepost die op mij echt een diepe indruk hebben gemaakt vertel ik eigenlijk nooit iemand over hoe mijn jeugd was, maar degene die ik dat dan wel gedeeld heb hebben echt zoiets van... jezus... wat heftig, hoewel ik dat zelf dan zo niet zie. en dat zal met een hoop zijn die hier posten, ze hebben dat meegemaakt en heeft ze gevormd tot wat ze nu zijn en lopen er niet over te "klagen" omdat ze het zien als iets wat gewoon bij hun verleden hoort. terwijl ik om me heen een hoop mensen hoor vertellen/zeuren over dingen,die echt niet leuk zijn, maar als je het vergelijkt met verhalen die je hier hoort echt peanuts zijn. als je nooit echt iets heftigs hebt meegemaakt lijkt het wel of je van de kleinste dingen al een drama kan maken.
 
is idd treurig hoeveel leed sommige al op jonge leeftijd door moeten maken. en alhoewel ik wat dingen heb gepost die op mij echt een diepe indruk hebben gemaakt vertel ik eigenlijk nooit iemand over hoe mijn jeugd was, maar degene die ik dat dan wel gedeeld heb hebben echt zoiets van... jezus... wat heftig, hoewel ik dat zelf dan zo niet zie. en dat zal met een hoop zijn die hier posten, ze hebben dat meegemaakt en heeft ze gevormd tot wat ze nu zijn en lopen er niet over te "klagen" omdat ze het zien als iets wat gewoon bij hun verleden hoort. terwijl ik om me heen een hoop mensen hoor vertellen/zeuren over dingen,die echt niet leuk zijn, maar als je het vergelijkt met verhalen die je hier hoort echt peanuts zijn. als je nooit echt iets heftigs hebt meegemaakt lijkt het wel of je van de kleinste dingen al een drama kan maken.

Kan me wel vinden idd van het vertellen en dat mensen dat dan heftig vinden, denk dat dat komt doordat je er zelf mee hebt leren leven, vaak verwachten mensen ook niet zulke heftige dingen als ze diegene al wat langer kennen
 
Echt wel een brok in m'n keel als ik deze verhalen lees
OT:
- m'n bloedeigen vader die tegen je zegt dat ie je nooit meer wil zien
- Uit een coma ontwaken
- M'n alcoholistische stiefpa die me moeder een gebroken kaak sloeg en dreigde haar hoofd er af te hakken
 
Kan me ook vinden in de post van John B.
Ik heb ook niet zo een lekker jeugd gehad en het is soms lastig daarover te praten, ik ga het hier nog niet neerzetten omdat er gewoon teveel is, misschien later.
Ook lijkt het soms wel of bepaalde pech aan je blijft kleven omdat ik nu nog door een aantal dingen ellende heb waar ikzelf niks aan kan doen.
Of hoe je "gevormd" bent en dat steeds je partner keuze heeft bepaald (slechte eigenschappen van je ouders) in mijn geval en je komt daar pas op latere leeftijd achter.
 
Kan me ook vinden in de post van John B.
Ik heb ook niet zo een lekker jeugd gehad en het is soms lastig daarover te praten, ik ga het hier nog niet neerzetten omdat er gewoon teveel is, misschien later.
Ook lijkt het soms wel of bepaalde pech aan je blijft kleven omdat ik nu nog door een aantal dingen ellende heb waar ikzelf niks aan kan doen.
Of hoe je "gevormd" bent en dat steeds je partner keuze heeft bepaald (slechte eigenschappen van je ouders) in mijn geval en je komt daar pas op latere leeftijd achter.

Er is wel veel leed onder de dutchbodybuilders geweest, zou het trainen daar geen gevolg van zijn geworden? Weet wel doordat alles wat ik meegemaakt heb ook een laag zelfbeeld heb gekregen en daardoor ben gaan trainen. Hoeft niet voor iedereen te gelden uiteraard..
 
Effe alles in chronologische volgorde wat mij voor altijd zal bij blijven:

- zus redelijk vaak in het ziekenhuis wegens gehoorproblemen (moest oa zuurstof krijgen)
- zaak van mijn ouders ging failliet wegens misverstand/ruzie met verantwoordelijke voor productie. Best veel schulden aan overgehouden
- Vader had 2-3 pericarditis (verspreid over 3jaar fzo)
- met LO gevallen (rekstok, hing ondersteboven) en kon enkele minuten niet ademen. Zwaar gekneusd ribbenrooster aan overhouden
- Mijn maat had dat ongeval. +30breuken in zijn gezicht, verbrijzelde neus, gebroken dijbeen, bloed in hersenen en een week in coma.
- Jaar later mijn moeder een ongeval. Hele zware hersenschudding + whiplash. Paar maanden niets kunnen doen.
- Moeder was te snel terug beginnen werken (ze verdiende veel geld. Uit schulden + veel poen) en dit in combo met stress op haar werk kreeg ze een burn out. Toen werk opgegeven en nu verdiend ze minder dan een derde van wat te ze vroeger verdiende. Ze voelt zich er ook schuldig om.
- Vader had aortaklepstenose. Openhartoperatie, er was kans dat het niet ging lukken.
- moeder terug burnout (wel niet zo'n zware als ervoor)
- Vader voelde zich een tijd niet goed. Ze gingen naar de spoed, maar ze hadden mij eerst bij die ene maat thuis afgezet. Ik stap uit en zeg 'tot morgen'. Vader stapt opeens mee uit, geeft een epic knuffel en zegt: 'arnodsi, het ziet er echt niet goed uit. Ik hoop dat ik je morgen terug zie'. Uiteindelijk alles goed gekomen, was een kleine trombose in het hoofd
- Afscheid moeten nemen van mijn grootmoeder gekregen. Op het einde herkende ze niemand meer, maar na die ene extra dosis morfine heeft ze toch nog gereageerd tegen mij.



Voor mij is het part of life. What doesn't kill you makes you stronger. Dunno of mensen dit heftig vinden.
 
Vader stapt opeens mee uit, geeft een epic knuffel en zegt: 'arnodsi, het ziet er echt niet goed uit. Ik hoop dat ik je morgen terug zie'.

Weet ik nog dat je dat toen gepost hebt, ging door merg en been.

Voor mij is het part of life. What doesn't kill you makes you stronger. Dunno of mensen dit heftig vinden.

Is deel van het leven idd. Maar wat je niet molt maar toch scarred maakt je eerder zwakker.
 
Weet ik nog dat je dat toen gepost hebt, ging door merg en been.



Is deel van het leven idd. Maar wat je niet molt maar toch scarred maakt je eerder zwakker.
Ging bij mij toen ook door merg en been :o Elk haartje op mijn lijf ging rechtstaan. Ik had het toen ook totaal niet verwacht.
 
dingen die ik hier in ieder geval niet ga posten.
 
Er is wel veel leed onder de dutchbodybuilders geweest, zou het trainen daar geen gevolg van zijn geworden? Weet wel doordat alles wat ik meegemaakt heb ook een laag zelfbeeld heb gekregen en daardoor ben gaan trainen. Hoeft niet voor iedereen te gelden uiteraard..

ik ben ervan overtuigd dat dingen die in je jeugd of later zijn gebeurt .. die neem je altijd mee en zullen je tekenen .. ik zelf ben altijd te klein voor mijn leeftijd geweest en heb dit op alle mogelijke manieren
geprobeerd te compenseren .. van een grote bek tot aan vechtsporten en idd body-building dit is geen
garantie dat het dan goed komt maar geeft je wel afleiding..

tot op de dag van vandaag brengt mijn lengte en grote bek mij nog wel eens in de problemen .. je ontwikkeld toch een soort karakter en schild om je heen en soms is het moeilijk om te veranderen
en ik weiger soms ook om mij altijd aan te passen aan anderen..kunnen zij ook bij mij doen denk ik.

en nu ik het hier lees ben ik het met .. ziegler .. eens dat veel leed hier erger is als het jouwe en
wat ik mij nu echt serieus afvraag hoe gaan jullie hiermee om ?? hebben jullie hulp gezocht ??

maatschappelijk werker ? psychiater? en werkt dit ?? ik zelf nooit geloofde daar nooit zo in nu sta ik
er meer voor open maar of je er baat bij hebt dat is mijn vraag ....
 
Heb een drankje op en leef met jullie mee.
 
ik ben ervan overtuigd dat dingen die in je jeugd of later zijn gebeurt .. die neem je altijd mee en zullen je tekenen .. ik zelf ben altijd te klein voor mijn leeftijd geweest en heb dit op alle mogelijke manieren
geprobeerd te compenseren .. van een grote bek tot aan vechtsporten en idd body-building dit is geen
garantie dat het dan goed komt maar geeft je wel afleiding..

tot op de dag van vandaag brengt mijn lengte en grote bek mij nog wel eens in de problemen .. je ontwikkeld toch een soort karakter en schild om je heen en soms is het moeilijk om te veranderen
en ik weiger soms ook om mij altijd aan te passen aan anderen..kunnen zij ook bij mij doen denk ik.

en nu ik het hier lees ben ik het met .. ziegler .. eens dat veel leed hier erger is als het jouwe en
wat ik mij nu echt serieus afvraag hoe gaan jullie hiermee om ?? hebben jullie hulp gezocht ??

maatschappelijk werker ? psychiater? en werkt dit ?? ik zelf nooit geloofde daar nooit zo in nu sta ik
er meer voor open maar of je er baat bij hebt dat is mijn vraag ....

ja idd je trekt een schild op en daar komje heeel moeilijk vanaf:o

ja ik heb wel hulp gehad voor bepaalde dingen, therapie shrink de hele mikmak, maar alhoewel het vast wel help ben ik nog altijd van mening dat je het uiteindelijk zelf moet doen op jouwn eigen manier en je eigen tempo;)
 
Een paar pagina's gelezen en ik besef nu des te meer hoeveel geluk ik tot hiertoe in het leven heb gehad.
 

-leven lang gepest omdat manlet
-diepgeworteld manlet complex ontwikkeld
-besloot te gaan trainen op jonge leeftijd
-progressie kwam niet zo snel dus maar gaan spuiten
-nu aan de hcg voor kleine balletjes (traumatiserend, srs)
-compenseer mn lengte met auto's en geld

vul aan waar nodig
 
-leven lang gepest omdat manlet
-diepgeworteld manlet complex ontwikkeld
-besloot te gaan trainen op jonge leeftijd
-progressie kwam niet zo snel dus maar gaan spuiten
-nu aan de hcg voor kleine balletjes (traumatiserend, srs)
-compenseer mn lengte met auto's en geld

vul aan waar nodig
wat is hcg?
 
Terug
Naar boven