Hallo,
Ik ben een meisje van tweeëntwintig dat de laatste paar jaar enorm is aangekomen door boulimia. Deze boulimia speelde al een tijd, maar toen het compenseren schaarser werd is deze compleet geëxplodeerd waardoor ik op een slechte dag 99,9 kilo woog. Juist, ja. Dit overigens bij 1,79 meter. Mij wezenloos geschrokken is het op het moment van de 99,9 kilo eindelijk gelukt om mij een gezonde levensstijl eigen te maken. Door gezond eten ben ik vanaf 4 februari 15 kilo afgevallen (ik weeg nu 84,9 kilo). Qua beweging loop ik alles binnen dat binnen het kwartier te lopen valt. Ik loop naar de supermarkt, ik wandel met honden van familie... dat soort zaken. In centimeters ben ik ook al best veel afgevallen.
Echt veel gesport heb ik echter nog niet. Ik heb niet eens enig idee hoe ik daaraan zou moeten beginnen. Ik heb dumbbells van 2 kilo, een hometrainer (fiets) en een apparaat waarop ik als het ware moet steppen. Sinds ik mijn boulimia-levensstijl heb afgeleerd wil ik alles zo gezond mogelijk doen. Zo heb ik aan het begin van mijn afvalavontuur besloten pas op de helft van mijn totale afvalgewicht te gaan sporten. Op dit punt ben ik nu aanbeland - in totaal wilde ik namelijk graag dertig kilo kwijt. Ik ben nu vijftien kilo kwijt en wil het liefst naar de 69 kilo bij 1.79 meter. Dit lijkt mij wel een zo gezond gewicht.
Nooit van mijn leven - zelfs niet in mijn boulimiatijd waarin ik overigens ook erg slanke momenten heb gekend - heb ik gesport. Ik heb géén verstand van sporten. En ik wil het goed doen! Ik wil dat mijn überdikke benen (ik heb een peervormig figuur) strak worden, dat mijn armen weer strak worden, strakke billen, eindelijk eens wat centimeters van mijn enkels... Ik heb - in retroperspectief - al sinds zo ongeveer mijn veertiende boulimia en zelfs toen vond ik mijzelf veel te dik, zo ook mijn benen. Dit was ik echter niet. Maar echt kunnen genieten van een slank lichaam heb ik nooit. Ik wil aan mezelf werken, ben aan mezelf aan het werken, en mijn eetstoornisarme geest is er klaar voor om nu realistisch naar mezelf te kijken. Ik verwacht geen perfectie. Maat 38 is prima.
Maandag moet ik beginnen met sporten, maar hoe moet ik dat opbouwen, en waarop/-mee, en wat kan ik het beste doen voor mijn peerfiguur en dus voor mijn onderlichaam? Cardio, krachttrainig, gewichten, alles? Ik heb géén idee en hoor/lees verschillende dingen.
PS. Ik ben trouwens ook doodsbang voor loshangend vel. Is dit überhaupt realistisch voor een tweeëntwintigjarige die dertig kilo moet verliezen?
Ik ben een meisje van tweeëntwintig dat de laatste paar jaar enorm is aangekomen door boulimia. Deze boulimia speelde al een tijd, maar toen het compenseren schaarser werd is deze compleet geëxplodeerd waardoor ik op een slechte dag 99,9 kilo woog. Juist, ja. Dit overigens bij 1,79 meter. Mij wezenloos geschrokken is het op het moment van de 99,9 kilo eindelijk gelukt om mij een gezonde levensstijl eigen te maken. Door gezond eten ben ik vanaf 4 februari 15 kilo afgevallen (ik weeg nu 84,9 kilo). Qua beweging loop ik alles binnen dat binnen het kwartier te lopen valt. Ik loop naar de supermarkt, ik wandel met honden van familie... dat soort zaken. In centimeters ben ik ook al best veel afgevallen.
Echt veel gesport heb ik echter nog niet. Ik heb niet eens enig idee hoe ik daaraan zou moeten beginnen. Ik heb dumbbells van 2 kilo, een hometrainer (fiets) en een apparaat waarop ik als het ware moet steppen. Sinds ik mijn boulimia-levensstijl heb afgeleerd wil ik alles zo gezond mogelijk doen. Zo heb ik aan het begin van mijn afvalavontuur besloten pas op de helft van mijn totale afvalgewicht te gaan sporten. Op dit punt ben ik nu aanbeland - in totaal wilde ik namelijk graag dertig kilo kwijt. Ik ben nu vijftien kilo kwijt en wil het liefst naar de 69 kilo bij 1.79 meter. Dit lijkt mij wel een zo gezond gewicht.
Nooit van mijn leven - zelfs niet in mijn boulimiatijd waarin ik overigens ook erg slanke momenten heb gekend - heb ik gesport. Ik heb géén verstand van sporten. En ik wil het goed doen! Ik wil dat mijn überdikke benen (ik heb een peervormig figuur) strak worden, dat mijn armen weer strak worden, strakke billen, eindelijk eens wat centimeters van mijn enkels... Ik heb - in retroperspectief - al sinds zo ongeveer mijn veertiende boulimia en zelfs toen vond ik mijzelf veel te dik, zo ook mijn benen. Dit was ik echter niet. Maar echt kunnen genieten van een slank lichaam heb ik nooit. Ik wil aan mezelf werken, ben aan mezelf aan het werken, en mijn eetstoornisarme geest is er klaar voor om nu realistisch naar mezelf te kijken. Ik verwacht geen perfectie. Maat 38 is prima.
Maandag moet ik beginnen met sporten, maar hoe moet ik dat opbouwen, en waarop/-mee, en wat kan ik het beste doen voor mijn peerfiguur en dus voor mijn onderlichaam? Cardio, krachttrainig, gewichten, alles? Ik heb géén idee en hoor/lees verschillende dingen.
PS. Ik ben trouwens ook doodsbang voor loshangend vel. Is dit überhaupt realistisch voor een tweeëntwintigjarige die dertig kilo moet verliezen?
Laatst bewerkt:


), dat doe je dus ook niet als beginner.