Ja, want dat is in m'n eigen levensbeleving tussen m'n oren, en niet m'n omgeving waarin iets verschijnt, of een plaats met heilige krachten, dat bestempel ik namelijk als bullshit.
Ik geloof in: Generator Operator Destructor. Oftewel: Schepper, onderhouder en vernietiger. En daarmee wordt denk ik de kern wel geraakt; de allesomvattende natuurkracht dat voor al het leven, al het onderhoud en alle vernietiging zorgt binnen het universum. God als term dat tot stand is gekomen door de verwondering die mensen, al zolang als ze hier op aarde leven, hebben over alles dat er om ons heen is. God is niet meer dan de naam voor deze verwondering van al dat is. God is de absolute natuurkracht van een onmetelijk hoge trilling en intelligentie.
Overigens is opium eigenlijk wel iets waaruit vele religeuze opvattingen onstaan zijn. Visoenen, inzichten en hallucinaties waarbij enkele niet onderscheid niet meer konden maken tussen hun eigen kop en de omgeving waar ze op dat moment waren. En dan komt 'deze plaats is heilig' naar boven.
Lange duur betekend een levensveranderde houding met eigen normen en fatsoen, schrijf dat op papier bundel het en verkondig anderen die de alternatieve staat van bewustzijn nooit hebben meegemaakt dat die levensnormen voor hen het ultieme geluk zal opleveren. Opleggende benadering gefundeerd op angst blijft effectief.
Wanneer ik weleens zwaar ergens anders was, kreeg maagdelijkheid ook een enorme betekenis. Met name de gedachte gekoppeld aan reinheid. Naderhand was het een verlangen wat nergens op sloeg.
Dit soort mystieke belevenissen moet je niet in de realiteit willen injecteren, maar er juist van gescheiden houden. Helaas zie je nu in de wereld dat het onderscheid niet meer gemaakt kan worden en het door elkaar heenloopt. wanorde, woede, paranoide en onbegrip. De ingredienten voor oorlog en fundementalisme... maar ook kenmerkende gevolgen wanneer de mens zijn eigen koppie niet meer begrijpt door 'misinterpretatie' van zichzelf en z'n omgeving.