Wat als ik mijn denkwijzes en ervaringen de afgelopen decennia heb getoetst aan de filosofie, psychologie, lessen uit de geschiedenis, en mindfullness practice om perspectieven te verschuiven, maar daarmee bijvoorbeeld in de uitspraken van Jordan Peterson steeds mijn gelijk vind?
JP zegt ook dat je geen domme regels moet volgen, altijd de waarheid te zeggen, dat het soort corporate/bureaucratische maskering inherent slecht is voor de maatschappij, dat mensen daarin blind zijn hoe hun slave morality zoals nietzsche het noemt zichzelf propageert, en dat een samenleving op vrijwillige participatie gebaseerd moet zijn.
Heeft JP dat ook allemaal fout? Of heb ik misschien toch gelijk?
Is er natuurlijk altijd een soort zelfbevestiging bias in je gedachtes zo onder de loep nemen, maar daar helpt je opmerking om kritisch naar mijzelf te kijken dan ook niet in verder. Wat zou ik inhoudelijk in die zelfkritiek missen dan?
(en hoe kun jij daarop antwoord geven terwijl je zelf zegt ook van alles van mij niet te lezen of onthouden, wat ook blijkt uit het stellen van steeds dezelfde herhalende vragen die al beantwoord zijn, en uit veel van je reacties van insinuaties over wat ik zeg die helemaal niet spiegelen of volgen uit wat zeg en dus aangeven mij niet te snappen/horen)