Qua reden kom ik niet verder dan dat het een persoonlijkheidseigenschap is, misschien combinatie van sterk intellect en introversie, copingsmechanismes misschien.
In balans nee dat denk ik niet, hoewel ik niet meer rumineer (geen NLs voor ruminate?) en wakker lig van het zelfkritiek, dus dat is iets geminderd.
Het kan lastig zijn om zulke mechanismes te doorgronden.
Fijn om te lezen dat het, in ieder geval voor nu, iets is geminderd.
Het kan ontzettend zwaar zijn lijkt me.
Ik hoop dat je jezelf er verder in kunt ontwikkelen.
Oh? Waarvoor diskwalificeer ik ze? Ik ben toch niet in hun logs ze vertellen dat ze verdorie eens moeten gaan thuiswerken of uitkeringtrekken oid? Volgens mij diskwalificeer ik hun kritiek op mij. Als je op een publiek forum kritiek uit mag daar toch repliek op gegeven worden lijkt mij.
Ik kan mezelf heel goed voorstellen dat je de reacties van mensen zo ervaart.
Je voelt jezelf niet begrepen, en dat word je over het algemeen ook niet.
Het kan erg lastig zijn om daarmee om te gaan.
Volgens mij doe je ontzettend je best om dat zo goed mogelijk te doen of niet?
(Uitgezonderd de keren dat je laat blijken dat je er genoeg van hebt uiteraard)
Je reactie op dat je mensen in mijn beleving diskwalificeert is wel een voorbeeld van wat ik bedoel.
Eerst stel je me een vraag, en vervolgens geef je een dichtgetimmerde redenering voor hoe je op mensen reageert.
Dat maakt het lastig voor me om ergens over in gesprek te gaan, en dat is waarom je mensen in mijn beleving diskwalificeert.
Heb je mijn opmerking/beleving misschien als kritiek ervaren? Zo was het namelijk niet bedoeld.