En waarom ben je dan eerst zo dik geworden?
Omdat ik, net zoals iedereen, natuurlijk niet wist hoe ik met zulk soort dingen om moest gaan toen ik jong was.
Je word geboren in een wereld waarin je moet leren zwemmen en word in het diepe gegooid en daarmee zoek je het maar uit.
Ik zocht een uitweg in verkeerde vrienden en veel eten en blowen. Gelukkig nooit verder gegaan als die shit.
Velen die ik in die tijd leerde kennen zijn nu nog verslaafd aan hard drugs. En lopen nog steeds in hetzelfde circeltje rond.
Ik ben altijd al een zoekend persoon geweest. Voelde me anders als de mensen en de groepen waar ik toen mee omging.
Werd altijd vaak als de pispaal gebruikt of in de zeik genomen en uitgelachen. Uiteindelijk zie ik het nu zo dat ik altijd al anders als hun was.
Ik was gewoon sterker als hun. En meer zelfstandig. Maar omdat ik mezelf niet begreep werd dat als zwakte gezien.
Waarom werd je uit huis gezet?
Een fucked up gezins situatie. Mijn vader en mijn moeder waren uit elkaar gegroeid. En ik en mijn zusje zaten tussen de ruzie in.
De ruzie werd niet onderling uitgevochten maar via ons (de kinderen) helaas... Uiteindelijk woonde ik nog bij mijn moeder maar raakte de kloof tussen ons steeds groter omdat mijn moeder toevlucht zocht bij het uitgaan en nieuwe mensen (vooral mannen ) ontmoeten.
Ik kon het niet waarderen dat mijn moeder vaak met een andere vent over de vloer kwam en daarom ontstond er steeds vaker conflict .
Toen mijn moeder de man ontmoette die ze nu heeft werden wij gedwongen om in zijn huis te gaan wonen.
En dat ging voor mij niet goed...
Uiteindelijk heb ik nu weer gewoon goed contact met mijn ouders... Ik heb leren vergeven. Ook al vind ik dingen niet juist of stem ik er niet geheel mee in hoe ze gegaan zijn... Ik begrijp ze. Ik begrijp dat mijn moeder zich ook in de steek gelaten en verlaten voelde. En dat ze alleen moest vechten. En daardoor toevlucht zocht in wat ze deed. Het is fucked up dat het leven zo loopt maargoed.. Life is a b*ch.
En ik besef goed dat ik ook niet makkelijk geweest ben voor haar. Ik zie zelf in dat ook ik, veel dingen anders had moeten doen.
Maargoed je kunt dingen en gebeurtenissen niet veranderen.
Uiteindelijk is PIJN en tegenslagen een twee snijdend zwaard.
En hoe je ermee omgaat is aan jou.
Ga jij eraan ten onder of word je er een sterker persoon door?
Fouten maken doet iedereen. Vergeef jezelf en vergeef ook anderen en zie het als de ultieme training voor jou om een krachtig persoon te worden. Om te worden wie jij echt bent voorbestemd te zijn.
Nu heb ik in plaats van anderen de schuld te geven en te blowen te roken en andere shit te gebruiken mijn toevlucht gevonden in trainen en geestelijk op zoek te zijn naar antwoorden.
En natuurlijk mijn ervaring delen met anderen en zo mensen tot hulp zijn die in soortgelijke situaties verkeren.
Mijn therapie is niet duur xD Slechts 80 euro per consult !

Just kidding ik geloof niet in geld, in my world in my eyes everything is free
The Riddle of Steel is central to the plot of
John Milius's 1982 movie,
Conan the Barbarian.
"Crom is strong! If I die, I have to go before him, and he will ask me, 'What is the riddle of steel?' If I don't know it, he will cast me out of Valhalla and laugh at me." ~Conan the Barbarian
Conan is nailed to a dead tree in the desert for several days until rescued. As he heals, he reflects upon the Riddle of Steel. No longer does the barbarian limit himself to direct brute assault. Using covert methods and battlefield tactics, Conan and his friends inflict great damage to their enemy. However, the cumulative result of all Conan's vengeance does not harm the overall power of Thulsa's cult. It isn't until his father's sword is broken that Conan realizes the true answer to the riddle: all the power of both steel and flesh come from one's beliefs.
Flesh grows weak. Steel becomes brittle. But the will is indomitable.