Correct me if i'm wrong. Maar voor m'n gevoel voel jij je veel te belabberd voor hoe diep je in de cut zit of niet?
Ik las je post nog eens en je hebt wel een beetje gelijk.

Ik roep hier regelmatig dat ik mij wat suf of een zombie voel; misschien stel ik me wat te veel aan, zo was het niet bedoeld. Ondanks dat gaan mijn trainingen doorgaans nog prima en kom ik altijd wel in de flow. Ik heb tot op heden mijn kracht weten te behouden, dus zolang dat het geval is en training goed gaat, is het denk ik prima.

Mijn ervaring is dat het nog wel meevalt en normaal is tijdens de cut. Het is natuurlijk allemaal ook erg subjectief en mentaal, immers:
-
"te belabberd":
Ik weet natuurlijk niet hoe anderen zich voelen en wil mij echt niet aanstellen. Ik kan het enkel vergelijken met eerdere cuts, en dan valt het nog wel mee. Ik moet ook zeggen dat ik voor mijn gevoel vroeger meer dedicated was en meer gewend was diep te gaan. O..a. doordat ik toen echt gezond leefde dus altijd wel strikt was, ik een duursportverleden heb waarbij ik best veel kilometers heb gemaakt en hardloopwedstrijden ging ik ook wel diep (althans, als ik het maximale eruit wilde halen, zeker de marathon; trainingen kon ik gerust fasted 30+ km lopen (ja, dat was niet verstandig misschien, maar het 'hardt' je wel)).
-
"voor hoe diep je in de cut zit":
De vraag is natuurlijk hoe diep ik zit. Daarvoor zou je mijn onderhoud moeten weten en ik moet zeggen: op dit moment weet ik dat zelf amper. Zoals je zelf onlangs constateerde, is metabolisme een raar iets. Zeker met AAS verbaas ik mij hierover. Natty ging de energiebalans best aardig op. Als X mijn onderhoud was, kwam ik op X+500 ongeveer 0,5 kg/week aan en viel ik op X-1000 ongeveer 1 kg/week af. Nu gaat dat echt niet meer op. Ik heb ook het gevoel dat ik nu dankzij de kuur/blast nog wel wat massa heb gepakt of in ieder geval goed vasthoud en toch vet verlies, maar m'n gewicht blijft soms 2 weken constant op 3000 kcal, ondanks dat ik op 5000 kcal niet meer aankwam.

Vocht en glycogeen zal ook een rol spelen, maar als ik mijn AAS-dosis, macro's, vocht, zout, supps constant houd, zal dit na enkel weken wel een stabiel evenwicht hebben gevonden.
Daarnaast vind ik 14 weken een behoordelijk periode (maar ik weet niet of je dit bedoelt met 'hoe diep'). Overigens voel ik mij mentaal en fysiek en qua mindset nog prima, maar ik ben wel toe aan aftellen richting het einde.
V.w.b. het trainen met PWO: klopt, op een zeker moment in de cut gebruik ik dit een beetje standaard.
Bedankt, ga ik doornemen z.s.m.
Overigens gebruik ik in de bulk en buiten de cut het liefst zo min mogelijk en enkel op de momentjes dat ik het nodig heb. Ook v.w.b. creatine houd ik af en toe een 'rustmaand' op advies van
@Galen (althans, studies waar hij naar refereert in zijn boek). Er kan toch gewenning optreden. Dat merk ik trouwens met alles. Het tintelende effect en de boost van beta-alanine zoals deze de keer was, merk ik nu amper meer.
Op weg naar huis zo te zien! Fijn 😍
Ja

, mijn zus wilde graag thuis bevallen, maar (blijkbaar) toch in het ziekenhuis gebeurd.
Ben ik de enige die niks met kinderen heeft? Ook niet met neefjes en nichtjes
Ik heb er een dubbel gevoel bij. Zelf kinderen is aan de ene kant natuurlijk prachtig, maar de verantwoordelijkheid die het met zich meedraagt en het 24/7 ouderschap beperkt je natuurlijk ook wel in je vrijheid en je moet veel opofferen, wat ik nu niet zo zie zitten. Momenteel leeft bij mij niet echt een kinderwens. Toch vind ik aan de andere kant kinderen superleuk (zeker wanneer je als 'suikeroom' enkel de voordelen ervan plukt). Ik heb mijn tweede slaapkamer al een beetje ingericht als kinderkamer voor als ze in de toekomst komt logeren.

De lach van een kind kan mij zo gelukkig maken. Ik kan niet wachten op bezoek te gaan en ben ook zo blij voor mijn zus (ze heeft het niet altijd gemakkelijk gehad) en mijn ouders, die nu opa en oma zijn.

