Wanneer leven pijn doet

downloadking23 · 3 jul 2006

Wat een verhalen ... En wat een allemachtig goed topic is dit aan het worden

of nee... dit is al een heel goed topic !

Als ik dit allemaal zo lees komen er weer zo veel dingen waar ik op wil reageren, gelukkig word een deel van mijn gevoel al verwoord in FiredSoul zijn replies

Iedereen timmert op zijn eigen manier aan de weg .. Een goede start er mee maken volgens mij zou zijn om proberen uit te maken welke dingen je geluk in de weg staan.. Deze dingen analyseren en dan gaan kijken wat het beste traject is om dit aan te pakken. Heb met een paar members op de MSN al flinke gesprekken gehad waar we allebeide alleen maar beter van worden

Ik begin zelfs van de community op dit forum te houden man.. ! Mijn vriendin zit af en toe te klapperen achter de pc wat ze allemaal leest ..

Testo · 3 jul 2006

acidreign zei:
Ik kan je vertellen dat mijn moeder zelfmoord gepleegd heeft 4 jaar geleden en dat ik haar daarvoor nog altijd haat.
Het is het lafste dat iemand kan doen, gewoon de ballen niet meer hebben om verder te leven. En sorry jongen maar als je echt dood had willen zijn, dan had je je vriendin geen sms gestuurd want dat wijst nl. op aandachtsnood

Ik wou eigenlijk niet meer posten in dit topic maar aangezien jij met zo'n mooi(nouja)voorbeeld komt moet ik toch nog ff zeggen dat je de spijker op zn kop slaat,kerel.

@Henk

Leer hier wat van,gozer.

Zelfmoord is het allerlafste wat je kan doen want je laat veel mensen met een hoop ellende achter.

Je bent hier alleen op deze aardbol gekomen en je zal er ook weer in je eentje afgaan maar dat wil niet zeggen dat als alles tegen zit dat je voor de makkelijkste oplossing kiest.Je zal nog genoeg ellende in je leven zien maar daar tegenover staat dat er ook zat mooie momenten zullen zijn.....that's life.

Waar is je ****ing fighting spirit gebleven,man??

Diezelfde spirit waar je altijd de sportschool mee in ging.....jij en het ijzer...en wat voor teringmooi lichaam je gebouwd hebt in dat korte leven van je!?

**** it dat er mensen zijn die een hekel aan je hebben.....**** it dat je wijf je in de steek gelaten heeft....er zijn namelijk genoeg mensen die jou wel een fijne peer vinden en er zijn zat meiden die maar wat graag jouw meisje willen zijn om wie je bent en wat je doet.

Je hebt me in je MSN dus als je eens om een praatje verlegen zit,klik me aan,gab!Ik ben er niet altijd maar zodra ik zie dat je me aangeklikt hebt mailen we wel of wat dan ook maar denk nou niet dat er geen mensen zijn die om je geven want dat is onzin.

Na regen komt altijd zonneschijn......een megacliche maar wel de waarheid.

SlettieBettie · 3 jul 2006

RichardV zei:
Denk dat een deel ook ligt bij zelfmedelijden. Er zijn altijd mensen die het slechter hebben.

Nogmaals, dat andere mensen het slechter hebben, maakt niet dat je eigen problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen. Integendeel, je hebt er spontaan een probleem bij: jouw probleem wordt door anderen gebagatelliseerd, terwijl het voor jou nog net zo erg is.

RichardV zei:
Als ik opsta denk ik niet o k*t dit k*t dat, maar sta gewoon chill op, ik eet wat en ik zie wel wat deze mooie dag weer gaat brengen.

Be possitive get possitive!

Ik kan je verzekeren dat een kind van 5 de dag niet begint met : oh k*t, dat wordt weer zo'n dag!
Maar als je dag in, dag uit, jaar in, jaar uit constant op je tenen moet lopen om te voorkomen dat er weer een woede-uitbarsting komt, dan kunnen die dagen nog zo mooi zijn, je geniet er alsnog niet van.

(edit:typo)

SlettieBettie · 3 jul 2006

Xtreme_BODY zei:
Bij mij is het juist het tegen over gestelde. Ik dacht teveel aan wat beter voor de mensen zou zijn waar ik mee omga. Als iedereen de pest aan je heeft en niemand je mag en iedereen je laat stikken. En je je zelf ook nog niets waard vind. Heb je meer het id van ik wil hun niet meer tot last zijn. Ik dacht dat ik hun een plezier zou doen door zelfmoord te plegen. Dacht dat iedereen beter af zou zijn zonder mij.

Mijn gedachte was toen vergelijkbaar. Ik kreeg de schuld van alles wat er binnen het huishouden gebeurde, of het nu waar en mogelijk was of niet, dat maakte niet uit.
Ik dacht echt dat wanneer ik er niet meer zou zijn, mijn familie stukken beter af was, omdat ik de boel niet meer kon verklooien.

Zie dit ook niet als een laffe uitvlucht, of als weglopen, maar meer als een gunst voor anderen, een soort edelmoedig opofferen. Met als voordeel voor mij, dat ik al dat gezeik niet meer hoef aan te horen. Dat is althans, hoe ik er op dat moment over dacht.

jacoba · 3 jul 2006

SlettieBettie zei:
Mijn gedachte was toen vergelijkbaar. Ik kreeg de schuld van alles wat er binnen het huishouden gebeurde, of het nu waar en mogelijk was of niet, dat maakte niet uit.
Ik dacht echt dat wanneer ik er niet meer zou zijn, mijn familie stukken beter af was, omdat ik de boel niet meer kon verklooien.

Zie dit ook niet als een laffe uitvlucht, of als weglopen, maar meer als een gunst voor anderen, een soort edelmoedig opofferen. Met als voordeel voor mij, dat ik al dat gezeik niet meer hoef aan te horen. Dat is althans, hoe ik er op dat moment over dacht.

wel heel erg begrijpelijk.....

SlettieBettie · 3 jul 2006

Testo zei:
Zelfmoord is het allerlafste wat je kan doen want je laat veel mensen met een hoop ellende achter.

Als je zelfmoord overweegt, denk je echt niet: "goh, laat ik eens fijn voor wat ellende zorgen. Laat ik mijn familie eens flink pijn doen. Weet je wat, ik spring voor de trein, kan die machinist ook een jaar thuis zitten met een depressie, omdat ik zo nodig zijn dag (misschien wel leven) moest vergallen."

Waar is je ****ing fighting spirit gebleven,man??

Dit is wel iets anders dan een dipje van een week, omdat je een keer een tegenslag had.

Bij veel mensen heb je kunnen lezen dat het een negatief proces is, dat jaren voortsleept, soms de hele jeugd door. Het wordt een soort indoctrinatie. Er wordt zo vaak herhaald dat je waardeloos bent, lelijk bent, een overbodig kind bent (of wat dan ook), dat je dit uiteindelijk voor waarheid houdt. En als dit waar is, waarom zou je er tegen vechten?
Daar ben je niet binnen een gesprek van een half uur vanaf. Het 'genezingsproces' neemt ook jaren in beslag, met daarin ups en downs (waarin je denkt dat het net zo slecht is als voorheen).

En soms duurt het 25 jaar voor er een sprankje zonneschijn komt...
Dat is erg lang wachten en heel hard vechten.

builderB · 3 jul 2006

Testo zei:
Ik wou eigenlijk niet meer posten in dit topic maar aangezien jij met zo'n mooi(nouja)voorbeeld komt moet ik toch nog ff zeggen dat je de spijker op zn kop slaat,kerel.

@Henk

Leer hier wat van,gozer.

Zelfmoord is het allerlafste wat je kan doen want je laat veel mensen met een hoop ellende achter.

Je bent hier alleen op deze aardbol gekomen en je zal er ook weer in je eentje afgaan maar dat wil niet zeggen dat als alles tegen zit dat je voor de makkelijkste oplossing kiest.Je zal nog genoeg ellende in je leven zien maar daar tegenover staat dat er ook zat mooie momenten zullen zijn.....that's life.

Waar is je ****ing fighting spirit gebleven,man??

Diezelfde spirit waar je altijd de sportschool mee in ging.....jij en het ijzer...en wat voor teringmooi lichaam je gebouwd hebt in dat korte leven van je!?

**** it dat er mensen zijn die een hekel aan je hebben.....**** it dat je wijf je in de steek gelaten heeft....er zijn namelijk genoeg mensen die jou wel een fijne peer vinden en er zijn zat meiden die maar wat graag jouw meisje willen zijn om wie je bent en wat je doet.

Je hebt me in je MSN dus als je eens om een praatje verlegen zit,klik me aan,gab!Ik ben er niet altijd maar zodra ik zie dat je me aangeklikt hebt mailen we wel of wat dan ook maar denk nou niet dat er geen mensen zijn die om je geven want dat is onzin.

Na regen komt altijd zonneschijn......een megacliche maar wel de waarheid.

eerlijke post, maar ik ben het met een aantal zaken niet direct eens. (maar ik lees er ook zeker een bemoediging in voor XB!)
Zelfmoord is zeker geen makkelijke optie. Ik persoonlijk KAN me gewoon niet voorstellen hoe ik zover zou moeten komen. Ik kan me een wereld zonder B niet voorstellen. Tuurlijk heb ik er wel eens aangedacht, maar dat was meer in trend van: hoe zou het zijn om je vingers in het stopcontact te steken? (goed, miss heb ik een beetje een overactief stel hersens)
Soms is het niet meer mogelijk om '**** it' te zeggen. Soms is het allemaal TEVEEL. En dan heb je hulp nodig. Hulp die bij je past (er zijn TIG vormen van (psychische) hulp, de kunst is de goede er uit te pikken)
Het is zelfs zo, dat 'verplicht/op recept' praten met een iemand als een psychiater zaken kan verergeren. De mens heeft ook een bepaald eigen verwerkingssysteem, onbewust. Noem het wegstoppen, maar herinneringen blijven nu eenmaal, en waar wil je slechte? In woonkamer, boven op de tv, of in de garage in een stoffige doos? Dit is overigens uit onderzoeken gebleken na de vuurwerkramp in Enschede. (daar zijn overigens BERGEN onderzoek naar verricht)
Edoch, soms is dit stadium natuurlijk ruimschoots gepasseerd. Suicide (ik kies overigens bewust voor deze term, zelfmoord heeft een oordeel in zich) is wel ongeveer de duidelijkste aanduiding voor copingproblemen.
Wat imo niet fair is, is om het 'stiekem' te doen. Suicide is een eindstation en ik zelf vind ook dat je verplichtingen hebt jegens je naasten om 'je best te doen'. En yupz, dat is soms fukking k*t. (ik kijk af en toe nog wel eens naar de eerste tekeningen die ik heb gemaakt voor mn pyscho spreekuurtjes, brrr, maar ik kan er naar kijken!)
Nogmaals, suicide is een eindstation, en sommige mensen hebben het bereikt en dan zeg ik: godver, maar doe het goed, met een kundig arts erbij.
Feit is dat mensen zich aan je daden zullen 'wegen' en herinneren, niet aan je verborgen gedachtengangen.

uncLez · 3 jul 2006

Hehe,
denk dat het meevalt met die overactieve hersenen, hoor...

Ik denk dat iedereen die opgroeit en zich bewust gaat worden van doodgaan en de dood an sich verdomd nieuwsgierig is naar het hoe, wat en waarom.
Heb zelf ook heel sterk zo'n periode gehad dat ik gewoon wilde weten hoe het zou zijn. Aangezien dat echter voor iedereen vanzelf komt heb ik maar besloten daar ook gewoon op te wachten. Denk dat ik tegen de tijd dat het zover is het al snel genoeg zal vinden

chunky · 3 jul 2006

acidreign zei:
Ik kan je vertellen dat mijn moeder zelfmoord gepleegd heeft 4 jaar geleden en dat ik haar daarvoor nog altijd haat.
Het is het lafste dat iemand kan doen, gewoon de ballen niet meer hebben om verder te leven. En sorry jongen maar als je echt dood had willen zijn, dan had je je vriendin geen sms gestuurd want dat wijst nl. op aandachtsnood

Jeetje kerel, verschrikkelijk moet dan zijn om zo een dierbare (waarschijnlijk zonder afscheid) te moeten verliezen.

Je zou alleen direct moeten stoppen haar te haten voor wat ze heeft gedaan. Hier schieten jullie allemaal niks mee op, zeker jij, het leven met haatgevoelens, zeker jegens dierbare, maakt je kapot op de lange duur. Probeer te beseffen dat wat deze mensen bezielt (zij die zelfmoord overwegen/plegen) je zou kunnen zien als ziekte, je kan en moet hier niet iemand op haten. Accepteer het, geef het een plek en probeer van je moeder te houden om de goede dingen die ze je gegeven heeft.

RichardV · 3 jul 2006

Heb 2 mensen van dichtbij meegemaakt. 1 kon ik begrijpen ander absoluut niet.
Van die 2e vond ik het ook erg laf.
De 1e was ongeneeslijk ziek, en werd steeds erger en hij heeft toen al meermalen aangegeven dat hij niet meer wilde.

@Slettiebettie:
Toen ik 5 was was ik nog optimistischer als nu hoor.
Ik kan me gewoon niet voorstellen dat een kind (buiten zwaar mishandeld te zijn en noem maar op) al echt een doembeeld hebben.
Ik heb wel eens kinderen in oorlopogssituaties gezien die toch lachen en op straat probeerden te spelen. Ik heb met jongens gevoetbald waarvan de ouders voor hun ogen vermoord zijn (vaak ook broertjes en zusjes) en er toch nog wat van proberen te maken, en toch ook nog plezier in hun leven hebben/hadden.

Dus het kan altijd erger. Jij kan op dat moment denken van niet toch is het zo.

uncLez · 3 jul 2006

@RichardV:
Je moet wel meenemen, dat zoiets sterk van persoon tot persoon verschilt.
Je jeugd is toch een periode die heel sterk bepalend is voor beeldvorming, ook van jezelf. Ieder reageert anders op traumatischer gebeurtenissen of omgevingen. Elke mens is uniek, dus het is een beetje appelen en peren vergelijken wat je doet, vind ik.

Het gaat in mijn ogen niet zozeer om hoe erg de dingen zijn die iemand meemaakt, maar hoe die persoon het ervaart en die zich gedurende die periode of daarna voelt hangt ook sterk van het karakter van een persoon af.

Ik vind ook sowieso dat mensen zich niet moeten spiegelen aan anderen, maar dat staat er even los van

Ik weet niet meer precies waar ik heen wilde met mijn verhaal, maar kortweg komt het erop neer, dat je in mijn ogen niet kan zeggen, "dat het altijd erger kan, want kijk maar wat die of die meegemaakt heeft". Mensen die echt in een depressie zitten hebben geen boodschap aan hoe andere mensen zich voelen. De vicieuze cirkel van het gefocust zjin op de eigen ellende krijgen ze juist niet doorbroken...

Ano_80 · 3 jul 2006

HENK!!!!wat heb je in vredesnaam gedaan?? :eek:

ik ben hier echt even stil van

ik weet dat iedereen het al gezegd heeft, maar zelf het loodje gaan leggen is NIET de beste keuze om van je k*tgevoel af te komen. je heb al zoveel bereikt in die korte tijd dat je hier op deze aardkloot rondloopt, om maar te zwijgen van je Xtreme lichaam

Gast, als je ergens mee zit moet je dr over praten met iemand..niet per se op DBB als je dat niet wilt maar gewoon met je beste maten. Hoe zou je moeder zich voelen als je dr nu echt niet meer geweest was?zou je dr dat dan aan willen doen nu ze het al zo zwaar heeft?

Nu haat je je ex, maar geloof me gab...straks ben je dr dankbaar! Je leven begint net man! dr zijn zoveel mooie dingen die je nog kan meemaken in de toekomst. En ok...tuurlijk zijn dr kopzorgen, iedereen heeft ze. maar dat hoort bij het leven. Een karakter wordt gevormd door de zorgen die je hebt gehad..tenminste...daar geloof ik in.

Sterkte gast, en als je ergens meezit PM me maar

RichardV · 3 jul 2006

uncLez zei:
@RichardV:
Je moet wel meenemen, dat zoiets sterk van persoon tot persoon verschilt.
Je jeugd is toch een periode die heel sterk bepalend is voor beeldvorming, ook van jezelf. Ieder reageert anders op traumatischer gebeurtenissen of omgevingen. Elke mens is uniek, dus het is een beetje appelen en peren vergelijken wat je doet, vind ik.

Het gaat in mijn ogen niet zozeer om hoe erg de dingen zijn die iemand meemaakt, maar hoe die persoon het ervaart en die zich gedurende die periode of daarna voelt hangt ook sterk van het karakter van een persoon af.

Ik vind ook sowieso dat mensen zich niet moeten spiegelen aan anderen, maar dat staat er even los van

Ik weet niet meer precies waar ik heen wilde met mijn verhaal, maar kortweg komt het erop neer, dat je in mijn ogen niet kan zeggen, "dat het altijd erger kan, want kijk maar wat die of die meegemaakt heeft". Mensen die echt in een depressie zitten hebben geen boodschap aan hoe andere mensen zich voelen. De vicieuze cirkel van het gefocust zjin op de eigen ellende krijgen ze juist niet doorbroken...

Dat is nu net het probleem van veel mensen:
Ikke ikke ikke en de rest kan stikke. Je moet accepteren dat het leven niet alleen om jezelf gaat.
Ja en als iemand in de put zit blablabla.
Als mensen zoveel problemen hebben moeten ze hulp zoeken.
Niet gelijk naar zelfmoord neigen.
Natuurlijk komt het antwoord dan van dat heb ik geprobeerd en noem maar op.
Als mensen het zelf niet willen houd het op, maar dan moeten ze niet met argumenten komen dat dit of dat zo erg is, en dat ze alles hebben geprobeerd en dat er echt geen andere uitweg is.

Een kind wat aan kanker overlijd maar echt alles heeft geprobeerd om te mogen blijven leven, of iemand die voor zijn/haar gevoel het niet meer hoeft en een kostbaar leven weggooid.

Hoe eerlijk is dat?

Arnie · 3 jul 2006

RichardV zei:
Dat is nu net het probleem van veel mensen:
Ikke ikke ikke en de rest kan stikke. Je moet accepteren dat het leven niet alleen om jezelf gaat.

Sorrie maar vind ik een beetje kort door de bocht. Veel mensen die zich niet goed voelen, voelen juist het tegenovergestelde van wat jij zegt. Ze denken meestal teveel aan hun omgeving en vlakken hun zelf uit. Als je je eigenwaarde kwijt bent wordt je echt niet gelukkig.

dj_phreak · 3 jul 2006

acidreign zei:
Ik kan je vertellen dat mijn moeder zelfmoord gepleegd heeft 4 jaar geleden en dat ik haar daarvoor nog altijd haat.

Blijkbaar moest er iemand pijn lijden in jouw familie. Jij bent dus zo egoïstisch dat je liever hebt dat zij lijdt dan jij.

firedsoul · 3 jul 2006

RichardV zei:
Dat is nu net het probleem van veel mensen:
Ikke ikke ikke en de rest kan stikke. Je moet accepteren dat het leven niet alleen om jezelf gaat.
Ja en als iemand in de put zit blablabla.
Als mensen zoveel problemen hebben moeten ze hulp zoeken.
Niet gelijk naar zelfmoord neigen.
Natuurlijk komt het antwoord dan van dat heb ik geprobeerd en noem maar op.
Als mensen het zelf niet willen houd het op, maar dan moeten ze niet met argumenten komen dat dit of dat zo erg is, en dat ze alles hebben geprobeerd en dat er echt geen andere uitweg is.

Een kind wat aan kanker overlijd maar echt alles heeft geprobeerd om te mogen blijven leven, of iemand die voor zijn/haar gevoel het niet meer hoeft en een kostbaar leven weggooid.

Hoe eerlijk is dat?

Die mensen zijn ziek. Ze kunnen daar niks aan doen. Al die dingen die jij zegt kunnen en durfen hun niet in te zien. De vraag is maar of je op zo moment sterk genoeg bent om nog hulp te zoeken. Maar het is makkelijk gedaan deze mensen hierop te oordelen niet alleen lijden deze mensen vreselijk veel pijn maar doordat ze "ziek zijn" kunnen ze niks meer positief in het leven zien. Dus ze kunnen ook niet meer relativeren of logisch nadenken zoals jij doet. Ikzelf doordat ik veel heb meegemaakt kan inzien hoe sterk ik hier van ben geworden en wat ik allemaal geleert heb ik heb hier een heel iets positief uitgehaalt waar ik veel baat zal bij hebben in de toekomst. Ik ben er nog steeds niet uit maar ik zelf kan wel zeggen dat ik het gehaald heb en dat het goed gaat komen omdat toch in mij karakter zit nooit op te geven. Maar... In de zware tijden nog niet zo lang geleden weet ik nog wel dat er dagen waren dat ik zoveel pijn had van binnen ik had gewoon aan mij hart voelde. Ik voelde 24/7 pijn. Ik denk niet dat ik uberhaupt hoef uit te leggen waarom ik zo voel pijn had. Er waren in die tijd vreselijk veel pijnlijke dingen aan de hand. En met mij gevoel was dat ondragelijk.. Sinds dit topic toch zo open is en emotioneel zal ik je best vertellen dat er in die tijd geen dagen waren dat ik niet huilde of pijn voelde..Denk maar niet dat ik toen dacht het kan altijd erger kan want toen viel alles extreem erg tegen en gebeurde vreselijke dingen die ook voor mij gevoel niet erger konden zijn. Dus denken dat het altijd erger kan is ook dan het laaste waar je wel aan denkt. Mede door mij karakter die bestaat uit nooit opgeven en kracht heb ik me hieruit gevochten waar ik ontzettend veel moeite voor moest doen pijnlijke beslissingen moest nemen die toch nodig waren. Heb ook bodybuilden voor lange tijd op laag pitje moeten zetten terwijl dat voor mij toen zelfs was als het enige wat ik had in me leven (nu weet ik wel beter maar dan zie je dingen gewoon niet meer positief in). Ik kan mij best voorstellen dat mensen die niet sterk genoeg zijn gewoon in dat stadium vallen van zelfmoord... Soms kan het leven ondragelijk zijn ben jij zo eerlijk te oordelen over deze mensen als je nooit die "echte" pijn hebt gevoelt? Ik zelf ben daar dus heel dichtbij geweest en op dat moment ben je gewoon ziek. En helaas aan ziek zijn kun je niks doen. Maar meestal voordat het tot zelfmoord komt heb je al veel pijn en zoek je meestal al hulp. Ik denk dat onbewust Extreme body ook zijn ex had gesmst om hulp te krijgen. Vaak mislukken zelfmoordpogingen expres die mensen zijn dan toch nog sterk genoeg en hebben onbewust hun zelfmoordpoging laten mislukken. Extreme body dus ook en er zit dus echt nog wel wat kracht in hem en zo laf is ie dus niet. Voor mensen die wel echt zelfmoord plegen het lukt moet je ook niet beoordelen. We hebben allemaal onze eigen doelen. En ja jammer genoeg sommige mensen willen gewoon geen hulp

RichardV · 3 jul 2006

Zal wel aan mij liggen dan.

The Rock · 3 jul 2006

Xtreme_BODY zei:
Weet niet of ik het hier moet posten maar moet het ook een x kwijt kunnen... 4 week geleden heb ik geprobeert zelfmoord te plegen ik had 300iu insuline geinjecteerd 1 fles whisky leeg gezopen en 1 fles bacardi en een stuk of 20 tabs slaap middelen. Het werd gewoon allemaal teveel. Maar was helaas zo dom geweest om mijn ex-vriendin nog een sms te sturen als afscheid. Ik dacht het kan wel ben toch vrij snel dood door wat ik had gedaan dacht ben niet meer te redden.

Maar toen heeft dat k*t wijf dus de politie en ambulance gebeld en hebben ze me gevonden. Een dag later kwam ik uit coma en lag in het ziekenhuis. Had allemaal infusen in mijn lichaam zitten en kon me niet bewegen de dag daarna kon ik langzaam weer een beetje bewegen. Ik kwam bij uit coma en zag dat er niemand was. Mijn eerste gedachte toen was zodra ik uit het ziekenhuis ben doe ik het opnieuw.

Nu zal ik geen zelfmoord meer plegen. Maar had net zo lief dood geweest. Het is toch mijn keuze of ik leef of niet. Waarom heeft mijn ex dan de politie en ambulance gebeld waarom kon ze me toch net gewoon laten.

De gevolgen zijn dat sinds ik bij kwam het leven alleen nog maar ingewikkelder is geworden iedereen heeft me laten stikken omdat ik volgens hun een egoist ben. Egoist? ik wou andere mensen niet meer tot last zijn ben ik dan een egoist omdat ik hun niet meer tot last wil zijn!?

Het rare is dat die zelfmoord neiging pas begon toen ik een aantal weken anti depresiva had gehad. Later bleek dus dat die middelen de kans op zelfmoord behoorlijk verhoogd. In middels gestopt met die medicatie en wil ook niet meer dood. Krijg nu alleen nog rustgevende middelen.

Bro, heavy nieuws. Wat heb je allemaal meegemaakt dat het zover heeft gekomen, of praat je daar liever niet over?

Xtreme_BODY · 3 jul 2006

The Rock zei:
Bro, heavy nieuws. Wat heb je allemaal meegemaakt dat het zover heeft gekomen, of praat je daar liever niet over?

Kom ik later nog op terug. Moet eerst voor me zelf alles weer op een rijtje krijgen. Zijn ook veel dingen die ik niet meer weet van de periode dat het gebeurt is weet ik niet veel meer van. Had last van geheugen verlies en concentratie stoornissen door medicatie en door het in coma liggen. Maar geheugen is al weer stuk beter en concentratie ook. Maar ben wel heelveel kwijt.

Peoples · 3 jul 2006

Ik vind het sowieso geen topic waarin je zelf een mening kunt neerzetten omdat andere mensen (lees labiel) hier zich door aangevallen voelen en dat het net dat stapje kan zijn dat ze zich wel van kant maken.

Misschien beter om zo'n topic te sluiten en dit soort gesprekken achter gesloten deuren te houden. Gewoon ter bescherming van het individu

Wanneer leven pijn doet

Freaky Bodybuilder

Freaky Bodybuilder

Competitive Bodybuilder

Competitive Bodybuilder

Ripped Bodybuilder

Competitive Bodybuilder

Colossal Veteran

Ripped Bodybuilder

Huge Freak

Colossal Veteran

Ripped Bodybuilder

Colossal Veteran

Colossal Veteran

Cool Novice

2024 sterkste 50+er van Zuid Holland

Competitive Bodybuilder

Colossal Veteran

Monstrous Giant

Freaky Bodybuilder

Monstrous Giant

Soortgelijke topics