BoTo
Freaky Bodybuilder
- Lid sinds
- 21 feb 2006
- Berichten
- 5.020
- Waardering
- 81
RichardV zei:Dat is nu net het probleem van veel mensen:
Ikke ikke ikke en de rest kan stikke. Je moet accepteren dat het leven niet alleen om jezelf gaat.
Ja en als iemand in de put zit blablabla.
Als mensen zoveel problemen hebben moeten ze hulp zoeken.
Niet gelijk naar zelfmoord neigen.
Natuurlijk komt het antwoord dan van dat heb ik geprobeerd en noem maar op.
Als mensen het zelf niet willen houd het op, maar dan moeten ze niet met argumenten komen dat dit of dat zo erg is, en dat ze alles hebben geprobeerd en dat er echt geen andere uitweg is.
Een kind wat aan kanker overlijd maar echt alles heeft geprobeerd om te mogen blijven leven, of iemand die voor zijn/haar gevoel het niet meer hoeft en een kostbaar leven weggooid.
Hoe eerlijk is dat?
Vind dit eerlijk gezegd een beetje een kortzichtig antwoord hoor, samen met je vorige.
Er zijn mensen die dag in dag uit een verschrikkelijk leven lijden. Ze worden mishandelt, gepest, of wat weet ik allemaal.
Problemen stapelen zich op, je hebt geen goeie vrienden die je kunnen helpen, en je bent gewoon wanhopig.
Je gaat me niet zeggen dat mensen in Afrika het zoveel slechter kunnen hebben als hier puur omdat het hier allemaal een geïndustrialiseerde en "ontwikkelde" samenleving is. Hier krijg je evengoed te maken met moord, mishandeling, drugs, scheidingen, pesten, ... . Dat kan je (in combinatie) even hard raken als de moord op je ouders, hoe raar het ook klinkt.
Dus f*ck even op met "waar is je fighting spirit?", want dat kan je zeggen tegen iemand die ff een dipje heeft voor het één of ander, maar niet tegen iemand die al maanden zoniet jaren een zeer pijnlijk leven lijdt. Daarvoor bestaan specialisten die je stap voor stap gaan proberen helpen, die komen echt niet af met "Wat zeg je nou, je vriendin ervandoor met een ander en je moeder zelfmoord gedaan?! En je zit hier te blijten?! Kom waar is u fighting spirit, toon eens dat ge nen stoeren zijt en bijt eens door". Depressie is dan ook een zware ziekte, die mensen staan echt niet op met de gedachte "en vandaag ga ik eens vrolijk zijn". Zou je wel begrijpen als je zelf eens zwaar depressief bent geweest. Maar de vatbaarheid voor een depressie ligt bij elke mens dan weer anders.
Zo werkt het niet helaas...
(En ja, m'n mamie is psychologe
)Pas op, ik respecteer ieders mening, maar ik denk dat je er wel wat anders zou tegen aankijken als je zelf eens zwaar depressief was geweest (wat ik je niet toewens ofzo ;p ) .
Laatst bewerkt:
.
. Zoiets kleins als dit topic kan ook mensen genoeg helpen. Ik heb hier ook veel positieve feedback op teruggekregen dus is het zinnig? Ja denk het wel.