AndroidHealthClinic

Wat geloof jij?

Peiling Peiling Geloof?

  • Christendom

    Stemmen: 65 19,3%
  • Islam

    Stemmen: 21 6,2%
  • Hindoeïsme

    Stemmen: 1 0,3%
  • Boeddhisme

    Stemmen: 9 2,7%
  • Jodendom

    Stemmen: 5 1,5%
  • Atheïst (niet echt een geloof maar dat boeit niet)

    Stemmen: 181 53,7%
  • Anders nl.

    Stemmen: 55 16,3%

  • Totaal stemmers
    337
Boeddhisme betekent niks, anders is het geen boeddhisme. Er komt geen geloof aan te pas. Je kan boeddhisme het best zien als constant proberen alles objectief waar te nemen, dus zonder mening en vooroordelen en dus zonder geloof. Je bypasst als het ware je zintuigen en je gedachten en je probeert alleen maar te zien. Wanneer je dit kan, ben je verlicht en dus boeddha.


Ik zie het ook totaal los van geloof.

Ik wil maar zeggen dat ze er in verschillende taken ook veel goden aanbidden.

Heb dit al tijd al vaag gevonden, ook zoals in meeste mantra's word er gebid naar de goden.
 
Boeddhisme betekent niks, anders is het geen boeddhisme. Er komt geen geloof aan te pas. Je kan boeddhisme het best zien als constant proberen alles objectief waar te nemen, dus zonder mening en vooroordelen en dus zonder geloof. Je bypasst als het ware je zintuigen en je gedachten en je probeert alleen maar te zien. Wanneer je dit kan, ben je verlicht en dus boeddha.

Hoe kan je nou boeddha zijn.
 
Ik zie het ook totaal los van geloof.

Ik wil maar zeggen dat ze er in verschillende taken ook veel goden aanbidden.

Heb dit al tijd al vaag gevonden, ook zoals in meeste mantra's word er gebid naar de goden.

Die Goden functioneren hoogstens als symbolen, vaak voor diegenen die een boedhistische levensvisie niet ten gronde kunen doorzien, niet meer dan wat fossiele tradities uit een ouder hindoeistisch verleden.
De essentie van het boedhisme is door en door atheistisch, al gaan ze daar een andere invulling aan geven (levensafwijzend).

---------- Toegevoegd om 18:19 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 18:15 ----------

Hoe kan je nou boeddha zijn.

De Boedha is in feite een asymptotisch gegeven voor iemand die de boedhistische levensstijl ten gronde kan doorvoeren, in de praktijk lukt dit niemand, het is gewoon een eindpunt waar elke streven op gericht hoort te zijn (nuja streven, paradoxaal genoeg moet men streven naar een niet-streven). De eerste Boedha, Sidarta, is ook gewoon een symbolisering van dat eindpunt, of hij al dan wel in concreto heeft bestaan doet er uiteindelijk niet toe.
 
Ah, eerste keer dat ik er zo over hoor.
Meestal als ik met boedhisten praat praten ze toch over boedha als een persoon. Of die dan bestaan heeft even buiten beschouwing gelaten.
 
Boeddhisme betekent niks, anders is het geen boeddhisme. Er komt geen geloof aan te pas. Je kan boeddhisme het best zien als constant proberen alles objectief waar te nemen, dus zonder mening en vooroordelen en dus zonder geloof. Je bypasst als het ware je zintuigen en je gedachten en je probeert alleen maar te zien. Wanneer je dit kan, ben je verlicht en dus boeddha.

En zo is het maar net, uiteindelijk kan je die staat ook niet vasthouden, zolang je leeft ben je verplicht om je terug in dat leven te werpen, met alle illusies die er bij horen.

---------- Toegevoegd om 18:25 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 18:22 ----------

Ah, eerste keer dat ik er zo over hoor.
Meestal als ik met boedhisten praat praten ze toch over boedha als een persoon. Of die dan bestaan heeft even buiten beschouwing gelaten.

dat is het probleem met de modale gelovige denk ik, ze kunnen geen abstractie maken van het essentiele, en moeten altijd terugvallen op tradities, bestaande personen e.d. Vandaar dat boedhistische leermeesters er altijd op aan dringen dat hun leerlingen zelfs de opgedragen wijsheden in vraag stelt. De Waarheid laat zich namelijk niet vatten in woorden, rituelen en symbolen. Je kan er hoogstens rondcirkelen.
 
Boeddhisme betekent niks, anders is het geen boeddhisme. Er komt geen geloof aan te pas. Je kan boeddhisme het best zien als constant proberen alles objectief waar te nemen, dus zonder mening en vooroordelen en dus zonder geloof. Je bypasst als het ware je zintuigen en je gedachten en je probeert alleen maar te zien. Wanneer je dit kan, ben je verlicht en dus boeddha.

Boeddhisme is dus het streven Boeddha te worden? Klinkt toch als een vrij 'betekenisvolle' beschrijving.

Het probleem met dit soort zaken vind ik altijd het gebrek aan goede metafysische begrippen; 'zintuigen bypassen en dan vervolgens 'zien'. 'Zien' is toch echt een zintuigelijk iets.

Ook vind ik 'alles objectief' waarnemen iets waar het boeddhisme in voorbij is gestreefd, door de wetenschap. Een overbodig stuk filosofie.
 
Boeddhisme is dus het streven Boeddha te worden? Klinkt toch als een vrij 'betekenisvolle' beschrijving.

Het probleem met dit soort zaken vind ik altijd het gebrek aan goede metafysische begrippen; 'zintuigen bypassen en dan vervolgens 'zien'. 'Zien' is toch echt een zintuigelijk iets.

Ook vind ik 'alles objectief' waarnemen iets waar het boeddhisme in voorbij is gestreefd, door de wetenschap. Een overbodig stuk filosofie.

EN dus?
 
Boeddhisme is dus het streven Boeddha te worden? Klinkt toch als een vrij 'betekenisvolle' beschrijving.

Het probleem met dit soort zaken vind ik altijd het gebrek aan goede metafysische begrippen; 'zintuigen bypassen en dan vervolgens 'zien'. 'Zien' is toch echt een zintuigelijk iets.

Ook vind ik 'alles objectief' waarnemen iets waar het boeddhisme in voorbij is gestreefd, door de wetenschap. Een overbodig stuk filosofie.

Daar kunnen de meningen in verschillen B. Zien is allereerst een metaforisch zien, een niet-conceptueel vatten van de wereld, waar elke wetenschappelijke analyse op stuk breekt. Omdat het vereist dat je de wereld "in stukken breekt" wanneer het denken in werking treedt. en waardoor je de achterliggende eenheid uit het oog verliest.
Kijk, ik ben ook geen fan van het boedhisme, maar er zitten wel enkele waardevolle inzichten in die een hele lijn van westerse filosofen hebben geinspireerd, die nu wat in een stoffig hoekje worden geduwd door een overdreven analytisme.
 
Boeddhisme is dus het streven Boeddha te worden? Klinkt toch als een vrij 'betekenisvolle' beschrijving.

Het probleem met dit soort zaken vind ik altijd het gebrek aan goede metafysische begrippen; 'zintuigen bypassen en dan vervolgens 'zien'. 'Zien' is toch echt een zintuigelijk iets.

Ook vind ik 'alles objectief' waarnemen iets waar het boeddhisme in voorbij is gestreefd, door de wetenschap. Een overbodig stuk filosofie.

Het is lastig uit te leggen. Ten eerste is er geen sprake van een streven of een eindpunt, het is meer een bewustwording en dan ben je er, eigenlijk ben je er nu ook al. Juist als je ergens betekenis aan gaat toekennen, ben je bezig met geloof en niet met alleen maar waarnemen.

Trouwens, het is vooral de wetenschap die het erg moet hebben van geloof. Elke theorie die is bedacht, is een conceptualisering van de werkelijkheid en dus een gedachtenconstructie waarin je moet geloven. Dit betekent niet dat dit ook de werkelijkheid is. Deze kan je namelijk alleen maar ervaren of zien en valt niet in woorden of concepten te vangen. Dat bedoel ik met objectief, dus zonder geloof alleen maar waarnemen.
 
Filosofisch pragmatisme voor mij. Tijdsloos en vormloos, net als waterstof.

Overigens profetisch dat die dogmatische Dawkins met z'n gekwalificeerde titeltjes in een vastgeroest determinatie domein ook z'n contourtjes mag komen uitspreken in dat filmpje. Hoogdravend op zoek naar die vertederingszetel met fluwelen ribbeltjes die de zijkanten van de anus fijn prikkelen.
 
Daar kunnen de meningen in verschillen B. Zien is allereerst een metaforisch zien, een niet-conceptueel vatten van de wereld, waar elke wetenschappelijke analyse op stuk breekt. Omdat het vereist dat je de wereld "in stukken breekt" wanneer het denken in werking treedt. en waardoor je de achterliggende eenheid uit het oog verliest.
Kijk, ik ben ook geen fan van het boedhisme, maar er zitten wel enkele waardevolle inzichten in die een hele lijn van westerse filosofen hebben geinspireerd, die nu wat in een stoffig hoekje worden geduwd door een overdreven analytisme.

Mja, ik ken een beetje Schopenauer, verder niet wat dat aangaat. Geef ik toe. Maar het in stukken breken van de wereld is denk ik de enige manier waarop mensen dingen leren of kunnen kennen. Ja, dat is een reductionistische visie, maar wat betreft het zien van een 'eenheid'; ik ben persoonlijk van mening dat wetenschap wat dat betreft het meest alomvattende beeld van het universum heeft gevormd dat ik ooit heb vernomen. In die eenheid zit zoveel dat ook het bereiken van alomvattende kennis daarvan een asymptotisch gegeven is. Die keus is voor mij persoonlijk een van verwondering, dat geef ik toe. Ik vraag me wel af of je die kennis buiten beschouwing kan laten bij het streven of nadenken over eenheid.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik niet aanneem dat een Boeddhist volledig tevreden of gelukkig kan zijn. Misschien zelfs wel meer dan de gemiddelde westerling in diens door wetenschap vergeven wereld. Ik ben ook van mening dat die gemiddelde westerling niet echt een 'wetenschappelijk wereldbeeld' heeft. Als het Boeddhisme een streven naar een niet streven is, geeft dat wel een goede spiegel voor de westerse maatschappij.

Nu geef ik ook toe dat het lang geleden is dat ik zeg maar door de Baghavadgita heb gebladerd. Dus een enigszins simplistische visie op het Boeddhisme zal me wss niet vreemd zijn. :D
 
Het is lastig uit te leggen. Ten eerste is er geen sprake van een streven of een eindpunt, het is meer een bewustwording en dan ben je er, eigenlijk ben je er nu ook al. Juist als je ergens betekenis aan gaat toekennen, ben je bezig met geloof en niet met alleen maar waarnemen.

Waarom zou je dan bewust willen worden? En ik maak uit je redenatie toch een streven naar waarneming op.

Trouwens, het is vooral de wetenschap die het erg moet hebben van geloof. Elke theorie die is bedacht, is een conceptualisering van de werkelijkheid en dus een gedachtenconstructie waarin je moet geloven. Dit betekent niet dat dit ook de werkelijkheid is. Deze kan je namelijk alleen maar ervaren of zien en valt niet in woorden of concepten te vangen. Dat bedoel ik met objectief, dus zonder geloof alleen maar waarnemen.

'Het is vooral de wetenschap die het erg moet hebben van geloof'. Ohw boy... Het feit dat wetenschappelijke kennis als geheel groeit en aan verandering onderhevig is maakt je bewering dat 'dit niet betekent dat het ook de werkelijkheid is' vrij nutteloos en geeft aan waar de schoen wringt. Daarbij ben ik redelijk van overtuigd dat je, als het puntje bij paaltje komt kiest voor mensen die zich baseren op wetenschappelijke inzichten. (Architecten, artsen, computerwetenschappers) Dan is 'geloof' ineens wat minder over een kam te scheren.

Overigens lijkt het me correcter om te stellen dat iedere hypothese een conceptualisering van de werkelijkheid is, die vervolgens binnen de grenzen die de mens heeft en kent aan grondig onderzoek en skepsisme wordt onderworpen. Als dat doorstaan wordt, spreekt men pas van een theorie, die ook weer verworpen kan worden. Dat lijkt me een essentieel onderscheid met een 'andere geloven' (als we dat woord in die zin willen gebruiken...)

Áls het al een 'geloof' is zoals jij het lijkt te omschrijven, dan is er geen enkele menselijke onderneming die er in is geslaagd zoveel met dat 'geloof' te doen en het beeld van diens werkelijkheid te verfijnen, en zo goed in staat is gebleken om te kunnen gaan met revolutionair nieuwe inzichten over de werkelijkheid.

Maar goed, jij typt dan op een conceptualisering van de werkelijkheid en kijkt naar een gedachtenconstructie waarin je moet geloven. Zoals ik bijvoorbeeld, hier achter mijn conceptualisering en gedachtenconstructie :D.
 
Waarom zou je dan bewust willen worden? En ik maak uit je redenatie toch een streven naar waarneming op.

Klopt, je zou kunnen zeggen dat elke poging om niet te handelen ook een handeling is. Het is een streven door middel van niet streven.

'Het is vooral de wetenschap die het erg moet hebben van geloof'. Ohw boy... Het feit dat wetenschappelijke kennis als geheel groeit en aan verandering onderhevig is maakt je bewering dat 'dit niet betekent dat het ook de werkelijkheid is' vrij nutteloos en geeft aan waar de schoen wringt. Daarbij ben ik redelijk van overtuigd dat je, als het puntje bij paaltje komt kiest voor mensen die zich baseren op wetenschappelijke inzichten. (Architecten, artsen, computerwetenschappers) Dan is 'geloof' ineens wat minder over een kam te scheren.

Overigens lijkt het me correcter om te stellen dat iedere hypothese een conceptualisering van de werkelijkheid is, die vervolgens binnen de grenzen die de mens heeft en kent aan grondig onderzoek en skepsisme wordt onderworpen. Als dat doorstaan wordt, spreekt men pas van een theorie, die ook weer verworpen kan worden. Dat lijkt me een essentieel onderscheid met een 'andere geloven' (als we dat woord in die zin willen gebruiken...)

Áls het al een 'geloof' is zoals jij het lijkt te omschrijven, dan is er geen enkele menselijke onderneming die er in is geslaagd zoveel met dat 'geloof' te doen en het beeld van diens werkelijkheid te verfijnen, en zo goed in staat is gebleken om te kunnen gaan met revolutionair nieuwe inzichten over de werkelijkheid.

Maar goed, jij typt dan op een conceptualisering van de werkelijkheid en kijkt naar een gedachtenconstructie waarin je moet geloven. Zoals ik bijvoorbeeld, hier achter mijn conceptualisering en gedachtenconstructie :D.

Gast, ik ben het volledig met je eens. Ik heb zelf een MSc Financial Economics op mijn naam staan, daar kom je niet zonder een beetje te conceptualiseren. Los daarvan is het erkennen dat je dit doet en niet perse de werkelijkheid representeert iets wat een hoop mensen zou kunnen helpen.

Mensen kunnen niet functioneren zonder alles wat wordt waargenomen in hokjes in te delen. Alleen wanneer hier te sterk aan wordt vastgehouden, onstaat er conflict (religie, racisme). Het boeddhisme verkondigt alleen dat je bewust wordt van je eigen illusies en that's it.

Ik hoop dat je het nu wat beter begrijpt. Het gaat er totaal niet om welke manier van denken nu beter is, het is alleen vrij nuttig als je inziet hoe jezelf met je eigen gedachten en veronderstellingen omgaat en er niet teveel aan blijft hangen.
 
Boeddhisme is dus het streven Boeddha te worden? Klinkt toch als een vrij 'betekenisvolle' beschrijving.

Het probleem met dit soort zaken vind ik altijd het gebrek aan goede metafysische begrippen; 'zintuigen bypassen en dan vervolgens 'zien'. 'Zien' is toch echt een zintuigelijk iets.

Ook vind ik 'alles objectief' waarnemen iets waar het boeddhisme in voorbij is gestreefd, door de wetenschap. Een overbodig stuk filosofie.


Eigenlijk is het Boeddhisme streven om verlichting te bereiken en je te onthechten aan de schijn der dingen. Mensen die dat stadium bereiken worden Boeddha genoemd door hen die dat niet hebben bereikt, maar dat is niet het streven. Sommigen streven ernaar om juist geen verlichting te bereiken totdat ze alle anderen hebben geholpen verlichting te bereiken (Boodishivatta's).

Als je ernaar streef om Boeddha te worden bereik je juist het tegenovergestelde. Het doel van verlichting is juist boven elke vorm van labels uit te stijgen.

Dat is echt heel anders dan wetenschap. Wetenschap wil uiteindelijk verklaren. Boeddhisme is het proces om de dingen te zien zoals ze werkelijk zijn zonder verklaring of interpretatie.

Dat er een aangenomen gebrek aan metafysische begrippen is komt omdat de juiste woorden niet worden gebruikt in deze thread. Dat is ook lastig, maar de termen zijn analogieen. En dat geeft dus nog een onderscheidt aan met wetenschap. Wetenschap wil duiden, definieren, vastleggen...Boeddhisme is de leer die ernaar streeft om dat juist niet te doen en gaat uit van een spirituele, niet waarneembare wereld (wat wetenschap weer niet kan bewijzen en dus niet als echt accepteerd) voor mensen die zich niet los hebben gemaakt van de sluier van de psyche.

Heel erg kort door de bocht is het Boeddhisme het streven om te stoppen met de viciueze cirkel van bestaan en leiden dat daarmee samenhangt door het bestaan te zien voor wat het is: een hersenspinsel dat wij zelf voor ons zelf creeeren.
 
Eigenlijk is het Boeddhisme streven om verlichting te bereiken en je te onthechten aan de schijn der dingen. Mensen die dat stadium bereiken worden Boeddha genoemd door hen die dat niet hebben bereikt, maar dat is niet het streven. Sommigen streven ernaar om juist geen verlichting te bereiken totdat ze alle anderen hebben geholpen verlichting te bereiken (Boodishivatta's).

Als je ernaar streef om Boeddha te worden bereik je juist het tegenovergestelde. Het doel van verlichting is juist boven elke vorm van labels uit te stijgen.

Dat is echt heel anders dan wetenschap. Wetenschap wil uiteindelijk verklaren. Boeddhisme is het proces om de dingen te zien zoals ze werkelijk zijn zonder verklaring of interpretatie.

Dat er een aangenomen gebrek aan metafysische begrippen is komt omdat de juiste woorden niet worden gebruikt in deze thread. Dat is ook lastig, maar de termen zijn analogieen. En dat geeft dus nog een onderscheidt aan met wetenschap. Wetenschap wil duiden, definieren, vastleggen...Boeddhisme is de leer die ernaar streeft om dat juist niet te doen en gaat uit van een spirituele, niet waarneembare wereld (wat wetenschap weer niet kan bewijzen en dus niet als echt accepteerd) voor mensen die zich niet los hebben gemaakt van de sluier van de psyche.

Heel erg kort door de bocht is het Boeddhisme het streven om te stoppen met de viciueze cirkel van bestaan en leiden dat daarmee samenhangt door het bestaan te zien voor wat het is: een hersenspinsel dat wij zelf voor ons zelf creeeren.

Dan ga ik toch meer mee met BuilderB, goede wetenschap is toch meer dan zomaar een sluier, een fictie naar ontelbare anderen?
 
Eigenlijk is het Boeddhisme streven om verlichting te bereiken en je te onthechten aan de schijn der dingen. Mensen die dat stadium bereiken worden Boeddha genoemd door hen die dat niet hebben bereikt, maar dat is niet het streven. Sommigen streven ernaar om juist geen verlichting te bereiken totdat ze alle anderen hebben geholpen verlichting te bereiken (Boodishivatta's).

Als je ernaar streef om Boeddha te worden bereik je juist het tegenovergestelde. Het doel van verlichting is juist boven elke vorm van labels uit te stijgen.

Labels? Zoals verlicht zijn? :D Maar laat ik niet gaan zieken.

Dat is echt heel anders dan wetenschap. Wetenschap wil uiteindelijk verklaren. Boeddhisme is het proces om de dingen te zien zoals ze werkelijk zijn zonder verklaring of interpretatie.

Oké, wellicht not my cup of tea, zoniet onmogelijk.

Dat er een aangenomen gebrek aan metafysische begrippen is komt omdat de juiste woorden niet worden gebruikt in deze thread. Dat is ook lastig, maar de termen zijn analogieen. En dat geeft dus nog een onderscheidt aan met wetenschap. Wetenschap wil duiden, definieren, vastleggen...Boeddhisme is de leer die ernaar streeft om dat juist niet te doen en gaat uit van een spirituele, niet waarneembare wereld (wat wetenschap weer niet kan bewijzen en dus niet als echt accepteerd) voor mensen die zich niet los hebben gemaakt van de sluier van de psyche.

Ik zou willen zeggen dat wetenschap dat als 'niet wetenschappelijk' ziet. Er kunnen vanuit de wetenschap geen uitspraken over worden gedaan, dus ook niet dat het 'niet echt is'. Kan het idee dat er een spirituele niet waarneembare wereld niet een sluier van het boeddhisme zijn?
Maar laat ik oppassen voor het laten ontstaan van de indruk dat ik wetenschap geheel als 'tegenpool' wil neerzetten. Wetenschap kwam ter sprake in de visie op de eenheid. Mijn stelling is dat er geen menselijke bezigheid is geweest die daar zover in is gekomen. Er is echter - bij mijn weten - nog geen enkel mens geweest dat zonder interpretatie of verklaring de eenheid van de wereld heeft ervaren. Ik denk zelfs dat dat nooit zal gebeuren.

Heel erg kort door de bocht is het Boeddhisme het streven om te stoppen met de viciueze cirkel van bestaan en leiden dat daarmee samenhangt door het bestaan te zien voor wat het is: een hersenspinsel dat wij zelf voor ons zelf creeeren.

Oké, op dat laatste punt zijn mijn standpunten nogal incompatibel met het boeddhisme: ik ga er vanuit dat mijn bestaan en dat van andere wezen géén hersenpinsel is. Maar dat is volgens mij een metafysische kwestie, waar geen oplossing voor is en berust op aannames. Filosofisch gezien heeft de boeddhist op dat punt een streep voor: ik kan mijn claim dat jij bestaat niet keihard bewijzen. Maar ik toch denk ik dat jij geen hersenspinsel bent.
 
Laatst bewerkt:
Labels? Zoals verlicht zijn? :D Maar laat ik niet gaan zieken.
:D

"Verlichting" is geen label, maar een staat. Er is natuurlijk een verschil tussen een label en een definitie ;)


Oké, wellicht not my cup of tea, zoniet onmogelijk.

Niet onmogelijk, maar wel extreem moeilijk. En daarom zijn er ook niet zoveel "Buddha's"; Boddishivatta's etc. ;)

Ik zou willen zeggen dat wetenschap dat als 'niet wetenschappelijk' ziet. Er kunnen vanuit de wetenschap geen uitspraken over worden gedaan, dus ook niet dat het 'niet echt is'. Kan het idee dat er een spirituele niet waarneembare wereld niet een sluier van het boeddhisme zijn? Maar laat ik oppassen voor het laten ontstaan van de indruk dat ik wetenschap geheel als 'tegenpool' wil neerzetten. Wetenschap kwam ter sprake in de visie op de eenheid. Mijn stelling is dat er geen menselijke bezigheid is geweest die daar zover in is gekomen. Er is echter - bij mijn weten - nog geen enkel mens geweest dat zonder interpretatie of verklaring de eenheid van de wereld heeft ervaren. Ik denk zelfs dat dat nooit zal gebeuren.

Het grote verschil is dat de wetenschap bezig is met falsificatie van de werkelijkheid en de verschillende dimensies van het menselijke bestaan en dan de interpretatie van de werkelijkheid geeft om die te omschrijven en uit te leggen. Wetenschap is daarin heel gelimiteerd...om wel bekende redenen.

Dat aspect over werkelijkheid in het Buddhisme kan overigens niet losgezien worden van de gehele leer. Misschien dat het achtvoudig pad je iets zegt?

Prajna --> zien wat de natuur van dingen werkelijk is
Sila --> leef goed en vermijd dingen die schaden
Samadhi --> wordt meester over je eigen geest

(Het achtvoudige zit hem in de effectieve uitwerking van deze die hoofdlijnen)

De basis van de meeste Buddhistische stromingen is dat alle dingen eigenlijk een illusie zijn. Een berg is een berg omdat wij dat een berg noemen, maar de berg zelf is nooit op geen enig moment dezelfde berg als we ooit eerder hebben gezien. Alles is altijd in beweging en niets is blijvend. Dus als niets blijvend is dan is er geen inherrente waarde dat uitgaat van wat dan ook.


Oké, op dat laatste punt zijn mijn standpunten nogal incompatibel met het boeddhisme: ik ga er vanuit dat mijn bestaan en dat van andere wezen géén hersenpinsel is. Maar dat is volgens mij een metafysische kwestie, waar geen oplossing voor is en berust op aannames. Filosofisch gezien heeft de boeddhist op dat punt een streep voor: ik kan mijn claim dat jij bestaat niet keihard bewijzen. Maar ik toch denk ik dat jij geen hersenspinsel bent.

Dat je bestaat is geen hersenspinsel, maar jouw idee over mij, zelfs als je me goed kent is een idee dat voorkomt uit jouw subjectieve beleving en interpretatie. Dat is geen werkelijkheid over mij, maar een subjectieve beleving die voor jou werkelijkheid is. Dat geldt vice versa ook.

Wat ik dus wil zeggen is dat jouw werkelijheid niet mijn werkelijkheid is, weljke beide weer niet de werkelijkheid zijn van Big-T of EricR....enzovoorts enzo voorts.

Kortom..."werkelijkheid" is dan altijd een subjectieve interpretatie van wat wij meemaken, zien en beleven.
 
Terug
Naar boven