Die bokkesprong waarnaar jij refereert beoordeel je uiteraard weer vanuit andere visies die opnieuw een bepaalde non-wetenschappelijke attitude aannemen. Vb, in de wetenschap heb je zoiets als parsimony. Als we x kunnen verklaren door Y en Z voegt niks nieuws toe, dan laat men Z dan gewoon vallen. Het maakt de wereld nodeloos complexer. Maar waarom ga je uit van zoiets als parsimony ? Op welke gronden beoordeel je een ander visie ?(empririe, zit het conceptueel goed in elkaar, parsimony, is het in overeenstemming met andere wet.disicplines ?) Worden die gronden van je ook geaccepteerd door andere mensen ? Waarom is u grond dan beter dan die van de andere ?
Als je vertrekt vanuit de wetenschap en dat als een beoordelingsmaat neemt voor andere visies, dan hebben andere visies die niet compatibel zijn met de assumpties binnen de wetenschap bij voorbaat al verloren. Zo is een dualisme niet houdbaar als je vertrekt dat alles door materie moet bewegen en dat alles meetbaar moet zijn. Niet meetbaar impliceert dat het niet te kennen is en daarom on-wetenschappelijk. Maar ja, je bent zelf vertrokken dat empirie een goede bron van kennisverzameling is, dat je parsimony ook een goede maatstaf is voor beoordeling van een theorie etc etc...Dat zijn allemaal filosofische postulaten die zichzelf echt niet verantwoorden. Iemand kan perfect niet vanuit de empirie vetrekken, dat maakt hem niet minder correct ofzo. Goed, ik zou echt niet weten wat die persoon kan bereiken zonder empirie, kan me zelf zo'n kennisbeeld nie voorstellen, maar je kan niet ontkennen dat we altijd vetrekken wat we vanuit ons intuitie aangevoeld hebben als dé methode om aan wetenschap te doen (met hier en daar wat trial and error

).