MuscleMeat

Wat geloof jij?

Peiling Peiling Geloof?

  • Christendom

    Stemmen: 65 19,3%
  • Islam

    Stemmen: 21 6,2%
  • Hindoeïsme

    Stemmen: 1 0,3%
  • Boeddhisme

    Stemmen: 9 2,7%
  • Jodendom

    Stemmen: 5 1,5%
  • Atheïst (niet echt een geloof maar dat boeit niet)

    Stemmen: 181 53,7%
  • Anders nl.

    Stemmen: 55 16,3%

  • Totaal stemmers
    337


Mogelijk dat er een moment komt waarop we weldegelijk een deeltje gelijktijdig kunnen localiseren en het momentum kunnen meten zonder een van de twee daarmee aan te passen.:rolleyes:

Zoals heel vaak gaat de formule uit van de mogelijkheden op dat moment....toekomst sluit volgens hetzelfde principe niet uit dat er een moment komt dat die ontkracht wordt.
 
Mogelijk dat er een moment komt waarop we weldegelijk een deeltje gelijktijdig kunnen localiseren en het momentum kunnen meten zonder een van de twee daarmee aan te passen.:rolleyes:

Zoals heel vaak gaat de formule uit van de mogelijkheden op dat moment....toekomst sluit volgens hetzelfde principe niet uit dat er een moment komt dat die ontkracht wordt.

Het hele principe dan? of dat de incommensurabiliteit van 2 grootheden die men tracht te bepalen geminimaliseerd wordt door betere tools?
Hoe het ook zij, absolute kennis als mens(heid) is sowieso onmogelijk te verdedigen, Laat staan dat de hele werkelijkheid zich als een dood en mechanisch veld gedraagt dat door onze kennisaparraten volledig gevat kan worden (als kritiek op corleone).
 
Het hele principe dan? of dat de incommensurabiliteit van 2 grootheden die men tracht te bepalen geminimaliseerd wordt door betere tools?
Hoe het ook zij, absolute kennis als mens(heid) is sowieso onmogelijk te verdedigen, Laat staan dat de hele werkelijkheid zich als een dood en mechanisch veld gedraagt dat door onze kennisaparraten volledig gevat kan worden (als kritiek op corleone).


NB: hmmm...ik heb geen idee waar die smilie vandaan komt in mijn post...had ik er volgens mij niet bedoeld ingezet. Dat terzijde...

Als je als mens absolute kennis of inzicht vergaart stop je met mens zijn en wordt je Buddha, Boddhishivatta...of ben je God (das nog eens een carriere stap :))....

Volgens mij is het als mensen onmogelijk om alles te weten. Ik denk dat de opslagcapaciteit in het actieve brein daarvoor niet toereikend is...daaruit vloeit dan direct voort dat dat absolute kennis onmogelijk is om in een mens te verenigen.

Overigens doelde ik op het principe van onzekerheid van gegevens...niet over de invulling van de theorie.

---------- Toegevoegd om 02:38 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 02:37 ----------

Het hele principe dan? of dat de incommensurabiliteit van 2 grootheden die men tracht te bepalen geminimaliseerd wordt door betere tools?
Hoe het ook zij, absolute kennis als mens(heid) is sowieso onmogelijk te verdedigen, Laat staan dat de hele werkelijkheid zich als een dood en mechanisch veld gedraagt dat door onze kennisaparraten volledig gevat kan worden (als kritiek op corleone).


NB: hmmm...ik heb geen idee waar die smilie vandaan komt in mijn post...had ik er volgens mij niet bedoeld ingezet. Dat terzijde...

Als je als mens absolute kennis of inzicht vergaart stop je met mens zijn en wordt je Buddha, Boddhishivatta...of ben je God (das nog eens een carriere stap :))....

Volgens mij is het als mensen onmogelijk om alles te weten. Ik denk dat de opslagcapaciteit in het actieve brein daarvoor niet toereikend is...daaruit vloeit dan direct voort dat dat absolute kennis onmogelijk is om in een mens te verenigen.

Overigens doelde ik op het meten van gegevens.
 
Zowel Dawkins als religeuzen trachten zich gecalculeerd eendrachtig te positioneren met een geschreven gemetamorfoseerde beraming, welke een gereflecteerde anticipatie is op eerder verschenen taal fundamenten. Allen om de andere homo sapiens te conformeren aan hun eenzelvige autonomie.
 
Mogelijk dat er een moment komt waarop we weldegelijk een deeltje gelijktijdig kunnen localiseren en het momentum kunnen meten zonder een van de twee daarmee aan te passen.:rolleyes:

Zoals heel vaak gaat de formule uit van de mogelijkheden op dat moment....toekomst sluit volgens hetzelfde principe niet uit dat er een moment komt dat die ontkracht wordt.

Misschien is het mogelijk dat mensen over 500 jaar vleugels kunnen krijgen en daarmee vliegen m.b.v. een chirurgische ingreep. Ik zal niet kunnen ontkennen dat dat 'in principe' mogelijk is. Maar de kans dat het niet gebeurt is - gezien de huidige kennis - bijzonder klein en het is op z'n best 'wish-full' thinking om een levensbeschouwing het element van 'de met vleugels vliegende mens' te geven. Naar mijn idee. Daarbij levert het op dit moment een absoluut weinig vruchtbare hypothese op. Leuk voor de romanticus, maar meer ook niet.

Ik zie het dan ook niet als een schande om op den duur te moeten zeggen: dat wist ik niet, ik moet mijn ideeën bijstellen. Dan heb ik meer moeite met wensdenkerij vooraf. (tenzij je de wetenschapper bent die de strijd met de hypothese aangaat :D)
 
Laatst bewerkt:
Misschien is het mogelijk dat mensen over 500 jaar vleugels kunnen krijgen en daarmee vliegen m.b.v. een chirurgische ingreep. Ik zal niet kunnen ontkennen dat dat 'in principe' mogelijk is. Maar de kans dat het niet gebeurt is - gezien de huidige kennis - bijzonder klein en het is op z'n best 'wish-full' thinking om een levensbeschouwing het element van 'de met vleugels vliegende mens' te geven. Naar mijn idee. Daarbij levert het op dit moment een absoluut weinig vruchtbare hypothese op. Leuk voor de romanticus, maar meer ook niet.

Ik zie het dan ook niet als een schande om op den duur te moeten zeggen: dat wist ik niet, ik moet mijn ideeën bijstellen. Dan heb ik meer moeite met wensdenkerij vooraf. (tenzij je de wetenschapper bent die de strijd met de hypothese aangaat :D)

Je moet jezelf natuurlijk wel doelen stellen. En tegenwoordig kunnen muisjes al weer een oor aangenaaid krijgen...dus ergens moet dat toch een keer goed gaan komen ;)

Veel van wat nu mogelijk is was 500 jaar geleden ondenkbaar. Dus het enige dat je met zekerheid kan vaststellen is dat er het eea zal gaan veranderen....de rest blijft speculatie.
 
Je moet jezelf natuurlijk wel doelen stellen. En tegenwoordig kunnen muisjes al weer een oor aangenaaid krijgen...dus ergens moet dat toch een keer goed gaan komen ;)

:D het zou wel cool zijn; een mens met vleugels. Maar zonder bijzonder ingrijpende - praktisch onmogelijke - lichamelijke verandering wordt het met die vleugels weinig...

Veel van wat nu mogelijk is was 500 jaar geleden ondenkbaar. Dus het enige dat je met zekerheid kan vaststellen is dat er het eea zal gaan veranderen....de rest blijft speculatie.

Dat is nu precies m'n punt. :D
 
Zowel Dawkins als religeuzen trachten zich gecalculeerd eendrachtig te positioneren met een geschreven gemetamorfoseerde beraming, welke een gereflecteerde anticipatie is op eerder verschenen taal fundamenten. Allen om de andere homo sapiens te conformeren aan hun eenzelvige autonomie.

veel blablabla, maar ik betwijfel of je ooit iets van Dawkins hebt gelezen.
 
Who cares about Darwin? Darwin is dood. Goed, hij heeft natuurlijk een van de belangrijkste wetenschappelijke theorieën ooit uitgewerkt als bioloog.

Maar ook op dat vlak heeft Darwin enkele missers gemaakt, ook missers die hij onmogelijk had kunnen zien als missers, omdat het kennispeil nu eenmaal veel lager was in zijn tijd. Wie zegt me dat Darwin als agnost ook niet gewoon naast de pot piste?

Ik vind het argument van autoriteit in deze discussie wat lafjes. 'Einstein was een gelovige' (want 'wetenschap zonder religie is blind') en Darwin een agnost, blablabla.

Ik word daar - persoonlijk - altijd een beetje moe van. Waarom zouden die mensen op dat vlak meer dan een ander te zeggen hebben? Waarom heeft de filosoof Peter Singer niet veel meer zeggingskracht: hij is een atheïst. Dus: atheïsme is waar, want dat zegt hij niet zomaar.

Bullcrap.

Idd, darwin leefde in andere tijden (19de eeuw!), er zijn wel wat veranderingen ontstaan binnen ons kennissysteem, dus is het nogal een beetje dwaas om je te baseren op een 19de eeuws kennissysteem van ome Darwin.

---------- Toegevoegd om 19:05 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 19:03 ----------

Wat is de aanname van de atheïst? Het enige wat nodig is om als atheïst door het leven te gaan is het verwerpen van een godshypothese zoals deze bestaat in verscheidene religies.

corleone zei:
Ik geloof in de rationaliteit van het universum. Dat alles meetbaar en gewogen kan worden en daarom volledig gedetermineerd is.
Zie je, als je geen atheist bent, dan moet je gewoon andere soorten assumpties aanvaarden.

Daarom dat sommige gelovigers ook soms zeggen: ik heb te weinig geloof om een atheist te zijn :D
 
Idd, darwin leefde in andere tijden (19de eeuw!), er zijn wel wat veranderingen ontstaan binnen ons kennissysteem, dus is het nogal een beetje dwaas om je te baseren op een 19de eeuws kennissysteem van ome Darwin.

---------- Toegevoegd om 19:05 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 19:03 ----------



Zie je, als je geen atheist bent, dan moet je gewoon andere soorten assumpties aanvaarden.

Daarom dat sommige gelovigers ook soms zeggen: ik heb te weinig geloof om een atheist te zijn :D

welke andere assumpties? gelovigen zijn gewoon epistemologische schizofrenen, lekker selectief omgaan met wetenschap wanneer het in hun straatje past.
 
Volgens mij is het als mensen onmogelijk om alles te weten. Ik denk dat de opslagcapaciteit in het actieve brein daarvoor niet toereikend is...daaruit vloeit dan direct voort dat dat absolute kennis onmogelijk is om in een mens te verenigen.

Nu spreek je alleen van een praktische onmogelijkheid tot absolute kennis (kennis hoeft trouwens niet per se in het brein opgeslagen worden, andere media verlenen zich daar ook toe), maar ik geef je gelijk dat onze eindigheid (in welk opzicht dan ook) noodzakelijke beperkingen met zich mee brengt.
Daarentegen denk ik ook dat er iets fundamenteler aan de hand is in kennisvergaring, nl. dat er altijd "iets" is dat zich niet tot objectivatie verleent, een dark object (om maar een knuddige term te gebruiken) dat aan de basis ligt van de object-subject scheiding bij het objectiveren, maar er nooit volledig in vervat zit. Ik weet niet hoe je daar over denkt.

---------- Toegevoegd om 19:39 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 19:38 ----------

Hoewel atheïst, verdiep ik me niet graag in dogmatische messen trekkers.

Waar gaat je kritiek naar uit, het neodarwinisme als kritiek op de vorming van leven? Zo niet, waarom is men dan niet gerechtvaardigd om daar het niet-bestaan van een god (in de traditionele betekenis) uit af te leiden.
 
welke andere assumpties? gelovigen zijn gewoon epistemologische schizofrenen, lekker selectief omgaan met wetenschap wanneer het in hun straatje past.

Selectief zijn we allemaal wel. En met cognitieve dissonantie kan elke mens 2 tegenstrijdige stelling perfect met elkaar combineren en oplossen. Daarom is het ook onzin om te stellen dat ratio religie zal vermorzelen en vice versa. Het is hoogstens een vorm van mogelijkheid, maar nooit een noodzakelijkheid.

Elk stuk kennis(feit danwel theorie) moet noodzakelijk ook komen vanuit een bepaalde algemene visie waaruit we de wereld om ons heen ordenen.
Geloven dat levensloze materie een geest kan veroorzaken bijvoorbeeld is een assumptie die evolutionisten maken.
 
Selectief zijn we allemaal wel. En met cognitieve dissonantie kan elke mens 2 tegenstrijdige stelling perfect met elkaar combineren en oplossen. Daarom is het ook onzin om te stellen dat ratio religie zal vermorzelen en vice versa. Het is hoogstens een vorm van mogelijkheid, maar nooit een noodzakelijkheid.

Elk stuk kennis(feit danwel theorie) moet noodzakelijk ook komen vanuit een bepaalde algemene visie waaruit we de wereld om ons heen ordenen.
Geloven dat levensloze materie een geest kan veroorzaken bijvoorbeeld is een assumptie die evolutionisten maken.

klopt, maar de bedoeling van goede wetenschap is om die dissonantie op te heffen, of je daar altijd in slaagt is natuurlijk een andere zaak.
Wat wetenschap wel kenmerkt is dat het zijn vooronderstellingen wel in vraag kan stellen, wat een geloof automatisch uitsluit.
Waar ik wel mee akkoord ga en waar ik de laatste tijd al over twijfelde, is of een materialistisch kader een bevredigend antwoord kan geven op het mind-body problem. Maar dan nog zijn er andere voorstellen die geen beroep doen op een middeleeuws boek.
 
+1

niet dat je echt iets van Dawkinks hoeft te lezen, want als je zijn boeken gaat lezen ben je al niet-religieus en snap je het al en als je gelovig bent snap je het toch niet.

Hehe, niet allemaal. Ik heb 'the Blind Watchmaker' met de nodige verbazing gelezen geef ik toe :D Al was ik toen niet (meer) gelovig. Had toen ook nog niet zo van het fenomeen 'Dawkins' gelezen. Dawkins is volgens mij op z'n best als hij over biologie schrijft en dan m.n. evolutiebiologie. Dat doet hij fantastisch, beter dan zijn anti-theïstische filosofie. Al zal ik die allerminst slecht noemen :D
 
Laatst bewerkt:
klopt, maar de bedoeling van goede wetenschap is om die dissonantie op te heffen, of je daar altijd in slaagt is natuurlijk een andere zaak.
Wat wetenschap wel kenmerkt is dat het zijn vooronderstellingen wel in vraag kan stellen, wat een geloof automatisch uitsluit.
Waar ik wel mee akkoord ga en waar ik de laatste tijd al over twijfelde, is of een materialistisch kader een bevredigend antwoord kan geven op het mind-body problem. Maar dan nog zijn er andere voorstellen die geen beroep doen op een middeleeuws boek.

Ben er grotendeels mee akkoord. Gelovigers beroepen zich wel meer dan enkel een middeleeuws boek. William Paley is een belangrijk historisch figuur op dat vlak die evidenties beargumenteerde voor de christendom. En ook denk ik dat er altijd fundamentele vooronderstellingen zullen blijven bestaan en dat deze nooit opgelost kunnen worden door de wetenschap. Dit zal dan ook altijd de voedingsbodem vormen voor een hang naar het spirituele.
 
Selectief zijn we allemaal wel. En met cognitieve dissonantie kan elke mens 2 tegenstrijdige stelling perfect met elkaar combineren en oplossen. Daarom is het ook onzin om te stellen dat ratio religie zal vermorzelen en vice versa. Het is hoogstens een vorm van mogelijkheid, maar nooit een noodzakelijkheid.

Volgens mij heeft cognitieve dissonantie niet te maken met het 'oplossen' van 2 tegenstrijdige stellingen, maar is het juist een teken dat 2 tegenstrijdige stellingen in het geheel niet samengaan. Cognitieve dissonantie is zélf iets dat je wilt oplossen.

Elk stuk kennis(feit danwel theorie) moet noodzakelijk ook komen vanuit een bepaalde algemene visie waaruit we de wereld om ons heen ordenen.

Dan is het dus belangrijk om te bepalen in hoevere die algemene visies van bijv. 2 tegenstrijdige stellingen verschillen én overeen komen. Als blijkt dat beide stellingen feitelijk op gelijke, algemene visies zijn gemaakt, maar er één een bokkesprong van jewelste maakt, dan kan die de prullenbak in.

Geloven dat levensloze materie een geest kan veroorzaken bijvoorbeeld is een assumptie die evolutionisten maken.

'levensloze materie', is om te beginnen al een assumptie, aangezien je er van uitgaat dat er een strikte scheiding is tussen zoiets als 'levensloze materie' en 'levende materie'. (waarvan ik niet geloof dat deze grens bestaat) Ook zou het kunnen betekenen dat je leven ziet als iets dat 'voorbij' materie gaat. (soort van vitalisme-achtig iets; de 'levensadem' om er een religieuze term tegenaan te gooien)
Overigens denk ik dat 'de geest' (psyche) heel goed verklaard kan worden vanuit de materie. Die van onze hersenpan. Ik heb zelfs geen idee waarom die enorme verzameling van neurale netwerken niet zoiets als 'een geest' (whatever je daar onder verstaat) zou kunnen voortbrengen.
 
Volgens mij heeft cognitieve dissonantie niet te maken met het 'oplossen' van 2 tegenstrijdige stellingen, maar is het juist een teken dat 2 tegenstrijdige stellingen in het geheel niet samengaan. Cognitieve dissonantie is zélf iets dat je wilt oplossen.



Dan is het dus belangrijk om te bepalen in hoevere die algemene visies van bijv. 2 tegenstrijdige stellingen verschillen én overeen komen. Als blijkt dat beide stellingen feitelijk op gelijke, algemene visies zijn gemaakt, maar er één een bokkesprong van jewelste maakt, dan kan die de prullenbak in.



'levensloze materie', is om te beginnen al een assumptie, aangezien je er van uitgaat dat er een strikte scheiding is tussen zoiets als 'levensloze materie' en 'levende materie'. (waarvan ik niet geloof dat deze grens bestaat) Ook zou het kunnen betekenen dat je leven ziet als iets dat 'voorbij' materie gaat. (soort van vitalisme-achtig iets; de 'levensadem' om er een religieuze term tegenaan te gooien)
Overigens denk ik dat 'de geest' (psyche) heel goed verklaard kan worden vanuit de materie. Die van onze hersenpan. Ik heb zelfs geen idee waarom die enorme verzameling van neurale netwerken niet zoiets als 'een geest' (whatever je daar onder verstaat) zou kunnen voortbrengen.

Klopt, dat is wat ik bedoelde met cognitieve dissonantie. Dat wij mensen tegenstrijdige zaken nogal makkelijk kunnen oplossen en hiervan zelden bewust van zijn.

Die bokkesprong waarnaar jij refereert beoordeel je uiteraard weer vanuit andere visies die opnieuw een bepaalde non-wetenschappelijke attitude aannemen. Vb, in de wetenschap heb je zoiets als parsimony. Als we x kunnen verklaren door Y en Z voegt niks nieuws toe, dan laat men Z dan gewoon vallen. Het maakt de wereld nodeloos complexer. Maar waarom ga je uit van zoiets als parsimony ? Op welke gronden beoordeel je een ander visie ?(empririe, zit het conceptueel goed in elkaar, parsimony, is het in overeenstemming met andere wet.disicplines ?) Worden die gronden van je ook geaccepteerd door andere mensen ? Waarom is u grond dan beter dan die van de andere ?

Als je vertrekt vanuit de wetenschap en dat als een beoordelingsmaat neemt voor andere visies, dan hebben andere visies die niet compatibel zijn met de assumpties binnen de wetenschap bij voorbaat al verloren. Zo is een dualisme niet houdbaar als je vertrekt dat alles door materie moet bewegen en dat alles meetbaar moet zijn. Niet meetbaar impliceert dat het niet te kennen is en daarom on-wetenschappelijk. Maar ja, je bent zelf vertrokken dat empirie een goede bron van kennisverzameling is, dat je parsimony ook een goede maatstaf is voor beoordeling van een theorie etc etc...Dat zijn allemaal filosofische postulaten die zichzelf echt niet verantwoorden. Iemand kan perfect niet vanuit de empirie vetrekken, dat maakt hem niet minder correct ofzo. Goed, ik zou echt niet weten wat die persoon kan bereiken zonder empirie, kan me zelf zo'n kennisbeeld nie voorstellen, maar je kan niet ontkennen dat we altijd vetrekken wat we vanuit ons intuitie aangevoeld hebben als dé methode om aan wetenschap te doen (met hier en daar wat trial and error:D).

Zelf maak ik een dichotomie tussen leven en niet-leven omdat ik zelf niet genoeg kennis heb hoe het leven zich precies heeft afgespeeld en ook omdat ik geen ander nuancatie erin kan brengen. Ik vermoed dat zoals veel zaken in het leven het iets is dat zeer gradueel is verlopen en dat we moeilijk strikte scheidingen aan kunnen brengen. Hoe verwoord jij het dan zelf ? Om van niet-leven naar leven te gaan, welke naam geef je die grens ? En als je vindt dat mijn beeld daarin foutief is, dan zou ik graag aanhoren hoe jij het precies ziet.

Ik zeg niet dat leven/bewustzijn niet kan verklaard worden door materie. Ik gaf enkel aan dat ook wetenschappers/rationele mensen uitgaan van bepaalde assumpties die vanuit een bepaald kader (in dit geval een evolutionistisch kader) evident blijkt.
En ik zeg niet dat dit evolutionistsch kader onzin is ofzo, begrijp me niet verkeerd ;)
 
Laatst bewerkt:
Die bokkesprong waarnaar jij refereert beoordeel je uiteraard weer vanuit andere visies die opnieuw een bepaalde non-wetenschappelijke attitude aannemen. Vb, in de wetenschap heb je zoiets als parsimony. Als we x kunnen verklaren door Y en Z voegt niks nieuws toe, dan laat men Z dan gewoon vallen. Het maakt de wereld nodeloos complexer. Maar waarom ga je uit van zoiets als parsimony ? Op welke gronden beoordeel je een ander visie ?(empririe, zit het conceptueel goed in elkaar, parsimony, is het in overeenstemming met andere wet.disicplines ?) Worden die gronden van je ook geaccepteerd door andere mensen ? Waarom is u grond dan beter dan die van de andere ?

Als je vertrekt vanuit de wetenschap en dat als een beoordelingsmaat neemt voor andere visies, dan hebben andere visies die niet compatibel zijn met de assumpties binnen de wetenschap bij voorbaat al verloren. Zo is een dualisme niet houdbaar als je vertrekt dat alles door materie moet bewegen en dat alles meetbaar moet zijn. Niet meetbaar impliceert dat het niet te kennen is en daarom on-wetenschappelijk. Maar ja, je bent zelf vertrokken dat empirie een goede bron van kennisverzameling is, dat je parsimony ook een goede maatstaf is voor beoordeling van een theorie etc etc...Dat zijn allemaal filosofische postulaten die zichzelf echt niet verantwoorden. Iemand kan perfect niet vanuit de empirie vetrekken, dat maakt hem niet minder correct ofzo. Goed, ik zou echt niet weten wat die persoon kan bereiken zonder empirie, kan me zelf zo'n kennisbeeld nie voorstellen, maar je kan niet ontkennen dat we altijd vetrekken wat we vanuit ons intuitie aangevoeld hebben als dé methode om aan wetenschap te doen (met hier en daar wat trial and error:D).

je vergeet een ding: die intuities waaruit je vertrekt moeten niet per se dogmatisch blijven. Voorbeeldje:

*je vertrekt vanuit de vaststelling dat wetenschap ons in staat stelt betere voorspellingen te doen.

* je stelt een paar hypothesen op die de groei van voorspellingen kan verklaren, 1 daarvan is vb dat wetenschap daadwerkelijk de wereld beschrijft zoals ze is en deze lijkt het best uit de bus te komen (je hebt nog een paar alternatieven, maar het is een kwestie van argumenten afwegen, en die discussie is vrij gecompliceerd). Absoluut is deze stelling sowieso niet, maar dat geldt voor geen enkele vorm van kennis (alles kan uiteindelijk bevraagd worden).

* Zo krijg je dus een wetenschappelijke verantwoording van wetenschap zelf en haar methoden als inductie, empirisch onderzoek, ...

Klinkt misschien circulair in een bepaald opzicht maar dat is nu eenmaal hoe kennis werkt. Feiten en theorieen bepaal je vanuit een welbepaald kader (wereldbeeld) maar dat kader zelf wordt ook bepaald vanuit bepaalde feiten en theorieën die je als waar aanneemt.
Om nog ff te linken aan de gelovige: die zal zijn kader nooit wensen te bevragen. terwijl je binnen wetenschappelijke kringen wel voortdurend discussies hebt over methodes om tot kennis te komen.
 
Terug
Naar boven