AndroidHealthClinic

Wat geloof jij?

Peiling Peiling Geloof?

  • Christendom

    Stemmen: 65 19,3%
  • Islam

    Stemmen: 21 6,2%
  • Hindoeïsme

    Stemmen: 1 0,3%
  • Boeddhisme

    Stemmen: 9 2,7%
  • Jodendom

    Stemmen: 5 1,5%
  • Atheïst (niet echt een geloof maar dat boeit niet)

    Stemmen: 181 53,7%
  • Anders nl.

    Stemmen: 55 16,3%

  • Totaal stemmers
    337
Aha. Dus wat ze ook doen, ze komen er sowieso in??? En 'paupers' gaan per definitie naar de hel???

Wat is dan de reden dat je in de hemel toegelaten zou worden??? hoe weet je nu dat je als christen geboren word, en daarbij, er was een tijd dat niemand christen was hier in europa. Ik geloof dat het evangelie juist ook voor paupers is, misschien was/ben ik zelf wel de grootste:D

Jezus at en dronk met de verschoppelingen van zijn tijd (belastinginners, prostitue's, bedelaars etc) en zeker niet de witte boorden en kamelenbezitters alleen. Ook wel, maar niet alleen.
 
Wat is dan de reden dat je in de hemel toegelaten zou worden??? hoe weet je nu dat je als christen geboren word, en daarbij, er was een tijd dat niemand christen was hier in europa.

Zoek wat op over Calvijn en het Calvinisme, ik heb het druk hier op mijn werk!

---------- Toegevoegd om 13:44 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 13:41 ----------

En 'paupers' gaan per definitie naar de hel???


Nee, iemand geboren als pauper die zich een leven lang voorbeeldig gedragen heeft werkt dus ook hard. Hard werken wordt beloond met rijkdom. je kan wel stellen dat ze een niet al te hoge dunk hebben van armen die hard werken en anderen ongelukkigen, die zullen wel ergens iets verkeerd hebben gedaan, dat zal vast ergens niet helemaal in de haak zitten :D
 
Laatst bewerkt:
Nee, iemand geboren als pauper die zich een leven lang voorbeeldig gedragen heeft werken dus ook hard. Hard werken wordt beloond met rijkdom. je kan wel stellen dat ze een niet al te hoge dunk hebben van armen die hard werken en anderen ongelukkigen, die zullen wel ergens iets verkeerd hebben gedaan, dat zal vast ergens niet helemaal in de haak zitten :D
Ik probeer het te begrijpen...

Dus: zij geloven niet in bepaalde stukken van de bijbel zoals dat stuk van Mattheüs dat zegt dat de achterlijken erin mogen? Dus stel bij de calvinisten is iemand van hun familie geboren als een geestelijk gehandicapte die gans zijn leven op kosten van de staat leeft, die heeft dan pech en moet te horen krijgen dat hij naar de hel gaat? :gek:
 
Ik probeer het te begrijpen...

Dus: zij geloven niet in bepaalde stukken van de bijbel zoals dat stuk van Mattheüs dat zegt dat de achterlijken erin mogen? Dus stel bij de calvinisten is iemand van hun familie geboren als een geestelijk gehandicapte die gans zijn leven op kosten van de staat leeft, die heeft dan pech en moet te horen krijgen dat hij naar de hel gaat? :gek:

Het word steeds gekker :) dat geloof ik dus niet.

De grote vraag blijft, wat is de toegangsvereiste om in de hemel te komen?

En dan bedoel ik niet wat calvinisten of katholieken daarvan vinden, maar wat het echt is.
 
Het word steeds gekker :) dat geloof ik dus niet.

De grote vraag blijft, wat is de toegangsvereiste om in de hemel te komen?

En dan bedoel ik niet wat calvinisten of katholieken daarvan vinden, maar wat het echt is.

"toegangsvereiste om in de hemel te komen", klinkt als de typische moraal van de laaghartige.
Doe gewoon goeie dingen in het leven zonder dat je er een tegenloon van verwacht, dat is voor mij de ultieme waarde van het oorspronkelijke christendom, Jezus fungeert dan als een symbool die het goeie voorbeeld gaf, te sterven voor onze zonden, zelfs wanneer ze hem verketterden.

En dit heeft niets van doen met een halfgaar idee van een hiernamaals, eerder met concrete zingevingen waar mensen richting mee kunnen geven aan het leven. Het zou me zelf niet eens verwonderen mocht Jezus nooit bestaan hebben, en dat het gewoon om een mythologisering ging van een ideaal dat altijd al onder de mensen leefde.
 
Ik ga eens zoeken naar die zackie Achmat, ken hem niet. Ik heb Jezus nog niet als inferieur ervaren of leren kennen, ben benieuwd hoe dat bij jou gekomen is. Dat ik hem wil volgen, ja daar steekt veel meer achter :) Sterker nog, ik zou men leven er voor willen geven. Het is een persoonlijke ervaring geweest. Daarna het lezen van wat mensen over zijn leven op aarde beschreven hebben. En hoe hij reageerde ondanks welke omstandigheid dan ook, altijd vanuit zijn identiteit!! dat wil ik ook! :) Maar zo ik al zei, ik ga die man die jij zei ook even opzoeken.

Je leven geven. :eek!: Jezus zou in z'n nopjes zijn!
Waarom heeft hij juist voor het kruis gekozen en niet voor de vrijspraak?
Hij dacht dat hij de wereld kon verlossen door zichzelf aan het kruis te nagelen, hij wilde met z'n dood nog een laatste keer ultieme macht uitoefenen, nl iedereen tot volgelingen maken. (waar hij jammer genoeg goed in geslaagd is) Dat is dus ook zijn wraak (waar hij zich echter niet van bewust was, een beetje zoals Hitler eig die ook dacht dat hij goed bezig was).

Jezus zijn leer en optreden en uiteindelijk zijn sterven was gewoon een negatieve poging om macht te willen hebben, niets meer of minder. Hij wilde gwn macht hebben over de mensen en iedereen met zich mee laten lijden omdat hij zelf leed aan het leven.. Dat is ook de reden dat hij heeft uitgevonden dat hij de Zoon van God was, en het meest trieste is dat hij het zelf nog geloofde ook.

De wens is de vader van de gedachte, zullen we maar zeggen.

Of je stopt gewoon met die paddo's

:roflol::roflol:

Komt eig niet van mezelf dit, maar van een componist Scriabin die dit geloofde.
Hij was in wezen een romantisch idealist, die in de veronderstelling verkeerde dat de werkelijkheid het product was van zijn eigen creatieve geest. Hem kwam dus een centrale positie in het universum toe, die hem er toe bracht zichzelf als een soort god of verlosser te zien.

Maar vroeger (toen ik 18/19 was) geloofde ik echt dat de wereld voortkwam uit m'n gedachten of gecreëerd was speciaal en alleen voor mij en ik dus centraal stond, dus precies wat die componist ook dacht. Vroeger had ik daarom ook niets van respect voor de natuur enz.. en deed ik niets liever dan vervuilen omdat ik echt dacht dat de wereld maar zo'n 60-70 jaar meer mee hoefde te gaan, want als ik dood was verdween dit universum nl automatisch met me mee. Nu ben ik gelukkig van dit idee afgestapt omdat het me weinig wss lijkt en ik uit ervaring heb geleerd dat ik in wezen niet meer en juist hetzelfde ben als iemand anders.
 
Laatst bewerkt:
Ik geloof in een opperwezen ' god ' of iets degelijk
Het spirituele of hoe ze het ook noemen.
Geesten ook, omdat mijn tante zelf nog een broer heeft gehad die stierf en zelf veel nog van zijn aanwezigheid heeft meegemaakt.
maar ik geloof niet in al de zever er rond ik vind godsdiensten voor sommige mensen goed voor een hou-vast of voor hulp.
maar het heeft meer ellende veroorzaakt dan goeds maar dat is door mensen die aan de top staan van die godsdienst door de eeuwen door
 
Ik geloof in een opperwezen ' god ' of iets degelijk
Het spirituele of hoe ze het ook noemen.
Geesten ook, omdat mijn tante zelf nog een broer heeft gehad die stierf en zelf veel nog van zijn aanwezigheid heeft meegemaakt.
maar ik geloof niet in al de zever er rond ik vind godsdiensten voor sommige mensen goed voor een hou-vast of voor hulp.
maar het heeft meer ellende veroorzaakt dan goeds maar dat is door mensen die aan de top staan van die godsdienst door de eeuwen door

ja, want dat is gewoon te ver gezocht zeker?:o

:haha:
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Stel je krijgt een kind. Tot zijn/haar 18e vertel je niets over het geloof, of over evolutie, het onstaan van het heelal etc.
Verder ontwikkeld het kind zich wel (redelijk) normaal.
Op zijn/haar 18e verjaardag vertel je dat in de wereld mensen zijn die geloven in bovennatuurlijke god(en). Je vertelt dat door bepaalde historische gebeurtenissen ze in het ene deel dit geloven, maar in het andere deel weer dat. Verder vertel je dat al die religies ontstaan zijn uit culturen van duizenden jaren geleden, die qua kennis zeeeer primitief waren.
Bovendien vertel je dat er eigenlijk nooit bewijs voor is geweest, of eigenlijk enige logische reden om hierin te geloven, maar dat door traditie en opvoeding heel veel mensen dit toch doen.
Dan vertel je dat wij (als mensheid) sinds een eeuw of twee waarnemingen doen, en daar steeds verder in komen. Je vertelt over evolutie (wat gewoon een FEIT is), dat 98% van ons DNA hetzelfde is als die van apen, over deeltjes, etc.etc.

Wie denkt dat dat kind dan zegt: "Nou doe mij maar die religie, die ziet er wel goed uit."
 
Ik probeer het te begrijpen...

Dus: zij geloven niet in bepaalde stukken van de bijbel zoals dat stuk van Mattheüs dat zegt dat de achterlijken erin mogen? Dus stel bij de calvinisten is iemand van hun familie geboren als een geestelijk gehandicapte die gans zijn leven op kosten van de staat leeft, die heeft dan pech en moet te horen krijgen dat hij naar de hel gaat? :gek:


Sja..kijk er is natuurlijk een verschil tussen theorie en de praktijk, nuancering van de stellingen van Calvijn maar het is inderdaad zo dat katholieken van oorsprong meer mededogen hadden met de ongelukkigen dan Calvinisten. Die Afrikanen zullen het er wel zelf naar gemaakt hebben zijn geen zelden gehoorde uitspraken in die kringen.

Ik weet eigenlijk niet precies hoe calvinisten oorspronkelijk en calvinistische gereformeerden van nu precies over gehandicapten denken maar net als in alle andere geloofsstromingen is men allerlei zaken, of beter gezegd problemen breder gaan interpreteren om zo beter toepasbaar te maken op de praktijk.
 
Laatst bewerkt:
ja, want dat is gewoon te ver gezocht zeker?:o

:haha:

Nee, ik bedoel de godsdiensten hun hogere, het Vaticaan etc. zelf niet de dingen die geschreven zijn.
en dat ze al sinds vroeger oorlog maken voor dat de 1 denkt dit en de ander dit. trouwens het is mijn mening dus klaar:rolleyes:

:mier:
 
Ik verkeer in de veronderstelling dat de werkelijkheid het product is van mijn eigen creatieve geest. Ik kom dus een centrale positie in het universum toe, die mij er daarom toe brengt mijzelf als een god of verlosser te zien.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
BTW wat ik dan weer k*t vind aan (expliciet) atheïsme is dat je je kind(eren) moet zeggen dat het na de dood afgelopen is. Kinderen komen op een gegeven moment toch tot de vaststelling dat het leven niet eeuwig blijft duren, dan is het als ouder en ook voor het kind toch aangenamer om te zeggen dat er leven na de dood is, en anders om te zeggen dat je het niet zeker weet.
waarom kinderen krijgen? als atheist heb je helemaal geen verplichting om je bloedlijn voort te zetten
Nee, ik bedoel de godsdiensten hun hogere, het Vaticaan etc. zelf niet de dingen die geschreven zijn.
en dat ze al sinds vroeger oorlog maken voor dat de 1 denkt dit en de ander dit. trouwens het is mijn mening dus klaar:rolleyes:

:mier:
mijn punt was dat je een idioot bent omdat je in geesten gelooft;)
 
Laatst bewerkt door een moderator:
waarom kinderen krijgen? als atheist heb je helemaal geen verplichting om je bloedlijn voort te zetten
Zeg ik toch ook niet? Maar ALS mensen kinderen krijgen kan je imo beter zeggen dat je niet zeker bent. Lijkt me aardig traumatische ervaring als een kind angst heeft om dan nog een keer te zeggen "nee er is helemaal NIETS na de dood jochie". Bovendien is expliciet atheïsme ook een aanname die je je kinderen imo niet moet aanleren. Ze kunnen daar later zelf ook over gaan denken en tot een conclusie komen.
 
Stel je krijgt een kind. Tot zijn/haar 18e vertel je niets over het geloof, of over evolutie, het onstaan van het heelal etc.
Verder ontwikkeld het kind zich wel (redelijk) normaal.
Op zijn/haar 18e verjaardag vertel je dat in de wereld mensen zijn die geloven in bovennatuurlijke god(en). Je vertelt dat door bepaalde historische gebeurtenissen ze in het ene deel dit geloven, maar in het andere deel weer dat. Verder vertel je dat al die religies ontstaan zijn uit culturen van duizenden jaren geleden, die qua kennis zeeeer primitief waren.
Bovendien vertel je dat er eigenlijk nooit bewijs voor is geweest, of eigenlijk enige logische reden om hierin te geloven, maar dat door traditie en opvoeding heel veel mensen dit toch doen.
Dan vertel je dat wij (als mensheid) sinds een eeuw of twee waarnemingen doen, en daar steeds verder in komen. Je vertelt over evolutie (wat gewoon een FEIT is), dat 98% van ons DNA hetzelfde is als die van apen, over deeltjes, etc.etc.

Wie denkt dat dat kind dan zegt: "Nou doe mij maar die religie, die ziet er wel goed uit."

goeie vraag, persoonlijk denk ik dat je als kind sowieso een meer doorleefde visie van de natuur hebt dan wat je binnen een natuurwetenschappelijk discours krijgt vor ge schotelt en waarin alles zich als goddelijk voor doet, maar zoiets staat veraf van het autoritaire monotheïsme.
 
Zeg ik toch ook niet? Maar ALS mensen kinderen krijgen kan je imo beter zeggen dat je niet zeker bent. Lijkt me aardig traumatische ervaring als een kind angst heeft om dan nog een keer te zeggen "nee er is helemaal NIETS na de dood jochie". Bovendien is expliciet atheïsme ook een aanname die je je kinderen imo niet moet aanleren. Ze kunnen daar later zelf ook over gaan denken en tot een conclusie komen.

laat ze naar bambi kijken, problem solved;)
 
Zeg ik toch ook niet? Maar ALS mensen kinderen krijgen kan je imo beter zeggen dat je niet zeker bent. Lijkt me aardig traumatische ervaring als een kind angst heeft om dan nog een keer te zeggen "nee er is helemaal NIETS na de dood jochie". Bovendien is expliciet atheïsme ook een aanname die je je kinderen imo niet moet aanleren. Ze kunnen daar later zelf ook over gaan denken en tot een conclusie komen.

Hangt er vanaf hoe je het brengt natuurlijk, als je je kind van jongs af aan feeling mee geeft van wat er rond hem gebeurt, moet de dood zich niet per se als iets traumatisch voordoen. De Dood kan zeker op een positieve manier gepercipieerd worden. Net door er zo'n taboe rond te bouwen en een kind te belasten met een egocentrische ambitiedruk, boezem je het angst in.
 
Hangt er vanaf hoe je het brengt natuurlijk, als je je kind van jongs af aan feeling mee geeft van wat er rond hem gebeurt, moet de dood zich niet per se als iets traumatisch voordoen. De Dood kan zeker op een positieve manier gepercipieerd worden. Net door er zo'n taboe rond te bouwen en een kind te belasten met een egocentrische ambitiedruk, boezem je het angst in.
Ik spreek uit ervaring, en ik denk dat vele anderen dit zullen beamen. Herinner me nog wel het moment dat ik als kind tot de conclusie kwam dat de dood er ooit zou aankomen. Toen ook als antwoord gekregen dat mijn ouders het zelf niet zeker wisten, ze zeiden iets als "niemand weet dat zeker". Ik was veel meer gerustgesteld dan wanneer ze gezegd zouden hebben "er is sowieso niets". Je moet kinderen niet onnodig belasten met ideeën waar je inderdaad zelf niet 100% zeker van kan zijn. Dat geldt natuurlijk ook in de andere richting (religie).
 
Zeg ik toch ook niet? Maar ALS mensen kinderen krijgen kan je imo beter zeggen dat je niet zeker bent. Lijkt me aardig traumatische ervaring als een kind angst heeft om dan nog een keer te zeggen "nee er is helemaal NIETS na de dood jochie". Bovendien is expliciet atheïsme ook een aanname die je je kinderen imo niet moet aanleren. Ze kunnen daar later zelf ook over gaan denken en tot een conclusie komen.

Dus beter blijven liegen?
Sorry, maar hier kan ik absoluut niet bij. Ten eerste denk ik dat als je tegen je kind rustig erover kan praten, dit kind helemaal niet zo'n trauma op zal lopen. Het ziet immers dat de ouders ook niet bang zijn.
Ten tweede, zie ik het trauma pas komen in de pubertijd-net daarna.
Je ouders zeggen de hele tijd dat er een hemel is, en als je op een leeftijd komt dat jezelf gaat nadenken en er (normaal gesproken) achter komt dat de hemel een verzinsel is, merk je ook nog eens dat je ouders je hebben zitten voorliegen!
 
Ik spreek uit ervaring, en ik denk dat vele anderen dit zullen beamen. Herinner me nog wel het moment dat ik als kind tot de conclusie kwam dat de dood er ooit zou aankomen. Toen ook als antwoord gekregen dat mijn ouders het zelf niet zeker wisten, ze zeiden iets als "niemand weet dat zeker". Ik was veel meer gerustgesteld dan wanneer ze gezegd zouden hebben "er is sowieso niets". Je moet kinderen niet onnodig belasten met ideeën waar je inderdaad zelf niet 100% zeker van kan zijn. Dat geldt natuurlijk ook in de andere richting (religie).

Dus beter blijven liegen?
Sorry, maar hier kan ik absoluut niet bij. Ten eerste denk ik dat als je tegen je kind rustig erover kan praten, dit kind helemaal niet zo'n trauma op zal lopen. Het ziet immers dat de ouders ook niet bang zijn.
Ten tweede, zie ik het trauma pas komen in de pubertijd-net daarna.
Je ouders zeggen de hele tijd dat er een hemel is, en als je op een leeftijd komt dat jezelf gaat nadenken en er (normaal gesproken) achter komt dat de hemel een verzinsel is, merk je ook nog eens dat je ouders je hebben zitten voorliegen!

Iets 'in het midden laten' is allesbehalve liegen Moraalridder. :rolleyes:
Met alle respect, mensen overtuigen van atheisme is net zo onzinnig als met alle macht anderen willen doen geloven dat er zeker te weten een God is. We weten het simpelweg niet.

Persoonlijk ben ik dan ook voorstander van de filosofische positie van agnosticisme die geen bevestigende maar ook geen ontkennende uitspraken doet over of er iets bovennatuurlijks is.
 
Terug
Naar boven