@Helium: Omdat het eerst heel erg moeilijk was om 3000 te eten (Als je er geen honger voor hebt), dus toen heb ik een tijdje alles berekent zodat ik zeker wist dat ik eraan zat. Nu ben ik zo'n persoon dat niet heel erg veel varieërd, dus eet ik nogsteeds zo ongeveer wat ik toen ook at, maar dan nog met veel meer tussendoors erbij. En met mijn tussendoor voedsel is het niet heel moeilijk om 1000 kcal daarbij op te eten, want ik hou veels te veel van noten :') Plus ik ben gaan onderschatten ipv overschatten, ik rondde toen ik nog telde alles af naar beneden; dat hielp tegen de eetstoornis omdat ik eerder altijd iedere calorie telde, in een plakje komkommer, in 1 blokje tomaat etc., ik heb mezelf aangeleerd daar niet meer naar te kijken dus: Stel ik eet een koekje van 68 kcal -> Afronden naar 60. Warme maaltijd van 742 -> 700.
Het is misschien moeilijk te geloven ja, maar ik had ook in de kliniek al gezien hoe vreemd het lichaam is (mensen die aankomen wanneer ze minder gaan eten, mensen die afvallen op 3500+ kcal, mensen die eerst maar kilo's aan blijven komen en dat het opeens plotseling zomaar stopt terwijl ze niks veranderen qua voedingspatroon)
Ik heb geen doel qua lichaamsgewicht, ik wil zien of die setpoint-theory de waarheid is, en als dat zo is zal mijn lichaam dus horen te stabiliseren op het gewicht dat goed voor mij is. Nu heb ik al wel zo'n idee wat dat moet zijn, ik weet natuurlijk nog het gewicht voordat ik anorexia kreeg, plus als ik kijk naar mijn familie zitten die allemaal beetje rond het zelfde bmi. Als ik daar dus ver ver boven ga, en het dus niet de waarheid is, zou ik proberen terug te gaan naar mijn gewicht voor anorexia. Dat was een erg normaal gewicht; ik ben nooit van mezelf erg dun geweest en dat moet ik maar accepteren

Is lastig, want er zijn zoveel mensen zonder anorexia die 'dun kunnen zijn' & kunnen diëten zonder dat het heel obsessief word en ik wou dat ik dat ook kon, maar zo ben ik blijkbaar niet
& Dankjewel! ^^