- Lid sinds
- 24 jun 2007
- Berichten
- 17.315
- Waardering
- 699
- Lengte
- 1m74
- Massa
- 101kg
- Vetpercentage
- 10%
Mooie filmpjes weer René.
En een eenvoudig "schema" van Tedje.
Kreeg je indertijd bij die Ascona ook al een treetje Schültenbrau..?
Das wat bij een Manta
Benchpresslog from lazy huggybear
- Topic starter huggybear1968
- Startdatum
- Recente activiteit Recente activiteit:
- Reacties 13.941
- Weergaven 753.999
- Volgers 140
-
- Tags
- log
Das wat bij een Manta
- Lid sinds
- 29 okt 2008
- Berichten
- 10.092
- Waardering
- 3.221
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 150kg
Mooie filmpjes weer René.
En een eenvoudig "schema" van Tedje.
Kreeg je indertijd bij die Ascona ook al een treetje Schültenbrau..?
Wat de ascona betreft...het was een zeer trouw beestje...heb er ruim 220.000km mee gereden en toen was de auto nog altijd in orde, maar wilde eens wat anders. Een treetje bier kan ik me niet herinneren dat ik die erbij kreeg, maar als ik daarop had gestaan, hadden ze er zeker niet moeilijk over gedaan
Wat het schema van Tedje betreft...eenvoud doet het goed(!)...er zijn maar voor zover ik weet 2 man die in staat waren dezelfde gewichten raw te drukken als hem: Scott Mendelsson en Big Jim Hendersson, anderen zoals bijvoorbeeld Bill Kazmaier kwamen heel kort in de buurt. Ik heb in mijn log ook eens het schema van Kazmaier gepost...blonk ook uit in eenvoud. Tegenwoordig houden er velen geanvaceerde schema's en methoden opna doorspekt met ingewikkelde termen. Drukken of tillen ze daardoor meer? Tegenwoordig tillen toppowerlifters m.b.v. powerlifting gear wat Ted en Bill in de jaren '80 raw deden! En wat dacht je van mannen als Bruce Wilhelm, Don Reinhouldt,Ken Patera en Lars Hedlund of om een Russische tegenhanger te vermelden Vasily Alexejev...powerlifters/gewichtheffers/worstelaars die de jaren 70/80 domineerden? Of daarvoor een man als Paul Anderson? Ik begin nostalgisch te worden...hoe dan ook...het blijven grote voorbeelden voor me, die tot de verbeelding spreken. Ieder decennia heeft zo bepaalde grootheden voortgebracht en alhoewel je destijds ook "hulpmiddelen" had die velen waarschijnlijk gebruikt zullen hebben om in hun ontwikkeling als krachtsporter bochten af te snijden en moeder natuur een handje te helpen
, denk ik dat zulke mannen onder de huidige omstandigheden tot nog wel meer in staat geweest zouden zijn!
Laatst bewerkt:
- Lid sinds
- 29 okt 2008
- Berichten
- 10.092
- Waardering
- 3.221
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 150kg
Kwam dit artikel nog tegen...opvallend is dat Ted Arcidi er een flat back stijl met ellbows out op na hield (zie foto) - een stijl die ik zelf er ook op na houd en me dus helemaal in kan vinden
When Ted approaches the bench, he will turn so that his back side is facing the foot of the bench. At this time, while he is still standing, he will take in a healthy gulp of oxygenated air. He then sits down on the bench and places his feet in the correct position, which for him is 3-4 inches away from the base of the foot of the bench and out to the side of the bench. He turns his feet out about 4 degrees while taking care to make sure that the soles and heels of his shoes remain in contact with the lifting platform at all times. For this particular purpose, he will usually wear a pair of power shoes, which provide good traction, although at this meet he wore a pair of high-cut suede sneakers, which are customary for him to wear in his regular workouts. He then breaks an ammonia capsule and inhales its contents through his nose to clear his head. At this particular meet, he used one ammonia capsule for his first and second attempts and two capsules each for his third and fourth attempts.
Next, within a split microsecond, he lays back into a supine position on the bench where his head is positioned in such a way that his eyes are approximately one inch past the racked barbell. His shoulders are positioned about 4-6 inches from the upright support rack. At this point, his head, shoulders, back, and buttocks are in contact with the bench. It is interesting to note here that Arcidi does not go for the customary big arch that most all the top powerlifters use. He simply can't arch and one can only speculate how much more he could bench with a nice 8-inch arch over what he is doing in the flat-back style.
Ted next takes a hand placement on the bar that is narrower than the allowed 32 inches between the forefingers. In fact, during world record attempts, he will move his hand spacing in an inch closer than he does for regular workouts in order to utilize his triceps and deltoids to the maximum. To get a better idea of what this hand placement is really all about, I suggest you secure a copy of Powerlifting USA, the November 1990 issue. The cover photo by Vada Crosby illustrates it beautifully. Ted then wraps his thumbs around the bar and squeezes the bar as tight as he can. He has found that when he squeezes the bar super tight, it in turn tightens his wrists, elbows, and shoulders, and this makes the whole bench press machine a more fluid motion. Ted is now ready for the liftoff, and here at the count of three his spotter helps him lift the barbell out of the upright support rack, but no more than three inches, and not moving it in too far out in front of him. His spotter at this meet was his 20-year old training partner, Timmy Bashow, who is a champion bench presser in his own right, with a max lift of 500 pounds in the 220-pound class. The liftoff assist is unusual, in that it is done at the center of the bar with a mixed deadlift grip.After the bar is out of the rack and supported under Arcidi's own power, he will take about a half of a breath and then begin lowering the bar down to his chest. This action will usually take 1 ½ to 2 seconds to accomplish at least on the first attempt. Then on the second, third, and fourth attempts, he will bring the bar down a little quicker, at about a second or a second and a quarter.
Generally, in his training he will stay with lowering the bar in 1 ¼ seconds regardless of what percentage of his projected max he is using. The bar touches the chest about a ½ inch below the nipples on the lower sternum. Ted finds that if he positions the bar any higher on his chest, it tends to constrict the delts and puts major stress on the rotator cuffs, which are almost turned up and at an angle, rather than flat. When the rotator cuffs are flat, the stress is more evenly distributed and there is less chance for injury. Ted does not believe in tucking the arms into his sides when the bar touches the chest, but in fact flares them out to 45º-50º perpendicular to the body. He feels that this is the natural way for the arms to move.
Ted thinks of his chest as a minefield, and his big thick lats like the elastic cocking of a gun, and it is with these two muscles primarily that he literally blasts record-shattering poundages off his chest with energizing power at the referee's signal to press.
Most of the top champion powerlifters will usually begin pressing the barbell in an arc toward the uprights, but not Ted. He has such tremendously strong deltoids and triceps that he just presses the weight up vertically. This usually will take from 1 ½ to 2 seconds to complete. The lift is completed without any trick of performance and the spotter helps Ted rerack the weight.
Ted Arcidi's Precision Bench Pressing Technique
When Ted approaches the bench, he will turn so that his back side is facing the foot of the bench. At this time, while he is still standing, he will take in a healthy gulp of oxygenated air. He then sits down on the bench and places his feet in the correct position, which for him is 3-4 inches away from the base of the foot of the bench and out to the side of the bench. He turns his feet out about 4 degrees while taking care to make sure that the soles and heels of his shoes remain in contact with the lifting platform at all times. For this particular purpose, he will usually wear a pair of power shoes, which provide good traction, although at this meet he wore a pair of high-cut suede sneakers, which are customary for him to wear in his regular workouts. He then breaks an ammonia capsule and inhales its contents through his nose to clear his head. At this particular meet, he used one ammonia capsule for his first and second attempts and two capsules each for his third and fourth attempts.
Next, within a split microsecond, he lays back into a supine position on the bench where his head is positioned in such a way that his eyes are approximately one inch past the racked barbell. His shoulders are positioned about 4-6 inches from the upright support rack. At this point, his head, shoulders, back, and buttocks are in contact with the bench. It is interesting to note here that Arcidi does not go for the customary big arch that most all the top powerlifters use. He simply can't arch and one can only speculate how much more he could bench with a nice 8-inch arch over what he is doing in the flat-back style.
Ted next takes a hand placement on the bar that is narrower than the allowed 32 inches between the forefingers. In fact, during world record attempts, he will move his hand spacing in an inch closer than he does for regular workouts in order to utilize his triceps and deltoids to the maximum. To get a better idea of what this hand placement is really all about, I suggest you secure a copy of Powerlifting USA, the November 1990 issue. The cover photo by Vada Crosby illustrates it beautifully. Ted then wraps his thumbs around the bar and squeezes the bar as tight as he can. He has found that when he squeezes the bar super tight, it in turn tightens his wrists, elbows, and shoulders, and this makes the whole bench press machine a more fluid motion. Ted is now ready for the liftoff, and here at the count of three his spotter helps him lift the barbell out of the upright support rack, but no more than three inches, and not moving it in too far out in front of him. His spotter at this meet was his 20-year old training partner, Timmy Bashow, who is a champion bench presser in his own right, with a max lift of 500 pounds in the 220-pound class. The liftoff assist is unusual, in that it is done at the center of the bar with a mixed deadlift grip.After the bar is out of the rack and supported under Arcidi's own power, he will take about a half of a breath and then begin lowering the bar down to his chest. This action will usually take 1 ½ to 2 seconds to accomplish at least on the first attempt. Then on the second, third, and fourth attempts, he will bring the bar down a little quicker, at about a second or a second and a quarter.
Generally, in his training he will stay with lowering the bar in 1 ¼ seconds regardless of what percentage of his projected max he is using. The bar touches the chest about a ½ inch below the nipples on the lower sternum. Ted finds that if he positions the bar any higher on his chest, it tends to constrict the delts and puts major stress on the rotator cuffs, which are almost turned up and at an angle, rather than flat. When the rotator cuffs are flat, the stress is more evenly distributed and there is less chance for injury. Ted does not believe in tucking the arms into his sides when the bar touches the chest, but in fact flares them out to 45º-50º perpendicular to the body. He feels that this is the natural way for the arms to move.
Ted thinks of his chest as a minefield, and his big thick lats like the elastic cocking of a gun, and it is with these two muscles primarily that he literally blasts record-shattering poundages off his chest with energizing power at the referee's signal to press.
Most of the top champion powerlifters will usually begin pressing the barbell in an arc toward the uprights, but not Ted. He has such tremendously strong deltoids and triceps that he just presses the weight up vertically. This usually will take from 1 ½ to 2 seconds to complete. The lift is completed without any trick of performance and the spotter helps Ted rerack the weight.
Laatst bewerkt:
jonggeleerd
Huge Freak
- Lid sinds
- 11 dec 2009
- Berichten
- 7.192
- Waardering
- 374
- Lengte
- 1m90
- Massa
- 90kg
- Lid sinds
- 29 okt 2008
- Berichten
- 10.092
- Waardering
- 3.221
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 150kg
Inderdaad en ik denk dat zijn handen niet het enige was wat mega aan hem is...als je "normale" mensen naast hem ziet staan
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
- Lid sinds
- 29 okt 2008
- Berichten
- 10.092
- Waardering
- 3.221
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 150kg
Ted is overigens niet echt een voorstander van bench shirts
Kan me wel voorstellen dat hij er moeite mee heeft dat er tegenwoordig wel paar mannen rondlopen die m.b.v. een benchshirt zijn gewichten evenaren of zelfs meer weten te drukken terwijl ze raw niet in de verste verte bij zijn 320kg in de buurt zouden komen.
Will They Be The Death Of Raw Pressing Power?
By Ted Arcidi
Originally, when the supportive bench press shirts came on the market, their intended purpose was not to enhance performance but to aid lifters who were working out with an ailing rotator cuff or other shoulder problems. In fact, back in the mid 1980's the original prototype supportive bench press shirt was 50% polyester and 50% cotton and only one layer thick. It was more like a sweater and not at all like the laminated four or five layers thick armor suit that many powerlifters use today. I wore the poly-cotton variety when I officially benched 705 lbs on March 3, 1985, at the Budweiser World REcord Breaker in Honolulu. The sole purpose of wearing the shirt was to keep my shoulders warm. Not only that, but I was able to put the thing on by myself. It didn't take a pair of handlers to stuff me into a supportive bench shirt that was so tight, it might have been painted on. There were no bleeding hands or body bruises either. It was truely and purely me against the darned bar! Nevertheless, I could kick myself for wearing it when I benched the 705 lbs world-record fourth attempt. The reason was simple: That 705 would still be the raw world record in my weight class today; it went up like butter cake!
The supportive bench press shirts worn by today's powerlifters cause them to look like Frankenstein's monster, with their shoulders and arms extended as if they were sleep walking. The shirts are nothing more than gimmicks for enhacing performance, and the number of outrageous bench press records being set today - especially in the heavy and super-heavy divisions - prove it. I even popped a 725 lbs world record with only three months of training back in 1991. The marks today are nearly 100 lbs above my 1985 record! If you have any lingering doubts that the bench shirt enhaces performance, consider the following: First, there is Chris Confessore, who's supposedly benching in the mid-700's at a bodyweight of around 220 lbs. Right! I'd be willing to bet that he can't bench in the high 500's raw!
Then there's Anthony Clark. Clark is somewhat shorter than I am (5'8 vs. 5'11) but outweighs my 290 by 50 or 60 lbs! He benched tremendous weights while wearing a double-lateral, quadruplayer rubberized denim and polyester slingshot shirt. If Anthony weighed 260 lbs, as he should, propotionetly, he'd be able to bench d*ck without a shirt! Even at 375 he still can't bench 700 with a regular grip! It's powerlifters like the two mentioned above who claim to have the strongest bench press. Yet their poundages on assistance exercises aren't in line with their supposed biggest bench presses. Some of those 700 lbs bench pressers, like Craig Tokarski - although he's a nice guy - can use only 225 on exercises like behind-the-neck presses and triceps nose breakers. DAWG! I was using those kinds of poudages on my assistance exercises back in college, when I weighed 220 lbs as a powerlifting purist and I wasn't even near a 700 bench yet...
Back in 1985, when I did bench more than 700 lbs I was doing 395 for three in the behind-the-neck presses and 375 lbs for five or six on the nose breakers. Just recently, I ended a bench cycle by doing 600 lbs without a shirt, and the poundage I used on behind-the-neck presses was 340 for a big triple, without any herky-jerky movement. An example of true, undiluted strength occurred when I benched 650 lbs in Maryland in November '83. I weighed a mere 275 lbs and did the lift without the aid of any supportive bench shirt. At the time John Buckley computed the Schwartz formula ranking for the top lifters in the 11 weight classes (114 through Superheavyweight), and according to his stats, my Schwartz rating was 398.8. That indentified me pound for pound as the number-one bench presser of all time...
No one - and I mean - no one - has bench pressed more than I have, according to the Schwartz formula, without a bench press shirt! Ken Lain, the Abilene Giant, did 660 lbs in 1988 on his 3rd attempt, but I know in my heart that without a shirt he would have likely been good for only 610. Back in 1992, when I was recuperating from extensive elbow surgeries, I began to realize how phony most of the bench press records were. At that time, however, I had to sit on my hands, so to speak, and just watch. The thought did cross my mind that there would come a day when the powers that be in powerlifting would allow the use of hydraulic-assisted bench shirts with adjustable-out-put controls. What a farce!!! Now, you may be wondering why I'm raging so much about this subject. What's the difference, you may ask, between benching with a shirt and benching without one?
To begin with, there's a major visual difference in the thickness of the muscles and tendons when you press without a shirt as opposed to results of pressing with the aid. The muscles are thicker, which translates into raw strength. Because I don't use a shirt, my tendons are very thick and have a lot of tensile strength. My ligaments are tight, and I have better joint capacity and balance than do most powerlifters who rely on bench shirts.
Many powerlifters I know even do their training reps while wearing a bench shirt! It's very easy to see who's training without such aids and who's the strongest of all the 700-plus-pound bench pressers! It feels good (if it felt any better, it would be obscene) to be in a midst of a comeback. My plan is to reclaim the bench press title - RAW, so to speak. In my opinion the bench press is the greatest upper-body movement around. Through my comeback I hope to spark an interest in promoting raw bench press contests. That can't help but return the sport of powerlifting to being a contest of true strength. No bench shirts, no slingshot suits or armor, no gimmicks - just real muscle! In it's purest form benching is truley man against the bar, with the best - and not the best dressed - lifter winning...
Kan me wel voorstellen dat hij er moeite mee heeft dat er tegenwoordig wel paar mannen rondlopen die m.b.v. een benchshirt zijn gewichten evenaren of zelfs meer weten te drukken terwijl ze raw niet in de verste verte bij zijn 320kg in de buurt zouden komen.
Will They Be The Death Of Raw Pressing Power?
By Ted Arcidi
Originally, when the supportive bench press shirts came on the market, their intended purpose was not to enhance performance but to aid lifters who were working out with an ailing rotator cuff or other shoulder problems. In fact, back in the mid 1980's the original prototype supportive bench press shirt was 50% polyester and 50% cotton and only one layer thick. It was more like a sweater and not at all like the laminated four or five layers thick armor suit that many powerlifters use today. I wore the poly-cotton variety when I officially benched 705 lbs on March 3, 1985, at the Budweiser World REcord Breaker in Honolulu. The sole purpose of wearing the shirt was to keep my shoulders warm. Not only that, but I was able to put the thing on by myself. It didn't take a pair of handlers to stuff me into a supportive bench shirt that was so tight, it might have been painted on. There were no bleeding hands or body bruises either. It was truely and purely me against the darned bar! Nevertheless, I could kick myself for wearing it when I benched the 705 lbs world-record fourth attempt. The reason was simple: That 705 would still be the raw world record in my weight class today; it went up like butter cake!
The supportive bench press shirts worn by today's powerlifters cause them to look like Frankenstein's monster, with their shoulders and arms extended as if they were sleep walking. The shirts are nothing more than gimmicks for enhacing performance, and the number of outrageous bench press records being set today - especially in the heavy and super-heavy divisions - prove it. I even popped a 725 lbs world record with only three months of training back in 1991. The marks today are nearly 100 lbs above my 1985 record! If you have any lingering doubts that the bench shirt enhaces performance, consider the following: First, there is Chris Confessore, who's supposedly benching in the mid-700's at a bodyweight of around 220 lbs. Right! I'd be willing to bet that he can't bench in the high 500's raw!
Then there's Anthony Clark. Clark is somewhat shorter than I am (5'8 vs. 5'11) but outweighs my 290 by 50 or 60 lbs! He benched tremendous weights while wearing a double-lateral, quadruplayer rubberized denim and polyester slingshot shirt. If Anthony weighed 260 lbs, as he should, propotionetly, he'd be able to bench d*ck without a shirt! Even at 375 he still can't bench 700 with a regular grip! It's powerlifters like the two mentioned above who claim to have the strongest bench press. Yet their poundages on assistance exercises aren't in line with their supposed biggest bench presses. Some of those 700 lbs bench pressers, like Craig Tokarski - although he's a nice guy - can use only 225 on exercises like behind-the-neck presses and triceps nose breakers. DAWG! I was using those kinds of poudages on my assistance exercises back in college, when I weighed 220 lbs as a powerlifting purist and I wasn't even near a 700 bench yet...
Back in 1985, when I did bench more than 700 lbs I was doing 395 for three in the behind-the-neck presses and 375 lbs for five or six on the nose breakers. Just recently, I ended a bench cycle by doing 600 lbs without a shirt, and the poundage I used on behind-the-neck presses was 340 for a big triple, without any herky-jerky movement. An example of true, undiluted strength occurred when I benched 650 lbs in Maryland in November '83. I weighed a mere 275 lbs and did the lift without the aid of any supportive bench shirt. At the time John Buckley computed the Schwartz formula ranking for the top lifters in the 11 weight classes (114 through Superheavyweight), and according to his stats, my Schwartz rating was 398.8. That indentified me pound for pound as the number-one bench presser of all time...
No one - and I mean - no one - has bench pressed more than I have, according to the Schwartz formula, without a bench press shirt! Ken Lain, the Abilene Giant, did 660 lbs in 1988 on his 3rd attempt, but I know in my heart that without a shirt he would have likely been good for only 610. Back in 1992, when I was recuperating from extensive elbow surgeries, I began to realize how phony most of the bench press records were. At that time, however, I had to sit on my hands, so to speak, and just watch. The thought did cross my mind that there would come a day when the powers that be in powerlifting would allow the use of hydraulic-assisted bench shirts with adjustable-out-put controls. What a farce!!! Now, you may be wondering why I'm raging so much about this subject. What's the difference, you may ask, between benching with a shirt and benching without one?
To begin with, there's a major visual difference in the thickness of the muscles and tendons when you press without a shirt as opposed to results of pressing with the aid. The muscles are thicker, which translates into raw strength. Because I don't use a shirt, my tendons are very thick and have a lot of tensile strength. My ligaments are tight, and I have better joint capacity and balance than do most powerlifters who rely on bench shirts.
Many powerlifters I know even do their training reps while wearing a bench shirt! It's very easy to see who's training without such aids and who's the strongest of all the 700-plus-pound bench pressers! It feels good (if it felt any better, it would be obscene) to be in a midst of a comeback. My plan is to reclaim the bench press title - RAW, so to speak. In my opinion the bench press is the greatest upper-body movement around. Through my comeback I hope to spark an interest in promoting raw bench press contests. That can't help but return the sport of powerlifting to being a contest of true strength. No bench shirts, no slingshot suits or armor, no gimmicks - just real muscle! In it's purest form benching is truley man against the bar, with the best - and not the best dressed - lifter winning...
denbody
Dutch Bodybuilder
- Lid sinds
- 12 okt 2006
- Berichten
- 270
- Waardering
- 15
- Lengte
- 1m88
ben het helemaal met Ted Arcidi eens. Heb die anthony clark een keer bezig gezien op de fibo, helemaal ingepakt, moeite om het gewicht op de borst te krijgen, ziet er niet uit. ben benieuwd wat er zonder alle hulpmiddelen nog overblijft van die zgn. 1000 pound-benchers!
Heb persoonlijk veel meer respect voor de 'raw' prestaties van de atleten, want dat ze ook zonder shirts en gimmicks mega gewichten kunnen pressen staat natuurlijk niet ter discussie.
Vraagje voor jou Huggybear(Rene)... je bent zo anti doping, maar je gebruikt wel een ander hulpmiddel, namelijk een benchshirt, sta je daar wel achter dan, of zie jij dat anders?
Heb persoonlijk veel meer respect voor de 'raw' prestaties van de atleten, want dat ze ook zonder shirts en gimmicks mega gewichten kunnen pressen staat natuurlijk niet ter discussie.
Vraagje voor jou Huggybear(Rene)... je bent zo anti doping, maar je gebruikt wel een ander hulpmiddel, namelijk een benchshirt, sta je daar wel achter dan, of zie jij dat anders?
ironman1986
Dutch Bodybuilder
- Lid sinds
- 4 sep 2010
- Berichten
- 439
- Waardering
- 6
- Lengte
- 1m91
- Massa
- 116kg
- Lid sinds
- 12 jun 2007
- Berichten
- 17.728
- Waardering
- 15.490
- Lengte
- 1m89
- Massa
- 125kg
Ïk vind dat laatste stuk eerlijk gezegd nogal een hoop hypocriet gelul.
Dat ie tegen bench shirts is, is allemaal prima, en ook ben ook totaal geen fan van die doubleply (en meer) shirts, maar ik hoop toch dat iedereen die dit leest ook wel weet dat ie op andere vlakken nou niet bepaald honderd procent naturel bezig is geweest.
Daarnaast vind ik het erg flauw en makkelijk om andere benchers op de manier af te schilderen zoals hij het in dit artikel doet. Er straalt weinig respect van af. En om dan te zeggen dat áls een bepaalde lifter zoveel kilo lichter was geweest én geen bench shirt had gebruikt, etc etc... ik vind het nogal suggestief allemaal.
Had dit nog niet gelezen, en had altijd veel respect voor zijn (RAW) prestaties, maar dit vind ik wel een behoorlijke afknapper.
Dat ie tegen bench shirts is, is allemaal prima, en ook ben ook totaal geen fan van die doubleply (en meer) shirts, maar ik hoop toch dat iedereen die dit leest ook wel weet dat ie op andere vlakken nou niet bepaald honderd procent naturel bezig is geweest.
Daarnaast vind ik het erg flauw en makkelijk om andere benchers op de manier af te schilderen zoals hij het in dit artikel doet. Er straalt weinig respect van af. En om dan te zeggen dat áls een bepaalde lifter zoveel kilo lichter was geweest én geen bench shirt had gebruikt, etc etc... ik vind het nogal suggestief allemaal.
Had dit nog niet gelezen, en had altijd veel respect voor zijn (RAW) prestaties, maar dit vind ik wel een behoorlijke afknapper.
denbody
Dutch Bodybuilder
- Lid sinds
- 12 okt 2006
- Berichten
- 270
- Waardering
- 15
- Lengte
- 1m88
Ben met je eens dat ie niet moet afgeven op andermans prestaties. Jij bent denk ik wel met mij eens dat al die heavy benchers die hij noemt ook niet op andere vlakken 100% naturel bezig zijn geweest. Daar zit wmb het verschil niet. Feit is dat hij raw sterker is dan die mannen met die shirts.
misschien is deze al wel bij jullie bekend maar dit vind ik geweldig!
http://www.youtube.com/watch?v=5vnc9NnBTxI&feature=related
- Lid sinds
- 29 okt 2008
- Berichten
- 10.092
- Waardering
- 3.221
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 150kg
Ik merk dat het artikel van Ted de gemoederen bezig houdt...het was niet mijn bedoeling om een discussie aan te wakkeren, maar ik zal je vraag uiteraard beantwoorden.
Doping en gear op één lijn plaatsen is een wel erg manke vergelijking.
Het is typerend voor de krachtsport om zulke vergelijkingen te treffen...zo'n vraag zal een schaatser die een aerodynamisch schaatspak draagt (waardoor hij sneller kan schaatsten dan in "tradiotionele winterkleding") nooit gesteld krijgen.
Om bij het schaatsen te blijven...als iemand puur voor het plezier en/of gezondheid doet schaatsen en niet wedstrijdgericht bezig is, is de kans dat men een schaatspak aanschaft vrijwel nihiel lijkt me. Op het moment dat zo iemand echter wedstrijden wil gaan schaatsen zal hij als hij een serieuze kans wil maken op een goede klassering de voordelen van zo'n schaatspak willen benutten. Zo zie ik het ook met powerliftinggear.
Als iemand raw meedoet aan een powerliftingwedstrijd waar gear is toegestaan zal hij als het ware per onderdeel "1-0" achter komen te staan en kun je dat beschouwen als "eigen doelpunten". Normaal gesproken wil iemand die aan wedstrijden meedoet zo goed als mogelijk willen presteren, toch? Iedere zich zelf respecterend powerlifter/bankdrukker zal binnen het raamwerk van regels van zijn of haar bond zoveel als mogelijk willen tillen.
Powerliftinggear is bij de meeste powerliftbonden/federaties inmiddels wel toegestaan (alhoewel er grote verschillen kunnen zijn tussen de diverse bonden) en dus "legaal".
Doping is een heel ander verhaal.
Een krachtsporter die doping gebruikt doet eigenlijk "bochten afsnijden" in zijn ontwikkeling als krachtsporter. Hij of zij neemt "stimulerende middelen" om moeder natuur een handje te helpen. Om iets te definiëren als doping moet het overigens aan alle volgende 3 criteria voldoen:
1. (mogelijk) prestatiebevorderend;
2. (mogelijk) schadelijk voor de gezondheid;
3. in strijd met de ‘Spirit of Sport’.
Ik zelf maak overigens één heel groot verschil...je hebt gebruikers en je hebt misbruikers. De misbruikers zijn hen die doping gebruiken en tillen voor een bond met een antidopingbeleid en dus willens en wetens de regels overtreden en zich uitermate unfair opstellen jegens andere wedstrijddeelnemers die wel op eigen kracht presteren. Uiteraard is het gebruik van doping een eigen keuze. Zolang je eerlijk bent heb ik daar allemaal niet zo heel veel problemen mee. Ikzelf ben erop tegen maar beschouw hen die doping gebruiken (let wel GEbruiken en niet MISbruiken) niet als "criminelen". Je hebt ook mensen die roken of teveel alcohol drinken of zoals ik overgewichtig zijn, dat is ook schadelijk voor de gezondheid. Als je persé meent te moeten gebruiken doe het dan niet bij een bond met een antidopingbeleid. Er zijn ook bonden die geen dopingbeleid hebben en een zogenaamd "don't ask, don't tell" beleid erop na houden. Als ik doping zou gebruiken zou ik nooit voor een bond willen tillen met een antidoping beleid. Een schorsing vanwege dopinggebruik staat niet zo heel erg netjes in je CV, toch?
Last but not least...ook ik heb meer respect voor mooie prestaties die raw plaats vinden. Op het moment dat de IPF/NPB waarvoor ik til zou besluiten dat gear niet meer is toegestaan zou ik daarover niet moeilijk doen. Maar dat is een illusie die niet zal gebeuren, gear is niet meer weg te denken. Het is wel goed om er duidelijk paal en perk aan te stellen!
P.S...je kunt je net als Tymbo terecht doet natuurlijk afvragen hoe "puur" Ted was in het "pure en eerlijke gevecht van man tegen halter". Overigens is iemand clean totdat het tegendeel bewezen is, maar ik durf toch wel oprechte vraagtekens te stellen bij het handjevol heren die lid zijn van de 800lbs club (meer dan 800lbs banddrukken)
.
Laatst bewerkt:
- Lid sinds
- 29 okt 2008
- Berichten
- 10.092
- Waardering
- 3.221
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 150kg
Progression of the bench press world record
http://en.wikipedia.org/wiki/Progression_of_the_bench_press_world_record
Een tijdje geleden heb ik in mijn log deze "progressie van het bankdrukken" al eens geplaatst. Vind het de moeite waard om het nog eens te doen
Dough Hepburn is schijnbaar de eerste man waarvan gedocumenteerd is dat hij de 400 lbs(180kg), de 450 (200kg) en vervolgens de 500lbs (225kg) wist te drukken. Hij deed dat overigens in de jaren '50.
Pat Casey was de eerste man die de 600lbs grens doobrak en 615lbs (280kg) drukte in de jaren '60 drukte. Hier een actie foto:
Vervolgens brak Jim Williams in de jaren '70 dat record door 660lbs te drukken en daarmee als eerste de 300kg grens doorbrak.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
Ted Arcidi doorbrak vervolgens de 700lbs grens door in de jaren '80 320kg te drukken...foto paar berichten terug te zien.
Vervolgens zie je dat het zo'n 20 jaar duurde voordat dit verbeterd werd met 5kg door Jim Henderson en Scott Mendelsson hebben beiden 325kg weten te drukken en zwaardere gewichten raw zijn mij niet bekend.
Vervolgens zie je dat met de introductie en evolutie van de benchshirts het vervolgens weer verder gaat...Tim Isaac was de eerste die de 800lbs grens doorbrak met365kg en Scott Mendelsson, Gene Rychlak en Ryan Kennely begonnen vervolgens als het ware een race naar de 1000lbs (450kg) waarvan Rychlak deze als eerste wist te drukken, hij was overigens ook de eerste die de 900lbs drukte (410kg)...Kennely heeft het huidige record met 1075lbs (487,5kg) op naam staan. Van dit trio heb ik alreeds vaker filmpjes in mijn log geplaatst.
Opvallend vind ik dat voor de introductie van benchshirts en anabolen (de jaren 50 alhoewel ik een grens maken moeilijk vind aangezien een anabool als dianabol al eind jaren 50 geïntroduceerd werd)...men raw niet verder kwam dan 500lbs ofwel 225kg. Ik trek daar toch wel bepaalde conclusies uit
http://en.wikipedia.org/wiki/Progression_of_the_bench_press_world_record
Een tijdje geleden heb ik in mijn log deze "progressie van het bankdrukken" al eens geplaatst. Vind het de moeite waard om het nog eens te doen
Dough Hepburn is schijnbaar de eerste man waarvan gedocumenteerd is dat hij de 400 lbs(180kg), de 450 (200kg) en vervolgens de 500lbs (225kg) wist te drukken. Hij deed dat overigens in de jaren '50.
Pat Casey was de eerste man die de 600lbs grens doobrak en 615lbs (280kg) drukte in de jaren '60 drukte. Hier een actie foto:
Vervolgens brak Jim Williams in de jaren '70 dat record door 660lbs te drukken en daarmee als eerste de 300kg grens doorbrak.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
Ted Arcidi doorbrak vervolgens de 700lbs grens door in de jaren '80 320kg te drukken...foto paar berichten terug te zien.
Vervolgens zie je dat het zo'n 20 jaar duurde voordat dit verbeterd werd met 5kg door Jim Henderson en Scott Mendelsson hebben beiden 325kg weten te drukken en zwaardere gewichten raw zijn mij niet bekend.
Vervolgens zie je dat met de introductie en evolutie van de benchshirts het vervolgens weer verder gaat...Tim Isaac was de eerste die de 800lbs grens doorbrak met365kg en Scott Mendelsson, Gene Rychlak en Ryan Kennely begonnen vervolgens als het ware een race naar de 1000lbs (450kg) waarvan Rychlak deze als eerste wist te drukken, hij was overigens ook de eerste die de 900lbs drukte (410kg)...Kennely heeft het huidige record met 1075lbs (487,5kg) op naam staan. Van dit trio heb ik alreeds vaker filmpjes in mijn log geplaatst.
Opvallend vind ik dat voor de introductie van benchshirts en anabolen (de jaren 50 alhoewel ik een grens maken moeilijk vind aangezien een anabool als dianabol al eind jaren 50 geïntroduceerd werd)...men raw niet verder kwam dan 500lbs ofwel 225kg. Ik trek daar toch wel bepaalde conclusies uit
- Lid sinds
- 24 jun 2007
- Berichten
- 17.315
- Waardering
- 699
- Lengte
- 1m74
- Massa
- 101kg
- Vetpercentage
- 10%
- Lid sinds
- 29 okt 2008
- Berichten
- 10.092
- Waardering
- 3.221
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 150kg
Hahaha...ach ja...we zitten hier wat op de bank voor de buis met allerlei lekkernijtjes waar ik maar zeer moeilijk van weet af te blijven
Vanaf morgen weer behoorlijk op de lijn gaan letten want anders vrees ik dat ik weer snel op mijn oude gewicht terug ben...het klussen in huis is klaar, het onderhoud van de tuin ligt ook stil waardoor het calorieverbruik dus beduidend minder is en de maand van sint en santa - gecombineerd met allerlei verjaardagen in mijn familiekring - zorgt er voor dat de calorieopname beduidend meer is.
Ik vind het verder nogal opvallend dat al deze heren die ik de revue heb laten passeren tot de jaren 80 geen van allen deed archen of een ellbows in positie erop na hield...en opeens kwam er een of andere goeroe die vertelde dat je moest gaan archen en de ellbows in moest houden om meer te drukken...en gingen ze daardoor meer drukken? NEEN!
Men is meer gaan drukken door de introductie van benchshirts maar raw heeft bij mijn weten nog niemand serieus meer gedrukt dan Ted Arcidi in de jaren 80. Ondanks dat bepaalde personen van powerliften een studie hebben gemaakt en gecompliceerde methoden hebben ontwikkeld en de techniek hebben geoptimaliseerd. Ik zeg dan ook in het nieuwe jaar NEE tegen de methoden van West Side Barbell, Metal Militia, Sheiko, Smolov en whatever...geen van deze methoden heeft ertoe geleid dat men meer is gaan drukken dan mannen als Ted Arcidi, Jim Williams of Bill Kazmaier met hun "eenvoudige schema's". En schema's en methoden kunnen er nog zo geavanceerd uitzien...uiteindelijk teld het resultaat, and nothing else
Back to basic is het motto voor het nieuwe jaar (hoef ik verder niets te veranderen
)
- Lid sinds
- 24 jun 2007
- Berichten
- 17.315
- Waardering
- 699
- Lengte
- 1m74
- Massa
- 101kg
- Vetpercentage
- 10%
- Lid sinds
- 29 okt 2010
- Berichten
- 8.610
- Waardering
- 894
- Lengte
- 1m90
- Lid sinds
- 24 jun 2007
- Berichten
- 17.315
- Waardering
- 699
- Lengte
- 1m74
- Massa
- 101kg
- Vetpercentage
- 10%
Boksring
Worstelring
- Lid sinds
- 29 okt 2010
- Berichten
- 8.610
- Waardering
- 894
- Lengte
- 1m90
- Lid sinds
- 29 okt 2008
- Berichten
- 10.092
- Waardering
- 3.221
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 150kg
http://en.wikipedia.org/wiki/Ted_Arcidi
http://www.youtube.com/watch?v=y-sSOx8n-dA
Ook kazmaier is nog een tijdje actief geweest in de "worstelscène", veel show uiteraard, maar blijft gewoon leuk om te zien
---------- Post toegevoegd Tue 27 Dec 2011 om 00:16 ----------
Op dit filmpje is ook goed te zien wat voor een indrukwekkende fysiek Arcidi had...
http://www.youtube.com/watch?v=gD1zCJJ9X70
Zat vroeger aan de buis gekluisterd als deze heren op de buis waren...hulkmania werd het later.
http://www.youtube.com/watch?v=y-sSOx8n-dA
Ook kazmaier is nog een tijdje actief geweest in de "worstelscène", veel show uiteraard, maar blijft gewoon leuk om te zien
---------- Post toegevoegd Tue 27 Dec 2011 om 00:16 ----------
Op dit filmpje is ook goed te zien wat voor een indrukwekkende fysiek Arcidi had...
http://www.youtube.com/watch?v=gD1zCJJ9X70
Zat vroeger aan de buis gekluisterd als deze heren op de buis waren...hulkmania werd het later.
jonggeleerd
Huge Freak
- Lid sinds
- 11 dec 2009
- Berichten
- 7.192
- Waardering
- 374
- Lengte
- 1m90
- Massa
- 90kg
Soortgelijke topics
