- Lid sinds
- 29 okt 2008
- Berichten
- 10.091
- Waardering
- 3.220
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 150kg
Ik mag terugkijken op een geslaagde 1e wedstrijd op 9 december bij de Belgian Drug Free Powerlifting Federation. Plek van het gebeuren was in het “Fortje van Merskem” te Antwerpen.
Het was een gecombineerde equipped wedstrijd (singlelift & powerlift) de opkomst was met circa 20 man niet zo groot maar ook bij de WDFPF hebben equipped wedstrijden tegenwoordig minder deelnemers dan de classic wedstrijden en zie je ook daar de tendens dat men weer naar de “roots” van het powerlifting terugkeerd. Mijns inziens een goede ontwikkeling. Ondanks de taalbarrières ging iedereen amicaal met elkaar om en zie je dat krachtsport verbroederd. Wat de technische regels betreft zijn er nauwelijks verschillen met de IPF.
Respect verder voor voorzitter Wim Backelant, die tijdens de wedstrijd een manusje van alles bleek en behoorlijk de handen uit de mouwen stak als spotter een aangever.
Mijn laatste zware training had ik op maandag 27 november (zo’n twee weken voor de wedstrijd) waarbij ik tot de openingsbeurt ging en maandag 4 december heb ik nog een lichte training gedaan (3x3x70%) en daarna volledige rust genomen. Toen ik zaterdag onder het halter ging liggen merkte ik tijdens de warming up dat ik volledig hersteld was en veel kracht had. Dit toont aan dat de zwaarste training zo’n 2 weken voor de wedstrijd ook voor mij goed werkt.
Warming up: RAW 10x20, 8x70, 5x100, 3x130 & 1x160.
Equipped: 2x190 3 board, 1x205 2 board & 1x220kg 1 board.
In shirt kon ik goed zakken en probleemloos uitdrukken (geen gestuntel waar ik wel eens tijdens trainingen last van heb).
Door de wedstrijdspanning was ik goed “geladen” en drukte vervolgens 3 goede (9 witte lampen) voor mijn doen tenchisch nette beurten met respectievelijk 230-235-240.
Hierbij de filmpjes van de 3 goede beurten:
https://youtu.be/QamzCUsoSOs
Ik mocht nog een 4e beurt doen en ging voor de 250…dit bleek echter een te grote stap.
Ik werd hiermee 1e, maar dat was niet zo’n kunst daar er verder ook niemand in mijn gewichtklasse (145+) meedeed.
Een lifter die wat niveau en techniek bijzonder veel indruk op me maakte was Indra Sudarminto, erg sterk en ook technisch zeer goed.
De Belgische Dopingautoriteit liet het overigens afweten en kwam niet opdagen, dit bleek echter geen probleem te zijn. De WDFPF voert ook desnoods zelfs controles uit en toen ik dat hoorde heb ik aan de voorzitter (Wim Backelant) gevraagd of ik een controle mocht hebben en kreeg die vervolgens dan ook. Daar ik alreeds 2 dopingcontroles bij de NPB heb gehad wist ik hoe e.e.a. eraan toe gaat.
Alle formulieren werden ingevuld en alles was verzegeld en van bepaalde nummers voorzien en de urinestraal werd wederom verzegeld en deze gaat vervolgens naar de universiteit van Gent en binnen 2 weken zal de uitslag bekend zijn (uiteraard zie ik die met alle vertrouwen tegemoet).
Ik ben ook van plan om in de toekomst wedstrijden te blijven doen bij de WDFPF en ben inmiddels ook lid.
Hun filosofie kan ik me volledig in vinden en sta ik volledig achter:
De WDFPF heeft als uitdrukkelijke doelstelling: het aanbieden van een alternatief (inter)nationaal platform voor DRUG FREE competitie zodat krachtsporters die drug free trainen de mogelijkheid hebben om aan FAIRE competitie deel te nemen. Om deze reden ziet de WDFPF zich overigens niet als “de enige ware” powerliftfederatie, maar als een alternatieve mogelijkheid om deze krachtsport te beoefenen. Men wil andersdenkenden niet bekritiseren of veroordelen en respekteerd de visie en doelstellingen van andere atleten en sportbonden. Maar men is ervan overtuigd dat er heden ten dage meer dan ooit behoefte en noodzaak is aan een serieuze drug free bond en er genoeg gelijkgezinde atleten wereldwijd zijn die 100% dopingvrije sport hoog in het vaandel hebben. Sterker nog, men vind dat drug free lifters thuishoren in een drug free bond en niet gedwongen zouden moeten zijn om aan wedstrijden deel te nemen waar drug using lifters deelnemen wiens doel (winnen ten koste van alles) het middel (doping) heiligt. Bij de WDFPF wordt er dan ook alles aan gedaan om drug-free competitie te waarborgen, vandaar dat deze het meest rigoureuze drug controlebeleid voert in de krachtsportwereld, De WDFPF hanteerd namelijk een ZERO TOLERANCE ofwel NUL TOLERANTIE DOPINGBELEID. Dat betekend concreet een levenslange schorsing (lifetime ban) en tevens verlies van alle titels en records bij een positieve dopingtest. Ook titels en of records die werden behaald tijdens vorige wedstrijden worden geschrapt!
Het was een gecombineerde equipped wedstrijd (singlelift & powerlift) de opkomst was met circa 20 man niet zo groot maar ook bij de WDFPF hebben equipped wedstrijden tegenwoordig minder deelnemers dan de classic wedstrijden en zie je ook daar de tendens dat men weer naar de “roots” van het powerlifting terugkeerd. Mijns inziens een goede ontwikkeling. Ondanks de taalbarrières ging iedereen amicaal met elkaar om en zie je dat krachtsport verbroederd. Wat de technische regels betreft zijn er nauwelijks verschillen met de IPF.
Respect verder voor voorzitter Wim Backelant, die tijdens de wedstrijd een manusje van alles bleek en behoorlijk de handen uit de mouwen stak als spotter een aangever.
Mijn laatste zware training had ik op maandag 27 november (zo’n twee weken voor de wedstrijd) waarbij ik tot de openingsbeurt ging en maandag 4 december heb ik nog een lichte training gedaan (3x3x70%) en daarna volledige rust genomen. Toen ik zaterdag onder het halter ging liggen merkte ik tijdens de warming up dat ik volledig hersteld was en veel kracht had. Dit toont aan dat de zwaarste training zo’n 2 weken voor de wedstrijd ook voor mij goed werkt.
Warming up: RAW 10x20, 8x70, 5x100, 3x130 & 1x160.
Equipped: 2x190 3 board, 1x205 2 board & 1x220kg 1 board.
In shirt kon ik goed zakken en probleemloos uitdrukken (geen gestuntel waar ik wel eens tijdens trainingen last van heb).
Door de wedstrijdspanning was ik goed “geladen” en drukte vervolgens 3 goede (9 witte lampen) voor mijn doen tenchisch nette beurten met respectievelijk 230-235-240.
Hierbij de filmpjes van de 3 goede beurten:
https://youtu.be/QamzCUsoSOs
Ik mocht nog een 4e beurt doen en ging voor de 250…dit bleek echter een te grote stap.
Ik werd hiermee 1e, maar dat was niet zo’n kunst daar er verder ook niemand in mijn gewichtklasse (145+) meedeed.
Een lifter die wat niveau en techniek bijzonder veel indruk op me maakte was Indra Sudarminto, erg sterk en ook technisch zeer goed.
De Belgische Dopingautoriteit liet het overigens afweten en kwam niet opdagen, dit bleek echter geen probleem te zijn. De WDFPF voert ook desnoods zelfs controles uit en toen ik dat hoorde heb ik aan de voorzitter (Wim Backelant) gevraagd of ik een controle mocht hebben en kreeg die vervolgens dan ook. Daar ik alreeds 2 dopingcontroles bij de NPB heb gehad wist ik hoe e.e.a. eraan toe gaat.
Alle formulieren werden ingevuld en alles was verzegeld en van bepaalde nummers voorzien en de urinestraal werd wederom verzegeld en deze gaat vervolgens naar de universiteit van Gent en binnen 2 weken zal de uitslag bekend zijn (uiteraard zie ik die met alle vertrouwen tegemoet).
Ik ben ook van plan om in de toekomst wedstrijden te blijven doen bij de WDFPF en ben inmiddels ook lid.
Hun filosofie kan ik me volledig in vinden en sta ik volledig achter:
De WDFPF heeft als uitdrukkelijke doelstelling: het aanbieden van een alternatief (inter)nationaal platform voor DRUG FREE competitie zodat krachtsporters die drug free trainen de mogelijkheid hebben om aan FAIRE competitie deel te nemen. Om deze reden ziet de WDFPF zich overigens niet als “de enige ware” powerliftfederatie, maar als een alternatieve mogelijkheid om deze krachtsport te beoefenen. Men wil andersdenkenden niet bekritiseren of veroordelen en respekteerd de visie en doelstellingen van andere atleten en sportbonden. Maar men is ervan overtuigd dat er heden ten dage meer dan ooit behoefte en noodzaak is aan een serieuze drug free bond en er genoeg gelijkgezinde atleten wereldwijd zijn die 100% dopingvrije sport hoog in het vaandel hebben. Sterker nog, men vind dat drug free lifters thuishoren in een drug free bond en niet gedwongen zouden moeten zijn om aan wedstrijden deel te nemen waar drug using lifters deelnemen wiens doel (winnen ten koste van alles) het middel (doping) heiligt. Bij de WDFPF wordt er dan ook alles aan gedaan om drug-free competitie te waarborgen, vandaar dat deze het meest rigoureuze drug controlebeleid voert in de krachtsportwereld, De WDFPF hanteerd namelijk een ZERO TOLERANCE ofwel NUL TOLERANTIE DOPINGBELEID. Dat betekend concreet een levenslange schorsing (lifetime ban) en tevens verlies van alle titels en records bij een positieve dopingtest. Ook titels en of records die werden behaald tijdens vorige wedstrijden worden geschrapt!
