Het is de afgelopen week een beetje rustig geweest in mijn log.
Was druk met werken, maar ook met de voorbereiding voor mijn deelname aan de survival challenge.
Een 5 kilometer parcour door de polder heen.
Had wel het een en ander gelezen maar nog nooit mee gedaan, dus wist ik van te voren ook niet helemaal wat ik zou verwachten. Wat ik zeker kon verwachten was, veel pijn en afzien
Het was by the way in Zeewolde, leuke dorp en een mooie strand.
De 5km run begon gelijk dat wij eerst het water in moesten en jawel vervolgens zeiknat verder gaan hardlopen.
Het hardlopen zag ik ook het meeste tegenop. De weken er voor had ik het hardlopen wel opgepakt, maar met een dikke 107kg ben je gewoonweg te zwaar voor een hardloper.
ik denk dat ik wel ruim 20-30kilo zwaarder was dan de gemiddelde renner, misschien iets meer of minder.
De pomp en verzuring schoot er dan ook wel gelijk in.
De obstakels tussendoor, zwemmen, over een touw heen hangend de sloot oversteken, trekken, kruipen door de modder etc, etc, werden zwaarder en zwaarder omdat het hardlopen je wel nekte.
Uiteraard kon ik niet achterblijven, dus verstand op nul (tijdens zo'n race is dat niet zo moeilijk) en gaan met die banaan.
Uiteindelijk toch de finisch lijn kunnen halen en achteraf wel een voldaan gevoel.
We hadden een leuke groep. Daarna heb ik voor hen een powerlunch gemaakt bestaande uit broodjes gebakken ei met zalm en rosbief.
De dag erna, dus vandaag voel ik mij alsof ik ben aangereden door een bus.
Van top tot teen spierpijn.. Gelukkig was er vandaag op TV Batman (alle drie de delen), dus kon ik lekker blijven chillen.
Ik heb ieder geval met onze groep afgesproken dat de deal was dat als ik zou deelnemen aan de survival challenge, zij ook een keer met mij benen zouden trainen
Vanaf aankomende week weer lekker het trainen vanouds oppakken, maar het hardlopen hou ik er wel in.
Voelt wel lekker aan en het zorgt dat je wat beweeglijker blijft.
Meer updates, trainingen, pics en lekkere maaltijden volgen snel....
