Je moet leren je knieen 'open' te houden tijdens het squatten. Dat kan met een elastieken band rond je knieeen die je op spanning houdt bij BW squats, goblets of glute bridges. Zoiets? :
https://bretcontreras.com/knee-valg...tion-exercises-and-ankle-dorsiflexion-drills/
Zo ontzettend vaag, ik heb serieus het gevoel dat ik daar fysiek niet toe in staat ben ofzo, alsof ik een afwijking heb in mijn heupen of knieën waardoor het mij niet lukt, hoe bizar dat ook klinkt
. Ik moet echt ontzettend hard mijn quads spannen om het voor elkaar te krijgen, en dat is juist niet de bedoeling..
Bedankt voor de tip!! Ik ga er eens goed naar kijken. Als ik het goed heb begrepen is het ook raadzaam om adductors te trainen. Niet bepaald mijn favoriet.. Maar wat nodig is, dat is nodig
.
PS: moest aan jou denken bij dit berichtje:
http://www.nu.nl/gezondheid/4247244...rectie-maagverkleining-standaard-vergoed.html
Het is voor anderen moeilijk voor te stellen denk ik, dat dit probleem de bron is voor vele sociale en relatieproblemen, en de reden voor terugval naar de obesitas situatie. Misschien opent dit initiatief de weg naar vergoeding via verzekering in sommige gevallen.
Heb het inderdaad gelezen! Maar, daar komt het.. Het zou gaan om mensen die een maagverkleining of gastric bypass hebben gekregen, en die heb ik niet.. Maar mochten de plannen er toch doorheen komen, dan hoop ik toch heel erg dat ze uitzonderingen kunnen maken, bijvoorbeeld in mijn geval. Ten minste, ik zou het ongelofelijk vinden om mensen die op eigen kracht eenzelfde weg afleggen als mensen die een ingreep hebben gehad het niet vergoed krijgen, enkel omdat er geen operatie heeft plaatsgevonden..
Ik denk overigens ook dat veel mensen de gevolgen, zowel fysiek als psychisch, erg onderschatten. Ik weet dat mijn zelfbeeld (nog) niet geheel realistisch is, maar ik weet wel dat het niet meer dan logisch is dat ik het moeilijk vind om bijvoorbeeld daadwerkelijk naar mijn naakte lichaam te kijken, als in: de vellen hangen er letterlijk bij. Zeg dan ook wel vaker dat ik niet het strand op durfde toen ik 120+ was, maar nu durf ik het alsnog niet. Zowel toen als nu schaam ik me voor me lichaam. Frustrerend dat bijvoorbeeld je longen (tot op zekere hoogte) wel herstellen nadat je bent gestopt met roken, maar als je moribde obees bent geweest, dan kom je nooit meer van bepaalde klachten af.
Gewoon mopperen en schelden hier hoor als t niet gaat zoals je wil, dat lucht zo lekker op
Ik kan me je frustratie wel voorstellen ondanks dat ik er geen ervaring mee heb en ik kan wel heel bijdehand zeggen dat je het naast je neer moet leggen maar zo eenvoudig werkt t helaas niet. (Dat weet ik dan weer wel)
Wat mij enorm helpt/heeft geholpen is steeds wanneer er iets van tegenslag is bewust terug kijken naar waar je vandaan komt.
En f**k he, jij hebt een weg afgelegd waar je belachelijk trots op moet zijn.
Nou, moet zeggen dat het me wel heeft geholpen, absoluut mede door alle lieve en bemoedigende reacties hier! Ik voel me dan een stuk minder alleen, niet iedereen snapt de impact van alles wat er is geweest op hoe ik nu ben en denk
.
Toch moet ik denk ik wel leren om, precies wat jij zegt, niet alleen realistisch te kijken naar de toekomst, maar ook naar het verleden. Misschien moet ik maar eens gaan stoppen met het proberen van het 'wegwissen' van het verleden. Want dat ik enkele jaren geleden een 'moord' zou hebben gedaan om dit resultaat te bereiken, dat is een waarheid als een koe..
.
.
. Ik zou sterven van de honger na zo een enorme lading deads, haha! 
